Tibetan
་པའི་ཡིད་དང་ལྡན་རྣམས་རྟག་ཏུ་འཁོར། །བདག་དང་བདག་གི་ཆོས་གཉིས་ཡང་དག་མིན་སྟོང་སྟེ། །བྱིས་པ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མཁའ་ལ་མདུད་པ་བོར། །དཔེར་ན་དོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་དུག་བསླང་བ། །དུག་དེ་ཁོང་དུ་སོང་བ་མེད་ཀྱང་བརྒྱལ་བར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་བྱིས་པ་བདག་དང་བདག་གིར་ཁས་ལེན་པ། །བདག་དེར་འདུ་ཤེས་ཡང་དག་མི་རྟག་སྐྱེ་ཞིང་འཆི། །ཇི་ལྟར་འཛིན་པ་དེ་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་བསྟན། །བདག་དང་བདག་གིར་མི་དམིགས་རྣམ་པར་བྱང་བར་གསུངས། །འདི་ལ་གང་ཡང་ཉོན་མོངས་རྣམ་དག་འགྱུར་མེད་པར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་རྟོགས། །འཛམ་བུའི་གླིང་ན་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་མ་ལུས་པ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས། །ལོ་སྟོང་བྱེ་བ་མང་པོར་སྦྱིན་པ་བྱིན་བྱས་ལ། །ཀུན་ཀྱང་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་རྒྱུར་བསྔོ་ཡང་། །གང་ཞིག་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་མངོན་བརྩོན་པ། །ཐ་ན་ཉི་མ་གཅིག་ཅིག་རྗེས་སུ་འཐུན་བྱེད་ན། །དེ་ལ་སྦྱིན་པའི་ ཕུང་པོས་བསོད་ནམས་ཆར་མི་ཕོད། །དེ་ཕྱིར་གཡེལ་མེད་རྟག་ཏུ་ཤེས་རབ་འཇུག་པར་བྱ། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་ཀྱང་སེམས་ཅན་འདུ་ཤེས་མེད། །དེ་ཚེ་མཁས་པ་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་སྦྱིན་གནས་འགྱུར། །རྟག་ཏུ་ཡུལ་འཁོར་བསོད་སྙོམས་དོན་ཡོད་ཡོངས་སུ་སྤྱོད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་འདིར་ཡུན་རིང་འབྲེལ་པ་ཡི། །ལྷ་མི་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར། །ལམ་ཡངས་ཕ་རོལ་སེམས་ཅན་ཁམས་ལ་སྟོན་འདོད་པས། །ཉིན་མཚན་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་བརྩོན་པར་བྱ། །མི་ཞིག་སྔོན་ཆད་མ་རྙེད་པ་ཡི་རིན་ཆེན་མཆོག །དུས་གཞན་ཞིག་ན་རྙེད་པར་གྱུར་ཏེ་དགའ་བ་ལས། །རྙེད་མ་ཐག་ཏུ་བག་མེད་གྱུར་ཏེ་སྟོར་ན་ནི། །སྟོར་བས་རིན་ཆེན་མངོན་འདོད་རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཞུགས་རིན་ཆེན་ལྟ་བུ་ཡི། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་རྣལ་འབྱོར་དོར་མི་བྱ། །རིན་ཆེན་རྙེད་ནས་བླངས་ཏེ་རབ་ཏུ་བརྩོན་དཀྲིས་ནས། །མྱུར་དུ་འགྲོ་བར་བྱེད་པ་ཞི་བར་འགྱུར་བ་བཞིན། །ཉི་མ་སྤྲིན་དང་བྲལ་བའི་འོད་ཟེར་དྲ་བ་ཅན། །མུན་ནག་ཐིབས་པོ་མུན་པ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་འཆར་བ། །སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར་སྲོག་ཆགས་འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་དང་། །སྐར་མའི་ཚོགས་དང་ཟླ་བའི་འོད་ཀུན་ཟིལ་གྱིས་གནོན། །དེ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །མཆོག་སྤྱོད་སྟོང་པ་དང་ནི་མཚན་མ་མེད་སྤྱོད་པ། །མཁས་པས་ལྟ་བའི་ཐིབས་པོ་བཅོམ་ནས་འགྲོ་ཀུན་དང་། །དགྲ་བཅོམ་རང་རྒྱལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་མང་ཟིལ་གྱིས་གནོན། །དཔེར་ན་རྒྱལ་པོའི་བུ་ཞིག་ནོར་གཏོང་དོན་འདོད་པ། །ཀུན་གྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་ཏེ་མངོན་པར་འགྲོ་བྱ་འོས། །འདི་ནི་དེ་ལྟ་ན་ཡང་སེམས་ཅན་མང་དགའ་བྱེད། །ཐབས་ཐོབ་གྱུར་ཏེ་རྒྱལ་སྲིད་གནས་ནས་སྨོས་ཅི་དགོས། །དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་སྤྱོད་མཁས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་། །བདུད་རྩི་སྦྱིན་པར་བྱེད་ཅིང་ལྷ་དང་མི་རྣམས་དགའ། །འདི་ནི་དེ་ལྟ་ན་ཡང་སེམས་ཅན་མང་ཕན་བརྩོན། །ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་གནས་ པར་གྱུར་ནས་སྨོས་ཅི་དགོས། །དེ་ཡི་ཚེ་ན་བདུད་ནི་ཟུག་རྔུ་ལྡན་པར་འགྱུར། །མྱ་ངན་ཉམ་ཐག་སྡུག་བསྔལ་ཡིད་མི་བདེ་ཉམ་ཆུང་། །ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་ཡིད་ནུར་གྱུར་ཞེས། །འཇིགས་པ་བསྟན་ཕྱིར་ཕྱོགས་རྣམས་སྲེག་ཅིང་སྐར་མདའ་གཏོང་། །གང་ཚེ་མཁས་པ་དེ་དག་བསམ་པ་དྲག་ལྡན་ཞིང་། །ཉིན་མཚན་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་མཆོག་དོན་ལྟ། །དེ་ཚེ་ལུས་སེམས་དག་ནི་མཁའ་འགྲོ་བྱ་ལྟར་རྒྱུ། །ནག་པོའི་རྩ་ལག་རྣམས་ཀྱིས་གླགས་རྙེད་ག་ལ་འགྱུར། །གང་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཐབ་དང་རྩོད་གྱུར་ཅིང་། །ཕན་ཚུན་མི་འཐུན་ཁྲོས་པའི་སེམས་དང་ལྡན་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་བདུད་ནི་དགའ་ཞིང་མཆོག་ཏུ་ཉམས་བདེར་འགྱུར། །དེ་གཉིས་རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ལས་ནི་རིང་འགྱུར་སྙམ། །དེ་གཉིས་རིང་དུ་འགྱུར་ཞིང་ཤ་ཟ་འདྲ་བར་འགྱུར། །གཉི་ག་རང་གི་དམ་བཅས་ཉམས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར། །སྡང་ཞིང་བཟོད་དང་བྲལ་ལ་བྱང་ཆུབ་ག་ལ་ཡོད། །དེ་ཚེ་བདུད་རྣམས་ཕྱོགས་དང་བཅས་ཏེ་དགའ་བར་འགྱུར། །ལུང་བསྟན་མ་ཐོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་གིས། །ལུང་བསྟན་ཐོབ་ལ་སེམས་ཁྲོས་རྩོད་པ་རྩོམ་བྱེད་ན། །ཐ་བ་སྐྱོན་ལྡན་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་སྙེད་བསྐལ་པར་གཞི་ནས་གོ་ཆ་བགོ་བགོས་སོ། །སངས་རྒྱས་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པས་བྱང་ཆུབ་རེག །སེམས་འདི་བཟང་བ་མིན་སྙམ་དྲན་པ་སྐྱེད་བྱེད་ཅིང་། །སོ་སོར་འཆགས་པར་བྱེད་ཅིང་ཕྱིས་ཀྱང་སྡོམ་བྱེད་ལ། །དགའ་བར་མི་བྱེད་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཆོས་འདིར་སློབ། །གང་ཞིག་སློབ་ཚེ་བསླབ་པ་གང་ཡང་ཁས་མི་ལེན། །སློབ་པ་པོ་དང་བསླབ་པའི་ཆོས་རྣམས་མི་དམིགས་ཤིང་། །བསླབ་དང་བསླབ་པ་མ་ཡིན་འདི་གཉིས་མི་རྟོག་པ། །དེ་ལྟར་གང་སློབ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཆོས་འདིར་སློབ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་དེ་ལྟའི་བསླབ་འདི་ཤེས། །དེ་ནི་གཞར་ཡང་བསླབ་ཉམས་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་
Chinese
具有正念之人恒常流转，我与我之法皆非真实为空性。孩童以自身于虚空结绳，譬如以疑惑之念生起毒药，毒虽未入腹亦会昏厥。如是孩童执着我与我所，于我生起真实无常生灭之念。如何执着，便如是显示一切烦恼。不执着我与我所，则说为清净。于此无有任何烦恼、清净与不变。菩萨以智慧到彼岸而证悟。赡部洲所有一切有情，彼等一切皆发无上菩提心后，于千百万年中行布施，一切皆为利益有情而回向菩提之因。若有精进于殊胜般若波罗蜜多者，乃至一日随顺修持，彼之布施功德亦无法与之相比。是故当无有懈怠，恒常入于智慧。修行殊胜般若波罗蜜多之瑜伽士，虽生起大悲心，然无有有情之念。彼时智者成为一切众生之布施处，恒常于国土乞食，所作皆有意义。菩萨于此长久结缘，为解脱天人恶趣三界有情，欲为有情界示现广大之道，故当昼夜精进于般若波罗蜜多。如人先前未曾获得之珍宝，于他时获得而生欢喜，然甫得便不谨慎而失之，失之则恒常痛苦于珍宝之欲求。如是已入殊胜菩提之珍宝般之般若波罗蜜多，不应舍弃瑜伽。如获珍宝后取之，极力勤奋缠裹之，如是迅速前往寂灭。如日远离云翳，具有光芒之网，生起而摧毁一切浓厚黑暗，萤火虫、火星、一切生物与星辰之众及月亮之光皆被压制。如是菩萨以般若波罗蜜多，殊胜行持空性与无相
