Tibetan
་ཞིག །བུད་མེད་དུས་བཏབ་དེ་དང་མ་ཕྲད་དེ་ཡི་ནི། །ཉིན་གཅིག་སེམས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་སྤྱོད་པ་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་སྙེད་བསྐལ་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་བསྐལ་ མང་བྱེ་སྟོང་དུ། །དགྲ་བཅོམ་རང་རྒྱལ་སྦྱིན་བྱེད་ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་བྱེད་ཀྱང་། །གང་ཞིག་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་ལྡན་པའི་ཆོས། །བརྗོད་པའི་ལེགས་ལ་སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཆར་མི་ཕོད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་ཤེས་རབ་མཆོག་བསྒོམས་ཏེ། །དེ་ལས་ལངས་ནས་གོས་པ་མེད་པའི་ཆོས་བརྗོད་ཅིང་། །དེ་ཡང་འགྲོ་བའི་དོན་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་རྒྱུར་བསྔོ་ན། །དགེ་བ་དེ་དང་མཉམ་པ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ན་མེད། །བསོད་ནམས་དེ་ཡང་གསོག་དང་དེ་བཞིན་སྟོང་པ་དང་། །གསོབ་དང་ཡ་མ་བརླ་དང་སྙིང་པོ་མེད་པར་ཤེས། །དེ་ལྟར་བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་སྤྱད་སྤྱོད་ན། །སྤྱོད་ཚེ་བསོད་ནམས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བཤད་རབ་ཏུ་སྦྱར་ཅིང་རབ་བསྟན་པའི། །ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་བརྗོད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཤེས་ནས། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་མང་པོར་བརྗོད་བྱས་ཀྱང་། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཟད་པ་མེད་ཅིང་འཕེལ་བ་མེད། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཅེས་བྱ་བ་གང་། །ཆོས་དེ་རྣམས་ཀྱང་མིང་ཙམ་དུ་ནི་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས། །ཡོངས་བསྔོ་རློམ་སེམས་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི། །ཉམས་པ་མེད་ཅིང་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་རེག་འགྱུར། །འབྲུ་མར་སྙིང་པོ་འབར་བ་ཕྲད་པ་དང་པོ་ཡིས། །སྙིང་པོ་ཚིག་མིན་དེ་མེད་པར་ཡང་དེ་མི་ཚིག ། མེ་ལྕེ་ཕྲད་པ་ཐ་མས་སྙིང་པོ་ཚིག་མིན་ལ། །མེ་ལྕེ་ཐ་མ་མེད་པར་སྙིང་པོ་ཚིག་མིན་ལྟར། །དང་པོའི་སེམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་རེག་མ་ཡིན་ལ། །དེ་མེད་པར་ཡང་དེ་ལ་རེག་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཐ་མའི་སེམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཞི་བ་ཐོབ་མིན་ལ། །དེ་མེད་པར་ཡང་དེ་ཐོབ་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ས་བོན་ལས་ནི་མྱུ་གུ་མེ་ཏོག་འབྲས་བུ་འབྱུང་། །དེ་ཡང་འགགས་ལ་ཤིང་ཡང་མེད་པ་དེར་མིན་ལྟར། །དེ་བཞིན་དང་པོའི་སེམས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཡང་འགགས་ལ་བྱང་ཆུབ་མེད་པ་དེ་མ་ཡིན། །ཆུ་ཡི་ཐིགས་པས་བུམ་པ་དང་པོ་ཐ་མའི་བར། །རིམ་གྱིས་ཉུང་ངུ་ཉུང་ངུས་དེ་ཡོངས་འགེངས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་དང་པོའི་སེམས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་མཆོག་རྒྱུ་སྟེ། །རིམ་གྱིས་ དཀར་པོའི་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འགྱུར། །སྟོང་པ་མཚན་མེད་སྨོན་པ་མེད་པའི་ཆོས་སྤྱོད་ཅིང་། །མྱ་ངན་འདས་ལ་མི་རེག་མཚན་མར་
