Tibetan
་ཡི་རང་བ་དམ་པ་དང་གཙོ་བོ་དང་རབ་དང་མཆོག་རབ་དན་གྱ་ནོམ་པ་དན་བླམ་དང་བླ་ན་མེད་པ་དང་། གོང་ན་མེད་པ་དང་མཉམ་པ་མེད་པ་དང་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ལ་དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ནས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྷན་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་འོ་ཞེས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡོངས་སུ་སྒྲུབ་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པས་དག་ཏུ་རྗོད་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ཇི་ལྟར་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མི་འགྱུར་སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མི་འགྱུར་ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པ་འདི་སྙམ་དུ་ཆོས་དེ་དག་ནི་ཟད་པ་འགགས་པ་བྲལ་བ་རྣམ་པར་གྱུར་པ་ཡིན་པས་གང་དུ་ཆོས་དེ་ཟད་པར་མི་འགྱུར་བར་ཡིངས་བསྡོ་བར་བགྱའོ་ཞེས་སེམས་པ་དེ་ལྟན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡང་འདི་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་ནི་ཆོས་ཡོངས་སུ་མི་སྔོའོ་སྙམ་དུ་ཉེ་བར་རྟོག་པ་དེ་ལྟན་ཡང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ཡིན་ཏེ། བཙུན་པ་རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མི་འགྱུར་སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མི་འགྱུར་ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཡང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཀྱིས་སེམས་མི་ཤེས་ཤིང་ཆོས་ཀྱིས་ཆོས་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་ཡང་དག་པར་ཤེས་པ་དེ་ལྟན་ཡང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ཡིན་ཏེ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་བླ་ན་མེད་པའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དེ་ཤེས་ན་བླན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེན། འདི་ལྟར་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དེ་འདི་སྙམ་དུ་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དེ་ཡང་དབེན་པ་ཞི་བའོ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་ བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་དབེན་པ་ཞི་པའོ་ཞེས་སེམས་པ་དེ་ལྷར་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ
Chinese
随喜彼殊胜、主要、 श्रेष्ठ、最胜、殊妙、殊妙上师、无上， 无上、无等、不等及随等之后，以随喜而随喜，如是随喜后，随喜及具足之福德事，回向于无上正等觉，如是无上正等觉得以成办，若如是思惟而说，则大菩萨如何不转为颠倒想，不转为颠倒心，不转为颠倒见耶？若回向者作如是念：彼等诸法乃尽灭、寂灭、离散、变异者，于何处不尽灭彼法而作回向耶？如是思惟，即是回向于无上正等觉。若复如是念：不回向法于法，如是作意，亦是回向于无上正等觉。尊者善现，如是回向之菩萨摩诃萨，不转为颠倒想，不转为颠倒心，不转为颠倒见。何以故？如是，彼于回向不生执着。若复如是念：心不识心，法不识法，如是如实知，亦是回向于无上正等觉，此乃菩萨摩诃萨之无上回向。若复菩萨摩诃萨知彼积集福德，则非回向于无上正等觉。何以故？如是，彼乃于回向生执着之故。若复彼如是念：彼积集福德亦寂静，随喜且具足之 福德事为何，彼亦寂静，如是思惟，则于无上正等觉
English
Rejoicing in that which is excellent, principal, श्रेष्ठ, supreme, wonderful, wonderful guru, unsurpassed, unexcelled, unequaled, dissimilar, and following the equal, rejoicing with rejoicing, thus after rejoicing, the merit of rejoicing and possessing, dedicating to the unsurpassed perfect enlightenment, thus the unsurpassed perfect enlightenment can be accomplished, if one thinks and says like this, how can the great Bodhisattva not be transformed into inverted thought, not be transformed into inverted mind, not be transformed into inverted view? If the one who dedicates thinks like this: those dharmas are exhausted, extinguished, separated, transformed, where does one dedicate without exhausting those dharmas? Thinking like this is dedicating to the unsurpassed perfect enlightenment. If one thinks like this: not dedicating dharma to dharma, thus contemplating, it is also dedicating to the unsurpassed perfect enlightenment. Venerable Subhuti, the Bodhisattva Mahasattva who dedicates like this, is not transformed into inverted