Tibetan
ངང་ཞིང་དངང་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར། འདི་ལ་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་དག་གིས་གཟུགས་ལ་མི་རྟག་པའི་རྣམ་པར་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ་དེའང་མི་དམིགས་སོ། །རྣམ་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་དག་གིས་ཚོར་བ་དང། འདུ་ཤེས་དང། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མི་རྟག་པའི་རྣམ་པར་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ། དེའང་མི་དམིགས་སོ། །རབ་འབྱོར། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །རབ་འབྱོར། གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་དག་གིས་གཟུགས་ལ་སྡུག་བསྔལ་བའི་རྣམ་པ་དང། བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་དང། ཞི་བའི་རྣམ་པ་དང། སྟོང་པའི་རྣམ་པ་དང། མཚན་མ་མེད་པའི་རྣམ་པ་དང། སྨོན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པ་དང། མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པའི་རྣམ་པ་དང། དབེན་པའི་རྣམ་པར་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ། དེའང་མི་དམིགས་སོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་དག་གིས་ཚོར་བ་དང། འདུ་ཤེས་དང། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སྡུག་བསྔལ་བའི་རྣམ་པ་དང། བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་དང། ཞི་བའི་རྣམ་པ་དང། སྟོང་པའི་རྣམ་པ་དང། མཚན་མ་མེད་པའི་རྣམ་པ་དང། སྨོན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པ་དང། མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པའི་རྣམ་པ་དང། དབེན་པའི་རྣམ་པར་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ་དེའང་མི་དམིགས་སོ། །རབ་འབྱོར། དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །རབ་འབྱོར། གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་དག་གིས་གཟུགས་ལ་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ། དེའང་མི་དམིགས་སོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་ བྱ་བ་དག་གིས་ཚོར་བ་དང། འདུ་ཤེས་དང། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ། དེའང་མི་དམིགས་སོ། །རབ་འབྱོར། དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་
Chinese
对于不陷入昏沉和散乱的方法，什么是善巧呢？ 世尊开示说： 善现，在此，菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多时，以具足一切相智的作意，于色蕴上，个别地辨别无常之相，然而也不执著它。以具足一切相智的作意，于受蕴、想蕴、行蕴和识蕴上，个别地辨别无常之相，然而也不执著它。 善现，这应被理解为菩萨摩诃萨善巧于行般若波罗蜜多的方法。 善现，再者，菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多时，以具足一切相智的作意，于色蕴上，个别地辨别痛苦之相、无我之相、寂静之相、空性之相、无相之相、无愿之相、无造作之相和远离之相，然而也不执著它。以具足一切相智的作意，于受蕴、想蕴、行蕴和识蕴上，个别地辨别痛苦之相、无我之相、寂静之相、空性之相、无相之相、无愿之相、无造作之相和远离之相，然而也不执著它。 善现，这应被理解为菩萨摩诃萨善巧于行般若波罗蜜多的方法。 善现，再者，菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多时，以具足一切相智的作意，于色蕴上，个别地辨别名为无常，然而也不执著它。以具足一切相智的作意，于受蕴、想蕴、行蕴和识蕴上，个别地辨别名为无常，然而也不执著它。 善现，这应被理解为菩萨摩诃萨的智慧
English
What is skillful in the method of not falling into dullness and distraction? The Blessed One said: Subhuti, here, when a Bodhisattva-Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, with the attention endowed with all-aspects of knowledge, he individually discerns the aspect of impermanence on form, but he does not fixate on it either. With the attention endowed with all-aspects of knowledge, he individually discerns the aspect of impermanence on feeling, perception, formations, and consciousness, but he does not fixate on it either. Subhuti, this should be understood as a Bodhisattva-Mahasattva being skillful in the method of practicing the Perfection of Wisdom. Subhuti, furthermore, when a Bodhisattva-Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, with the attention endowed with all-aspects of knowledge, he individually discerns on form the aspects of suffering, selflessness, peace, emptiness, signlessness, wishlessness, non-fabrication, and detachment, but he does not fixate on it either. With the attention endowed with all-aspects of knowledge, he individually discerns on feeling, perception, formations, and consciousness the aspects of suffering, selflessness, peace, emptiness, signlessness, wishlessness, non-fabrication, and detachment, but he does not fixate on it either. Subhuti, this should be understood as a Bodhisattva-Mahasattva being skillful in the method of practicing the Perfection of Wisdom. Subhuti, furthermore, when a Bodhisattva-Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, with the attention endowed with all-aspects of knowledge, he individually discerns on form that it is called impermanent, but he does not fixate on it either. With the attention endowed with all-aspects of knowledge, he individually discerns on feeling, perception, formations, and consciousness that it is called impermanent, but he does not fixate on it either. Subhuti, this should be understood as the wisdom of a Bodhisattva-Mahasattva.