Chinese
。妇女按时交合，未与之相遇者，一日心中所生之念有多少，菩萨即于多少劫中获得。若有菩萨于多劫千百万年中，行阿罗汉、辟支佛之布施，守护戒律，然若有具足殊胜般若波罗蜜多之法，则布施与持戒亦不及说法之功德。若有菩萨修习殊胜般若，从彼起立，宣说无染之法，且为利益众生，回向菩提，则此善根于三界中无与伦比。彼福德亦如是积聚，然亦知其为空性、虚假、无价值、无意义。如是，如来等之智慧行持，行持时，能圆满获得无量福德。佛所说、善加阐释、善加开示之法，知晓此一切皆仅是言说而已，纵经千百万劫宣说，法界亦无有穷尽与增长。诸佛之所谓波罗蜜多，彼等法亦仅是名称而已。无有回向与傲慢之心之菩萨，则无有退转，且能证得殊胜之佛陀菩提。酥油之精华，因最初之接触而燃烧，若无精华，则亦不能燃烧。火焰因最后之接触而燃烧精华，若无最后之火焰，则亦不能燃烧精华。最初之心不能证得殊胜菩提，若无彼，亦不能证得彼。最后之心不能获得寂静菩提，若无彼，亦不能获得彼。从种子生出苗芽、花朵、果实，彼亦在断绝时，树木亦不存在于彼处，如是，最初之心亦是菩提之因，彼亦在断绝时，菩提亦不存在于彼处。如水滴充满水瓶，从最初到最后，逐渐以少量少量地充满，如是，最初之心亦是殊胜菩提之因，逐渐圆满白色功德，成为佛陀。行持空性、无相、无愿之法，不触及涅槃，于相上
English
. Those who do not meet with the woman who has intercourse at the appointed time, the number of thoughts that arise in their minds in a day, the Bodhisattva will attain in that many eons. If a Bodhisattva for many eons, millions of years, practices the giving of Arhats and Pratyekabuddhas, and keeps the precepts, but if there is a Dharma that possesses the supreme Prajna Paramita, then giving and keeping the precepts cannot match the merit of speaking the Dharma. If a Bodhisattva cultivates the supreme Prajna, rises from it, and speaks the undefiled Dharma, and dedicates it to Bodhi for the benefit of sentient beings, then this virtue is unparalleled in the three realms. That merit is also accumulated in this way, but it is also known to be emptiness, falsity, worthlessness, and meaninglessness. Thus, the wise conduct of the Tathagatas, when practiced, can fully obtain immeasurable merit. The Dharma spoken, well explained, and well revealed by the Buddha, knowing that all of this is only speech, even if spoken for millions of eons, the Dharma realm has no end and no increase. What the Buddhas call Paramita, those Dharmas are also only names. A Bodhisattva without dedication and arrogance will not regress and will attain the supreme Buddha Bodhi. The essence of ghee burns due to the initial contact, and if there is no essence, it cannot burn. The flame burns the essence due to the final contact, and if there is no final flame, it cannot burn the essence. The initial mind cannot attain supreme Bodhi, and without it, it cannot attain it. The final mind cannot attain peaceful Bodhi, and without it, it cannot attain it. From the seed comes sprout, flower, and fruit, and when it is cut off, the tree does not exist there, so the initial mind is also the cause of Bodhi, and when it is cut off, Bodhi does not exist there. Just as a water drop fills a vase, gradually filling it little by little from beginning to end, so the initial mind is also the cause of supreme Bodhi, gradually perfecting white qualities, becoming a Buddha. Practicing the Dharma of emptiness, signlessness, and wishlessness, not touching Nirvana, on the aspect of
