Tibetan
ག་ཅེས་ཟེར་ན། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གི་ལུས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དང་། སྲིད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། ཐ་མར་མེད་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། ལུས་ཀྱང་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་གནས་ལ་སྲིད་ཀྱང་ཆེ་ཞིང་སློང་བ་རྣམས་ཀྱང་མངོན་དུ་གྱུར་པ་འདིའི་ཚེ། སྙིང་པོ་མེད་པ་ལས་སྙིང་པོ་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས་ནས། དེའི་རྒྱུས་སེམས་བསྐྱེད་པ་འགའ་ཙམ་ཡང་འགྱོད་པར་འགྱུར་བ་མེད་པར་རིམ་གྲོ་བྱེད་ཅིང་གཏོང་བ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཕྱི་ནང་གི་གཏོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་གཏོང་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་སྲིད་ལ་དེ་ལྟར་དབང་བསྐུར་ཞིང་། བདེ་བ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་དེ་ལྟ་བུའི་དྲུང་དུ་སློང་བ་དག་ཅིག་ལྷགས་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་བདག་ཅག་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ལེགས་པ་དང་ཡོན་ཏན་སྙན་པ་ཐོས་ནས། གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་དང་། ལྗོངས་དང་ཁམས་དང་རྒྱལ་པོའི་གནས་དུ་མ་ནས། ཁྱོད་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་བདག་ཅག་གི་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་ཚིམ་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་སྙམ་སྟེ། འདིར་ཕྱིན་ན་བྱམ་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ཅག་གི་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་ནས། ལ་ལ་ནི་བདག་ཅག་ལ་རིན་པོ་ཆེ་བདུན་དགོས་སོ་ཞེས་ཟེར། ལ་ལ་ནི་བདག་ཅག་ལ་གླིང་བཞི་དགོས་སོ་ཞེས་ཟེར། ལ་ལ་ནི་བདག་ཅག་ལ་རྒྱལ་པོའི་བུ་དགོས་སོ་ཞེས་ཟེར། ལ་ལ་ནི་བདག་ཅག་ལ་རྒྱལ་པོའི་མིག་གཉིས་དགོས་སོ་ཞེས་ཟེར། ལ་ལ་ནི་བདག་ཅག་ལ་རྒྱལ་པོའི་ལག་པ་གཉིས་དགོས་སོ་ཞེས་ཟེར། ལ་ལ་ནི་བདག་ཅག་ལ་རྒྱལ་པོའི་རྐང་པ་གཉིས་དགོས་སོ་ཞེས་ཟེར། ལ་ལ་ནི་བདག་ཅག་ལ་རྒྱལ་པོའི་ཤ་དགོས་སོ་ཞེས་ཟེར། ལ་ལ་ནི་བདག་ཅག་ལ་རྒྱལ་པོའི་ཁྲག་དགོས་སོ་ཞེས་ཟེར། ལ་ལ་ནི་བདག་ཅག་ལ་རྒྱལ་པོའི་མགོ་དགོས་སོ་ཞེས་ཟེར། ལ་ལ་ནི་བདག་ཅག་ལ་རྒྱལ་པོའི་སྙིང་དགོས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། སྡུག་པ་དང་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་བྱེ་བར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་གང་གི་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་ཚིམ་པར་མ་གྱུར་གྱིས། ད་ནི་བདག་གི་ལུས་འབྲལ་བར་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་འདིས་སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་ཆགས་སེམས་རྩེ་ཞིལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བསམ་པ་ཡོངས་སུ་ཚིམ་པར་བྱའོ། བཅོས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཀྱི་གནས་སུ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་ནས། དེ་དག་ཐམས་ཅད་བཏང་ཡང་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཅིག་ཙམ་ཡང་འགྱོད་པར་འགྱུར་བ་མེད་དེ། སེམས་ཅན་གང་ལ་
Chinese
这是怎么说的呢？对于此，菩萨这样想：我的身体的法性和，世间的法性，那些全部，最终都会消失的。身体也会随之消逝，而世间也很大，乞求者也显现的这个时候，要从无意义中获取有意义的。因此，即使因为这些原因生起一些菩提心，也不会后悔地行供养和布施，这被称为菩萨的外内布施。那么，菩萨的一切布施是什么呢？在此，菩萨被授予转轮王的王位，拥有一切安乐，在这种情况下，一些乞求者来到他面前，这样说道：我们听闻了您的美德和功德的美名，从村庄和城市，地区和国土以及许多国王的住所，我们认为您一定会满足我们的愿望，所以来到这里，慈悲的您请满足我们的愿望吧。有些人说：我们需要七宝。有些人说：我们需要四大部洲。有些人说：我们需要王子。有些人说：我们需要国王的双眼。有些人说：我们需要国王的双手。有些人说：我们需要国王的双脚。有些人说：我们需要国王的肉。有些人说：我们需要国王的血。有些人说：我们需要国王的头。有些人说：我们需要国王的心。对此，菩萨这样想：与一切可爱和不可爱的事物分离，甚至变成碎片， 如果不能满足任何众生的愿望，现在就用我这终将分离的身体，为了粉碎那些众生的贪恋之心，就让他们愿望满足吧。不要在具有造作的法性之处生起菩提心。因此，即使布施了所有这些，也不会因此而后悔生起哪怕一丝一毫的菩提心。对于任何众生
