Tibetan
་ལགས། གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལས་གུད་ན་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གཟུགས་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་འདི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་རྟག་པ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་མ་ལགས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལས་གུད་ན་ཡང་སྟོང་པ་ ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །གཟུགས་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་གཟུགས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད། གཟུགས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། གཟུགས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང་གཟུགས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་མ་ལགས། གཟུགས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་ལས་གུད་ན་ཡང་། སྟོང་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། གཟུགས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གཟུགས་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་མ་ལགས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་ལས་གུད་ན་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་
Chinese
尊者，色之无常性之外亦无空性，色之无常性即是空性，空性即是色之无常性。世尊，如是之故，菩萨摩诃萨在行般若波罗蜜多时，不应安住于“色是无常”之想。受、想、行、识亦不应安住于“是无常”之想。这是什么缘故呢？世尊，这是因为，如是识之无常性，识之无常性即是空，识之无常性之空性，亦非识之无常性。识之无常性之外亦无空性，识之无常性即是空性，空性即是识之无常性。世尊，如是之故，菩萨摩诃萨在行般若波罗蜜多时，不应安住于“识是无常”之想。不应安住于“色是痛苦”之想。这是什么缘故呢？这是因为，如是色之痛苦性，色之痛苦性即是空，色之痛苦性之空性，亦非色之痛苦性。色之痛苦性之外，亦无空性，色之痛苦性即是空性，空性即是色之痛苦性。世尊，如是之故，菩萨摩诃萨在行般若波罗蜜多时，不应安住于“色是痛苦”之想。受、想、行、识亦不应安住于“是痛苦”之想。这是什么缘故呢？这是因为，如是识之痛苦性，识之痛苦性即是空，识之痛苦性之空性，亦非识之痛苦性。识之痛苦性之外亦无空性，识之痛苦性
English
Venerable, emptiness is not separate from the very impermanence of form, the very impermanence of form is emptiness, and emptiness is the very impermanence of form. World-Honored One, therefore, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he should not abide in the thought that "form is impermanent." He should not abide in the thought that feeling, perception, volition, and consciousness are impermanent. Why is that? World-Honored One, it is because, thus, the impermanence of consciousness, the impermanence of consciousness is empty, and the emptiness of the impermanence of consciousness is not the impermanence of consciousness. Emptiness is not separate from the very impermanence of consciousness, the very impermanence of consciousness is emptiness, and emptiness is the very impermanence of consciousness. World-Honored One, therefore, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he should not abide in the thought that "consciousness is impermanent." He should not abide in the thought that "form is suffering." Why is that? It is because, thus, the suffering of form, the suffering of form is empty, and the emptiness of the suffering of form is not the suffering of form. Emptiness is not separate from the suffering of form, the suffering of form is emptiness, and emptiness is the suffering of form. World-Honored One, therefore, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he should not abide in the thought that "form is suffering." He should not abide in the thought that feeling, perception, volition, and consciousness are suffering. Why is that? It is because, thus, the suffering of consciousness, the suffering of consciousness is empty, and the emptiness of the suffering of consciousness is not the suffering of consciousness. Emptiness is not separate from the suffering of consciousness, the suffering of consciousness
Tibetan
ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་བགྱི་བར་ གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །གཟུགས་བདག་མེད་དོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་འདི་ལྟར་གཟུགས་བདག་མེད་པ་ཉིད། གཟུགས་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། གཟུགས་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང་། གཟུགས་བདག་མེད་པ་ཉིད་མ་ལགས། གཟུགས་བདག་མེད་པ་ཉིད་ལས་གུད་ན་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། གཟུགས་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་བདག་མེད་པ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གཟུགས་བདག་མེད་དོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མེད་དོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མེད་པ་ཉིད། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མེད་པ་ཉིད་མ་ལགས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མེད་པ་ཉིད་ལས་གུད་ན་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མེད་པ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མེད་དོ། །ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ།། །།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ། བམ་པོ་བཅུ་པ། གཟུགས་ཞིའོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་འདི་ལྟར་གཟུགས་ཞི་བ་ཉིད་ གཟུགས་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། གཟུགས་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང་། གཟུགས་ཞི་བ་ཉིད་མ་ལགས། གཟུགས་ཞི་བ་ཉིད་ལས་གུད་ན་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། གཟུགས་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་ཞི་བ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གཟུགས་ཞིའོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞིའོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་འདི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞི་བ་ཉིད། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞི་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞི་བ་ཉིད་མ་ལགས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞི་བ་ཉིད་ལས་གུད་ན་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞི་བ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞི་བའོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །གཟུགས་སྟོང་ངོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་འདི་ལྟར་གཟུགས་སྟོང་པ་ཉིད། གཟུགས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། གཟུགས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང་གཟུགས་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ལགས། གཟུགས་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གུད་ན་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། གཟུགས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གཟུགས་སྟོང་ངོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །ཚོར་བ་དང་། འདུ་ ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟོང་ངོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་འདི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟོང་པ་ཉིད། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ལགས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གུད་ན་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟོང་ངོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །གཟུགས་མཚན་མ་མེད་དོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ
