Tibetan
་པར་ཁྱིམ་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་འདྲ་བར་མཐོང་ངོ་། །ལོ་མའི་ཁང་པའི་སྐྱོན་བལྟས་པས་སྐྱོན་བརྒྱད་མཐོང་སྟེ། ལོ་མའི་ཁང་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ན་སྐྱོན་བརྒྱད་པོ་ནི། ཤིང་མང་པོ་ལ་ནོར་མང་པོ་དགོས་པ་དང་བསྡུས་ནས་ཁང་པ་བྱེད་ཅིང་ཚོལ་བ་ནི་སྐྱོན་གཅིག་པ་དང། རྩྭ་དང་ས་འཛད་པ་དང་ཡང་དང་ཡང་ཟད་པས་ན་བཅོས་དགོས་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ནི་སྐྱོན་གཉིས་པ་དང། ཉལ་བའི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆེན་པོ་ལ་རིགས་ཏེ། དུས་མ་ཡིན་པར་སློང་དགོས་པས་སེམས་གཅིག་ཏུ་མི་གནས་པ་དང་འགྲོ་དགོས་པ་ནི་སྐྱོན་གསུམ་པ་དང། གྲང་བ་དང་དྲོ་བ་དང་འཇམ་པ་དང་ལུས་བདེ་བར་བྱེད་པ་ནི་སྐྱོན་བཞི་པ་དང། ཁང་པའི་ནང་དུ་ཞུགས་ནས་སྡིག་པ་བྱེད་པར་ནུས་པ་དང། ངོ་ཚ་བ་བཟློག་པ་ནི་སྐྱོན་ལྔ་པ་དང། བདག་གི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྲུང་བ་ནི་སྐྱོན་དྲུག་པ་དང། ཁྱིམ་པ་ཡོད་ཞེས་པ་གཉིས་པའི་སྐྱོན་བདུན་པ་དང། ཤིག་དང་འདྲེ་ཤིག་དང་ཁྱི་ཤིག་ལ་སོགས་པའི་སྲོག་ཆགས་དུ་མ་གནས་པར་འགྱུར་བ་ནི་སྐྱོན་བརྒྱད་པའོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་སྐྱོན་བརྒྱད་པོ་རྣམས་མཐོང་ནས་སེམས་པ་ཆེན་པོས་ལོ་མའི་ཁང་པ་སྤངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། སྐྱོན་བརྒྱད་དང་ནི་ལྡན་པ་ཡི། །ལོ་མའི་ཁང་པ་སྤངས་ཞེས་པ། །ཤིང་གི་དྲུང་དུ་གནས་གྱུར་ན། །ཡོན་ཏན་བཅུ་དང་ལྡན་པོ་ཡིན། །ཡིབ་པའི་གནས་རྣམས་སྤངས་པ་དང། །ཡོན་ཏན་བཅུ་དང་ལྡན་པ་ཡི། །ཤིང་གི་དྲུང་དུ་གནས་པའོ། །ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་བཅུ་པོ་འདི་བསྩག་མི་དགོས་པ་ནི་ཡོན་ཏན་གཅིག་དང། ཉལ་བར་གནས་པ་ཙམ་གྱིས་བསྲུང་མི་དགོས་པར་རྙེད་པ་ནི་གཉིས་པ་དང། དེར་བྱི་དོར་བྱེད་པ་མེད་པར་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་བདེ་བར་གནས་པ་དང་སློང་བ་མེད་པ་ནི་གསུམ་པ་དང། ངོ་ཚ་བ་ན་ཡིབ་པ་མེད་ཅིང་དེར་སྡིག་པ་བྱེད་པ་མེད་ལ་སྦེད་པ་མེད་པ་ནི་བཞི་པ་དང། བླ་གབ་མེད་པའི་གནས་བཞིན་དུ་ལུས་རྟག་ཏུ་སྡོད་པ་མེད་པ་ནི་ལྔ་པ་དང། ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་མི་འདོད་པ་ནི་དྲུག་པ་དང། ཁྱིམ་གྱི་འདོད་པ་སྤངས་པ་ནི་བདུན་པ་དང། མང་པོ་དགོས་པའི་འཛིན་པ་མེད་པ་ དང་ཡོངས་སུ་བསྲུང་བ་མེད་པ་དང་འགྲོ་བ་ན་འདོད་པ་མེད་པ་ནི་བརྒྱད་པ་དང། སྡོད་པ་ན་དགའ་བ་དང་བཅས་པ་མེད་པ་ནི་དགུ་པ་དང། ཤིང་དྲུང་གི་གནས་ནི་སོང་ཞིང་སོང་བ་ན་རྙེད་སླ་བ་དང་ལྟོས་པ་མེད་པ་ནི་བཅུ་པའོ། །ཡོན་ཏན་བཅུ་པོ་འདི་མཐོང་སྟེ་ཤིང་གི་འགྲམ་དུ་གནས་ཞེས་བརྗོད་པ་དང། འདི་ལྟ་བུ་དེ་རྣམས་ནི་བྱེད་པར་བསམས་པའོ། །སེམས་པ་ཆེན་པོ་སང་གི་ཉི་མ་ལ་བསོད་སྙོམས་ལ་གཤེགས་པས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་གྲོང་དུ་སླེབ་སྟེ་མི་རྣམས་སྤྲོ་བ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ནས་བསོད་སྙོམས་བྱིན་ནོ། །དེའི་གདུགས་ཚོད་ཐོན་ནས་གནས་སུ་བྱོན་ཏེ་སླེབ་ཅིང་བཞུགས་ནས་བསམས་པ། བདག་གིས་བསོད་སྙོམས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཟས་ཞིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ང་རྒྱལ་གྱི་རྒྱགས་པ་དང། སྐྱེས་བུ་འདོད་པའི་རྒྱགས་པ་འཕེལ་བ་དང། བཟའ་བའི་གཞི་ལ་བརྟེན་ནས་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་མེད་དོ། །བདག་གིས་སླར་ཡང་བཏབ་པ་དང་བསྐྲུན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་འབྲུའི་བཟའ་བ་སྤངས་ནས། འབྲས་བུ་མཆོག་གི་བཟའ་བ་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ། །དེས་དེ་ནས་དེ་བླངས་ཏེ། དེ་ལྟར་བྱས་ནས་ལུས་སྡུག་བསྔལ་དུ་འབད་པ་བྱས་པ་དང་ཞག་བདུན་གྱི་ནང་དུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་སྐྱེས་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། བཏབ་དང་བསྐྲུན་པའི་འབྲུ་རྣམས་ནི། །ལྷག་མ་མེད་པར་སྤངས་པ་དང། །ཡོན་ཏན་དུ་མ་དང་ལྡན་པའི། །འབྲས་བུ་སྩོགས་ལ་འཇུག་པའོ། །དེར་ནི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་གནས་དང། །སྡོད་དང་འཆག་པའི་གནས་རྣམས་སུ། །ཞག་བདུན་གྱི་ནི་ནང་ཉིད་དུ། །མངོན་པར་ཤེས་པའི་སྟོབས་ཐོབ་བོ། །དེ་ལྟར་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཐོབ་ནས། བློ་གྲོས་བཟང་པོ་དཀའ་ཐུབ་པས་བདེ་བའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་གནས་སོ། །དེའི་ཚེ་མར་མེ་མཛད་ཅེས་བྱ་བའི་སྟོན་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་མངལ་དུ་ཞུགས་ནས་བལྟམ་པ་དང་བྱང་ཆུབ་པ་དང། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་པོ་ཐམས་ཅད་གཡོས་སོ་རབ་ཏུ་གཡོས་སོ་སྒྲ་སྒྲོགས་སོ། །སྒྲ་ཆེར་སྒྲོགས་སོ། །སྔོན་གྱི་མཚན་མར་གྱུར་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང། བློ་གྲོས་བཟང་པོ་དཀའ་ཐུབ་པས་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ བདེ་བ་ལ་གནས་པས་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲ་མ་ཐོས་པ་དང་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྔོན་གྱི་མཚན་མ་མ་མཐོང་ངོ་། །དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། སྟན་གཅིག་ལ་ནི་རྟེན་ནས་སུ། །བདག་གིས་དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་ཐོབ། །རྒྱལ་བ་མར་མེ་མཛད་ཅེས་པ། །འཇིག་རྟེན་འདྲེན་པ་བྱོན་པར་གྱུར། །མངལ་དུ་ཞུགས་ནས་སྐྱེས་གྱུར་པ། །སངས་རྒྱས་ནས་ནི་ཆོས་བསྟན་པ། །མཚན་མ་བཞི་པོ་མཐོང་མ་གྱུར། །བསམ་གཏན་བདེ་བས་མ་ཐོས་སོ། །དེའི་ཚེ་སྟོབས་བཅུ་ལྡན་པའི་མར་མེ་མཛད་ཟག་པ་ཟད་པ་འབུམ་ཕྲག་བཞིའི་འཁོར་དང་བཅས་པ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་འཆག་ཅིང་དགའ་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བྱོན་ཏེ། བལྟ་ན་སྡུག་ཅེས་བྱ་བའི་གཙུག་ལག་ཁང་ཆེན་པོར
Chinese
看起来像在家一样富裕。观察树叶房子的缺点，看到了八个缺点。使用树叶房子有八个缺点：需要很多树木和很多财物，收集起来建造房子并寻找是第一个缺点。草和土用完，一次又一次耗尽，因此需要不断修理是第二个缺点。被称为睡觉的地方是很大的，需要不时地索取，因此心不能安住一处，必须行走是第三个缺点。寒冷、温暖、柔软和使身体舒适是第四个缺点。进入房子后能够作恶，并且能够阻止羞耻是第五个缺点。认为是自己的而守护是第六个缺点。有家室是第二个，这是第七个缺点。虱子、鬼虱子、狗虱子等许多生物居住是第八个缺点。看到这些八个缺点后，大心舍弃了树叶房子。因此说：具有八个缺点的，舍弃树叶房子，住在树下，具有十个功德。舍弃了隐藏的地方，具有十个功德，住在树下。这样说是因为那里有十个功德：不需要堆积是第一个功德。仅仅是睡觉就能得到，不需要守护是第二个功德。在那里不需要打扫就能享受，安乐地居住，不需要索取是第三个功德。感到羞耻时没有隐藏的地方，在那里没有作恶，也没有隐藏是第四个功德。像没有遮盖的地方一样，身体不能总是停留是第五个功德。不希望完全拥有是第六个功德。舍弃了家的欲望是第七个功德。不需要很多东西的执着，没有完全的守护，行走时没有欲望是第八个功德。居住时没有快乐是第九个功德。树下的住所，去了又去容易找到，没有依赖是第十个功德。看到了这十个功德，所以说住在树旁。像这样，那些都是被思考要做的。大心桑吉尼
