Tibetan
་འཇུག་གོ །དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རང་བཞིན་དེ་འདྲ་བར་རབ་ཏུ་རྟོག་ཅིང་དཔྱོད་པ་དང་། འཐུན་པར་སེམས་ཤིང་མི་འཐུན་པར་མི་བྱེད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་དྲུག་པ་འཐུན་པའི་བཟོད་པ་རྣོན་པོས་འཐོབ་སྟེ། འོན་ཀྱང་ད་དུང་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རང་བཞིན་དེ་ལྟར་རྟོག་པའི་ཚེ། དེ་བས་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་དབང་སྒྱུར་བས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་འབྱུང་བ་དང་། འཇིག་པ་ལ་རྣམ་པར་ལྟའོ། ། དེ་འཇིག་རྟེན་འབྱུང་བ་དང་། འཇིག་པ་ལ་ལྟ་བའི་ཚེ་འདི་སྙམ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བའི་སྐྱེ་བ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་འབྱུང་སྟེ། བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་བྲལ་ན་འབྱུང་བ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །བྱིས་པའི་བློ་ཅན་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མི་ཤེས་པའི་རབ་རིབ་ཀྱིས་བསྒྲིབས་པ། ཡོད་པ་དང་། མེད་པ་ལ་མངོན་པར་མོས་པ། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་གཞོལ་བ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་ཞུགས་པ། ལོག་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དེ་དག་ནི་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་འདུ་བྱེད་ཉེ་བར་སྩོགས་ཏེ། འདུ་བྱེད་དེ་དག་གིས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པའི་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་ཟག་པ་དང་བཅས་པ། ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་བཅས་པ་ནི་མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་ཤི་དང་། ཡང་སྲིད་པ་མངོན་པར་འགྲུབ་པ་འབྱུང་བར་ཉེ་བར་སོང་བ་ཡིན་ཏེ། ལས་ཀྱི་ཞིང་གི་གཞི་དང་། མ་རིག་པའི་མུན་པ་དང་སྲེད་པའི་སྣུམ་དང་། ངའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་བརླན་པའི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་དང་འདྲ་བ་རབ་ཏུ་འཕེལ་བས་མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་མྱུ་གུ་འབྱུང་སྟེ། བྱུང་ནས་རྣམ་པར་འཕེལ་ལོ། །མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་མྱུ་གུ་རྣམ་པར་འཕེལ་ནས་དབང་པོ་ལྔ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དབང་པོ་ལྔ་བྱུང་ནས་ཕན་ཚུན་འདུས་ཤིང་འཕྲད་པས་ རེག་པར་འགྱུར་རོ། །རེག་པ་འདུས་པས་ཚོར་བ་འབྱུང་ངོ་། །ཚོར་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་མངོན་པར་སྨོན་པས་སྲེད་པ་འབྱུང་ངོ་། །སྲེད་པ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་རྣམ་པར་འཕེལ་བར་བྱེད་དོ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་ལས་སྲིད་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །སྲིད་པ་བྱུང་ནས་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཕུང་པོ་ལྔ་བྱུང་ནས་ལམ་གྱི་རྒྱུད་ལྔར་རིམ་གྱིས་དེངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེངས་ནས་འབྲལ་བར་འགྱུར་ཏེ་དེངས་ཤིང་བྲལ་བས། མི་དགའ་ཞིང་ཡོངས་སུ་གདུང་བར་འགྱུར་རོ། །མི་དགའ་བ་དང་ཡོངས་སུ་གདུང་བའི་རྒྱུས་མྱ་ངན་དང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར། ཡང་དེ་དག་ལས་སུའང་འབྱུང་བར་བྱེད་པ་མེད་དོ། །རང་བཞིན་དང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇིག་པར་འགྱུར་ཡང་དེ་དག་ལ་འཇིག་པར་བྱེད་པ་སུ་འང་མེད་དོ་ཞེས་དེ་ལྟར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ལུགས་སུ་མཐུན་པར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་རབ་ཏུ་རྟོག་གོ །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ་བདེན་པར་མངོན་པར་མི་ཤེས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་མ་རིག་པ་སྟེ། མ་རིག་པས་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་འདུ་བྱེད་རྣམས་སོ། །འདུ་བྱེད་ལ་གནས་པའི་སེམས་དང་པོ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་བཞི་ནི་མིང་དང་གཟུགས་སོ། །མིང་དང་གཟུགས་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་ནི་དྲུག་གི་སྐྱེ་མཆེད་དོ། །དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་ཕྲད་པ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་རེག་པའོ། །རེག་པའི་རྗེས་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་ཚོར་བའོ། །ཚོར་བ་ལ་ཆགས་པ་ནི་སྲེད་པའོ། །སྲེད་པ་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའོ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་བྱུང་བའི་ལས་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་སྲིད་པའོ། །ལས་དང་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ནི་སྐྱེ་བའོ། །སྐྱེ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ འབྱུང་བའོ། །ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ནི་རྒ་བའོ། །རྒས་ནས་ཕུང་པོ་འཇིག་པ་ནི་འཆི་བའོ། །འཆི་ཞིང་འབྲལ་བའི་ཚེ་མོས་ཤིང་ཆགས་པར་གྱུར་པའི་སེམས་ལ་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་ནི་མྱ་ངན་ཏོ། །མྱ་ངན་ལས་བྱུང་བའི་ཚིག་ཏུ་རྗོད་པ་ནི་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པའོ། །དབང་པོ་ལྔའི་ཉམས་སུ་བབ་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ཡིད་ཀྱི་ལྟ་བའི་ཉམས་སུ་བབ་པ་ནི་ཡིད་མི་བདེ་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་མང་པོ་བྱུང་བ་ནི་འཁྲུགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡོང་པོ་འབའ་ཤིག་བྱེད་པ་པོ་དང་། ཚོར་བ་པོ་མེད་པ་མངོན་པར་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ་བྱེད་པ་པོ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པས་ལས་རྣམས་ཡོད་པར་གྱུར་ཏོ། །གང་ན་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་དེ་ན་དོན་དམ་པར་ལས་ཀྱང་མི་དམིགས་སོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཁམས་གསུམ་པ་འདི་ནི་སེམས་ཙམ་སྟེ། གང་འདི་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་སྟེ། བཀའ་སྩལ་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སེམས་གཅིག་ལ་གནས་པ་དག་གོ །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དངོས་པོ་གང་ལ་འདོ
Chinese
进入。他对于一切法以如是自性善加思择与观察，随顺而思，不作不随顺，故菩萨以第六地随顺之忍获得锐利之忍。然而尚未获得对不生之法之忍现前。当他如是思择一切法之自性时，更以大悲为先导，以大悲为所依，为令大悲圆满，而观察世间之生起与坏灭。当他观察世间之生起与坏灭时，作是念：世间一切流转之生，皆从我之现执而生，离我之现执，则生亦不生。幼稚之智者为不了知我之现执之无明所蔽，于有与无现前信乐，耽著不如理作意，极度趣入非真实，随逐邪道者，彼等乃积集福与非福之行，以彼等行所熏习之有漏心识种子，与近取俱，乃是未来生、老死与有情相续之显现，趋近于生起。如是，业之田地与无明之黑暗与爱之油与我之我慢所润泽之见解之相增盛，故生起名色之苗，生起后即增长。名色之苗增长后，则五根生起。五根生起后，互相聚集相遇，则生起触。触聚集则生起受。受之后，以现前贪著故，生起爱。爱能令近取增长。近取增长则生起有。有生起后，则五蕴生起。五蕴生起后，则于五道之相续中次第增长。增长后则分离，增长与分离故，则不喜且完全痛苦。
English
enters. He thoroughly contemplates and examines all dharmas with such a nature, thinking in accordance and not acting in discordance. Therefore, the bodhisattva obtains sharp endurance with the sixth bhumi's conforming endurance. However, he has not yet obtained the manifestation of endurance for unborn dharmas. When he contemplates the nature of all dharmas in this way, he is even more preceded by great compassion, and relying on great compassion, he observes the arising and destruction of the world in order to perfect great compassion. When he observes the arising and destruction of the world, he thinks: All the births that wander in the world arise from the manifestation of clinging to self. If one is separated from the manifestation of clinging to self, then birth will not arise either. Those of childish intellect who are obscured by the darkness of not knowing the manifestation of clinging to self, who have faith in existence and non-existence, who are devoted to inappropriate attention, who are extremely engaged in the unreal, and who follow the wrong path, accumulate meritorious and non-meritorious actions. The seeds of consciousness with outflows, together with grasping, which are cultivated by these actions, are close to the manifestation of future birth, old age, death, and the continuation of sentient beings. Thus, the basis of the field of karma, the darkness of ignorance, the oil of desire, and the appearance of views moistened by the pride of 'I' increase greatly, so the sprout of name and form arises, and after arising, it grows. After the sprout of name and form grows, the five faculties arise. After the five faculties arise, they gather and meet each other, and touch arises. When touch gathers, feeling arises. After feeling, craving arises due to manifest longing. Craving causes grasping to increase. When grasping increases, existence arises. After existence arises, the five aggregates arise. After the five aggregates arise, they gradually increase in the continuum of the five paths. After increasing, they separate. Because of increasing and separating, there is unhappiness and complete suffering.
