Tibetan
ཟླ་བ་རྣམས། །འགྲོ་བའི་སྐྱབས་དང་དཔུང་གཉེན་དང་ནི་གནས་ཡིན་ཏེ། །རྟེན་དང་བློ་དང་གླིང་དང་ཡོངས་འདྲེན་དོན་འདོད་པ། །གསལ་བྱེད་སྒྲོན་མ་ཆོས་མཆོག་སྨྲ་བ་མི་འཁྲུགས་ཡིན། །གྲགས་ཆེན་ལྡན་རྣམས་བྱ་དཀའ་གོ་ཆ་གྱོན་བྱེད་དེ། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱི་གོ་ཆ་མིན། །ཐེག་གསུམ་འདུ་ཤེས་བྲལ་ཞིང་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་མེད། །མི་ལྡོག་གཡོ་བ་མེད་ཅིང་མི་འཁྲུགས་ཆོས་ཅན་ཡིན། །དེ་དག་འདི་འདྲའི་ཆོས་དང་ལྡན་ཞིང་སྤྲོས་པ་མེད། །ཐེ་ཚོམ་སོམ་ཉི་ཡིད་གཉིས་བྲལ་ཞིང་དོན་དང་ལྡན། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཐོས་ནས་མི་ནུར་བ། །གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་ཅིང་མི་ལྡོག་རིག་པར་བྱ། །འདྲེན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་འདི་ཟབ་སྟེ་མཐོང་བར་དཀའ། །སུས་ཀྱང་རྟོགས་པ་མེད་ཅིང་ཐོབ་པར་འགྱུར་མེད་པ། །དེ་ཕྱིར་ཕན་མཛད་བརྩེར་ལྡན་བྱང་ཆུབ་བརྙེས་ནས་ནི། །སེམས་ཅན་ཚོགས་སུ་ཤེས་སྙམ་ཐུགས་ཁྲལ་ཆུང་བར་མཛད། །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་གནས་ལ་དགའ་ཞིང་ཡུལ་རྣམས་འདོད། །འཛིན་ལ་གནས་ཤིང་མི་མཁས་བླུན་རྨོངས་མུན་པ་བཞིན། །ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ནི་གནས་མེད་འཛིན་མེད་དེ། །དེས་ན་འཇིག་རྟེན་དག་དང་རྩོད་ པ་འབྱུང་བ་ཡིན། །ནམ་མཁའི་ཁམས་ནི་ཤར་གྱི་ཕྱོགས་དང་ལྷོ་ཕྱོགས་དང་། །དེ་བཞིན་ནུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་བྱང་ཕྱོགས་ཕ་མཐའ་ཡས། །སྟེང་དང་འོག་དང་ཕྱོགས་བཅུའི་ཇི་སྙེད་རྣམས་ནའང་ཡོད། །ཐ་དད་གྱུར་པ་མེད་ཅིང་བྱེ་བྲག་གྱུར་པ་མེད། །འདས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་མ་བྱོན་དེ་བཞིན་ཉིད། །ད་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་དགྲ་བཅོམ་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཆོས་ཀུན་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་རྒྱལ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཆོས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་ཐམས་ཅད་བྱེ་བྲག་མེད། །བདེ་གཤེགས་བྱང་ཆུབ་ཐ་དད་ཆོས་དང་བྲལ་གྱུར་པ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་ཐོབ་འདོད་པ། །ཐབས་དང་ལྡན་པས་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་སྦྱོར། །འདྲེན་པའི་ཤེས་རབ་མེད་ན་ཐོབ་པར་འགྱུར་མ་ཡིན། །བྱ་ཞིག་ལུས་ཆེ་དཔག་ཚད་བརྒྱ་རྩ་ལྔ་བཅུ་པར། །གྱུར་ལ་འདབ་གཤོག་ཟད་དེ་ཉམ་རྩལ་ཡོད་མིན་ན། །དེ་ཡིས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གནས་ནས་འཛམ་གླིང་འདིར། །བདག་ཉིད་མཆོངས་ན་དེར་ནི་ཉམ་ཉེས་གྱུར་པ་ཡིན། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལྔ་འདི་ཡང་། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་མང་པོར་བསྒྲུབས་བྱས་ཤིང་། །སྨོན་ལམ་མཐའ་ཡས་རྒྱ་ཆེན་འཇིག་རྟེན་རྟག་བསྟེན་ཀྱང་། །ཐབས་མེད་ཤེས་རབ་བྲལ་བ་ཉན་ཐོས་ཉིད་དུ་ལྟུང་། །སངས་རྒྱས་ཐེག་པ་འདི་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་འདོད་གང་
Chinese
诸月啊！是众生的救护、助伴与处所，是所依、智慧、洲渚、普渡与义利，是明灯、照亮、妙法、言说不乱者。具大名者，是难行之铠甲，然非蕴、界、处之铠甲，是远离三乘之想，且无所执持，是不退转、不动摇、不紊乱之法性。彼等具有如是之法，且无戏论，远离怀疑、犹豫、二意，且具义利。听闻般若波罗蜜多而不退缩，不依赖他人，应知是不退转。引导者之法甚深，难以见到，无人能证悟，亦无法获得。是故利益者、具悲悯者，证得菩提后，莫于众生群中作是念，而稍减其忧恼。众生喜乐于处所，贪求诸境，安住于执着，如不智者、愚者、痴者、黑暗。所应得之法，是无处所、无执着，故与世间诸众生，生起诤讼。虚空界是东方与南方，如是西方与北方，无有边际。上方与下方，以及十方所有，皆无有差别，亦无分别。过去之如是性，未来之如是性，现在之如是性，阿罗汉之如是性，诸法之如是性，胜者之如是性，此诸法之如是性，一切皆无分别。善逝菩提，是与差别之法相离者，此乃欲得菩提之菩萨，以具方便而修持般若波罗蜜多，若无引导之智慧，则无法获得。譬如大鹏鸟，身量高大，有一百五十由旬，若其羽翼已损，而无气力，则其从三十三天处，跳跃至此赡部洲时，必将衰损。诸佛之此五度波罗蜜多，亦于无数百千万劫中修持，虽恒常依止无量广大之发愿，然若无方便，且离智慧，则将堕入声闻之境。何者欲决定从此佛法中出离
