Tibetan
་མོངས་པ་ཙན་མ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་ནི་གློ་བུར་བ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་གསོབ་གསོག་ཡིན་ཏེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་དེ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་འདྲེ་བ་ཡང་མ་ཡིན། རྣམ་པར་བྱང་བ་དང་འདྲེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་དེ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་དེ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ། །དེའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའོ། །གང་གིས་དེ་ལྟར་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སེམས་དེ་ནི་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་དང་། གཉི་གའི་བར་དུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་ལ་དམིགས་སུ་མེད་དེ། དམིགས་པ་དང་རྒྱུད་དང་རྐྱེན་ཚོགས་ནས་སེམས་སྐྱེ་བ་ནི་མ་གཏོགས་སོ། །འདི་ལ་སྐྱེ་བ་ཡང་དག་པར་མི་སྣང་སྟེ། ཕྱོགས་བཅུར་ཡང་སེམས་ཀྱིས་མི་ཤེས་སོ། །སེམས་ཀྱིས་སེམས་མི་མཐོང་ངོ་། །སེམས་དང་དམིགས་པ་འདྲེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། དམིགས་པ་ཡང་སེམས་དང་འདྲེ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་དག་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་ལ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱང་སེམས་དང་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ཙམ་སྟེ། སེམས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་གང་དག་སེམས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཕན་ཚུན་མི་ཤེས་མི་མཐོང་ན་གང་དག་སེམས་དང་མཚུངས་པར་མི་ལྡན་པ་དེ་དག་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། དོན་དམ་པར་ནི་སེམས་དེ་གང་དང་ཡང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡང་མེད། མཚུངས་པར་མི་ལྡན་པ་ཡང་མེད་དོ། ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་འགའ་ཡང་ཆོས་གང་དང་ཡང་ལྡན་པ་འམ་མི་ལྡན་པ་མེད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་། མི་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའོ། །འོན་ཀྱང་བཤད་པ་བསྟན་པས་འདི་སྐད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་བའོ་ཞེས་ཐ་སྙད་འདོགས་ཏེ་། ཆོས་རྣམས་ལ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་རང་བཞིན་མེད་དོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅིང་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅིང་སྟོང་པ་དེ་ནི་མཚན་ཉིད་གཅིག་སྟེ། མཚན་ཉིད་མེད་པས་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་པ་ཡིན་པས་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའམ། སྟོང་པར་གདགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་འམ། སྟོང་པར་གདགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐ
Chinese
烦恼不是唯一的。近烦恼这三种是突发的，不是真实的，是虚假的累积，不是存在的。这个心也不是与一切烦恼相混杂的，也不是与完全清净相混杂的。那是因为什么呢？因为这个心是无二的，是不可分的。它的自性是什么，那就是完全清净的。谁这样了解，他就不会被烦恼所染污。这个心在内、在外、在两者之间都不会被烦恼所染污，也没有所缘，除非是所缘、相续和因缘聚合而生起心。对于此，生起也不显现为真实的，即使在十方，心也无法知晓。心无法看到心。心和所缘也不是相混杂的，所缘也不是与心相混杂的。心不是与诸因缘完全结合，诸因缘也不是与心完全结合。一切法唯是心，是与心相应的。哪些法与心相应，它们也互相不知不见，那么哪些与心不相应的，说来又有什么用呢？究竟而言，这个心与任何事物都不相应，也不不相应。 那是因为什么呢？因为没有任何法与任何法相应或不相应，一切法自性寂静。自性既不是相应，也不是不相应。诸法的自性是什么，那就是自性。什么是自性，那就是无自性。然而，通过教说开示，会这样说：一切法都变成了自性和自性，这只是假立名言。对于诸法来说，没有自性和自性。诸法的自性是无自性且空性的。什么是无自性且空性的，那就是一个相，因为无相而使相完全清净，所以不应以相来假立无自性或空性。正如不应以相来假立无自性或空性一样，一切法
English
