Tibetan
ག་སྟོད་མི་བྱེད་ལ། །ང་ཡི་འདུ་ཤེས་སེམས་ཅན་འདུ་ཤེས་ཡོངས་སུ་སྤངས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གནས་བརྗོད། །གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྒྱལ་བའི་ལམ་སྤྱོད་པ། །སེམས་ཅན་འདི་དག་ཁྲིམས་ལྡན་འདི་དག་ཁྲིམས་འཆལ་ཞེས། །སྣ་ཚོགས་འདུ་ཤེས་ཞུགས་པ་ཤིན་ཏུ་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་ཤིང་དེ་ལ་ཡོངས་དག་ཚུལ་ཁྲིམས་མེད། །གང་ལ་བདག་གི་འདུ་ཤེས་སེམས་ཅན་འདུ་ཤེས་མེད། །འདུ་ཤེས་འདོད་ཆགས་བྲལ་ལ་སྡོམ་མིན་ག་ལ་ཡོད། །གང་ལ་སྡོམ་དང་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་རློམ་སེམས་མེད། །འདི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྡོམ་པར་རྣམ་པར་འདྲེན་པས་གསུངས། །སེམས་ཅན་དག་པ་གང་ཞིག་དེ་ལྟར་ཁྲིམས་ལྡན་པ། །སྡུག་དང་མི་སྡུག་ཀུན་ལ་ལྟ་བ་མེད་པ་ཡིན། །མགོ་དང་ རྐང་ལག་གཏོང་ཞིང་ཞུམ་པའི་སེམས་ཀྱང་མེད། །བདོག་པ་ཐམས་ཅད་གཏོང་ཞིང་རྟག་ཏུ་ཞེན་པ་མེད། །ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་བདག་མེད་ཡ་མ་བརླར་ཤེས་ནས། །བདག་གི་ཤ་ཡང་གཏོང་ཞིང་ཞུམ་པའི་སེམས་མེད་ན། །དེ་ཚེ་ཕྱི་རོལ་དངོས་པོ་གཏོང་བ་སྨོས་ཅི་དགོས། །གལ་ཏེ་སེར་སྣ་བྱེད་པ་དེ་ནི་གནས་མེད་དོ། །བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་དངོས་ལ་བདག་གིར་འཛིན་པས་ཆགས། །བླུན་པོ་རྣམས་ལ་གཏོང་བའི་བློ་ལྟ་ག་ལ་ཡོད། །སེར་སྣ་ཅན་ནི་ཡི་དགས་གནས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཅི་སྟེ་མིར་སྐྱེས་ན་ཡང་དེ་ཚེ་དབུལ་པོར་འགྱུར། །དེ་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་དབུལ་ཤེས་ནས། །གཏོང་ལ་མོས་པར་འགྱུར་ཞིང་རྟག་ཏུ་ལྷག་པར་གཏོང་། །གླིང་བཞི་ལེགས་པར་བརྒྱན་པ་མཆིལ་མའི་ཐལ་བ་འདྲ། །བྱིན་ནས་དགའ་བར་འགྱུར་གྱི་གླིང་ཐོབ་དེ་ལྟ་མིན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་པ་གསལ་བ་སྲིད་གསུམ་གྱི། །སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་དེ་དག་ཀུན་ལ་སྦྱིན་པ་འདི། །བྱིན་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་སྦྱིན་བྱིན་ལ། །དེ་ཡང་འགྲོ་བའི་དོན་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་བསྔོ། །སྦྱིན་པ་བྱིན་ནས་དངོས་ལ་གནས་པར་བྱེད་པ་མེད། །དེ་ནི་ནམ་དུའང་རྣམ་པར་སྨིན་ལ་རེ་བ་མེད། །དེ་ལྟར་གཏོང་ལ་མཁས་པ་ཐམས་ཅད་གཏོང་བ་སྟེ། །ཆུང་ངུ་བཏང་ལ་མང་པོ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་འགྱུར། །སྲིད་པ་གསུམ་ན་སེམས་ཅན་མ་ལུས་ཇི་སྙེད་པ། །ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བཟུང་སྟེ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ་སངས་རྒྱས་དགྲ་བཅོམ་རང་རྒྱལ་ལ། །བསྐལ་པ་མཐའ་ཡས་སྦྱིན་བྱིན་ཉན་ཐོས་ལེགས་ཚོལ་ན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་པ་ཐབས་མཁས་གང་ཞིག་གིས། །དེ་དག་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་ལ་ཡི་རང་ནས། །སེམས་ཅན་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་
Chinese
不作低劣行，我之想念众生想念完全舍弃。菩萨戒律波罗蜜多处宣说。若菩萨行持胜者道，此等众生持律，此等众生破戒，种种想念生起，实乃戒律毁坏者。戒律衰败，彼无清净戒律。何者无我之想念，无众生之想念，于想念离贪者，何来律与非律？何者无律与非律，无傲慢之心，此乃戒律之约束，如是善引导者所说。何者清净众生如是持律者，于可爱与不可爱，皆无观待。头与 手足施舍，亦无怯懦之心。所有财物施舍，亦恒常无执着。诸法自性无我，如幻如化知晓后，我之肉亦施舍，若无怯懦之心，彼时外境之物施舍何须说。若作悭吝，彼则无处安住。于我之想念，于物执为我所而贪着。愚笨者等，何来施舍之念？悭吝者将生于饿鬼之处。若生于人中，彼时亦将变为贫穷者。彼时菩萨知晓众生贫穷后，将乐于布施，且恒常更加布施。四洲圆满庄严，如唾液之灰尘。施舍后生喜悦，然得洲并非如此。菩萨智者明了三有之，如是所有众生，皆行此布施。愿成布施，如是思念而布施，彼亦为利有情，回向无上菩提。布施后不于事物而住，彼亦永不期望异熟果。如是善于布施者，乃一切施舍，小施舍而变为众多无量。三有之中所有众生，完全观察执持，彼等所有，于知世间者佛陀、阿罗汉、独觉，若于无量劫布施，听闻者善寻觅，菩萨智者，何者善巧方便，彼等福德之事物随喜后，为利众生无上菩提