Tibetan
ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་འབྱོར། གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་དག་གིས་གཟུགས་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ། དེའང་མི་དམིགས་སོ། །ཚོར་བ་དང། འདུ་ཤེས་དང། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ། དེའང་མི་དམིགས་སོ། །རབ་འབྱོར། གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་དག་གིས་གཟུགས་ལ་བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བར་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ། དེའང་མི་དམིགས་སོ། །ཚོར་བ་དང། འདུ་ཤེས་དང། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བར་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ། དེའང་མི་དམིགས་སོ། །རབ་འབྱོར། གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་དག་གིས་གཟུགས་ལ་ཞི་ཞེས་བྱ་བར་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ། དེའང་མི་དམིགས་སོ། །ཚོར་བ་དང། འདུ་ཤེས་དང། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཞི་ཞེས་བྱ་བར་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ། དེའང་མི་དམིགས་སོ། །རབ་འབྱོར། གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་དག་གིས་གཟུགས་ལ་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ། དེའང་མི་དམིགས་སོ། །ཚོར་བ་དང། འདུ་ཤེས་དང། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ། དེའང་མི་དམིགས་སོ། །གཟུགས་ལ་མཚན་མ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ། དེའང་མི་དམིགས་སོ། །ཚོར་བ་དང། འདུ་ཤེས་དང། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མཚན་མ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་སོ་སོར་ རྟོག་སྟེ། དེའང་མི་དམིགས་སོ། །གཟུགས་ལ་སྨོན་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ། དེའང་མི་དམིགས་སོ། །ཚོར་བ་དང། འདུ་ཤེས་དང། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སྨོན་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ། དེའང་མི་དམིགས་སོ། །གཟུགས་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ། དེའང་མི་དམིགས་སོ། །ཚོར་བ་དང། འདུ་ཤེས་དང། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ། དེའང་མི་དམིགས་སོ། །གཟུགས་ལ་དབེན་ཞེས་བྱ་བར་སོ་སོར་
Chinese
是善于运用般若波罗蜜多之方便。 饶益！ 此外，菩萨摩诃萨修持般若波罗蜜多时，以具足一切相智之心，对色蕴视为是苦，却不执著。 对受、想、行、识也视为是苦，却不执著。 饶益！ 此外，菩萨摩诃萨以具足一切相智之心，对色蕴视为无我，却不执著。 对受、想、行、识也视为无我，却不执著。 饶益！ 此外，菩萨摩诃萨以具足一切相智之心，对色蕴视为寂静，却不执著。 对受、想、行、识也视为寂静，却不执著。 饶益！ 此外，菩萨摩诃萨修持般若波罗蜜多时，以具足一切相智之心，对色蕴视为空性，却不执著。 对受、想、行、识也视为是空性，却不执著。 对色蕴视为无相，却不执著。 对受、想、行、识也视为无相，却不执著。 对色蕴视为无愿，却不执著。 对受、想、行、识也视为无愿，却不执著。 对色蕴视为无作，却不执著。 对受、想、行、识也视为无作，却不执著。 对色蕴视为寂静，却不执著。
English
is skilled in the means of practicing the perfection of wisdom. Subhuti! Furthermore, when a Bodhisattva-Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, with a mind endowed with the knowledge of all aspects, he individually contemplates form as suffering, yet he does not fixate on it. He also individually contemplates feeling, perception, formations, and consciousness as suffering, yet he does not fixate on them. Subhuti! Furthermore, a Bodhisattva-Mahasattva, with a mind endowed with the knowledge of all aspects, individually contemplates form as selfless, yet he does not fixate on it. He also individually contemplates feeling, perception, formations, and consciousness as selfless, yet he does not fixate on them. Subhuti! Furthermore, a Bodhisattva-Mahasattva, with a mind endowed with the knowledge of all aspects, individually contemplates form as peaceful, yet he does not fixate on it. He also individually contemplates feeling, perception, formations, and consciousness as peaceful, yet he does not fixate on them. Subhuti! Furthermore, when a Bodhisattva-Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, with a mind endowed with the knowledge of all aspects, he individually contemplates form as emptiness, yet he does not fixate on it. He also individually contemplates feeling, perception, formations, and consciousness as emptiness, yet he does not fixate on them. He individually contemplates form as signless, yet he does not fixate on it. He also individually contemplates feeling, perception, formations, and consciousness as signless. He contemplates, yet he does not fixate on it. He individually contemplates form as wishless, yet he does not fixate on it. He also individually contemplates feeling, perception, formations, and consciousness as wishless, yet he does not fixate on it. He individually contemplates form as inaction, yet he does not fixate on it. He also individually contemplates feeling, perception, formations, and consciousness as inaction, yet he does not fixate on it. He individually contemplates form as secluded
Tibetan