English
It looks as rich as being at home. Observing the shortcomings of the leaf house, eight shortcomings are seen. There are eight shortcomings in using a leaf house: needing many trees and many possessions, collecting them to build a house and searching is the first shortcoming. The grass and soil are used up, and are exhausted again and again, so the need for constant repair is the second shortcoming. The place called sleeping is large, and it is necessary to ask for it from time to time, so the mind cannot dwell in one place and must walk is the third shortcoming. Cold, warmth, softness, and making the body comfortable are the fourth shortcoming. Being able to do evil after entering the house, and being able to prevent shame is the fifth shortcoming. Thinking it is one's own and guarding it is the sixth shortcoming. Having a family is the second, which is the seventh shortcoming. Many creatures such as lice, ghost lice, dog lice, etc. live there is the eighth shortcoming. Seeing these eight shortcomings, the great mind abandoned the leaf house. Therefore it is said: Having eight shortcomings, abandoning the leaf house, living under a tree, has ten merits. Abandoning the hiding places, having ten merits, living under a tree. It is said that there are ten merits there: not needing to accumulate is the first merit. Just sleeping can be obtained, without needing to guard is the second merit. There is no need to clean there to enjoy, to live comfortably, and there is no need to ask is the third merit. When feeling ashamed, there is no place to hide, there is no evil done there, and there is no hiding is the fourth merit. Like a place without cover, the body cannot always stay is the fifth merit. Not wanting to fully possess is the sixth merit. Abandoning the desire for a home is the seventh merit. Not having the attachment of needing many things, not having complete protection, and not having desire when walking is the eighth merit. Not having joy when dwelling is the ninth merit. The abode under the tree, going and going is easy to find, and there is no dependence is the tenth merit. Seeing these ten merits, it is said to live by the tree. Like this, those are all thought to be done. Great Mind Sangye Nyi
Chinese