Chinese
呜呼！由于不悦和完全的悲痛，会产生忧伤和哀号，以及痛苦、不适和混乱。然而，没有任何事物能从中产生。即使自性和本然成就的事物会坏灭，也没有任何人能使它们坏灭。如是，菩萨摩诃萨以合乎规律的方式，深刻地理解缘起。他这样想：不能如实地显现认知，就是真正的无明。由无明所造作之业的成熟，就是诸行。安住于诸行的最初的心识，就是识。识与同时生起的四取蕴，就是名色。名色增长，就是六处。根、境和识三者相遇，具有染污，就是触。从触所生起，就是受。对受的贪着，就是爱。爱增长，就是取。从取所产生的业，具有染污，就是有。业和因相应的果，就是生。生就是蕴的 产生。蕴完全成熟，就是老。老了之后蕴坏灭，就是死。当死亡和分离之时，对于喜爱和贪着的心的完全悲痛，就是忧伤。从忧伤所产生的言语表达，就是哀号。五根所感受到的，就是痛苦。意的观察所感受到的，就是不适。许多痛苦和不适产生，就是混乱。这样，巨大的痛苦之蕴和痛苦之树，没有作者和感受者，就会显现成立。他这样想：由于对作者的显着贪着，诸业才会存在。哪里没有作者，那里就根本不会见到业。他这样想：如此三界唯是心。如来所详细开示的十二有支，所有这些都安住在同一个心上。那为什么呢？对于任何事物
English
Alas! Due to displeasure and utter grief, sorrow and lamentation arise, as well as suffering, discomfort, and confusion. Yet, no thing arises from them. Even though things that are self-existent and spontaneously accomplished will perish, no one causes them to perish. Thus, the Bodhisattva Mahāsattva thoroughly contemplates dependent origination in accordance with the proper manner. He thinks thus: Not truly manifesting knowledge is truly ignorance. The maturation of actions done by ignorance is the formations. The first consciousness abiding in the formations is consciousness. Consciousness and the four aggregates of grasping that arise simultaneously are name and form. The increase of name and form is the six sense bases. The meeting of the three—faculty, object, and consciousness—together with defilements is contact. What arises from contact is feeling. Attachment to feeling is craving. The increase of craving is grasping. The action arising from grasping, together with defilements, is existence. The result corresponding to action and cause is birth. Birth is the arising of the aggregates. The complete maturation of the aggregates is aging. The disintegration of the aggregates after aging is death. At the time of death and separation, the utter grief of the mind that is fond and attached is sorrow. The verbal expression arising from sorrow is lamentation. What is experienced by the five faculties is suffering. What is experienced by the mind's observation is discomfort. The arising of many sufferings and discomforts is confusion. Thus, the great heap of suffering and the tree of suffering, without an agent or experiencer, will manifestly be established. He thinks thus: Due to manifest attachment to an agent, actions come to exist. Where there is no agent, action is not seen in reality. He thinks thus: Thus, the three realms are only mind. The twelve branches of existence that the Tathāgata has fully explained, all of those abide in a single mind. Why is that? For any thing
Tibetan
ད་ཆགས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །དངོས་པོ་ནི་འདུ་བྱེད་དོ། །འདུ་བྱེད་ལ་མགོ་རྨོངས་པ་ནི་མ་རིག་པའོ། །མ་རིག་པའི་སེམས་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་མིང་དང་གཟུགས་སོ། །མིང་དང་གཟུགས་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་ནི་དྲུག་གི་སྐྱེ་མཆེད་དོ། །དྲུག་གི་སྐྱེ་མཆེད་དང་འབྲེལ་བ་ནི་རེག་པའོ། །རེག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་ཚོར་བའོ། །ཚོར་བས་མི་ངོམས་པ་ནི་སྲེད་པའོ། །སྲེད་པས་མནར་ཏེ་སྡུད་ཅིང་མི་གཏོང་བ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའོ། །སྲིད་པའི་ཡན་ལག་འབྱུང་བ་འདི་དག་ནི་སྲིད་པའོ། །སྲིད་པ་འབྱུང་བ་ནི་སྐྱེ་བའོ། །སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ནི་རྒ་བའོ། །རྒ་བ་དང་བྲལ་བ་ནི་འཆི་བའོ། །དེ་ལ་མ་ རིག་པ་ནི་བྱ་བ་གཉིས་སུ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་དམིགས་པ་ལ་རྨོངས་པར་བྱེད་དོ། །འདུ་བྱེད་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཡང་འབྱིན་ཏོ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་བྱ་བ་གཉིས་སུ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། མ་འོངས་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཡང་འབྱིན་ཏོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའང་བྱ་བ་གཉིས་སུ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། སྲིད་པའི་ཉིང་གི་མཚམས་ཀྱང་སྦྱོར་རོ། །མིང་དང་གཟུགས་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཡང་འབྱིན་ཏོ། །མིང་དང་གཟུགས་ཀྱང་བྱ་བ་གཉིས་སུ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། ཕན་ཚུན་ཉེ་བར་རྟོན་པ་ཡང་བྱེད་དོ། །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཡང་འབྱིན་ཏོ། །དྲུག་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱང་བྱ་བ་གཉིས་སུ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ཡུལ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ཡང་སྟོན་ཏོ། །རེག་པ་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཡང་འབྱིན་ཏོ། །རེག་པ་ཡང་བྱ་བ་གཉིས་སུ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། དམྱིགས་པ་ལ་རེག་པར་ཡང་བྱེད་དོ། །ཚོར་བ་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཡང་འབྱིན་ཏོ། །ཚོར་བ་ཡང་བྱ་བ་གཉིས་སུ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་དང་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པར་ཚོར་བ་ཡང་སྐྱེད་དོ། །སྲེད་པ་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཡང་འབྱིན་ཏོ། །སྲེད་པ་ཡང་བྱ་བ་གཉིས་སུ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆགས་པར་འགྱུར་བའི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པར་ཡང་བྱེད་དོ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཡང་འབྱིན་ཏོ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡང་བྱ་བ་གཉིས་སུ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པས་འཆིང་བ་ཡང་བྱེད་དོ། །སྲིད་པ་མངོན་པར་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡང་འབྱིན་ཏོ། །སྲིད་པ་ཡང་བྱ་བ་གཉིས་སུ་ཉེ་
Chinese
現在，生起具有貪欲的心，那就是識。事物是行。對於行愚昧無知，那就是無明。與無明的心一同生起的是名與色。名與色完全增長，那就是六處。與六處相關聯的是觸。與觸一同生起的是受。對於受不知足，那就是愛。被愛所折磨，積累而不捨棄，那就是取。產生有支的這些就是有。有產生就是生。生完全成熟就是老。與老分離就是死。因此，無明是安住於兩種作用的，也就是使有情對於所緣愚昧。也產生使行顯現的因。行也是安住於兩種作用的，也就是使未來的異熟顯現。也產生使識顯現的因。識也是安住於兩種作用的，也就是連接有的相續。也產生使名與色顯現的因。名與色也是安住於兩種作用的，也就是也互相依賴。也產生使六處顯現的因。六處也是安住於兩種作用的，也就是也顯示各自的對境。也產生使觸顯現的因。觸也是安住於兩種作用的，也就是也觸及所緣。也產生使受顯現的因。受也是安住於兩種作用的，也就是也產生悅意、不悅意和非二者的感受。也產生使愛顯現的因。愛也是安住於兩種作用的，也就是也對會產生貪著的事物產生貪著。也產生使取顯現的因。取也是安住於兩種作用的，也就是也以一切煩惱繫縛。也產生使有顯現的因。有也是安住於兩種作用的
English
Now, the mind that arises with attachment is consciousness. Things are formations. Being ignorant of formations is ignorance. What arises together with the mind of ignorance is name and form. The complete growth of name and form is the six sense sources. What is related to the six sense sources is contact. What arises together with contact is feeling. Being unsatisfied with feeling is craving. Being tormented by craving, accumulating and not abandoning is grasping. These that produce the limb of existence are existence. The arising of existence is birth. The complete ripening of birth is aging. Separation from aging is death. Therefore, ignorance abides in two functions, that is, it makes sentient beings ignorant of the object. It also produces the cause for the manifestation of formations. Formations also abide in two functions, that is, they manifest the future ripening. They also produce the cause for the manifestation of consciousness. Consciousness also abides in two functions, that is, it connects the continuity of existence. It also produces the cause for the manifestation of name and form. Name and form also abide in two functions, that is, they also depend on each other. They also produce the cause for the manifestation of the six sense sources. The six sense sources also abide in two functions, that is, they also show their respective objects. They also produce the cause for the manifestation of contact. Contact also abides in two functions, that is, it also touches the object. It also produces the cause for the manifestation of feeling. Feeling also abides in two functions, that is, it also produces pleasant, unpleasant, and neither feelings. It also produces the cause for the manifestation of craving. Craving also abides in two functions, that is, it also produces attachment to things that will cause attachment. It also produces the cause for the manifestation of grasping. Grasping also abides in two functions, that is, it also binds with all afflictions. It also produces the cause for the manifestation of existence. Existence also abides in two functions