Tibetan
ནས། །ཆོས་རྣམས་མཐའ་དག་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འདིར་སྟོན་བྱེད། །དེ་ཐོས་ཉན་ཐོས་མྱུར་དུ་རྣམ་པར་གྲོལ་ལ་རེག ། རང་རྒྱལ་བྱང་ཆུབ་དང་ནི་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་རེག ། མྱུ་གུ་མེད་པར་འཇིག་རྟེན་སྡོང་འབྱུང་ཡོང་མེད་ན། །དེ་ལ་ཡལ་འདབ་མེ་ཏོག་འབྲས་བུ་ག་ལ་འབྱུང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་མེད་རྒྱལ་འབྱུང་འཇིག་རྟེན་ཡོང་མེད་ན། །འབྲས་བུ་བརྒྱ་བྱིན་ཚངས་པ་ཉན་ཐོས་ག་ལ་འབྱུང་། ། ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གང་ཚེ་འོད་ཀྱི་དྲ་བ་འགྱེད། །དེ་ཚེ་སེམས་ཅན་ལས་བྱེད་བརྩོན་པ་དེ་བཞིན་དུ། །མཁས་པ་ཤེས་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་བྱང་ཆུབ་སེམས་བྱུང་ན། །ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་སེམས་ཅན་ཡོན་ཏན་ཆོས་དང་ལྡན། །དཔེར་ན་མ་དྲོས་མཚོ་ལ་ཀླུ་བདག་མེད་གྱུར་ན། །འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་ཆུ་ཀླུང་འབབ་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཆུ་ཀླུང་མེད་ན་མེ་ཏོག་འབྲས་བུ་འབྱུང་མི་འགྱུར། །རྒྱ་མཚོ་ལ་ཡང་རིན་ཆེན་གཟུགས་མང་མེད་པར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་འདིར་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་མེད་བདེ་གཤེགས་ཀྱི། །ཡེ་ཤེས་འཇིག་རྟེན་འདི་དག་ཀུན་ཏུ་ག་ལ་འབྱུང་། །ཡེ་ཤེས་མེད་ན་ཡོན་ཏན་འཕེལ་མེད་བྱང་ཆུབ་མེད། །རྒྱ་མཚོ་འདྲ་བའི་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར། །འཇིག་རྟེན་འདི་ན་སྣང་བྱེད་སྲོག་ཆགས་ཇི་སྙེད་པ། །ཀུན་གྱིས་སྣང་བར་བྱ་ཕྱིར་འོད་རྣམས་ཕྱུང་བ་བས། །ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་འོད་ཟེར་གཅིག་ཕྱུང་ཆེས་མཆོག་སྟེ། །སྣང་བྱེད་ཚོགས་ཀྱི་འོད་རྣམས་ཀུན་གྱིས་ཆར་མི་ཕོད། །ཉན་ཐོས་ཚོགས་རྣམས་ཇི་སྙེད་སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། །བསྒོམ་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་ཚོགས་སྐྱེད་པའང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་སེམས་གཅིག་ལ། །ཉན་ཐོས་ཚོགས་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཕུང་པོས་ཆར་མི་ཕོད། །འདས་དུས་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་གང་། །ཞིང་མང་མཐའ་ཡས་བྱེ་སྟོང་དག་ན་གང་བཞུགས་དང་། །གང་ཡང་མྱ་ངན་འདས་པ་འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་རྣམས། །སྡུག་བསྔལ་ཟད་པར་བྱ་ཕྱིར་རིན་ཆེན་ཆོས་སྟོན་པ། །དང་པོ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་ཐུགས་བསྐྱེད་བསྐྱེད་པ་ནས། །རྣམ་པར་འདྲེན་པ་རྣམས་ཀྱི་དམ་ཆོས་ཟད་ཀྱི་དུས། །དེ་བར་རྒྱལ་བ་དེ་དག་བསོད་ནམས་གང་ཡིན་པ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་དང་ལྡན་དང་སངས་རྒྱས་ཆོས་གང་དང་། །གང་ཡང་སངས་རྒྱས་སྲས་རྣམས་དང་ནི་ཉན་ཐོས་དང་། །སློབ་དང་མི་སློབ་དགེ་བ་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་པ། །བསྡུས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཞིང་། །འགྲོ་བའི་དོན་རྒྱུ་བྱང་ཆུབ་ཕྱིར་ནི་ཐམས་ཅད་ བསྔོ། །ཡོངས་བསྔོ་གལ་ཏེ་སེམས་སུ་འདུ་
Chinese