Tibetan
མི་སྤྱོད་པ། །དཔེར་ན་མཉན་པ་མཁས་པ་ཕར་འགྲོ་ཚུར་འགྲོ་ཡང་། །མཐའ་གཉིས་མི་གནས་རྒྱ་མཚོར་གནས་པ་མེད་པ་བཞིན། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་སྙམ་བདག ། སྟོབས་བཅུས་ལུང་བསྟན་བྱང་ཆུབ་རེག་འགྱུར་རློམ་སེམས་མེད། །འདི་ལ་ཅི་ཡང་མེད་ཅེས་བྱང་ཆུབ་སྐྲག་པ་མེད། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་བདེ་གཤེགས་ཤེས་རབ་སྤྱོད་པ་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་དགོན་པའི་ལམ་དང་མུ་གེ་ནད་བཅས་པར། །མཐོང་ནས་སྐྲག་པ་མེད་ཅིང་དེ་ནས་གོ་གྱོན་ཏེ། །ཕྱི་མའི་མུ་མཐར་རྟག་ཏུ་བརྩོན་ཞིང་རབ་ཤེས་ནས། །ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བའི་ཡིད་ནི་རྔུལ་ཙམ་སྐྱེད་མི་བྱེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྒྱལ་བའི་ཤེས་རབ་སྤྱོད་བྱེད་ཅིང་། །ཕུང་པོ་འདི་དག་གདོད་ནས་སྟོང་ཞིང་སྐྱེ་མེད་ཤེས། །མཉམ་པར་མ་བཞག་སེམས་ཅན་ཁམས་ལ་སྙིང་རྗེ་འཇུག ། བར་སྐབས་དེར་ཡང་སངས་རྒྱས་ཆོས་ལས་ཡོངས་མི་ཉམས། །དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་མཁས་པ་ཡོན་ཏན་ཀུན་ལྡན་ཞིང་། །སྟོབས་ལྡན་མི་ཐུབ་བརྩོན་བྱས་སྒྱུ་རྩལ་ཆོ་ག་ཤེས། །འཕོང་དང་བཟོ་གནས་མང་པོའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གྱུར་ཅིང་། །སྒྱུ་མ་སྒྲུབ་ཤེས་འགྲོ་དོན་རབ་ཏུ་འདོད་པ་ཞིག ། ཕ་དང་མ་དང་ཆུང་མར་བཅས་པར་ཡོངས་བསྡུས་ནས། །དགྲ་བྱེད་མང་བ་དགོན་པའི་ལམ་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། དེ་ཡིས་དཔའ་ཞིང་རྟུལ་ཕོད་སྐྱེས་བུ་མང་སྤྲུལ་ཏེ། །བདེ་བར་སོང་ཞིང་ཕྱིར་ཡང་ཁྱིམ་དུ་འོང་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་དེ་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་པ་ཡང་། །སེམས་ཅན་ཁམས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་སྙིང་རྗེ་ཆེར་བསྐྱེད་ཅིང་། །བདུད་བཞི་དག་དང་ས་གཉིས་ལས་ཀྱང་རབ་འདས་ནས། །ཏིང་འཛིན་མཆོག་ལ་གནས་ཤིང་བྱང་ཆུབ་རེག་མི་བྱེད། །མཁའ་ལ་རླུང་བརྟེན་དེ་ལ་ཆུ་ཡི་ཕུང་པོ་བརྟེན། །དེ་ལ་ས་ཆེན་འདི་བརྟེན་དེ་ལ་འགྲོ་བ་བརྟེན། །སེམས་ཅན་ལས་ལ་སྤྱོད་པའི་རྒྱུ་ནི་དེ་འདྲ་སྟེ། །ནམ་མཁའ་གང་ལ་གནས་ཡིན་དོན་འདི་བསམ་པར་གྱིས། །དེ་ བཞིན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟོང་པ་ཉིད་གནས་པ། །འགྲོ་ལ་སེམས་ཅན་ཤེས་པའི་སྨོན་ལམ་རྟེན་ཅན་གྱིས། །བྱ་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དུ་མ་སྟོན་བྱེད་ཅིང་། །མྱ་ངན་འདས་ལ་མི་རེག་སྟོང་པར་གནས་པ་མེད། །གང་གི་ཚེ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་གསལ་བ། །སྟོང་པ་ཞི་བའི་ཏིང་འཛིན་དམ་པ་འདི་སྤྱོད་པ། །བར་སྐབས་དེར་ནི་མཚན་མ་རབ་ཏུ་སྒོམ་མི་བྱེད། །མཚན་མ་མེད་པར་གནས་ཤིང་ཞི་ལ་རབ་ཞི་སྤྱོད། །བར་སྣང་འཕུར་བའི་བྱ་ལ་གནས་ཡོད་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ན་གནས་པ་མ་ཡིན་ས་ལ་ལྟུང་མི་འགྱུར། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་ཐར་སྒོ
Chinese