Chinese
自身也是空性。空性也是识受苦之自性。世尊，依此理，菩萨摩诃萨在行般若波罗蜜多时，不应安住于“识是苦”的想法中。也不应安住于“色无我”的想法中。那是什么缘故呢？世尊，这是因为色无我之自性，色无我之自性即是空。色无我之自性的空性，也不是色无我之自性。除了色无我之自性之外，也没有空性。色无我之自性也是空性，空性也是色无我之自性。世尊，依此理，菩萨摩诃萨在行般若波罗蜜多时，不应安住于“色无我”的想法中。感受、知觉、意志和识也都不应安住于“无我”的想法中。那是什么缘故呢？这是因为识无我之自性，识无我之自性即是空。识无我之自性的空性，也不是识无我之自性。除了识无我之自性之外，也没有空性。识无我之自性也是空性，空性也是识无我之自性。世尊，依此理，菩萨摩诃萨在行般若波罗蜜多时，不应安住于“识无我”的想法中。 《般若波罗蜜多二万五千颂》，第十卷。不应安住于“色寂静”的想法中。那是什么缘故呢？世尊，这是因为色寂静之自性，色寂静之自性即是空。色寂静之自性的空性，也不是色寂静之自性。除了色寂静之自性之外，也没有空性。色寂静之自性也是空性，空性也是色寂静之自性。世尊，依此理，菩萨摩诃萨。
English
Self is also emptiness. Emptiness is also the nature of suffering of consciousness. World-Honored One, in this way, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he should not abide in the thought that "consciousness is suffering." Nor should he abide in the thought that "form is without self." What is the reason for this? World-Honored One, this is because the very nature of form being without self, the very nature of form being without self is empty. The emptiness of the very nature of form being without self is not the very nature of form being without self. Apart from the very nature of form being without self, there is no emptiness. The very nature of form being without self is also emptiness, and emptiness is also the very nature of form being without self. World-Honored One, in this way, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he should not abide in the thought that "form is without self." Feelings, perceptions, volitions, and consciousness should not abide in the thought that "without self." What is the reason for this? This is because the very nature of consciousness being without self, the very nature of consciousness being without self is empty. The emptiness of the very nature of consciousness being without self is not the very nature of consciousness being without self. Apart from the very nature of consciousness being without self, there is no emptiness. The very nature of consciousness being without self is also emptiness, and emptiness is also the very nature of consciousness being without self. World-Honored One, in this way, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he should not abide in the thought that "consciousness is without self." The Twenty-five Thousand Verse Perfection of Wisdom, Volume Ten. One should not abide in the thought that "form is peaceful." What is the reason for this? World-Honored One, this is because the very nature of form being peaceful, the very nature of form being peaceful is empty. The emptiness of the very nature of form being peaceful is not the very nature of form being peaceful. Apart from the very nature of form being peaceful, there is no emptiness. The very nature of form being peaceful is also emptiness, and emptiness is also the very nature of form being peaceful. World-Honored One, in this way, a Bodhisattva Mahasattva.
Chinese
复次，于般若波罗蜜多行持之时，不应安住于“色寂静”之想。受、想、行、识亦不应安住于“寂静”之想。何以故？世尊，如是识即是寂静，识以寂静而空。识寂静之空性，亦非识寂静。识寂静之外亦无空性，识寂静即是空性，空性即是识寂静。世尊，如是，菩萨摩诃萨于般若波罗蜜多行持之时，不应安住于“识寂静”之想。不应安住于“色空”之想。何以故？世尊，如是色即是空性，色以空性而空。色空性之空性，亦非色空性。色空性之外亦无空性，色空性即是空性，空性即是色空性。世尊，如是，菩萨摩诃萨于般若波罗蜜多行持之时，不应安住于“色空”之想。受、想、行、识亦不应安住于“空”之想。何以故？世尊，如是识即是空性，识以空性而空。识空性之空性，亦非识空性。识空性之外亦无空性，识空性即是空性，空性即是识空性。世尊，如是，菩萨摩诃萨于般若波罗蜜多行持之时，不应安住于“识空”之想。不应安住于“色无相”之想。何以故？
English
Furthermore, when practicing the Perfection of Wisdom, one should not dwell on the thought of "form is peaceful." Neither should one dwell on the thought of "feeling, perception, mental formations, and consciousness are peaceful." Why is that? World Honored One, it is because consciousness is itself peaceful. Consciousness is empty by its very peacefulness. The emptiness of the peacefulness of consciousness is not the peacefulness of consciousness itself. Apart from the peacefulness of consciousness, there is no emptiness. The peacefulness of consciousness is emptiness, and emptiness is the peacefulness of consciousness. World Honored One, in this way, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, they should not dwell on the thought of "consciousness is peaceful." One should not dwell on the thought of "form is empty." Why is that? World Honored One, it is because form is itself emptiness. Form is empty by its very emptiness. The emptiness of the emptiness of form is not the emptiness of form itself. Apart from the emptiness of form, there is no emptiness. The emptiness of form is emptiness, and emptiness is the emptiness of form. World Honored One, in this way, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, they should not dwell on the thought of "form is empty." Feeling, perception, mental formations, and consciousness should not be dwelt upon with the thought of "empty." Why is that? World Honored One, it is because consciousness is itself emptiness. Consciousness is empty by its very emptiness. The emptiness of the emptiness of consciousness is not the emptiness of consciousness itself. Apart from the emptiness of consciousness, there is no emptiness. The emptiness of consciousness is emptiness, and emptiness is the emptiness of consciousness. World Honored One, in this way, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, they should not dwell on the thought of "consciousness is empty." One should not dwell on the thought of "form is without characteristics." Why is that?