Tibetan
ར་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་རྣམས་སྡུག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་སྡུག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་རྟག་པའམ། མྱི་རྟག་པའམ། བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་བའམ། བདག་གམ་བདག་མྱེད་པ་འམ། སྡུག་པའམ་མ་མྱི་སྡུག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་མྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་ལ་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་འམ། མྱི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་བདེ་ཞེས་བྱ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་བདག་ཅེས་བྱ་བའམ། བདག་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་སྡུག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་སྡུག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་རྟག་པའམ་མ་མྱི་རྟག་པ་ འམ། བདེ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་བའམ། བད་ག་གམ་བད་ག་མྱེད་པའམ། སྡུག་པའམ་མ་མྱི་སྡུག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་མྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་མྱི་འཇིགས་པ་རྣམས་ལ་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་མྱི་འཇིགས་པ་རྣམས་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་མྱི་འཇིགས་པ་རྣམས་བདེ་ཞེས་བྱ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་མྱི་འཇིགས་པ་རྣམས་བད་ག་ཅེས་བྱ་བའམ། བད་ག་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་མྱི་འཇིགས་པ་རྣམས་སྡུག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་སྡུག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་རྟག་པའམ་མ་མྱི་རྟག་པའམ། བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་བའམ། བད་ག་གམ་བད་ག་མྱེད་པའམ། སྡུག་པའམ་མ་མྱི་སྡུག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་མྱི་འཇིགས་པ་མྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་སོ་སོ་ཡང་ད་ག་པར་རིག་པ་རྣམས་ལ་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ
Chinese
若不修习，即是修习般若波罗蜜多。若不以总持之门是美或非美来修习，即是修习般若波罗蜜多。那是什么缘故呢？因为没有那样的总持之门是常或无常，是乐或痛苦，是我或无我，是美或非美。若不修习如来十力，即是修习般若波罗蜜多。若不以如来十力是常或无常来修习，即是修习般若波罗蜜多。若不以如来十力是乐或痛苦来修习，即是修习般若波罗蜜多。若不以如来十力是我或无我来修习，即是修习般若波罗蜜多。若不以如来十力是美或非美来修习，即是修习般若波罗蜜多。那是什么缘故呢？因为没有那样的如来十力是常或无常，是乐或痛苦，是我或无我，是美或非美。若不修习无畏，即是修习般若波罗蜜多。若不以无畏是常或无常来修习，即是修习般若波罗蜜多。若不以无畏是乐或痛苦来修习，即是修习般若波罗蜜多。若不以无畏是我或无我来修习，即是修习般若波罗蜜多。若不以无畏是美或非美来修习，即是修习般若波罗蜜多。那是什么缘故呢？因为没有那样的无畏是常或无常，是乐或痛苦，是我或无我，是美或非美。若不修习各别正智，即是修习般若波
English
If one does not practice, then one is practicing the Perfection of Wisdom. If one does not practice with the doors of dharanis as being beautiful or not beautiful, then one is practicing the Perfection of Wisdom. Why is that? Because there are no such doors of dharanis that are permanent or impermanent, are happiness or suffering, are self or not-self, are beautiful or not beautiful. If one does not practice the ten powers of the Tathagata, then one is practicing the Perfection of Wisdom. If one does not practice with the ten powers of the Tathagata as being permanent or impermanent, then one is practicing the Perfection of Wisdom. If one does not practice with the ten powers of the Tathagata as being happiness or suffering, then one is practicing the Perfection of Wisdom. If one does not practice with the ten powers of the Tathagata as being self or not-self, then one is practicing the Perfection of Wisdom. If one does not practice with the ten powers of the Tathagata as being beautiful or not beautiful, then one is practicing the Perfection of Wisdom. Why is that? Because there are no such ten powers of the Tathagata that are permanent or impermanent, are happiness or suffering, are self or not-self, are beautiful or not beautiful. If one does not practice the fearlessnesses, then one is practicing the Perfection of Wisdom. If one does not practice with the fearlessnesses as being permanent or impermanent, then one is practicing the Perfection of Wisdom. If one does not practice with the fearlessnesses as being happiness or suffering, then one is practicing the Perfection of Wisdom. If one does not practice with the fearlessnesses as being self or not-self, then one is practicing the Perfection of Wisdom. If one does not practice with the fearlessnesses as being beautiful or not beautiful, then one is practicing the Perfection of Wisdom. Why is that? Because there are no such fearlessnesses that are permanent or impermanent, are happiness or suffering, are self or not-self, are beautiful or not beautiful. If one does not practice the individual knowledges, then one is practicing the Perfection of
