Tibetan
ལ་དེ་ལྟར་སྟོན་ན་ཡང་དག་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཚོར་བ་དང། འདུ་ཤེས་དང། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པར་འདོད་ཅིང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ལ་ནང་དུ་མོས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མོས་པར་བྱ་བའི་གཟུགས་དང། མོས་པའི་གཟུགས་གཉིས་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མོས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མོས་པ་ལ། མོས་པར་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྟོན་ཏམ། མོས་པར་བྱ་བ་ལ་མོས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྟོན་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་སྟོན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་མོས་པར་བྱ་བའི་རྣམ་ པར་ཤེས་པ་ལས་མོས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་གུད་ན་མེད་དོ། །རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་མོས་པར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་མོས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་གུད་ན་ཡོད་ན་ནི་མོས་པར་བྱ་བ་ལ་སེམས་ཅན་མོས་པ་ཐ་དད་པ་རྣམས་དང། མཚུངས་པར་ལྟ་བ་ཐ་དད་པར་དམིགས་པར་འགྱུར་ཞིང། རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པ་མེད་པའི་མོས་པ་དམིགས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་དེ་ཁོ་ན་མཐོང་བར་ཡང་འགྱུར་ཞིང། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་མོས་པ་གྲུབ་པར་རིགས་པ་ལ་ཡང་མོས་པར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་མོས་པར་བྱ་བ་ལ་སེམས་ཅན་མོས་པ་ཐ་དད་པ་རྣམས་དང། མཚུངས་པར་ལྟ་བ་ཐ་དད་པར་མ་གྱུར་ཅིང། །རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་དམིགས་པ་མེད་པའི་མོས་པ་དེ་དམིགས་ལ། བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་དེ་ཁོ་ན་མཐོང་བར་མ་གྱུར་ཏེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་མོས་པ་གྲུབ་པ། རིག་པ་ལ་ཡང་མོས་པར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྗེས་སུ་འཇུག་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མོས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་མོས་པར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་གུད་ན་མེད་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །གཞན་དུ་ན་མོས་པར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་ལྟ་བའི་མོས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཡང་དག་པར་བྱུང་བ་ནི་མ་གཏོགས་སོ། །དེ་བས་ན་དོན་གཞན་སྣང་ངོ་། །དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མོས་པར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་འདུ་ཤེས་རྣམ་པར་འཇིག་སྟེ། དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །མོས་པར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་ན། མོས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་རིགས་པར་འགྱུར་གྱི། མེད་ན་ནི་མ་ཡིན་པར་རིག་ནས་མོས
Chinese
如果那样宣说，就是正确地宣说。 善现，菩萨如果想要对受、想、行和识安住其心，并且对那个识在内心信解，那么对于识，所信解之色和能信解之色，二者就会成为所缘。 对此，菩萨对于信解的识而信解时，是如实地宣说所信解之法吗？如果如实地宣说对所信解之法的信解，那么应当了知那是对识不如实宣说的菩萨。 那是为什么呢？ 善现，所信解的识与能信解的识的体性，并非是分离的。 善现，如果所信解的识与能信解的识的体性是分离的，那么对于所信解之法，有情众生的不同信解和不同观察，就会成为所缘，并且对于梦等没有所缘的信解，也不会成为所缘，而且幼儿的各自的生者们，也会在识中见到真实，并且不分别的信解成立，对于理智，也不会随顺所信解的识。 善现，像这样，对于所信解之法，有情众生的不同信解和不同观察没有产生，并且对于梦等也没有所缘的信解成为所缘，而且幼儿的各自的生者们，也没有在识中见到真实，不分别的信解成立，理智也随顺所信解的识，因此菩萨应当观察能信解的识与所信解的识的体性并非分离。 否则，所信解的识，如实地与具有相状的观察的信解的识，也是真实产生的，并非如此。 因此，显现为其他的意义。 如此见到的菩萨，会彻底摧毁所信解的识的想，他会这样想：如果有所信解的识，那么能信解的识也是合理的，如果没有，那么了知不是而信
English
If it is taught in that way, it is taught correctly. Subhuti, if a Bodhisattva wishes to settle his mind equally on feeling, perception, formations, and consciousness, and if he inwardly believes in that consciousness, then for consciousness, the form to be believed in and the form of belief will become objects of focus. In this regard, when a Bodhisattva believes in the consciousness of belief, does he teach the object of belief as it is? If he teaches belief in the object of belief as it is, then he should be recognized as a Bodhisattva who does not teach consciousness correctly. Why is that? Subhuti, the characteristic of the consciousness of belief is not separate from the consciousness to be believed in. Subhuti, if the characteristic of the consciousness of belief were separate from the consciousness to be believed in, then the different beliefs and different views of sentient beings towards the object of belief would become objects of focus, and the belief without an object of focus in dreams, etc., would not become an object of focus, and the individual births of infants would also see reality in consciousness, and the non-discriminating belief would be established, and for reason, it would not follow the consciousness to be believed in. Subhuti, in this way, the different beliefs and different views of sentient beings towards the object of belief have not arisen, and the belief without an object of focus in dreams, etc., becomes an object of focus, and the individual births of infants have not seen reality in consciousness, the non-discriminating belief is established, and reason also follows the consciousness to be believed in. Therefore, a Bodhisattva should observe that the characteristic of the consciousness to be believed in is not separate from the consciousness of belief. Otherwise, the consciousness to be believed in, as it is, and the consciousness of belief with the appearance of characteristics, are also truly produced, but not so. Therefore, other meanings appear. A Bodhisattva who sees in this way will completely destroy the perception of the consciousness to be believed in, and he will think like this: if there is a consciousness to be believed in, then the consciousness of belief is also reasonable, but if there is not, then knowing that it is not, he believes.