English
Not acting inferior, I completely abandon the thought of self and the thought of sentient beings. The Bodhisattva's discipline of the perfection of morality is spoken of. If a Bodhisattva practices the path of the Victorious Ones, saying, "These sentient beings are disciplined, these sentient beings are immoral," engaging in various thoughts is truly a violation of discipline. Discipline is weakened, and there is no pure discipline in that. Whoever has no thought of self, no thought of sentient beings, and is free from attachment to thoughts, how can there be discipline or non-discipline? Whoever has no discipline or non-discipline, and no arrogant mind, this is said to be the restraint of discipline by the one who guides well. Whichever pure sentient beings are disciplined in this way, they have no regard for what is pleasing or displeasing. Giving away head and hands and feet, there is also no timid mind. Giving away all possessions, there is also no constant attachment. Knowing that all phenomena are selfless in nature, like illusions and magic, even giving away my own flesh, if there is no timid mind, then what need is there to speak of giving away external objects? If one is miserly, then there is no place to dwell. With the thought of self, one clings to things as one's own and becomes attached. How can foolish ones have the thought of giving? A miserly person will be born in the realm of the pretas. Even if born as a human, at that time they will become poor. At that time, the Bodhisattva, knowing the poverty of sentient beings, will be delighted in giving, and will always give even more. The four continents, perfectly adorned, are like ashes of saliva. One becomes joyful after giving, but obtaining the continents is not like that. The wise Bodhisattva, clearly understanding the three realms, gives this generosity to all sentient beings as many as there are. Thinking, "May it become giving," and giving in this way, may that also be dedicated to supreme enlightenment for the benefit of beings. After giving generosity, one does not dwell on things, and one never expects fruition. Those who are skilled in giving in this way are giving everything, and giving a little becomes vast and immeasurable. All sentient beings in the three realms, having completely observed and grasped them, all of them, to the Buddhas, Arhats, and Pratyekabuddhas who know the world, if one gives for endless kalpas, and the hearers seek well, the wise Bodhisattva, whichever is skillful in means, after rejoicing in the objects of those meritorious deeds, for the benefit of sentient beings, supreme enlightenment.
