Tibetan
་དགའ་ར་བ་བཞེས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པའི་གཞི་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་ས་གཞི་ཆེན་པོ་གཡོས་སོ། །འཛམ་བུའི་གླིང་གི་ནང་ནས་འོད་མའི་ཚལ་སྤངས་པའི་ས་གཞི་གཡོས་ པ་འདི་བཞེས་ཏེ་སྡེ་གཞན་ནི་མེད་དོ། །སིཾ་གྷ་གླིང་གི་གཙུག་ལག་ཁང་ཆེན་པོ་སྤངས་ནས་ས་གཞི་ཆེན་པོ་གཡོས་པ་འདི་བཞེས་ཏེ། སྡེ་གཞན་ནི་མེད་དོ། །སྟོན་པས་འོད་མའི་ཚལ་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་བཞེས་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་མཛད་ཅིང་སྟན་ལས་བཞེངས་ཏེ། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་འཁོར་དུ་བྱས་ནས་འོད་མའི་ཚལ་དུ་བྱོན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ཤཱ་རིའི་བུ་དང། མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཀུན་དུ་རྒྱུ་གཉིས་པོ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་ཤིང་བདུད་རྩི་ཚོལ་བར་སེམས་སོ། །དེའི་ནང་ནས་ཤཱ་རིའི་བུས་གནས་བརྟན་རྟ་ཐུལ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པ་མཐོང་བས་སེམས་རབ་ཏུ་དངས་པར་གྱུར་ཏེ་བཟའ་བ་བྱིན་ནས་ཆོས་རྣམས་གང་དག་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་དང་ཞེས་པའི་ཚིགས་བཅད་ཐོས་པས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །རང་གི་གྲོགས་པོ་ཀུན་དུ་རྒྱུ་མཽད་གལ་ལ་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དེ་ཉིད་སྨྲས་སོ། །དེས་ཀྱང་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་བོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་རང་ཉིད་རྒྱལ་བ་ལ་བལྟས་ནས་རང་གི་འཁོར་དང་བཅས་པ་སྟོན་པའི་དྲུང་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ། །དེ་རྣམས་ལས་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་ཞག་བདུན་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་བོ། །གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུས་ཟླ་བ་ཕྱེད་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་སྟེ་དེ་གཉིས་པོ་ཡང་སྟོན་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གནས་པར་བཟུང་ངོ། །གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པའི་ཉིན་མོ་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འདུས་པ་དང་པོར་བྱས་སོ། །སླར་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་འོད་མའི་ཚལ་དེ་ཉིད་དུ་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཟས་གཙང་གིས་བདག་གི་སྲས་ལོ་དྲུག་ཏུ་དཀའ་བ་སྤྱད་ནས་མཆོག་གི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་འོད་མའི་ཚལ་དུ་བཞུགས་སོ་ཞེས་པ་ཐོས་ནས་བློན་པོ་ཕན་ཚུན་རྣམས་བོས་ཏེ་འདིར་ཤོག་ཅིག་སྐྱེས་བུ་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་གིས་འཁོར་ཁྲིད་དེ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་སོང་ལ་ངའི་ཚིག་གིས་ཁྱེད་ཀྱི་ཡབ་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་ཁྱེད་བལྟ་བར་འདོད་ཅེས་བརྗོད་པས་བདག་གི་སྲས་ཁྲིད་ལ་ཤོག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བློན་པོས་ཀྱང་ལྷ་དེ་བཞིན་དུ་བགྱིའོ་ཞེས་རྒྱལ་པོའི་གསུང་སྤྱི་བོས་བླངས་ནས་སྐྱེས་བུ་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་གི་འཁོར་ དེ་ཁྲིད་དེ་མྱུར་བ་ཉིད་དུ་དཔག་ཚད་དྲུག་ཅུའི་ལམ་དུ་སོང་ནས་སྟོབས་བཅུ་པ་འཁོར་བཞིའི་ནང་དུ་བཞུགས་ནས་ཆོས་སྟོན་པའི་དུས་སུ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ཞུགས་སོ། །དེ་རྒྱལ་པོས་བཏང་བའི་དོན་རེ་ཞིག་བཞག་ནས་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐར་འཁོད་དེ་སྟོན་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་ཐོས་ནས་ཇི་ལྟར་འཁོད་པ་ཉིད་བཞིན་དུ་སྐྱེས་བུ་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་ནས་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་ཞུགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཙུན་པ་རྣམས་འདིར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་ཕྱག་བརྐྱང་ངོ་། །ཐམས་ཅད་དེ་ཉིད་དུ་རྫུ་འཕྲུལ་ལས་བྱུང་བའི་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་གསུམ་བཟུང་ནས། ལོ་བརྒྱ་ལོན་པའི་གནས་བརྟན་ལྟ་བུར་གྱུར་ཏོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པའི་དུས་ནས་བཟུང་སྟེ། སླར་ཡང་འཕགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རེ་ཞིག་བར་མར་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་པོས་བཏང་བའི་སྤྲིང་ཡིག་སྟོབས་བཅུ་པ་ལ་མ་བརྗོད་དོ། །རྒྱལ་པོས་བཏང་བའི་མི་རྣམས་ལས་གཅིག་ཀྱང་མ་བྱུང་ཞིང་སྤྲིང་ཡིག་ཀྱང་མ་ཐོས་སོ། །འདིར་ཤོག་ལ་ཁྱེད་སོང་ཞིག་དང་དེ་ལྟ་བུའི་ངེས་པས་བློན་པོ་གཞན་གཅིག་བཏང་ངོ། །དེས་སོང་ནས་ཡང་སྔར་བཞིན་དུ་འཁོར་དང་བཅས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་ནས་ཅང་མི་གསུང་བར་གནས་སོ། །རྒྱལ་པོས་དེ་ལྟ་བུར་ངེས་པས་སྐྱེས་བུ་སྟོང་ཕྲག་རེ་རེའི་འཁོར་དང་བཅས་པའི་བློན་པོ་དགུ་བཏང་ངོ། །ཐམས་ཅད་རང་གི་དོན་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་ཅང་མི་སྨྲ་བར་གྱུར་ཏེ་དེ་ཉིད་དུ་གནས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྤྲིང་ཡིག་ཙམ་གྱི་ལོ་རྒྱུས་ཀྱང་མ་ཐོབ་པོ་ཞེས་བསམས་ནས་མི་འདི་རྣམས་ང་ལ་མི་དགའ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྤྲིང་ཡིག་ཙམ་གྱི་ལོ་རྒྱུས་ཀྱང་མི་བརྗོད་དོ། །སུ་ཞིག་ངའི་ཚིག་བཞིན་བྱེད་པར་སེམས། རྒྱལ་པོས་མི་ཐམས་ཅད་ལ་བརྟགས་པས་ནག་པོ་འཆར་ཀ་མཐོང་ངོ། །དེ་ཡང་རྒྱལ་པོའི་དོན་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་བློན་པོ་ཡིན་ནོ་ནང་མི་ཡིན་ནོ། །ཤིན་ཏུ་ཐུགས་ཆེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ལ་ཉིན་གཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བརྩེ་བའི་གྲོགས་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་བློན་པོ་རྒྱལ་པོས་བོས་ཏེ། བུ་ནག་པོ་འཆར་ཀ་བདག་གི་སྲས་བལྟ་བར་འདོད་པས་སྐྱེས་བུ་སྟོང་ཕྲག་དགུ་བཏང་སྟེ་མི་གཅིག་ཀྱང་མ་འོངས་ནས་སྤྲིང་ཡིག་ཙམ་གྱི་ལོ་རྒྱུས་ཅི་ ཡང་མ་བྱུང། སླར་ཡང་ཐམས་ཅད་ནད་ཀྱིས་ཐེབས་པ་ཡིན་ནམ་ཚེའི་བར་ཆད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནམ། བདག་འཚོ་བ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་སྲས་པོ་བལྟ་བར་འདོད་དེ་བདག་གི་བུ་བལྟ་བར་ནུས་སམ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ལྷ་ནུས་ལགས་སོ། །གལ
Chinese
欢喜园林受用后，称说为佛教的根基，大地剧烈震动。赡部洲之中，舍弃光明的园林后大地震动，此外没有其他地方。舍弃僧伽罗洲的大寺庙后大地剧烈震动，此外没有其他地方。导师受用光明的园林的欢喜处后，对国王随喜，从座位上起身，以比丘的僧团为眷属，前往光明的园林。那时，那时间，舍利子和目犍连子这两个遍行者依靠王舍城而住，心中想着寻找甘露。其中舍利子看见尊者马胜进入乞食，内心极为清净，布施食物后，听闻“诸法从因生”的偈颂，获得了入流果。也对自己的朋友遍行者目犍连说了那个偈颂。他也获得了入流果。他们两个也仰慕胜者，带着自己的眷属在导师面前出家。他们之中，大目犍连七天后获得了阿罗汉果。尊者舍利子半个月后获得了阿罗汉果，他们两个也被认为是导师的声闻中的上首。尊者舍利子获得阿罗汉果的当天，世尊做了第一次声闻集会。之后，如来再次住在那个光明的园林。那时，大国王净饭王听到“我的儿子六年苦行后，证得了无上正等觉，转了法轮，住在王舍城的光明园林”后，召集大臣们互相说道：“来这里，带领一千人前往王舍城，用我的话语说，你的父亲净饭王想见你，请带我的儿子来。”大臣们也说“如天神一般遵照”，以头顶接受国王的圣旨，带领一千人的眷属，
English
After enjoying the pleasure garden, it was said to be the foundation of the Buddha's teachings, and the great earth shook. Among the Jambudvipa, after abandoning the garden of light, the earth shook, and there was no other place. After abandoning the great monastery of Simhala, the great earth shook, and there was no other place. The Teacher, after enjoying the pleasure of the garden of light, rejoiced with the king, rose from his seat, and with a retinue of monks, went to the garden of light. At that time, at that time, Shariputra and Maudgalyayana, the two wanderers, relied on Rajagriha and thought of seeking nectar. Among them, Shariputra saw the venerable Ashvajit entering for alms, his mind became extremely pure, and after giving food, he heard the verse "All dharmas arise from causes," and attained the fruit of stream-entry. He also spoke that verse to his friend, the wanderer Maudgalyayana. He also attained the fruit of stream-entry. The two of them also admired the Victorious One, and with their retinue, they renounced in the presence of the Teacher. Among them, the great Maudgalyayana attained Arhatship after seven days. The venerable Shariputra attained Arhatship after half a month, and the two