非行境。 譬如听闻博学之士，来来往往， 不住二边，如不住于大海。 如是行持之菩萨，如是思惟我， 不以十力授记之菩提为可得而生骄慢。 不以于此一无所得而畏惧菩提。 如是行持乃是如来之智慧行持。 于世间荒僻之路及饥馑疾病等， 见已不生怖畏，既已如是知晓。 于最后边际恒常精进，善知之后， 不起丝毫厌倦之心。 菩萨行持胜者之智慧， 知晓此等蕴聚本自空性，无生。 不平等住，于有情界生起悲悯。 于彼期间亦不退失佛法。 譬如博学之士，具足一切功德， 力大无敌，精勤修习，通晓幻术仪轨， 已达箭术与工巧等众多技艺之彼岸， 善于修习幻术，极欲饶益有情。 与父母妻室等悉皆聚集， 复与众多仇敌行至荒僻之路， 彼以勇猛无畏，化现众多士夫， 安乐行去，复又返回家中。 如是彼时菩萨智者亦复如是， 于一切有情界中，生起广大悲悯， 亦极超越四魔与二地之后， 安住于胜妙等持，不证菩提。 虚空依于风，风上依于水之蕴聚， 其上依于此大地，其上依于众生。 有情依业而行之因即是如此， 当思维虚空住于何处之义。 如是菩萨安住于空性， 以饶益有情知有情之愿力为所依， 示现种种不同之事业， 不触及寂灭，不住于空性。 何时菩萨智者明了， 行持此空性寂静之殊胜等持， 于彼期间即不极力修习相。 安住于无相，行持寂静极寂静。 譬如飞翔于空中之鸟，非有住处， 不住于彼处，亦不堕于地。 如是菩萨解脱门。
English
Non-acting realm. For example, learned scholars come and go, Not abiding in either extreme, like not abiding in the ocean. Thus practicing Bodhisattvas think, "I," Without arrogance that the enlightenment prophesied by the ten powers can be attained. Without fear of enlightenment, saying there is nothing here. Such practice is the wisdom practice of the Sugatas. In the desolate paths of the world, with famine and disease, Seeing without fear, and having understood, Always striving at the final limit, and knowing well, Not generating even a drop of weariness. Bodhisattvas practice the wisdom of the Victorious Ones, Knowing that these aggregates are originally empty and unborn. Not dwelling equally, compassion arises for sentient beings. During that time, they do not degenerate from the Buddha's teachings. For example, a learned person, possessing all virtues, Powerful, invincible, diligently practicing, knowing the rituals of illusion, Having reached the other shore of many arts such as archery and craftsmanship, Skilled in practicing illusion, greatly desiring to benefit beings. Gathering together with parents, spouse, etc., And going with many enemies to a desolate path, He, with courage and fearlessness, emanates many men, Goes happily, and returns home again. Likewise, at that time, the wise Bodhisattva also, Generates great compassion in all realms of sentient beings, And having greatly transcended the four maras and the two grounds, Abides in the supreme Samadhi, not attaining enlightenment. Wind relies on space, on that relies the mass of water, On that relies this great earth, on that relies beings. The cause of beings acting according to karma is like this, Think about the meaning of where space abides. Likewise, Bodhisattvas abide in emptiness, With the aspiration to benefit beings and know sentient beings as their support, Showing various kinds of diverse activities, Not touching Nirvana, not abiding in emptiness. When the wise and clear Bodhisattva, Practices this supreme Samadhi of emptiness and peace, During that time, they do not intensely meditate on signs. Abiding in signlessness, practicing peace and great peace. Like a bird flying in the sky, there is no dwelling place, Not dwelling there, nor falling to the ground. Thus, the Bodhisattva's gate of liberation.