Tibetan
ར་དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་ཤེས་ལ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ན། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་དང་། བསམ་གཏན་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། བཟོད་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང་། སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང་། ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དེ་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་དང་། བྱང་ཆུབ་དེ་དང་། སེམས་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་ཅིང་། གང་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེའང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དེ། ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱིས་དབེན་པར་ཡང་དག་པར་ཤེས་ཤིང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་དབེན་པར་ཡང་དག་པར་ཤེས། བསམ་གཏན་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། བཟོད་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་དབེན་པར་ཡང་དག་པར་ཤེས། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་གྱིས་དབེན་པར་ཡང་དག་པར་ཤེས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་པོ་དག་གིས་དབེན་པར་ཡང་དག་པར་ཤེས། སྟོབས་བཅུ་དང་། མི་འཇིགས་པ་བཞི་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་པོ་དག་གིས་དབེན་པར་ཡང་དག་པར་ཤེས་ན། དེ་ལྟར་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་མོད་ལས་སྐྱེས་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ནི། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་མདོ་ལས་སྐྱེས་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པར་ཡང་དག་པར་ཤེས་ཤིང་། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པ་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཀྱང་དགེ་བའི་རྩ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པ་དང་། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པ་དང་། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། བཟོད་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའང་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པ་དང་། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དང་། སྟོབས་བཅུ་དང་། མི་འཇིགས་པ་རྣམས་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་རྣམས་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་པོ་དག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པར་ཡང་དག་པར་ཤེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དབེན་པ་ལ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་དག་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་དྲན་པས། འདི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་སྟེ། གང་གིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་དེ་ནི། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དེ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་ཏེ། དེའི་རང་བཞིན་ཅན་དང་། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་ཤེས་ན། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་ པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི། འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་མ་ཡིན། སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་མ་ཡིན། ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་མཚན་མའི་ཚུལ་གྱིས་ཤེས་ན། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ། མཚན་མ་མེད་པ། ཡུལ་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་འདི་ལྟར་དྲན་པར་བྱས་ཤིང་། མཚན་མར་འཛིན་པར་བྱེད་ན། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ
Chinese
而且如是正确了知，如果如是回向，即是回向于无上正等圆满菩提。菩萨如是行于般若波罗蜜多，以及行于禅定、精进、安忍、戒律、布施波罗蜜多时，不会转变为颠倒想、颠倒心和颠倒见。那是什么缘故呢？因为，对于那回向、那些善根、那菩提和那心，没有显现执着，并且对于所显现执着的，也无法如实见到，所以，这是菩萨大菩萨回向于无上正等圆满菩提。如果菩萨大菩萨对于所显现造作的福德事物，正确了知其与蕴、界、处皆是空性的，并且以般若波罗蜜多正确了知其为空性，以禅定、精进、安忍、戒律、布施波罗蜜多正确了知其为空性，以内空性乃至无事物自性空性之间正确了知其为空性，以三十七菩提分法正确了知其为空性，以十力、四无畏、四无碍解、十八不共佛法正确了知其为空性，如是，菩萨大菩萨即是将福德事物回向于无上正等圆满菩提。如果菩萨对于随喜之行所生的福德事物： 正确了知随喜之行所生的福德事物的自性为空性，并且那些佛薄伽梵也与佛的自性空性，以及善根也与善根的自性空性，并且显现造作也与显现造作的自性空性，以及菩提
English