of them were also regarded as the chief of the Teacher's Shravakas. On the very day that the venerable Shariputra attained Arhatship, the Blessed One held the first Shravaka assembly. Afterwards, the Tathagata again resided in that garden of light. At that time, the great King Shuddhodana heard that "My son, after six years of asceticism, attained the supreme perfect enlightenment, turned the wheel of Dharma, and resides in the garden of light in Rajagriha," he summoned the ministers and said to each other, "Come here, lead a thousand men to Rajagriha, and say in my words, 'Your father, King Shuddhodana, wants to see you, please bring my son.'" The ministers also said, "We will do as the gods command," and accepted the king's decree with their heads, leading a retinue of a thousand men.
Chinese
就那样走了六十由旬的路程，到达了十力者（佛陀）在四众眷属中安住并讲经说法的寺院。他暂时放下国王派遣的任务，坐在所有眷属的末尾，听闻佛陀的教法，就像他所坐的位置一样，与一千人一起获得了阿罗汉果位，并出家了。世尊伸出手说：“比丘们，来这里。” 所有人都立即拿着神通化现的钵和三法衣，变得像一百岁的老修行一样。从获得阿罗汉果位的时候起，又一次被称为圣者，暂时保持沉默。没有向十力者（佛陀）禀告国王派遣的信件。国王派遣的人没有一个回来，也没有听到信件的消息。国王想：“来这里，你走一趟。”就这样确定后，又派遣了一位大臣。他去了之后，也像之前一样，与眷属一起获得了阿罗汉果位，一言不发地住下了。国王确定了这一点后，派遣了九位大臣，每位大臣都带着一千人的眷属。所有人都完成了自己的事情，变得一言不发，住在那里。国王心想：“连一封信的消息都没有得到。”他想：“这些人因为不喜欢我的缘故，所以连一封信的消息都不说。谁会按照我的话去做呢？”国王考察了所有人，看到了黑色的查尔卡。他是一位为国王完成所有事情的大臣，是内臣，非常值得信任，与如来（佛陀）在同一天出生，是与他亲密的朋友。然后，国王召见大臣说：“儿子黑色的查尔卡，我想见我的儿子，派遣了九千人，没有一个人回来，连一封信的消息也没有。难道所有人都生病了，还是遇到了寿命的障碍？我活着的时候想见我的儿子，你能见到我的儿子吗？”他说：“能，大人。”
English
In that way, having traveled a distance of sixty yojanas, he arrived at the monastery where the Ten-Powered One (the Buddha) was residing among the fourfold assembly and teaching the Dharma. He temporarily set aside the task sent by the king and sat at the end of all the retinue, and having heard the Dharma taught by the Buddha, just as he was seated, together with a thousand men, he attained Arhatship and entered into ordination. The Blessed One extended his hand, saying, "Monks, come here." Immediately, everyone took the alms bowl and the three Dharma robes that had arisen from magical power, and became like a centenarian elder. From the time of attaining Arhatship, he was once again called a noble one, and remained silent for a while. He did not tell the Ten-Powered One (the Buddha) about the letter sent by the king. Not one of the people sent by the king returned, and no news of the letter was heard. The king thought, "Come here, you go." Having determined in that way, he sent another minister. He went and, just as before, together with his retinue, attained Arhatship and remained without speaking. Having ascertained this, the king sent nine ministers, each minister with a retinue of a thousand men. Everyone completed their own task, became silent, and remained there. The king thought, "Not even the news of a single letter has been received." He thought, "These people, because they dislike me, do not even speak of the news of a single letter. Who will do as I say?" The king examined everyone and saw Black Charka. He was a minister who accomplished all the king's affairs, an inner minister, very trustworthy, born on the same day as the Tathagata (the Buddha), and a close friend of his. Then, the king summoned the minister and said, "Son Black Charka, I want to see my son, I sent nine thousand men, and not one has returned, and there has been no news of even a single letter. Have they all fallen ill, or have they encountered an obstacle to their lives? I want to see my son while I am still alive, can you see my son?" He said, "Yes, your majesty."