从（此处开始）。一切诸法皆于此处示现为空性。闻此，声闻迅速证得解脱。亦证得独觉菩提与佛陀菩提。若无苗芽，世间树木便无从生起。如是，枝叶花果又从何而来？若无菩提心，世间便无从生起。如是，百千果实、梵天、声闻又从何而来？ 当日轮普照，光网散布之时。彼时，众生如是精勤劳作。贤者为求知，若世间生起菩提心。则以智慧，众生具足功德与法。譬如，若于无热恼海中无龙王。则赡部洲又怎能有江河奔流？无有江河，花果便无从生起。大海亦将失去众多珍宝之形。如是，此处若无菩提心，善逝之。智慧又怎能在世间普遍生起？无有智慧，功德便无从增长，亦无菩提。如同大海般的佛法也将不复存在。此世间，无论有多少能显现之众生。为令一切皆得显现，胜过取出一切光明。日轮取出一点光芒最为殊胜。显现之众的光明，一切皆无法匹敌。无论有多少声闻众，布施、持戒。禅定且具足功德之资粮。菩提萨埵仅随喜一念。声闻众之功德聚亦无法匹敌。过去无量无数之佛陀。于众多无边刹土之中安住。以及所有已入涅槃之世间怙主。为息灭痛苦而宣说珍贵之法。从最初发起殊胜菩提心开始。直至引导者们之正法灭尽之时。此间诸佛所有之功德。与波罗蜜多相应及所有佛法。以及所有佛子与声闻。有学与无学，有漏与无漏之善。总集之后，菩提萨埵随喜。为利有情，为菩提之因，一切皆 回向。若能于心中忆念此回向。
English
From (here begins). All phenomena are shown here as emptiness. Hearing this, the Shravakas quickly attain liberation. Also attain Pratyekabuddha enlightenment and Buddha enlightenment. If there is no sprout, there is no way for the world tree to arise. Likewise, where do branches, flowers, and fruits come from? If there is no Bodhicitta, there is no way for the world to arise. Likewise, where do hundreds of thousands of fruits, Brahma, and Shravakas come from? When the sun's orb shines and the net of light spreads. At that time, sentient beings work diligently in the same way. If Bodhicitta arises in the world for the wise to know. Then with wisdom, sentient beings are endowed with merit and Dharma. For example, if there is no Naga king in Anavatapta Lake. Then how can there be rivers flowing in Jambudvipa? Without rivers, flowers and fruits cannot arise. The ocean will also lose many precious forms. Likewise, here if there is no Bodhicitta, the Sugata's. How can wisdom arise universally in these worlds? Without wisdom, there is no increase of merit, and there is no Bodhi. The Buddha's Dharma, like the ocean, will also cease to exist. In this world, however many sentient beings can appear. In order to make everything appear, it is better to take out all the light. Taking out a single ray of light from the sun's orb is the most excellent. The light of the assembly of appearances cannot be matched by all. No matter how many Shravakas there are, giving, keeping precepts. Cultivating meditation and possessing abundant merit. Bodhisattvas only rejoice in one thought. The accumulation of merit of the Shravaka assembly cannot be matched. Countless Buddhas of the past. Abiding in many infinite Buddha-fields. And all the world protectors who have entered Nirvana. Teaching the precious Dharma to end suffering. From the very beginning of generating the supreme Bodhicitta. Until the time when the guides' true Dharma is exhausted. Whatever merit all those Buddhas have in between. Corresponding to the Paramitas and all the Buddha Dharma. And all the Buddha's sons and Shravakas. Learners and non-learners, defiled and undefiled virtues. After gathering everything, the Bodhisattva rejoices. For the benefit of beings, for the cause of Bodhi, everything is Dedicated. If you can remember this dedication in your heart.