English
Those with mindfulness constantly wander. "I" and "mine" are not truly empty. Children tie knots in the sky themselves. For example, with the thought of doubt, poison arises. Even if the poison does not enter the stomach, one will faint. Likewise, children accept "I" and "mine." In that "I," the thought of reality, impermanence, birth, and death arises. As one grasps, so all afflictions are shown. Not fixating on "I" and "mine" is said to be purification. In this, there is no affliction, purity, or immutability. Bodhisattvas realize the perfection of wisdom. All sentient beings in Jambudvipa, all of them generate the supreme mind of enlightenment. Having given charity for many millions of years, all dedicate it as a cause for enlightenment for the benefit of beings. If one diligently strives for the supreme Prajnaparamita, even if one practices in accordance with it for a single day, the accumulation of merit from that charity cannot compare to it. Therefore, one should always engage in wisdom without negligence. Yogis who practice the supreme Prajnaparamita, even though they generate great compassion, have no concept of sentient beings. At that time, the wise become the object of charity for all beings, always begging for alms in the country, and all actions are meaningful. Bodhisattvas who have a long-standing connection here, for the sake of liberating sentient beings in the three realms of gods, humans, and hells, wishing to show the vast path to the realm of sentient beings, should strive day and night in Prajnaparamita. If a person finds a precious jewel that they have never found before, they rejoice at finding it at another time. But if they become careless and lose it as soon as they find it, they will always suffer from the desire for the jewel because of the loss. Thus, one should not abandon the yoga of Prajnaparamita, which is like a precious jewel that has entered the supreme enlightenment. Just as one finds a jewel, takes it, and diligently wraps it, one quickly goes to peace. Just as the sun, free from clouds, has a network of rays, arising and destroying all thick darkness, suppressing all fireflies, sparks, all living beings, and the multitude of stars and the light of the moon. Likewise, Bodhisattvas, with Prajnaparamita, supremely practice emptiness and signlessness.