English
O, months! They are the refuge, companions, and abodes of beings, the support, wisdom, continents, complete guides, and fulfillers of wishes. They are the illuminating lamps, the supreme Dharma, and the unwavering speakers. Those endowed with great fame wear the armor of difficult deeds, but not the armor of aggregates, elements, and sense bases. They are free from the concept of the three vehicles and have no attachment whatsoever. They are the entities of non-reversal, immovability, and non-confusion. They possess such qualities and are free from elaborations, devoid of doubt, hesitation, and duality, and endowed with meaning. Hearing the Perfection of Wisdom, they do not waver, do not rely on others, and are known to be irreversible. The Dharma of the guides is profound and difficult to see, not understood by anyone, and impossible to obtain. Therefore, the benefactors, full of compassion, having attained enlightenment, do not think, "Let me teach the assembly of sentient beings," and thus lessen their worries. Sentient beings delight in places and desire objects. They dwell in attachment and are like the unwise, foolish, ignorant, and those in darkness. The Dharma to be attained is without place and without attachment, therefore disputes arise with the world. The realm of space is the east and the south, likewise the west and the north, without end. Above and below, and in all ten directions, there is no difference, nor is there any distinction. The Thusness of the past, the Thusness of the future, the Thusness of the present, the Thusness of the Arhat, the Thusness of all Dharmas, the Thusness of the Victorious Ones, this Thusness of Dharmas, all are without distinction. The Sugata's enlightenment is separate and free from the Dharma of distinctions. This is the Bodhisattva who wishes to attain enlightenment, who, endowed with skillful means, applies himself to the Perfection of Wisdom. Without the wisdom of a guide, it cannot be attained. For example, a large bird, one hundred and fifty yojanas in size, whose wings are worn out and has no strength, if it jumps from the abode of the Thirty-Three to this Jambudvipa, it will surely be harmed. These five perfections of the Victorious Ones, even if practiced for countless millions of eons, and constantly relying on limitless and vast aspirations, if without skillful means and devoid of wisdom, one will fall into the state of a Hearer. Whoever wishes to definitely emerge from this Buddha Dharma
Tibetan