English
What does it mean? In this regard, the Bodhisattva thinks like this: The nature of my body and, the nature of existence, all of those, will eventually disappear. The body will also pass away, and the world is also large, and when these beggars also appear, one must obtain meaning from meaninglessness. Therefore, even if some Bodhicitta arises because of these reasons, one will not regret performing offerings and giving, this is called the Bodhisattva's outer and inner giving. So, what is the Bodhisattva's giving of everything? Here, the Bodhisattva is granted the throne of a Chakravartin king, possessing all happiness, and in this situation, some beggars come before him, saying like this: We have heard the beautiful name of your virtue and merit, from villages and cities, regions and lands, and many royal residences, we think that you will definitely fulfill our wishes, so we have come here, compassionate one, please fulfill our wishes. Some say: We need the seven treasures. Some say: We need the four continents. Some say: We need the prince. Some say: We need the king's two eyes. Some say: We need the king's two hands. Some say: We need the king's two feet. Some say: We need the king's flesh. Some say: We need the king's blood. Some say: We need the king's head. Some say: We need the king's heart. In response, the Bodhisattva thinks like this: Separated from all lovely and unlovely things, even becoming fragments, If one cannot fulfill the wishes of any sentient being, now, with this body of mine that will eventually separate, in order to shatter the clinging minds of those sentient beings, let them fulfill their wishes. Do not generate Bodhicitta in a place of fabricated Dharma nature. Therefore, even if all of these are given away, one will not regret generating even a single bit of Bodhicitta because of it. For any sentient being
Tibetan
ཡང་། རིམ་གྲོ་མེད་པར་མི་བྱེད་པ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་གཏོང་བའོ།། །།སངས་རྒྱས་རྨད་གཅད་ཅེས་བྱ་བ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ། བམ་པོ་ཉི་ཤུ་བརྒྱད་པ། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདས་པ་གཏོང་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས། འདས་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཐོས་པ་དང་། འདས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཉན་ཅིང་ཐོས་ནས། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་ཆགས་པར་མི་བྱེད། འབྲལ་བར་མི་བྱེད། དམིགས་སུ་མེད་པས་རབ་ཏུ་འཇུག་སྟེ། རྟོག་པར་མི་བྱེད་དེ། རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་བྱེད། ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་མི་བྱེད། སྨོན་པར་མི་བྱེད། ཆགས་པར་མི་བྱེད། ཞེན་པར་མི་བྱེད། རྟེན་པའི་སེམས་ཀྱིས་གནས་པར་མི་བྱེད། རྨི་ལམ་གྱི་ཆོས་དེ་ལྟ་བུ་ཐོབ་པར་བྱེད་ཀྱང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་མི་བསྐྱེད་དོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ལ་རྟེན་པའི་འདུ་ཤེས་སུ་མི་བྱེད་དོ། །འོན་ཀྱང་རྟེན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་གཟུད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྗོད་དོ། །འཆད་དོ། །སྟོན་ཏོ། །འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་བརྟགས་ན་ཤར་ཕྱོགས་སུ་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་། །ལྷོ་ཕྱོགས་དང་། ནུབ་ཕྱོགས་དང་། བྱང་ཕྱོགས་ སུ་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་། །བྱང་ཤར་གྱི་ཕྱོགས་མཚམས་དང་། ཤར་ལྷོའི་ཕྱོགས་མཚམས་དང་། ལྷོ་ནུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་མཚམས་དང་། ནུབ་བྱང་གི་ཕྱོགས་མཚམས་དང་། འོག་དང་སྟེང་གི་ཕྱོགས་སུ་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་སྟེ། དེ་འདི་སྙམ་དུ་གང་ཅི་ཡང་རུང་མ་བཏང་བ་དེ་ནི་བཏང་བའོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འདས་པ་གཏོང་བའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མ་འོངས་པ་གཏོང་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་བྱོན་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཉན་ན། མཚན་མའི་ཚུལ་དང་། དངོས་པོར་འཛིན་པས་མི་འཛིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཞན་ལ་བརྩོན་པར་མི་བྱེད་པ་ཡིན། ཚོལ་བ་མི་མངའ་བ་ཡིན། འདོད་ཆགས་པའི་སེམས་ཀྱིས་མི་སྨོན་པ་ཡིན། དེ་ལ་སེམས་མི་སྡུད་པ་ཡིན་ཏེ། མྱོང་བར་མི་བྱེད་དོ། །སྨོན་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་དག་ཏུ་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་མི་གཏོང་ངོ་། །དེ་དག་ཏུ་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་འཇུག་པར་མི་བྱེད་དེ། སྤྱོད་པ་ཡང་རྒྱུན་གཅོད་པར་མི་བྱེད་དོ། །འོན་ཀྱང་དམིགས་པ་དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སུ་འགྲུ
Chinese
又，不做没有次第的事情，这是菩萨全部的舍弃啊！。《佛殊胜断》名为极广大经，第二十八品。其中什么是菩萨舍弃过去呢？即是说，菩萨佛薄伽梵，听闻过去诸佛菩萨的行持，听闻过去诸佛薄伽梵的一切圆满，对他们的一切不生贪执，不分离，以无所缘而入，不分别，不作分别，不完全分别，不希求，不贪执，不耽著，不住于依赖之心。即使获得了如梦一般的法，也不对那些善根生起无有实义之想，不对那些善根作依赖之想。然而，为了引导可依赖的众生，以及为了使佛法完全成熟，而宣说，讲解，开示。观察过去的法性，在东方也无法寻见其踪迹，南方和西方和北方也无法寻见其踪迹，东北方隅和东南方隅和西南方隅和西北方隅，以及下方和上方的方向也无法寻见其踪迹，因此心想无论什么，凡是没有舍弃的，就是舍弃了。诸位胜者之子啊！这是菩萨的舍弃过去。其中什么是菩萨的舍弃未来呢？即是说，菩萨听闻未来诸佛薄伽梵的行持，不以相状之方式和执著实有而执著，不对其他世界的境界精勤，不寻求，不以贪欲之心希求，不对其不摄集心，不体验，不希求，不对他们舍弃善根，不对他们趣入善根，也不断绝行持的相续，然而以彼所缘而成就佛法。
English
Furthermore, not acting without order, this is the abandonment of all Bodhisattvas! The Sutra called "Buddha's Excellent Severance," a very extensive and great scripture, chapter twenty-eight. What is the Bodhisattva's abandonment of the past? It is when a Bodhisattva, a Buddha, a Bhagavan, hears about the conduct of past Buddhas and Bodhisattvas, and listens to and hears all the perfections of past Buddhas and Bhagavans, they do not become attached to any of them, they do not separate from them, they enter into them without any object of focus, they do not conceptualize, they do not discriminate, they do not fully discriminate, they do not aspire, they do not become attached, they do not cling, they do not abide with a mind of reliance. Even if they obtain such dream-like dharmas, they do not generate the thought that those roots of virtue are