Tibetan
ཤེས་འབྱུང་འགྱུར་ཞིང་། །བྱང་ཆུབ་འདུ་ཤེས་ཡོངས་བསྔོ་སེམས་ཅན་འདུ་ཤེས་ན། །འདུ་ཤེས་ཕྱིར་ན་ལྟ་གནས་སེམས་ནི་གསུམ་ལ་ཆགས། །དམིགས་པ་ཡོད་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་ཆུད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་ཆོས་འདི་འགགས་ཤིང་ཟད་པ་དང་། །གང་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དེ་ཡང་ཟད་པ་དང་། །ཆོས་ཀྱིས་ཆོས་ལ་ནམ་ཡང་མི་བསྔོ་ཤེས་གྱུར་ན། །དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་ཤེས་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ཡིན། །གལ་ཏེ་མཚན་མར་བྱེད་ན་དེ་ནི་བསྔོ་མ་ཡིན། །ཇི་སྟེ་མཚན་མ་མེད་ན་བྱང་ཆུབ་བསྔོ་བ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་དུག་དང་འདྲེས་པའི་ཁ་ཟས་བཟང་ཟ་བ། །དཀར་པོའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའང་དེ་འདྲར་རྒྱལ་བས་གསུངས། །དེ་ལྟས་འདི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་བསླབ་བྱ་སྟེ། །ཇི་ལྟར་རྒྱལ་བ་དེ་དག་དགེ་བ་དེ་མཁྱེན་པའི། །རྣམ་པ་གང་ཡིན་འབྱུང་གང་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་ལ། །རྗེས་སུ་ཡིད་རང་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ། །དེ་ལྟར་བསོད་ནམས་བྱང་ཆུབ་ཡོངས་སུ་སྔོ་བྱེད་ན། །དུག་མེད་སངས་རྒྱས་མི་སྤོང་རྒྱལ་བས་གསུངས་པ་སྨྲ། །དེ་ལྟར་ཡོངས་བསྔོ་དཔའ་བོས་འཇིག་རྟེན་དམིགས་ཅན་གྱི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཇི་སྙེད་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན། །དམུས་ལོང་དམིགས་བུ་མེད་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་རྣམས། །ལམ་ཡང་མི་ཤེས་གྲོང་ཁྱེར་འཇུག་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཤེས་རབ་མེད་ན་མིག་མེད་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལྔ་འདི། །དམིགས་བུ་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་རེག་པར་ནུས་མ་ཡིན། །གང་ཚེ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་རབ་ཏུ་ཟིན་གྱུར་ན། །དེ་ཚེ་མིག་རྙེད་གྱུར་ཅིང་འདི་ཡི་མིང་ཐོབ་བོ། །དཔེར་ན་རི་མོའི་ལས་ནི་ཡོངས་ཟིན་མིག་མེད་པ། །ཇི་སྲིད་མིག་མ་བྲིས་པས་རྔན་པ་མི་ཐོབ་བཞིན། །གང་ཚེ་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་དང་དཀར་ནག་ཆོས། །ཤེས་རབ་རྣམ་པར་བཤིག་ནས་རྡུལ་ཙམ་མི་དམིགས་ཚེ། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གྲངས་འགྲོ། །ནམ་མཁའ་གང་ལའང་ཅུང་ཟད་མི་གནས་དེ་དང་འདྲ། །གལ་ཏེ་བདག་ནི་རྒྱལ་བའི་ཤེས་རབ་སྤྱད་བྱ་ཞིང་། ། སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་རེག་པ་ཁྲག་ཁྲིག་མང་དགྲོལ་སེམས། །སེམས་ཅན་འདུ་ཤེས་ཡོངས་རྟོག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ། །འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་སྤྱོད་མ་ཡིན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་སྔོན་ཆད་སྤྱོད་པའི་ཚེ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་འདིར་སྤྱོད་པ་མཁས་པ་སོམ་ཉི་མེད། །ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དེས་ནི་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད། །དེས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཞི་བ་མྱུར་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར། །སྔོན་སྤྱོད་ཚེ་ན་སངས་རྒྱས་ཁྲག་ཁྲིག་བཀུར་བྱས་ཀྱང་། །རྒྱལ་བའི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་
Chinese
识所生变现，菩提胜解回向有情胜解时，胜解之故，观处心依于三。有对境故，回向不唐捐。若如是此法灭尽，于何回向者亦灭尽，若知法不回向于法，如是善知乃为回向。若作意于相，则非回向，若无相，乃为菩提回向。如以毒和合之美食，执著于白法，佛亦说如是。是故如是回向当学，如彼诸佛知彼善，为何等相、何等生、何等体性，随顺信解如是如是回向。如是福德回向菩提时，说佛不舍离无毒。如是回向勇士胜伏世间有境之，所有菩提萨埵。无目盲人无所缘，百千俱胝等，亦不识路，何况能入城市。无有般若，此五无眼度，以无所缘故，不能证菩提。何时以慧善执持，彼时如获眼，亦得此之名。譬如绘画事业已成，而无有眼者，如未画眼不得酬劳。何时有为无为与黑白法，以慧善分别，乃至不缘一尘许，于诸世间般若波罗蜜多乃为胜数，如虚空于何亦不稍住。若我当行佛之般若，有情痛苦所触百千俱胝多解脱心，有情胜解普念菩提萨埵彼，此非胜行般若波罗蜜多。何菩提萨埵往昔修行时，于此波罗蜜多修行，智者无疑。才一听闻，彼即生起导师之胜解，彼速证得寂静菩提。往昔修行时，虽已承事百千俱胝佛，然（若无）佛之般若波罗蜜多。
English
The field of arising knowledge. When dedicating the aspiration for enlightenment with the perception of sentient beings, Because of perception, the mind that observes abides in three. Because there is an object, the dedication is not in vain. If this Dharma ceases and is exhausted in this way, And where the dedication is made also ceases, If one knows that Dharma never dedicates to Dharma, Then, having understood well in that way, it is dedicated. If one focuses on characteristics, that is not dedication. If there are no characteristics, it is dedication to enlightenment. Just as eating good food mixed with poison, The Victorious Ones also speak of focusing on white Dharma in the same way. Therefore, one should learn to dedicate in this way. Just as those Victorious Ones know that virtue, What kind of aspect, what kind of origin, what kind of nature, Follow and believe, dedicate in that way, in that way. When dedicating merit to enlightenment in that way, Speak of the Buddha not abandoning the non-poisonous. In that way, the hero of dedication subdues all the Bodhisattvas of the world who have objects. Hundreds of thousands of blind people without objects, Do not even know the path, how could they enter the city? Without wisdom, these five perfections are without eyes, Because they have no object, they cannot touch enlightenment. When one is well grasped by wisdom, At that time, one has found the eye and obtained this name. For example, a painting work is completed but without eyes, Just as one does not receive a reward until the eyes are drawn. When conditioned and unconditioned, and black and white dharmas, Are well distinguished by wisdom, and one does not perceive even a particle, In these worlds, the perfection of wisdom is counted as supreme, Like the sky, which does not abide even slightly anywhere. If I am to practice the wisdom of the Victorious Ones, A mind that liberates many hundreds of thousands of beings touched by suffering, That Bodhisattva who completely understands sentient beings, This is not the supreme practice of the perfection of wisdom. Whatever Bodhisattva practiced in the past, When practicing this perfection, the wise have no doubt. As soon as one hears it, one generates the understanding of the teacher, One quickly realizes peaceful enlightenment. In the past, when practicing, even if one has served hundreds of thousands of Buddhas, Without the perfection of wisdom of the Victorious Ones.