། །འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་སེམས་སྙོམས་ཕ་མའི་འདུ་ཤེས་དང་། །ཕན་པའི་སེམས་དང་བྱམས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་བརྟུལ་བྱ་ཞིང་། །ཐ་བ་མེད་ཅིང་དྲང་ལ་ཚིག་འཇམ་སྨྲ་བར་བྱ། །འཇིག་རྟེན་མགོན་ལ་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ཡོངས་ཞུས་པ། །ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོ་ཉོན་མོངས་མ་མཆིས་རྟགས་བསྟན་གསོལ། །མཐུ་ཆེ་བ་དག་ཇི་ལྟར་སླར་ལྡོག་མི་འགྱུར་བ། །དེ་ལྟར་ཡོན་ཏན་ཕྱོགས་ཙམ་རྒྱལ་བས་ལུང་བསྟན་གསོལ། །ཐ་དད་འདུ་ཤེས་བྲལ་ཞིང་རིགས་པ་ལྡན་ཚིག་སྨྲ། །དགེ་སྦྱོང་དག་དང་བྲམ་ཟེ་གཞན་ལ་རྟེན་མི་བྱེད། །མཁས་པས་དུས་རྣམས་རྟག་ཏུ་ངན་སོང་གསུམ་པོ་སྤངས། །དེ་དག་དགེ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན། །ཟང་ཟིང་མེད་པར་འགྲོ་ལ་ཆོས་ནི་རྗེས་སུ་ སྟོན། །ཆོས་ལ་གཅིག་ཏུ་དགའ་ཞིང་རྟག་ཏུ་ཚིག་འཇམ་ལྡན། །འགྲོ་འཆག་ཉལ་དང་འདུག་པར་ཤེས་བཞིན་རབ་ཏུ་ལྡན། །གཉའ་ཤིང་གང་ཙམ་བལྟ་ཞིང་འགྲོ་ལ་སེམས་འཁྲུལ་མེད། །གཙང་བྱས་གཙང་མའི་གོས་འཆང་གསུམ་པོ་དབེན་ཞིང་དག ། རྙེད་འདོད་མ་ཡིན་ཁྱུ་མཆོག་རྟག་ཏུ་ཆོས་འདོད་པ། །བདུད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་ཤིང་གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག ། བསམ་གཏན་བཞི་ལ་བསམ་གཏན་བསམ་གཏན་དེར་མི་གནས། །གྲགས་པ་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཁྲོ་བས་སེམས་དཀྲིས་མེད། །ཁྱིམ་པར་གྱུར་ཀྱང་རྟག་ཏུ་དངོས་པོ་ཀུན་མ་ཆགས། །འཚོ་བའི་ཕྱིར་ནི་ཡ་ངས་ལོངས་སྤྱོད་ཚོལ་མི་བྱེད། །དྲག་ཤུལ་སྤྱོད་སྔགས་མི་བྱེད་བུད་མེད་སྦྱོར་སྔགས་མིན། །འདོད་པའི་ལས་ཅན་ཕོ་མོར་འགྱུར་ཞེས་སྟོན་མི་བྱེད། །རབ་ཏུ་དབེན་པའི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་བརྩོན། །འཐབ་དང་རྩོད་དང་བྲལ་ཞིང་བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱང་བརྟན། །ཀུན་མཁྱེན་འདོད་ཅིང་བརྟན་ལ་རྟག་ཏུ་གཞོལ་སེམས་ལྡན། །མཐའ་འཁོབ་ཀླ་ཀློའི་སྐྱེ་བོའི་ཡུལ་མཐའ་རྣམ་པར་སྤངས། །རང་གི་ས་ལ་དོགས་མེད་རྟག་ཏུ་རི་རབ་འདྲ། །ཆོས་ཕྱིར་སྲོག་ཀྱང་འདོར་ཞིང་རྣལ་འབྱོར་རབ་ཏུ་བརྩོན། །མི་ལྡོག་རྟགས་ནི་འདི་དག་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །གཟུགས་དང་ཚོར་དང་འདུ་ཤེས་སེམས་པ་རྣམ་ཤེས་རྣམས། །ཟབ་སྟེ་རང་བཞིན་མཚན་མ་མེད་ཅིང་རབ་ཞི་བ། །དཔེར་ན་མདའ་ཡིས་རྒྱ་མཚོའི་གཏིང་ཐུག་ཚོལ་བ་ལྟར། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་བརྟགས་ན་ཕུང་པོའི་གཏིང་མི་རྙེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་དེ་ལྟར་ཟབ་གྱུར་ཅིང་། །ཐེག་པ་དོན་དམ་ཆགས་མེད་གང་ལ་ཕུང་པོ་དང་། །ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཡོད་མིན་ཆོས་འདི་རྟོགས་པ་དེའི། །བསོད་ནམས་ཡང་དག་གྲུབ་པ་དེ་ལས་ཅི་ཞིག་ཡོད། །དཔེར་ན་འདོད་ཆགས་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པའི་སྐྱེས་བུ
Chinese
对一切众生心怀平等，具有父母之想，以利益之心和慈爱之意来调伏自己，说话要诚实正直，言辞柔和。向世间怙主（佛陀）请教了安住稳固、极其富饶的方法，祈请显示功德如海、没有烦恼的征象。祈请胜者宣说，大威力的那些如何才能不再退转、不会改变，像这样功德的少许方面。说话要远离差别之想，言辞合乎道理，不依赖其他沙门和婆罗门。智者应当时时远离三种恶道，他们应努力行持十善业之道。不求物质利益，向众生宣说佛法，一心欢喜佛法，恒常具备柔和的言辞。行走、站立、睡觉和坐卧，都要充分具备正知正念。观看牛轭的长度，行走时内心不散乱。持有已净、清净的衣服，三者（身语意）远离且寂静。不是为了获得利养，殊胜者恒常渴求佛法，超越了魔的境界，不依赖他人。于四禅定中修习禅定，不滞留于禅定之中。不贪图名声，内心不被嗔恨所扰。即使成为居家者，也恒常不执着一切事物。为了生存，不去寻求卑劣的享受。不做猛烈的咒术，不做与妇女结合的咒术，不宣说具有欲望行为的男女会转变。努力修习极其寂静的般若波罗蜜多。远离争斗和辩论，慈悲心也坚定。渴求一切智智，坚定且恒常具有专注之心。完全舍弃边地野蛮民族的边陲之地。在自己的土地上没有疑虑，恒常如须弥山。为了佛法甚至可以舍弃生命，努力修习瑜伽。应当了知这些是不退转的征象。色、受、想、行、识，深奥且自性无相，极其寂静。譬如用箭去寻找大海的深处，如果用智慧来观察，也无法找到蕴的深处。如果菩萨能够如此深奥，对于证悟真实意义的大乘行者来说，五蕴、十二处、十八界都不存在，证悟此法，其所成就的福德又有什么能超过呢？譬如以贪欲来行持佛法之人