without essence, nor do they regard those roots of virtue as something to rely upon. However, in order to guide beings who can rely on them, and in order to fully ripen the Buddhadharma, they speak, explain, and teach. When examining the nature of past dharmas, no trace is found in the east, nor is any trace found in the south, west, or north. No trace is found in the northeast, southeast, southwest, or northwest directions, nor in the directions below or above. Therefore, one thinks that whatever has not been abandoned is, in fact, abandonment. O sons of the Victorious Ones! This is the Bodhisattva's abandonment of the past. What is the Bodhisattva's abandonment of the future? It is when a Bodhisattva listens to the conduct of future Buddhas and Bhagavans, they do not grasp at them in terms of signs or clinging to them as real entities. They do not strive for other world realms, they do not seek, they do not aspire with a mind of desire, they do not gather their minds towards them, they do not experience, they do not aspire, they do not abandon the roots of virtue in them, they do not engage in the roots of virtue in them, nor do they cut off the continuity of their conduct. However, through that object of focus, Buddhahood is accomplished.
Tibetan
བ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་དང་། ཚོགས་སྡུད་པ་བྱེད་ཅིང་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་རབ་ཏུ་སྡུད་དོ། །ཆོས་དེ་ནི་ཡུལ་ན་ཡང་མི་གནས། ཕྱོགས་ན་ཡང་མི་གནས། ནང་ན་ཡང་མ་ཡིན། ཕྱི་རོལ་ན་ཡང་མ་ཡིན། རྒྱང་རིང་པོ་ན་འང་མ་ཡིན་ནོ། །དྲུང་ན་འང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གང་དུ་ཡང་ནམ་ཡང་སྤྱད་པ་མེད་པར་བྱའོ། །སྙམ་པ་འདི་ནི་མ་འོངས་པ་གཏོང་བའོ། །ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་གཏོང་བ་གང་ཞེ་ན། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག །འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞིའི་རིས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་དང་། སུམ་བཅུ་རྩ་གསུམ་པ་དང་། མཚེ་མ་དང་། དགའ་ལྡན་དང་། འཕྲུལ་དགའ་ དང་། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་དང་། ཚངས་པ་དང་། ཚངས་རིས་དང་། ཚངས་ལྷ་ཉེ་ཕན་དང་། ཚངས་པ་ཀུན་འཁོར་དང་། ཚངས་ཆེན་དང་། སྣང་བ་དང་། འོད་ཆུང་དང་། ཚད་མེད་སྣང་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྣང་བ་དང་། དགེ་བ་དང་། ཆུང་དགེ་དང་། ཚད་མེད་དགེ་བ་དང་། དགེ་རྒྱས་དང་། ཆེ་བ་དང་། ཆུང་ཆེ་དང་། ཚད་མེད་ཆེ་བ་དང་། འབྲས་བུ་ཆེ་བ་དང་། མི་ཆེ་བ་དང་། མི་གདུང་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་མཐོང་བ་དང་། གྱ་ནོམ་སྣང་བ་དང་། འོག་མིན་གྱི་ལྷ་རྣམས་ནས། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དག་ཀྱང་ཉན་ཏེ། དེས་དེ་དག་ཐོས་ནས་ཀྱང་རྨོངས་པར་མི་འགྱུར། ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པར་མི་འགྱུར། རབ་ཏུ་རྨོངས་པར་མྱི་འགྱུར། ཞུམ་པར་མི་འགྱུར། ཀུན་ནས་ཞུམ་པར་མི་འགྱུར། རྣམ་པར་ཞུམ་པར་མི་འགྱུར། ཤིན་ཏུ་ཞུམ་པར་མི་འགྱུར། དམའ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་ནི་ཤེས་པས་འདུ་བྱེད་དུ་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་གང་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་འདི་ནི་སུའི་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་སྟེ། ངན་སོང་གི་ལམ་ཉེ་བར་གནས་པ་བཟློག་པར་བྱ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་སེམས་རྒྱུ་བ་མེད་དེ། འདི་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་གཏོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤིན་ཏུ་གཏོང་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་མིག་དང་མི་ལྡན་པ་དང་། རྣ་བ་དང་མི་ལྡན་པ་དང་། སྣ་དང་མི་ལྡན་པ་དང་། ལྕེ་དང་མི་ལྡན་པ་དང་། ལུས་དང་མི་ལྡན་པ་གྲངས་མེད་པ་ཞིག་གིས་འདི་སྐད་དུ་བདག་ཅག་ལ་ཅི་མེད་པ་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་བྱིན་ལ། ངེད་མི་ལྡན་པ་མེད་པར་གྱི
Chinese
为了成为施舍者，汇集众生的思想，并且完全汇集正法。那法不住于处所，不住于方所，不在内，不在外，不在远处。也不在近处，如此这般思虑，无论何处何时都不要使用。这种想法是舍弃未来。诸位佛子！那么菩萨的当下施舍是什么呢？诸位佛子！在此，菩萨听闻四大天王族的诸天，三十三天，焰摩天，兜率天，乐变化天，他化自在天，梵天，梵众天，梵辅天，大梵天，光天，少光天，无量光天，极光净天，遍净天，少净天，无量净天，净增天，广天，少广天，无量广天，广果天，无烦天，无热天，善现天，善见天，色究竟天的诸天，以及声闻的圆满和独觉的圆满。听闻这些之后，也不会迷惑，不会非常迷惑，不会极其迷惑，不会沮丧，不会完全沮丧，不会彻底沮丧，不会非常沮丧，不会低落。像这样，他以智慧将一切属于行蕴的事物都显现得如同梦境。他这样想：应该布施之物不属于任何人。为了遣除堕入恶趣的道路，为了成办一切佛法而宣说正法，为了菩萨道得以显现，他对这些没有执着。这被称为当下施舍。那么，菩萨的殊胜施舍是什么呢？在此，菩萨对无数没有眼睛的众生，没有耳朵的众生，没有鼻子的众生，没有舌头的众生，没有身体的众生说：请你施舍我们所没有的东西，让我们变得完整。
English
In order to become a giver, one gathers the thoughts of sentient beings and completely gathers the Dharma. That Dharma does not abide in a place, does not abide in a direction, is not inside, is not outside, is not far away. Nor is it near. Thinking in this way, one should never use it anywhere or anytime. This thought is abandoning the future. O sons of the Buddhas! What then is the present giving of a Bodhisattva? O sons of the Buddhas! Here, a Bodhisattva hears of the gods of the four great king's retinues, the Thirty-three, the Yama, the Tushita, the Nirmāṇarati, the Paranirmita-vaśavartin, the Brahma, the Brahma-pāriṣadya, the Brahma-purohita, the Mahābrahmā, the Ābhāsvara, the Parīttābha, the Apramāṇābha, the Ābhāsa, the Śubhakṛtsna, the Parīttaśubha, the Apramāṇaśubha, the Śubhakṛtsna, the Bṛhatphala, the Asañjñāsattva, the Avṛha, the Sudṛśa, the Sudarśana, the Akaniṣṭha gods, as well as the perfections of the Śrāvakas and the Pratyekabuddhas. Having heard these, he does not become confused, does not become very confused, does not become extremely confused, does not become disheartened, does not become completely disheartened, does not become utterly disheartened, does not become very disheartened, does not become dejected. In this way, with wisdom, he makes all things belonging to the aggregate of formations appear like a dream. He thinks thus: 'What should be given does not belong to anyone.' In order to avert the path of falling into the lower realms, and in order to accomplish all the Buddha's teachings, he teaches the Dharma, but he has no attachment to these, so that the Bodhisattva's path may be manifested. This is called present giving. What then is the Bodhisattva's supreme giving? Here, a Bodhisattva says to countless sentient beings who have no eyes, no ears, no noses, no tongues, and no bodies: 'Please give us what we do not have, and make us complete.'