Tibetan
་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་རྣམས་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་རྣམས་བདེ་ཞེས་བྱ་བ་འམ། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་སོ་སོ་ཡང་ད་ག་པར་རིག་པ་རྣམས་བདག་ཅེས་བྱ་བའམ། བད་ག་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་སོ་སོ་ཡང་ད་ག་པར་རིག་པ་རྣམས་སྡུག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་སྡུག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ རྟག་པའམ་མ་མྱི་རྟག་པའམ། བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་བའམ། བདག་གམ་བདག་མྱེད་པའམ། སྡུག་པའམ་མ་མྱི་སྡུག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་སོ་སོ་ཡང་ད་ག་པར་རིག་པ་མྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་ལ་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་འམ། མྱི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་བདེ་ཞེས་བྱ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་བད་ག་ཅེས་བྱ་བའམ། བད་ག་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་སྡུག་ཅེས་བྱ་བའམ་མ་མྱི་སྡུག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་རྟག་པའམ་མ་མྱི་རྟག་པའམ། བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་བའམ། བད་ག་གམ་བདག་མྱེད་པའམ། སྡུག་པའམ་མ་མྱི་སྡུག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་མྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ་མ་མྱི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བདེ་ཞེས་བྱ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བད་ག་ཅེས་བྱ་བའམ། བདག་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྡུག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་སྡུག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་རྟག་པའམ་མ་མྱི་རྟག་པའམ། བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་བའམ། བད་ག་གམ་བད་ག་མྱེད་པའམ། སྡུག་པའམ་མ་མྱི་སྡུག་ པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ལ་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་བདེ་ཞེས་བྱ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་བད་ག་ཅེས་བྱ་བའམ། བདག་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་སྡུག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་སྡུག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་རྟག་པ་འམ། མྱི་རྟག་པའམ། བདེ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་བའམ། བདག་གམ་བད་ག་མྱེད་པའམ། སྡུག་པའམ་མ་མྱི་སྡུག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་མྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཐམས་ཅ་ད་ཤེས་པ་ཉིད་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཤིས་པ་ཉིད་བདེ་ཞེས་བྱ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་བད་ག་ཅེས་བྱ་བའམ་བད་ག་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་སྡུག་ཅེས་བྱ་བ་འམ་མ་མྱི་སྡུག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་རྟག་པའམ་མ་མྱི་རྟག་པའམ། བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་བའམ། བདག་གམ་བདག་མྱེད་པའམ། སྡུག་པའམ་མ་མྱི་ སྡུག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་མྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་རྟག་ཅེས
Chinese
在般若波罗蜜多中行。如果对于各个正知，不行于常，或不行于无常，就是在般若波罗蜜多中行。如果对于各个正知，不行于乐，或不行于苦，就是在般若波罗蜜多中行。如果对于各个正知，不行于我，或不行于无我，就是在般若波罗蜜多中行。如果对于各个正知，不行于净，或不行于不净，就是在般若波罗蜜多中行。这是什么缘故呢？因为凡是常或无常，乐或苦，我或无我，净或不净的，就没有那样的各个正知。如果对于大慈不行，就是在般若波罗蜜多中行。如果对于大慈，不行于常，或不行于无常，就是在般若波罗蜜多中行。如果对于大慈，不行于乐，或不行于苦，就是在般若波罗蜜多中行。如果对于大慈，不行于我，或不行于无我，就是在般若波罗蜜多中行。如果对于大慈，不行于净，或不行于不净，就是在般若波罗蜜多中行。这是什么缘故呢？因为凡是常或无常，乐或苦，我或无我，净或不净的，就没有那样的大慈。如果对于大悲不行，就是在般若波罗蜜多中行。如果对于大悲，不行于常，或不行于无常，就是在般若波罗蜜多中行。如果对于大悲，不行于乐，或不行于苦，就是在般若波罗蜜多中行。如果对于大悲，不行于我，或不行于无我，就是在般若波罗蜜多中行。如果对于大悲，不行于净，或不行于不净，就
English