当他去乞食时，立即到达村庄，人们非常高兴并给予食物。当遮阳篷的时间到了，他到达住所，到达并坐下思考。我出家的原因不是为了获得食物。这种叫做美味的食物会增加傲慢的肥胖和对男人的欲望的肥胖，并且依赖于食物的基础，痛苦是无止境的。我应该放弃再次种植和创造的谷物食物，而依赖于最好的水果食物。他从那以后拿走了它。就这样做了，努力使身体受苦，在七天之内，他产生了八种等持和五种神通，因此他说：种植和创造的谷物，完全放弃，具有许多优点，进入水果等。在那里，苦行者住在那里，在居住和行走的地方，在七天之内，获得了神通的力量。这样获得神通之后，贤善苦行者安住在快乐的等持中。那时，名为燃灯的导师出现在世间。当他进入子宫，出生，成佛，转法轮时，所有十千世界都震动了，剧烈震动，发出声音，发出巨大的声音。三十二种先前的征兆，以及贤善苦行者安住在等持的快乐中，没有听到那些声音，也没有看到那些先前的征兆。因此他说：依靠一个座位，我获得了这样的成就。名为燃灯的胜者，世界的引导者出现了。进入子宫后出生，成佛后宣说佛法，没有看到四种征兆，禅定的快乐没有听到。那时，具有十力的燃灯与四百万已尽诸漏的眷属一起，为了依次利益众生，行走并到达名为喜悦的城市，进入名为悦意的巨大寺庙中。
English
When he went for alms, he immediately reached the village, and the people were very happy and gave food. When the time for the awning came, he arrived at the residence, arrived and sat down to think. My reason for becoming a monk is not to obtain food. This food called delicious increases the obesity of arrogance and the obesity of desire for men, and relying on the basis of food, suffering is endless. I should abandon the grain food that is planted and created again, and rely on the best fruit food. He took it from then on. Having done so, he made efforts to make the body suffer, and within seven days, he generated the eight samadhis and the five superknowledges, therefore he said: The grains that are planted and created, completely abandoned, possessing many virtues, enter into fruits and so on. There, the ascetic dwells, in the places of dwelling and walking, within seven days, he obtained the power of superknowledge. Having thus obtained superknowledge, the wise and good ascetic abides in the bliss of samadhi. At that time, the teacher named Dipamkara appeared in the world. When he entered the womb, was born, became enlightened, and turned the wheel of Dharma, all ten thousand worlds shook, shook violently, made a sound, and made a great sound. The thirty-two previous signs, and the wise and good ascetic abiding in the bliss of samadhi, did not hear those sounds, nor did he see those previous signs. Therefore he said: Relying on one seat, I obtained such accomplishment. The Victorious One named Dipamkara, the guide of the world, appeared. Having entered the womb and been born, having become enlightened and taught the Dharma, he did not see the four signs, the bliss of meditation did not hear. At that time, Dipamkara, possessing the ten powers, together with a retinue of four hundred thousand who had exhausted the defilements, in order to benefit sentient beings in order, walked and arrived at the city called Joyful, and entered the great temple called Delightful.