Tibetan
་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མོས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱང་རྣམ་པར་འཇིག་གོ། །དེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཉིས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་རྣམ་པར་བཤིག་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་སོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་འཁྲུལ་པར་དམིགས་སོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་འཁྲུལ་པར་དམིགས་པས་རྣམ་པར་ ཤེས་པ་ལ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་དམིགས་སོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་དམིགས་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་བོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་རྒྱུ་འཐུན་པའི་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་སྟེ། དེས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་དང། འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཆོས་སྔ་ནས་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཆོས་དང། འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་རྒྱུ་འཐུན་པའི་ཆོས་ལ་བརྟེན་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒོམ་མོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡང་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་ངོ་། །མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་དེ་ལྟར་སྟོན་ན། ཡང་དག་པར་སྟོན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གཟུགས་ལ་དམ་པའི་ཆོས་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པའི་བྱམས་པ་དང། འཇིག་རྟེན་པའི་བདེ་བ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པའི་བྱམས་པ་དང། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པའི་བྱམས་པ་དང། བྱམས་པ་དང། བྱམས་པ་ཆེན་པོ་དང། བྱམས་པ་རྣམ་པ་ལྔ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཚོར་བ་དང། འདུ་ཤེས་དང། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་དམ་པའི་ཆོས་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པའི་བྱམས་པ་དང། འཇིག་རྟེན་པའི་བདེ་བ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པའི་བྱམས་པ་དང། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པའི་བྱམས་པ་དང། བྱམས་པ་དང། བྱམས་པ་ཆེན་པོ་དང། བྱམས་པ་རྣམ་པ་ལྔ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གཟུགས་ལ་མི་སྡུད་པའི་སྙིང་རྗེ་དང། འདུ་བའི་སྙིང་རྗེ་དང། འབྲལ་བའི་སྙིང་རྗེ་དང། སྙིང་རྗེ་དང། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང། སྙིང་རྗེ་རྣམ་པ་ལྔ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཚོར་བ་དང། འདུ་ཤེས་དང། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མི་སྡུད་པའི་སྙིང་རྗེ་དང། འདུ་བའི་སྙིང་རྗེ་དང། འབྲལ་བའི་སྙིང་རྗེ་དང། སྙིང
Chinese
對於識的信解，識的信解之想也將會壞滅。那兩個識的想破壞後，一切識都不可得。一切識都不可得，因此對於識產生錯覺。因為對於識產生錯覺，所以識的錯覺之因才能被見到。因為識的錯覺之因被見到，所以能真實地建立識的無錯亂之法。因為真實地建立識的無錯亂之法，所以能真實地建立識的無錯亂之因相符之法。因此，識的錯亂與無錯亂之法，從先前就已真實地建立了。因此，依賴識的無錯亂之法與無錯亂之因相符之法，修習一切佛法，也能夠完全成熟眾生，也能夠完全清淨佛土，也能夠迅速地現證無上正等正覺。若菩薩如此教導識，應知是如實教導。善現！菩薩應修習對於色，能近取勝妙之法的慈、能近取世間安樂的慈、能近取超世間安樂的慈、慈、大慈、五種慈。善現！菩薩應修習對於受、想、行、識，能近取勝妙之法的慈、能近取世間安樂的慈、能近取超世間安樂的慈、慈、大慈、五種慈。善現！菩薩應修習對於色，不攝受的悲、攝受的悲、分離的悲、悲、大悲、五種悲。善現！菩薩應修習對於受、想、行、識，不攝受的悲、
English
The perception of consciousness that believes in consciousness will also perish. After destroying the perception of those two consciousnesses, all consciousnesses become unattainable. Because all consciousnesses are unattainable, one becomes deluded about consciousness. Because one becomes deluded about consciousness, the cause of delusion in consciousness can be seen. Because the cause of delusion in consciousness is seen, the Dharma of non-delusion in consciousness is truly established. Because the Dharma of non-delusion in consciousness is truly established, the Dharma that conforms to the cause of non-delusion in consciousness is truly established. Therefore, delusion in consciousness and the Dharma of non-delusion have already been truly established from the beginning. Therefore, relying on the Dharma of non-delusion in consciousness and the Dharma that conforms to the cause of non-delusion, one cultivates all the Buddha's Dharmas, also fully matures sentient beings, also fully purifies the Buddha-fields, and also quickly attains the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. If a Bodhisattva teaches consciousness in this way, it should be known that they are teaching truthfully. Subhuti! A Bodhisattva should cultivate loving-kindness towards form that closely attains the supreme Dharma, loving-kindness that closely attains worldly happiness, loving-kindness that closely attains transcendental happiness, loving-kindness, great loving-kindness, and the five kinds of loving-kindness. Subhuti! A Bodhisattva should cultivate loving-kindness towards feeling, perception, formation, and consciousness that closely attains the supreme Dharma, loving-kindness that closely attains worldly happiness, loving-kindness that closely attains transcendental happiness, loving-kindness, great loving-kindness, and the five kinds of loving-kindness. Subhuti! A Bodhisattva should cultivate towards form, un-accepting compassion, accepting compassion, separating compassion, compassion, great compassion, and the five kinds of compassion. Subhuti! A Bodhisattva should cultivate towards feeling, perception, formation, and consciousness, un-accepting compassion,