thought, not transformed into inverted mind, not transformed into inverted view. Why? Thus, he does not cling to dedication. If one thinks like this: mind does not know mind, dharma does not know dharma, thus truly knowing, it is also dedicating to the unsurpassed perfect enlightenment, this is the unsurpassed dedication of the Bodhisattva Mahasattva. If the Bodhisattva Mahasattva knows that he accumulates merit, then it is not dedicating to the unsurpassed perfect enlightenment. Why? Thus, he clings to dedication. If he thinks like this: that accumulated merit is also solitary and peaceful, the merit of rejoicing and possessing What is the merit of action, that is also solitary and peaceful, thinking like this, then to the unsurpassed perfect enlightenment
Tibetan
་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ནི་དབེན་བའོ་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་ཡང་མི་ཤེས་པ་དེ་ལྟར་ན་འདེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་དག་གྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་ཅི་འདྲ་བ་ལྟར་ཡོགས་སུ་བསྔོ་བ་དེ་དད་དེའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡང་དེ་འདྲ་བ་ཉིད་དེ། གང་གིས་དེ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་བ་དེ་ཡང་དེ་འི་རིགས་ཅན་དེ་འི་མཚན་ཉིད་ཅན་དེའི་རིས་སུ་གཏོགས་པ་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པར་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཤེས་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་མཚན་མའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་གནང་བར་མི་མཛད་དོ། །གང་འདས་པ་དེ་ནི་ཟད་པ་འགགས་པ་བྲལ་བ་རྣམ་པར་གྱུར་པའོ། །གང་མ་འོགས་པ་དེ་ཡང་མ་ཐོབ་པའོ། །ད་ལྟར་བྱུང་བ་དེ་ལ་ནི་གནས་པ་མི་དམིགས་ལ། གང་མི་དམིགས་པ་དེ་ནི་མཚན་མ་མ་ཡིན་ཞིང་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མཚན་མར་བྱེད་ཅིང་མི་སེམས་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྟེ་དྲན་པ་དང་བྲལ་བས་མཚན་མར་མི་བྱེད་ཅིགན་མི་སེམས་པ་དང་། དྲན་པ་དང་བྲལ་བའམ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ན་དེ་ལྟ་ན་ཡང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྟེ་བཚན་མ་དེལ་སེམས་ཤིང་བཚན་མར་མི་བྱེ་ན་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་དགེ་པའི་རྩ་བ་དེ་བླན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཆེན་པོས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་འདི་ལ་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེའི་ཐབས་མཁས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གང་ཐབས་མཁས་པ་འདིས་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་འདི་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཉེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཐབས་ མཁས་པ་འདི་ལ་སློབ་པར་འདོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཉིད་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་མཉན་པར་བྱ་གཟུང་པར་བྱ་བཅང་བར་བྱ་ཀླག་པར་བྱ་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱ་རབ་ཏུ་གདོན་པར་བྱ་བསྟན་པར་བྱ་ཉེ་བར་བསྟན་པར་བྱ་ལུང་དབོག་པར་བྱ་ཁ་ཏོན་དུ་བྱ་ཡོངས་སུ་དྲི་བར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོ
Chinese
是完全回向。如果认为所有这些行都是寂静的，却不这样了解，那么这就是菩萨摩诃萨的般若波罗蜜多。如同诸佛世尊完全灭度时回向的善根，他的善根也同样。如果了解回向者是同类、同相、同属、同性，那就不是回向于无上正等觉。那是什么缘故呢？诸佛世尊不会以相的方式进行回向。已逝去的，是已尽、已灭、已离、已变。未来还未到来的，也是未获得的。对于现在发生的，也无法确定其存在。无法确定的，就不是相，也不是境。如果这样执着于相，心存分别，那就不是回向于无上正等觉。如果因为失去正念而不执着于相，不心存分别；或者因为失去正念或不理解而不作意，那样也不是回向于无上正等觉。如果于相中生起分别，却不执着于相，那样菩萨摩诃萨的善根就是回向于无上正等觉。像这样，菩萨摩诃萨应当学习，这应当被理解为是菩萨摩诃萨的善巧方便。以这种善巧方便回向善根，是接近一切智智的。想要学习这种善巧方便的菩萨摩诃萨，就应当不间断地听闻、受持、背诵、读诵、通达、精勤念诵、讲述、详细讲述、传授、讽诵、完全请问这般若波罗蜜多。那是什么缘故呢？般若波罗
English