Tibetan
རབ་ཡོངས་བསྔོ་ན། །ཡོངས་སུ་བསྔོས་པས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན། །ནོར་བུ་མཆིང་བུའི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ཡང་། །རིན་ཆེན་བཻ་དཱུརྱ་གཅིག་དེ་ཀུན་ཟིལ་གྱིས་གནོན། །དེ་བཞིན་འགྲོ་ཀུན་སྦྱིན་པའི་ཕུང་པོ་རྒྱ་ཆེན་ཀུན། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཟིལ་གྱིས་གནོན། ། གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་འགྲོ་ལ་སྦྱིན་བྱིན་ནས། །དེ་ལ་བདག་གིར་མི་བྱེད་དངོས་པོ་ཕངས་མེད་ན། །དེ་ལས་དགེ་བའི་རྩ་བ་མཐུ་ཆེན་འཕེལ་འགྱུར་ཏེ། །སྤྲིན་མེད་འོད་ལྡན་ཟླ་དཀྱིལ་ཡར་གྱི་ངོ་བཞིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱིན་པས་ཡིད་བཏགས་འགྲོ་བ་གཅོད། །དབུལ་བ་དང་ནི་དེ་བཞིན་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་གཅོད། །སྤྱོད་ཚེ་ལོངས་སྤྱོད་མཐའ་ཡས་རྒྱས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །སྦྱིན་པས་སྡུག་བསྔལ་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སྨིན་བྱེད། །ཁྲིམས་ཀྱིས་དུད་འགྲོའི་འགྲོ་བ་དུ་མའི་ངོ་བོ་དང་། །མི་ཁོམ་བརྒྱད་སྤོང་དེ་ཡིས་དལ་བ་རྟག་ཏུ་རྙེད། །བཟོད་པས་གཟུགས་བཟང་དམ་པ་རྒྱ་ཆེན་ཐོབ་འགྱུར་ཏེ། །གསེར་མདོག་སྡུག་ཅིང་འགྲོ་བས་ལྟ་བའི་འོས་སུ་འགྱུར། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ནི་དཀར་པོའི་ཡོན་ཏན་འགྲིབ་མི་འགྱུར། །ཡེ་ཤེས་མཐའ་ཡས་རྒྱལ་བའི་བང་མཛོད་རྙེད་པར་འགྱུར། །བསམ་གཏན་གྱིས་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་སྨད་པ་འདོར། །རིག་དང་མངོན་པར་ཤེས་དང་ཏིང་འཛིན་མངོན་པར་སྒྲུབ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་ནས། །ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་པ་ལས་ཡང་དག་འདའ་བར་འགྱུར། །མི་ཡི་ཁྱུ་མཆོག་འཁོར་ལོ་རིན་ཆེན་བསྐོར་བྱས་ནས། །སྡུག་བསྔལ་ཟད་པར་བྱ་ཕྱིར་འགྲོ་ལ་ཆོས་ཀྱང་སྟོན། །ཆོས་འདི་ཡོངས་རྫོགས་བྱས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ། །ཡོངས་དག་ཞིང་དང་སེམས་ཅན་དག་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན། །སངས་རྒྱས་རྒྱུད་དང་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱང་ཡོངས་སུ་འཛིན། །དེ་བཞིན་དགེ་འདུན་རྒྱུད་དང་ཆོས་ཀུན་ཡོངས་སུ་འཛིན། །འགྲོ་བའི་ནད་གསོ་མཛད་པ་སྨན་པའི་མཆོག་གྱུར་པས། །ཤེས་རབ་བསྟན་པ་བྱང་ཆུབ་ལམ་ལྡན་འདི་གསུངས་ཏེ། །མིང་ནི་ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་སྡུད་པ་བྱང་ཆུབ་ལམ། །ལམ་འདི་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱིས་ཐོབ་པར་བྱ་ཕྱིར་བཤད། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། སྡུད་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞི་པའོ།། །། བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞི་པ། སྡུད་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་ལེའུ།
Chinese