Afflictions are not singular. The three near afflictions are sudden, not truly existent, but falsely accumulated and non-existent. The mind is neither mixed with all afflictions, nor mixed with complete purity. Why is that? Because the mind is non-dual, it cannot be made into two. Whatever its nature is, that is complete purity. Whoever knows this way will not be defiled by afflictions. The mind is not defiled by afflictions internally, externally, or in between, and it has no object of focus, except when the mind arises from the aggregation of object of focus, continuity, and conditions. Even the arising does not appear to be true, and the mind cannot know in the ten directions. The mind does not see the mind. The mind and the object of focus are not mixed, and the object of focus is not mixed with the mind. The mind is not fully connected with all causes and conditions, and the causes and conditions are not fully connected with the mind. All phenomena are only mind, and they are associated with the mind. If those phenomena that are associated with the mind do not know or see each other, then what need is there to speak of those that are not associated with the mind? Ultimately, the mind is neither associated with anything, nor unassociated. Why is that? Because no phenomenon is associated or unassociated with any other phenomenon, all phenomena are inherently peaceful. Self-nature is neither associated nor unassociated. Whatever the self-nature of phenomena is, that is nature. Whatever is nature, that is absence of self-nature. However, through teaching and exposition, it is said that all phenomena have become self-nature and nature, but this is only a nominal designation. For phenomena, there is no self-nature and nature. The nature of phenomena is absence of self-nature and emptiness. Whatever is absence of self-nature and emptiness is a single characteristic, and because of no characteristic, the characteristic becomes completely pure, so one should not nominally designate absence of self-nature or emptiness by characteristic. Just as one should not nominally designate absence of self-nature or emptiness by characteristic, all phenomena
Tibetan
མས་ཅད་ཀྱང་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གདགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ནི། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་འམ། རྣམ་པར་བྱང་བར་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་འམ། རྣམ་པར་བྱང་བར་མི་གནས། ཉེ་བར་མི་གནས་། ཀུན་དུ་མི་གནས་སོ། །བཀོད་པ་མཐའ་ཡས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་གནས། ཀུན་དུ་མི་གནས་། རབ་ཏུ་མི་གནས་ན་སེམས་ཅན་དག་ཇི་ལྟར་ཀུན་དུ་རྨོངས་པར་འགྱུར། དེ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་ཀྱེ་མ་འཇིག་རྟེན་གནས་པ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་དུ་རྨོངས་པས་ཀུན་དུ་རྨོངས་པར་གྱུར་བ་ལ་ལྟོས། ཀྱེ་མ་འཇིག་རྟེན་གནས་པ་འདི་ནི་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའི་འཁོར་ལོ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཞུགས་ཀྱང་གང་དུ་ཡང་ཞུགས་པ་མེད་ལ། ཞུགས་པ་མེད་བཞིན་དུ་ནམ་མཁའི་འཆིང་བས་བཅིངས་པའོ། །ཀྱེ་མ་སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ནམ་མཁའི་འཁོར་ལོ་ལ་ཀུན་དུ་ཞུགས་ཀྱང་ནམ་མཁའི་འཁོར་ལོར་གདགས་པ་ཡང་མེད་དོ། །ཀུན་དུ་རྨོངས་ པ་ཆེན་པོས་ཀུན་དུ་རྨོངས་པར་གྱུར་ཀྱང་འདི་ལ་མ་རིག་པ་ཡང་མེད། ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་ཡང་མེད་དོ། །བཀོད་པ་མཐའ་ཡས་སེམས་ཅན་རྣམས་མ་རིག་པའི་ལིང་ཏོག་དེས་ཆོས་འདི་དག་རབ་ཏུ་མི་ཤེས་མི་རྟོགས་ཤིང་རྩོད་པ་ལ་ཀུན་དུ་འཇུག་པ་ལ་ལྟོས། བཀོད་པ་མཐའ་ཡས་གང་སུ་དག་རྩོད་པ་ལ་ཀུན་དུ་ཞུགས་པ་མེད་དེ་འདི་ལྟར་དེ་དག་ཀུན་དུ་རྨོངས་པས་མི་ཤེས་ཤིང་མཐོང་བར་ཟད་ཏོ། །གང་དག་ཀུན་དུ་མ་ཞུགས་པ་དེ་དག་ནི་རྣམ་པར་དག་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཀུན་དུ་མ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །བཀོད་པ་མཐའ་ཡས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དགོངས་པ་བསྟན་པའི་རྣམ་གྲངས་ནི་ཁྱེད་ལྟ་བུ་ཡུན་རིང་བོ་ནས་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམ་པར་དབེན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་མ་རྟོགས་པ་གཞན་གྱིས་རྒྱས་པར་ཀུན་