And having thus correctly known, if one thus dedicates, it is dedicating to unsurpassed, perfectly complete enlightenment. When a Bodhisattva thus practices the Perfection of Wisdom, and practices the Perfections of Concentration, Diligence, Patience, Discipline, and Generosity, he will not be transformed into inverted thoughts, inverted minds, and inverted views. Why is that? Because, with respect to that dedication, those roots of virtue, that enlightenment, and that mind, there is no manifest clinging, and also with respect to what is manifestly clung to, it is not truly seen, therefore, this is a Bodhisattva, a great Bodhisattva, dedicating to unsurpassed, perfectly complete enlightenment. If a Bodhisattva, a great Bodhisattva, correctly knows that the objects of meritorious action that are manifestly produced are empty of the aggregates, elements, and sense bases, and correctly knows that they are empty by means of the Perfection of Wisdom, correctly knows that they are empty by means of the Perfections of Concentration, Diligence, Patience, Discipline, and Generosity, correctly knows that they are empty by means of the emptiness of inner emptiness up to the emptiness of the nature of non-things, correctly knows that they are empty by means of the thirty-seven factors of enlightenment, correctly knows that they are empty by means of the ten powers, the four fearlessnesses, the four analytical understandings, and the eighteen unshared qualities of a Buddha, thus, a Bodhisattva, a great Bodhisattva, has dedicated the objects of meritorious action to unsurpassed, perfectly complete enlightenment. If a Bodhisattva, with respect to the objects of meritorious action born from the act of rejoicing: Correctly knows that the nature of the objects of meritorious action born from the act of rejoicing is empty, and also those Buddhas, the Bhagavat, are empty of the nature of a Buddha, and the roots of virtue are also empty of the nature of roots of virtue, and manifest production is also empty of the nature of manifest production, and enlightenment
Chinese
菩提心也远离菩提心的自性，回向的心也远离回向的心的自性，菩提也远离菩提的自性，般若波罗蜜多也远离般若波罗蜜多的自性，同样地，禅定、精进、忍辱、持戒和布施的波罗蜜多也远离自性，内空性乃至无事物的自性空性之间也远离自性，菩提的三十七道品、十力、无畏和各种正知，以及十八不共佛法也正确地了知远离佛法的自性。菩萨摩诃萨应如是行于般若波罗蜜多的空性之中。这就是菩萨摩诃萨的般若波罗蜜多。此外，菩萨摩诃萨应正确地忆念诸佛薄伽梵圆寂的善根，并如此回向：以回向之心，如实地回向，如果正确地了知其自性和体性，就是回向于无上正等觉。如此回向，不是颠倒想，不是颠倒心，不是颠倒见。如果菩萨摩诃萨行于般若波罗蜜多，以相的方式了知诸佛薄伽梵的善根，就不是回向于无上正等觉。如果忆念过去诸佛薄伽梵圆寂，无相，非境，并执着于相，那么这些善根就不能回向于无上正等
English
The mind of enlightenment is also devoid of the nature of the mind of enlightenment, and the mind of dedication is also devoid of the nature of the mind of dedication. Enlightenment is also devoid of the nature of enlightenment, and Prajnaparamita is also devoid of the nature of Prajnaparamita. Similarly, the Paramitas of meditation, diligence, patience, discipline, and generosity are also devoid of nature. Inner emptiness and even the emptiness of the nature of non-things are also devoid of nature. The thirty-seven factors of enlightenment, the ten powers, the fearlessnesses, the various correct knowledges, and the eighteen unshared qualities of the Buddhas are also correctly known to be devoid of the nature of the Dharma of the Buddhas. Bodhisattva-Mahasattvas should thus practice in the emptiness of Prajnaparamita. This is the Prajnaparamita of the Bodhisattva-Mahasattva. Furthermore, Bodhisattva-Mahasattvas should correctly remember the roots of virtue of those Buddhas, the Bhagavat who have passed into complete nirvana, and dedicate them in this way: With the mind of dedication, just as the dedication is, if one correctly knows its nature and essence, it is dedicated to unsurpassed perfect and complete enlightenment. Such dedication is not a perverted thought, not a perverted mind, not a perverted view. If a Bodhisattva-Mahasattva practices Prajnaparamita and knows the roots of virtue of those Buddhas, the Bhagavat, in the manner of signs, it is not a dedication to unsurpassed perfect and complete enlightenment. If one remembers the past Buddhas, the Bhagavat, who have passed into complete nirvana, who are signless and non-objective, and clings to signs, then those roots of virtue cannot be dedicated to unsurpassed perfect and complete enlightenment.