回向殊胜。 以殊胜回向，压倒一切众生。 纵然成为宝珠玛瑙的大堆。 一颗珍贵的青金石，也能压倒一切。 同样，众生布施的广大资粮。 随喜之后，菩萨也能压倒。 如果菩萨布施众生。 不执为己有，毫不吝惜财物。 由此善根，威力巨大增长。 如无云晴空，光辉圆月渐盈。 菩萨的布施，断除虚妄的众生。 断除贫穷以及一切烦恼。 行持之时，获得无尽增长的受用。 以布施成熟所有痛苦的众生。 以戒律，脱离多种旁生之身。 舍弃八无暇，由此恒时获得闲暇。 以忍辱，获得殊胜广大美好的身相。 金色悦意，成为众生瞻仰之处。 以精进，白色功德不会衰减。 获得无尽智慧，胜者的宝藏。 以禅定，舍弃对欲妙的贪恋。 现证明智、神通和三摩地。 以智慧，完全了知诸法自性。 从而彻底超越三界。 人中狮子转动珍宝法轮之后。 为了息灭痛苦，也为众生宣说佛法。 圆满此法之后，彼菩萨。 完全摄持清净刹土和清净有情。 同样摄持佛陀的传承和佛法的传承。 如是摄持僧众的传承和一切佛法。 医治众生疾病，成为殊胜的医师。 宣说了具足菩提道的智慧教法。 名称是功德珍宝集聚菩提道。 为了众生都能获得此道而宣说。 出自八万颂般若波罗蜜多经，名为摄集偈颂品，第八十四品。 第八十四品，摄集偈颂品。
English
The supreme dedication. With supreme dedication, it overwhelms all beings. Even if it becomes a great heap of jewels and gems, A single precious lapis lazuli can overwhelm them all. Likewise, all the vast accumulations of generosity of all beings, After rejoicing, the Bodhisattva can overwhelm them. If the Bodhisattva gives to beings, Not claiming it as their own, unsparing of possessions, From this root of virtue, great power will increase, Like the waxing face of the moon in a cloudless, radiant sky. The Bodhisattva's generosity cuts off the illusory beings, Cuts off poverty and all afflictions as well. When practicing, one will obtain endless increasing enjoyment. With generosity, one fully ripens sentient beings who have become suffering. With discipline, one escapes the nature of many animal migrations, By abandoning the eight unfree states, one always finds leisure. With patience, one will obtain a great and excellent form, Golden and pleasing, becoming worthy of being seen by beings. With diligence, white qualities will not diminish, One will obtain the endless wisdom, the treasury of the Victorious Ones. With meditation, one abandons contempt for the qualities of desire, One manifests intelligence, clairvoyance, and samadhi. With wisdom, having fully understood the nature of phenomena, One will completely transcend the entirety of the three realms. The supreme lion among humans, having turned the precious wheel, Also teaches the Dharma to beings in order to exhaust suffering. Having perfected this Dharma, that Bodhisattva, Fully holds pure realms and pure sentient beings. Likewise, he fully holds the lineage of the Buddha and the lineage of the Dharma. Thus, he fully holds the lineage of the Sangha and all the Dharma. Healing the diseases of beings, becoming the supreme physician, He spoke this teaching of wisdom, endowed with the path to enlightenment, Its name is the path to enlightenment, gathering the qualities of jewels. This path is taught so that all sentient beings may attain it. From the Eighty Thousand Verses of the Perfection of Wisdom Sutra, it is called the Chapter of Gathering Verses, the Eighty-fourth Chapter. The Eighty-fourth Chapter, the Chapter of Gathering Verses.