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གང་དག་ཀུན་དུ་ཞུགས་པ་དེ་དག་ནི་རྣམ་པར་དག་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་གང་ལ་ཀུན་དུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། མི་དགེ་བ་ལ་ཀུན་དུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ལ་མི་དགེ་བ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་ོ། །གང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་ཀུན་དུ་ཞུགས་པའམ། ཀུན་དུ་མ་ཞུགས་པའི་རྣམ་གྲངས་སུ་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །གང་དག་དགེ་བ་ལ་ཀུན་དུ་ཞུགས་པ་དེ་དག་ནི་རྣམ་གྲངས་སུ་གཏོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་དག་རྣམ་གྲངས་སུ་གཏོགས་པ་དེ་དག་གིས་ནི་བསྟན
Chinese
一切都不是用自性可以安立的。对于无自性和空性来说，没有遍染或者遍净。诸法的自性就是如此，诸法的自性无论是什么，都不会安住于遍染或者遍净，不会靠近安住，不会完全安住。无量庄严的一切法不住，不完全住，不极度住，那么众生怎么会完全愚昧呢？如果那里没有完全的愚昧，那么唉呀！观看世间的安住，是被并非真实完全的愚昧所完全愚昧的。唉呀！这个世间的安住，进入了并非真实的完全愚昧之轮，虽然进入了，但哪里也没有进入。虽然没有进入，却被虚空的束缚所束缚。唉呀！这些众生虽然完全进入了虚空之轮，但也没有安立为虚空之轮。虽然被巨大的完全愚昧所完全愚昧，但这里也没有无明，也没有完全的愚昧。无量庄严的众生们，观看他们被无明的翳障所遮蔽，不能完全了知、不能领悟这些法，并且完全投入到争论之中。无量庄严的无论谁没有完全投入到争论之中，就像这样，他们因为完全愚昧而不能了知，只是看见而已。那些没有完全投入的，也不会变成完全清净，也没有投入到完全清净的善根之中，因此他们没有完全投入。无量庄严的如来所显示的意趣之差别，像你们这样长久以来行于善法完全寂静的人们，自己不能领悟，也不是被其他人广为周知的。如来说，那些完全投入的，不会变成完全清净，那么是投入到什么之中呢？是投入到不善之中。凡是有不善的，那是不存在的。凡是不存在的，对于它来说，就没有投入或者没有投入的差别。凡是投入到善之中的，那是属于差别的。凡是属于差别的，他们已经显示了。
English
Everything cannot be established by its own nature. For selflessness and emptiness, there is no complete defilement or complete purification. The nature of all phenomena is such that whatever the nature of all phenomena is, it does not abide in complete defilement or complete purification, does not closely abide, does not completely abide. If all the immeasurable and adorned phenomena do not abide, do not completely abide, do not utterly abide, then how can sentient beings become completely deluded? If there is no complete delusion there, then alas! Look at the abiding of the world, which is completely deluded by a complete delusion that is not real. Alas! This abiding of the world enters the wheel of complete delusion that is not real, but although it enters, it does not enter anywhere. Although it does not enter, it is bound by the bonds of space. Alas! Although these sentient beings completely enter the wheel of space, they are not established as the wheel of space. Although they are completely deluded by a great complete delusion, there is no ignorance here, and no complete delusion. Immeasurable and adorned sentient beings, look at how they are obscured by the cataract of ignorance, unable to fully know or understand these phenomena, and completely engage in disputes. Immeasurable and adorned, whoever does not completely engage in disputes, like this, they cannot know because of complete delusion, they only see. Those who do not completely engage will not become completely pure, nor will they engage in the completely pure roots of virtue, therefore they do not completely engage. Immeasurable and adorned, the distinctions of the Tathagata's intended meaning, like you who have long practiced in the complete solitude of virtuous dharmas, cannot understand it themselves, nor is it widely known by others. The Tathagata said that those who completely engage will not become completely pure, so what do they engage in? They engage in non-virtue. Whatever has non-virtue does not exist. Whatever does not exist, for it, there is no distinction of engaging or not engaging. Those who engage in virtue belong to distinctions. Those who belong to distinctions have shown it.