Tibetan
་བསྔོ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན། དེ་ནི། འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང་། སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང་། ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་དང་། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དེ་དག་དང་། སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་དག་ཤེས་པར་མི་བྱེད་ཅིང་། མཚན་མར་མི་འཛིན་ན། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་མ་ཡིན། སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་མ་ཡིན། ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བྱམས་པས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་རབ་འབྱོར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་མཚན་མར་ཡང་མི་འཛིན་ལ། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་ཡང་བྱེད་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན། རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དེ་དག་བསླབ་པས། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཐབས་ལ་མཁས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མ་བརྟེན་པར་ནི། བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་ཡང་མི་ནུས་སོ། །བྱམས་པས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་རབ་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ནི་སངས་ རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་དང་། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དེ་དག་དང་། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་གང་ཡིན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་དག་ཀྱང་མེད་པ་ཡིན་ན། འདི་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་རམ། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དེས་ན། འདི་ལྟར་རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། སྐུ་དེ་དག་དང་། མངོན་པར་འདུ་མཛད་པ་དེ་དག་ནི། འགག་པ་ཡིན་ན། འོན་ཀྱང་མཚན་མར་བཟུང་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱེད་དེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་དང་། མངོན་པར་འདུ་མཛད་པ་དེ་དག་དང་། སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་དག་མཚན་མར་བཟུང་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ནི། དེ་ལྟར་མཚན་མའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་གནང་པར་མི་མཛད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་མཚན་མར་འཛིན་ཅིང་
Chinese
不是回向。如果那样，那就是，颠倒想，颠倒心，颠倒见。如果对那些佛陀薄伽梵，那些善根，那些现行，那些发心不了解，不执著相，那么，那些善根就回向于无上正等觉。如果那样，菩萨摩诃萨就不是颠倒想，不是颠倒心，不是颠倒见。慈氏说：贤者善现，菩萨摩诃萨既不执著相，又作回向，是怎样的呢？善现说：菩萨摩诃萨于此般若波罗蜜多，修学那些善巧方便，因此，菩萨摩诃萨，应知于般若波罗蜜多善巧方便。不依赖般若波罗蜜多，也不能回向福德之事。慈氏说：贤者善现，于般若波罗蜜多，那些佛陀薄伽梵，那些善根，那些现行，以及回向于无上正等觉的发心，也是没有的，这不会成为过失吗？对此，菩萨摩诃萨行于般若波罗蜜多时，应如是分别观察：那些身和那些现行是灭尽的吗？然而执著于相而分别，即是执著于相而分别那些佛陀薄伽梵，那些善根，那些现行，那些发心。如来应供正等觉们，不会允许随喜那样以相的方式回向。那是什么原因呢？因为执著于相，
English
It is not dedication. If so, then it is a perverted perception, a perverted mind, and a perverted view. If one does not know those Buddhas, those roots of virtue, those manifest actions, and those aspirations, and does not grasp at signs, then those roots of virtue are dedicated to unsurpassed perfect enlightenment. If so, then that Bodhisattva Mahasattva is not a perverted perception, not a perverted mind, and not a perverted view. Maitreya said: Venerable Subhuti, how is it that a Bodhisattva Mahasattva neither grasps at signs nor makes dedication? Subhuti said: Bodhisattva Mahasattvas, by training in those skillful means in this Prajnaparamita, therefore, Bodhisattva Mahasattvas should be known as skillful in means in Prajnaparamita. Without relying on Prajnaparamita, one cannot dedicate objects of meritorious action. Maitreya said: Venerable Subhuti, in Prajnaparamita, those Buddhas, those roots of virtue, those manifest actions, and those aspirations that are dedicated to unsurpassed perfect enlightenment are also absent. Will this not become a fault? To this, when a Bodhisattva Mahasattva practices in Prajnaparamita, one should discriminate and observe in this way: Are those bodies and those manifest actions extinguished? However, grasping at signs, one discriminates, that is, grasping at signs, one discriminates those Buddhas, those roots of virtue, those manifest actions, and those aspirations. The Tathagatas, Arhats, perfectly enlightened Buddhas, do not permit rejoicing in such a dedication in the manner of signs. Why is that? Because grasping at signs,