English
Having equanimity towards all beings, with the perception of parents, and taming oneself with a mind of benefit and a heart of love. Speaking truthfully and honestly, and speaking with gentle words. Having asked the protector of the world (Buddha) about the methods of dwelling steadfastly and being extremely wealthy, I request the showing of signs of virtues like the ocean, without afflictions. I request the Victorious One to prophesy how those with great power can never regress and will not change. Speaking words that are free from the perception of difference and endowed with reason, not relying on other ascetics and Brahmins. The wise should always abandon the three lower realms, and they should strive to engage in the path of the ten virtuous actions. Without material gain, subsequently showing the Dharma to beings, singularly delighting in the Dharma, and always possessing gentle words. Walking, standing, sleeping, and sitting, one should be fully endowed with mindfulness. Looking at the length of the yoke, and not having a distracted mind when walking. Holding clean and pure clothes, the three (body, speech, and mind) are secluded and peaceful. Not wanting to gain, the excellent ones always desire the Dharma, having transcended the realm of Mara, and not relying on others. Meditating on the four meditations, not dwelling in that meditation. Not desiring fame, and the mind is not disturbed by anger. Even having become a householder, one is always not attached to all things. For the sake of livelihood, one does not seek inferior enjoyments. Not doing fierce mantras, not doing mantras of union with women, and not showing that men and women with desire-filled actions will transform. Striving for the supreme, utterly secluded wisdom of the Perfection of Wisdom. Being free from fighting and arguing, and the heart of love is also firm. Desiring omniscience, being steadfast and always having a focused mind. Completely abandoning the border regions of barbarian peoples. Having no doubts in one's own land, always like Mount Meru. For the sake of the Dharma, one can even give up one's life, and strive to practice yoga. One should know that these are the signs of non-regression. Form, feeling, perception, mental formations, and consciousness are profound, and their nature is without characteristics and utterly peaceful. Just as one would search for the bottom of the ocean with an arrow, if one were to investigate with wisdom, one would not find the bottom of the aggregates. If a Bodhisattva is so profound, for those who realize the ultimate meaning of the Great Vehicle, the five aggregates, the twelve sources, and the eighteen elements do not exist. What could be greater than the merit that is accomplished by realizing this Dharma? For example, a person who practices the Dharma with desire.