is completely dedicated. If one thinks that all these formations are secluded, but does not understand it that way, then this is the Prajnaparamita of the Bodhisattva Mahasattva. Just as the root of virtue of those Buddhas, the Bhagavat, who have completely passed into Nirvana is dedicated, so too is his root of virtue the same. If one knows that the one who dedicates it is of the same kind, of the same characteristics, belonging to the same category, of the same nature, then it is not dedicated to the unsurpassed, perfect and complete enlightenment. Why is that? The Buddhas, the Bhagavat, do not dedicate in the manner of signs. That which has passed is exhausted, ceased, separated, transformed. That which has not yet come is also not obtained. For that which is happening now, no abiding is perceived. That which is not perceived is not a sign and not an object. If one makes it a sign and does not think about it, then it is not dedicated to the unsurpassed, perfect and complete enlightenment. If one does not make it a sign because of being separated from mindfulness, and does not think about it; or if one does not pay attention to it because of being separated from mindfulness or not understanding, then even so, it is not dedicated to the unsurpassed, perfect and complete enlightenment. If one thinks about the sign and does not separate from the sign, then the Bodhisattva Mahasattva's root of virtue is dedicated to the unsurpassed, perfect and complete enlightenment. In this way, the Bodhisattva Mahasattva should train in this, and this should be understood as the skillful means of the Bodhisattva Mahasattva. This dedication of the root of virtue by these skillful means is close to omniscience itself. The Bodhisattva Mahasattva who wishes to learn these skillful means should listen to, hold, recite, read, comprehend, diligently recite, teach, closely teach, transmit, chant, and completely inquire about this Prajnaparamita without interruption. Why is that? Prajna Para
Tibetan
ལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མ་བརྟེན་པར་ཐོས་པ་དང་མི་ལྡན་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་བྱ་བ་འདི་ལ་འཇུག་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལ་གང་འདི་སྐད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལམ་བརྟེན་ཀྱང་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དེ་བླ་ན་མེད་པར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བར་ནུས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ལ་དེ་སྐད་མ་ཟེར་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་གི་དངོས་པོ་དེ་དག་འགགས་པ་དང་འདུ་བྱེད་དེ་དག་ཀྱང་འགགས་པ་སྟེ་ཞི་བ་དབེན་བ་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱན་གང་ཟག་དེ་ནི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་ལ་མཚན་མར་བྱས་ཤིང་རྣམ་པར་བརྟགས་ནས་ཡང་དག་པ་ཅེ་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟར་བར་འདུ་ཤེས་པས་དམིགས་པ་ལ་མི་དམིགས་པར་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དོ་འི་དག་བའི་རྩ་བ་དེ་ལྟར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་བ་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་གནང་བར་མི་མཛད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་ཀྱི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མཚན་མར་བྱེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་རྣམ་པར་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དེའི་དམིགས་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་དམིགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་གྱི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་པ་དོན་ཆེན་པོ་བྱེད་པའོ་ཞེས་མི་གསུང་ངོ་། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དེ་ནི་དུག་དང་བཅས་ཤིང་ཟུག་རྔུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཁ་ཟས་བཟང་པོ་དུག་ཅན་ཞིག་ཡོད་ལ་དེ་བཞིན་དུ་དེའི་ཁ་དོག་དང་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་པའི་སྒོ་ནས་འདོར་པར་བྱ་བ་ཡང་ཡིན་ མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དུག་དང་བཅས་པ་ཡིན་པས་ན་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་སྤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྦྱད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་སྐྱེས་བུ་བྱེས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཤེས་རབ་འཆལ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱིས་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱད་པར་བསམས་ཏེ། དེས་ཟས་དེ་ཟ་བ་ན་དེའི་ཁ་དོག་དང་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་པའི་སྒོ་ནས་མྱངས་བ་ན་བདེ་བར་བྱེད་ལ་ཞུ་བའི་ཚེ་དེ་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་ཏེ་དེ་དེའི་གཞི་ལས་ཤི་བའམ་ཤི་བ་ཙམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དུ་འགྱུར་རོ། །འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་དུ་འདི་ལ་ཁ་ཅེག་ལོག་པར་ཟེན་ཅིང་ལོག་པར་རིག་པ་དང་ལོག་པར་ཁ་ཏོན་བྱ
Chinese
由于不依赖于到彼岸，且不具备听闻，因此无法进入完全回向此般般若波罗蜜多的事业。如果有人说，即使般若波罗蜜多是道路的所依，也能将行善之事物回向于无上正等觉。对此，应当说不要那样说。那是什么缘故呢？因为我的事物那些已止息，以及行作那些也已止息，即是寂静、寂寞、离目标。然而，那个人以如实本身作为相，并且分别，对于不如实者认为如实，因此不以目标为目标而作回向。如此回向的清净之根本，回向于无上正等觉，这样的回向，诸佛世尊是不允许的。那是什么缘故呢？诸佛世尊以完全寂灭作为相，并且分别，以及对于寂灭有所执著，那即是其大目标。如来、应供、正等觉诸佛不会说，具有目标之念的回向能成办大事。那是什么缘故呢？因为回向是带有毒素和刺痛的。例如，有美味的食物却含有毒药，同样，虽然可以通过颜色、气味、味道和触感来舍弃它，但由于它含有毒素，因此智者应当完全避免，而不应享用。同样，一个具有流浪者本性、智慧邪恶本性的人，认为可以享用它。当他吃下那食物时，通过颜色、气味、味道和触感来品尝时，会感到快乐，但在消化时，它的异熟会变成痛苦，他会因此而死亡，或者遭受濒临死亡的痛苦。圣者善现，同样，对于此，有些人错误地执着，错误地理解和错误地念诵
English
Because one does not rely on going to the other shore and does not possess hearing, one cannot enter into the activity of completely dedicating this Perfection of Wisdom. If someone says that even though this Perfection of Wisdom is the basis of the path, one can dedicate the object of meritorious action to unsurpassed, perfectly complete enlightenment, one should say, 'Do not say that.' Why is that? Because my objects are ceased, and those formations are also ceased, that is, they are peaceful, solitary, and free from objects. However, that person takes what is truly as it is as a sign and discriminates, and because he perceives what is not truly as it is as truly as it is, he dedicates without objectifying the object. Such a pure root of dedication, dedicated to unsurpassed, perfectly complete enlightenment, is not permitted by the Buddhas, the Bhagavat. Why is that? Because the Buddhas, the Bhagavat, take complete nirvana as a sign and discriminate, and whatever objectifies nirvana is their great object. The Tathagatas, Arhats, perfectly complete Buddhas do not say that dedication with the notion of an object accomplishes great things. Why is that? Because dedication is accompanied by poison and thorns. For example, there is delicious food that contains poison, and although it should be discarded through its color, smell, taste, and touch, because it contains poison, it should be completely avoided by the wise, and should not be enjoyed. Similarly, a person with the nature of a wanderer, with the nature of corrupt wisdom, thinks that he can enjoy it. When he eats that food, he feels happy when he tastes it through its color, smell, taste, and touch, but when it is digested, its ripening will become suffering, and he will die from that cause, or suffer the suffering of being near death. Noble Subhuti, similarly, some people wrongly cling to this, wrongly understand, and wrongly recite