རྟོག་སྟེ། དེའང་མི་དམིགས་སོ། །ཚོར་བ་དང། འདུ་ཤེས་དང། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་དབེན་ཞེས་བྱ་བར་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ། དེའང་མི་དམིགས་སོ། །རབ་འབྱོར། དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་འབྱོར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ན་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་གཟུགས་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་ཆོས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེའང་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བྱའོ། །ཚོར་བ་དང། འདུ་ཤེས་དང། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་ཆོས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེའང་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བྱའོ། །གཟུགས་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་དང། བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་དང། ཞི་ཞེས་བྱ་བ་དང། སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་དང། མཚན་མ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་དང། སྨོན་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་དང། མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་དང། དབེན་ཞེས་བྱ་བར་ཆོས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེའང་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བྱའོ། །ཚོར་བ་དང། འདུ་ཤེས་དང། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་དང། བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་དང། ཞི་ཞེས་བྱ་བ་དང། སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་དང། མཚན་མ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་དང། སྨོན་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་དང། མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་དང། དབེན་ཞེས་བྱ་བར་ཆོས་བསྟན་བར་བྱ་སྟེ། དེའང་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བྱའོ་སྙམ་ དུ་སེམས་སོ། །རབ་འབྱོར། དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། དེས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་མི་སྐྲག །མི་དངང་ཞིང་དངང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །རབ་འབྱོར། གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉན་ཐོས་དང། རང་སངས་རྒྱས་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་དག་གིས་གཟུགས་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དེའང་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བྱེད་དོ། །ཉན་ཐོས་དང། རང་སངས་རྒྱས་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་དག་གིས་ཚོར་བ་དང། འདུ་ཤེས་དང། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དེའང་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བྱེད་དོ། །ཉན་ཐོས་དང། རང་སངས་རྒྱས་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་དག་གིས་གཟུགས་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དེའང་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བྱེད་དོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ
Chinese
思維，但那也是不可得的。對於感受、思想、行爲以及意識是寂靜的，分別思維，但那也是不可得的。 善現，那是菩薩摩訶薩以善巧方便行於般若波羅蜜多。 善現，菩薩摩訶薩如是分別思維時，心中這樣想：我應當為一切有情宣說色是無常，也要以不可得的方式來做。感受、思想、行爲以及意識是無常，也要以不可得的方式來做。 色是痛苦，以及無我、寂靜、空性、無相、無願、無造作、寂靜，應當宣說這些法，也要以不可得的方式來做。 感受、思想、行爲以及意識是痛苦，以及無我、寂靜、空性、無相、無願、無造作、寂靜，應當宣說這些法，也要以不可得的方式來做，心中這樣想。 善現，那是菩薩摩訶薩的布施波羅蜜多，因此菩薩摩訶薩不恐懼、不害怕，也不會變得害怕。 善現，再者，菩薩摩訶薩以非聲聞和獨覺相應的作意，思維色是無常，也要以不可得的方式來做。 以非聲聞和獨覺相應的作意，思維感受、思想、行爲以及意識是無常，也要以不可得的方式來做。 以非聲聞和獨覺相應的作意，思維色是痛苦，也要以不可得的方式來做。 直到意識是痛苦為止，都這樣思維
English
Thinking, but that is also unattainable. Separately contemplating that feelings, thoughts, actions, and consciousness are secluded, but that is also unattainable. Subhuti, that is the bodhisattva mahasattva who is skilled in means to practice the prajnaparamita. Subhuti, when the bodhisattva mahasattva contemplates in this way, he thinks to himself: I should teach all sentient beings that form is impermanent, and I should do so in an unattainable way. Feelings, thoughts, actions, and consciousness are impermanent, and I should teach them in an unattainable way. Form is suffering, as well as selflessness, peace, emptiness, signlessness, wishlessness, non-fabrication, and seclusion, I should teach these dharmas, and I should do so in an unattainable way. Feelings, thoughts, actions, and consciousness are suffering, as well as selflessness, peace, emptiness, signlessness, wishlessness, non-fabrication, and seclusion, I should teach these dharmas, and I should do so in an unattainable way, he thinks to himself. Subhuti, that is the generosity paramita of the bodhisattva mahasattva, therefore the bodhisattva mahasattva is not afraid, does not fear, and will not become afraid. Subhuti, furthermore, the bodhisattva mahasattva, with a mind that is not associated with shravakas and pratyekabuddhas, contemplates that form is impermanent, and he does so in an unattainable way. With a mind that is not associated with shravakas and pratyekabuddhas, he contemplates that feelings, thoughts, actions, and consciousness are impermanent, and he does so in an unattainable way. With a mind that is not associated with shravakas and pratyekabuddhas, he contemplates that form is suffering, and he does so in an unattainable way. Up to consciousness being suffering, he contemplates in this way.