One acts in the perfection of wisdom. If one does not act towards each individual correct knowledge as permanent or impermanent, one acts in the perfection of wisdom. If one does not act towards each individual correct knowledge as happiness or suffering, one acts in the perfection of wisdom. If one does not act towards each individual correct knowledge as self or no-self, one acts in the perfection of wisdom. If one does not act towards each individual correct knowledge as pure or impure, one acts in the perfection of wisdom. Why is that? Because there is no such individual correct knowledge that is permanent or impermanent, happiness or suffering, self or no-self, pure or impure. If one does not act towards great love, one acts in the perfection of wisdom. If one does not act towards great love as permanent or impermanent, one acts in the perfection of wisdom. If one does not act towards great love as happiness or suffering, one acts in the perfection of wisdom. If one does not act towards great love as self or no-self, one acts in the perfection of wisdom. If one does not act towards great love as pure or impure, one acts in the perfection of wisdom. Why is that? Because there is no such great love that is permanent or impermanent, happiness or suffering, self or no-self, pure or impure. If one does not act towards great compassion, one acts in the perfection of wisdom. If one does not act towards great compassion as permanent or impermanent, one acts in the perfection of wisdom. If one does not act towards great compassion as happiness or suffering, one acts in the perfection of wisdom. If one does not act towards great compassion as self or no-self, one acts in the perfection of wisdom. If one does not act towards great compassion as pure or impure,
Chinese
若不修习，即是修习般若波罗蜜多。何以故？若恒常或非恒常，安乐或痛苦，有我或无我，可爱或不可爱，如是之大悲心则无有。若不修习十八不共佛法，即是修习般若波罗蜜多。若不修习诸不共佛法为恒常，或为非恒常，即是修习般若波罗蜜多。若不修习诸不共佛法为安乐，或为痛苦，即是修习般若波罗蜜多。若不修习诸不共佛法为有我，或为无我，即是修习般若波罗蜜多。若不修习诸不共佛法为可爱，或为不可爱，即是修习般若波罗蜜多。何以故？若恒常或非恒常，安乐或痛苦，有我或无我，可爱或不可爱，如是之不共佛法则无有。若不修习一切智智，即是修习般若波罗蜜多。若不修习一切智智为恒常，或为非恒常，即是修习般若波罗蜜多。若不修习一切智智为安乐，或为痛苦，即是修习般若波罗蜜多。若不修习一切智智为有我，或为无我，即是修习般若波罗蜜多。若不修习一切智智为可爱，或为不可爱，即是修习般若波罗蜜多。何以故？若恒常或非恒常，安乐或痛苦，有我或无我，可爱或不可爱，如是之一切智智则无有。若不修习道相智，即是修习般若波罗蜜多。若不修习道相智为恒常，或为非恒常，
English
If one does not practice, then one is practicing the Perfection of Wisdom. Why is that? Because there is no such great compassion that is permanent or impermanent, happiness or suffering, self or no-self, lovely or unlovely. If one does not practice the eighteen unshared dharmas of the Buddha, then one is practicing the Perfection of Wisdom. If one does not practice the unshared dharmas of the Buddha as permanent or impermanent, then one is practicing the Perfection of Wisdom. If one does not practice the unshared dharmas of the Buddha as happiness or suffering, then one is practicing the Perfection of Wisdom. If one does not practice the unshared dharmas of the Buddha as self or no-self, then one is practicing the Perfection of Wisdom. If one does not practice the unshared dharmas of the Buddha as lovely or unlovely, then one is practicing the Perfection of Wisdom. Why is that? Because there are no such unshared dharmas of the Buddha that are permanent or impermanent, happiness or suffering, self or no-self, lovely or unlovely. If one does not practice omniscience itself, then one is practicing the Perfection of Wisdom. If one does not practice omniscience itself as permanent or impermanent, then one is practicing the Perfection of Wisdom. If one does not practice omniscience itself as happiness or suffering, then one is practicing the Perfection of Wisdom. If one does not practice omniscience itself as self or no-self, then one is practicing the Perfection of Wisdom. If one does not practice omniscience itself as lovely or unlovely, then one is practicing the Perfection of Wisdom. Why is that? Because there is no such omniscience itself that is permanent or impermanent, happiness or suffering, self or no-self, lovely or unlovely. If one does not practice knowledge of the aspects of the path, then one is practicing the Perfection of Wisdom. If one does not practice knowledge of the aspects of the path as permanent or impermanent,