Chinese
行持品。 智者摧毁邪见之黑暗，以威势压倒一切众生、阿罗汉、独觉和众多菩萨。譬如国王之子，若欲施舍财物，理应成为一切人之首领。此乃如是，亦令众多有情欢喜。若已获得方便，安住于王位，更何须赘言？如是，精于智慧行持之菩萨，施予甘露，令天人欢喜。此乃如是，亦勤于利益众多有情。安住于法王之位，更何须赘言？彼时，魔即生起痛苦之刺。悲伤、沮丧、痛苦、不悦、虚弱。如是菩萨之心如何能动摇？为示恐怖，焚烧四方，抛掷流星。何时，彼等智者具足强烈之意乐，日夜观察智慧波罗蜜多之殊胜意义。彼时，身心犹如空行母之鸟般飞行。黑色之党羽如何能寻得机会？何时，菩萨争斗、诤论，具有相互不合、愤怒之心。彼时，魔欢喜，极为安乐。彼二远离胜者之智慧。彼二远离，变得如食肉者。二者皆令自己之誓言衰损。嗔恨、不忍，何来菩提？彼时，魔众及其眷属皆欢喜。未获授记之菩萨，若对已获授记者生起嗔心、发起诤论。具有过患之嗔心，每一刹那，即于尔许劫中，重新披甲。以佛之忍辱波罗蜜多触及菩提。生起此心不好之念，生起忆念，分别制止，之后亦防护，不生欢喜，彼即于佛之教法中学习。何时学习，不接受任何所学。不执著于学习者和所学之法，不分别学习与不学习二者。如是学习者，即于佛之教法中学习。任何菩萨若知如是之学，彼亦永不违犯学处，不毁坏戒律。
English
Conduct. The wise destroy the darkness of wrong views, and with their power overwhelm all beings, Arhats, Pratyekabuddhas, and many Bodhisattvas. Just as a king's son, if he desires to give away wealth, should become the leader of all. This is so, and it also makes many sentient beings happy. If he has obtained the means and abides in the royal position, what need is there to say more? Likewise, a Bodhisattva who is skilled in the practice of wisdom gives nectar and makes gods and humans happy. This is so, and he also strives to benefit many sentient beings. What need is there to say more, since he abides in the position of a Dharma king? At that time, the demons will have thorns of pain. Sadness, depression, suffering, displeasure, weakness. How can the mind of such a Bodhisattva be shaken? To show terror, they burn the directions and throw shooting stars. When those wise ones have strong intentions and day and night contemplate the supreme meaning of the perfection of wisdom, then their body and mind fly like birds of the sky-goers. How can the black forces find an opportunity? When a Bodhisattva fights and quarrels, and has a mind of disagreement and anger, then the demons rejoice and are supremely happy. They think that those two are far from the wisdom of the Victorious One. Those two become distant and become like flesh-eaters. Both of them cause their own vows to deteriorate. Where is enlightenment for those who are hateful and intolerant? At that time, the demons and their retinues rejoice together. If a Bodhisattva who has not received a prophecy becomes angry and quarrels with one who has received a prophecy, then for every moment of that faulty anger, he must put on armor again for that many eons. The Buddhas touch enlightenment with the perfection of patience. They generate the thought that this mind is not good, they generate mindfulness, they separately restrain it, and afterwards they protect it and do not rejoice. That is how they learn in the Buddha's Dharma. When one learns, one does not accept any learning. One does not fixate on the learner or the objects of learning, and one does not conceptualize learning or not learning. Whoever learns in that way learns in the Buddha's Dharma. Any Bodhisattva who knows such learning will never violate the precepts or break the vows.