Tibetan
་ཉིད་མྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་བདེ་ཞེས་བྱ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་བདག་ཅེས་བྱ་བའམ། བདག་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་སྡུག་ཅེས་བྱ་བའམ་མ་མྱི་སྡུག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་རྟག་པའམ་མ་མྱི་རྟག་པའམ། བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་བའམ། བདག་གམ་བདག་མྱེད་པའམ། སྡུག་པའམ་མ་མྱི་སྡུག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་མྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་བདེ་ཞེས་བྱ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་བདག་ཅེས་བྱ་བའམ། བདག་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་སྡུག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་སྡུག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་རྟག་པའམ་མ་མྱི་རྟག་པའམ་བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་བའམ། བདག་གམ་བདག་མྱེད་པའམ། སྡུག་པའམ་མ་མྱི་སྡུག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་མྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་མྱི་དམྱིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་མྱི་དམྱིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་མྱི་དམྱིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་བདེ་ཞེས་བྱ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་མྱི་དམྱིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ བདག་ཅེས
Chinese
没有。如果不是将一切法空性用于般若波罗蜜多，那就用于般若波罗蜜多。如果不是将一切法空性用于常或无常，那就用于般若波罗蜜多。如果不是将一切法空性用于乐或苦，那就用于般若波罗蜜多。如果不是将一切法空性用于我或 无我，那就用于般若波罗蜜多。如果不是将一切法空性用于美或不美，那就用于般若波罗蜜多。那是什么原因呢？凡是变成常或无常，乐或苦，我或无我，美或不美的，那样的一切法就没有空性。如果不是将自性空性用于般若波罗蜜多，那就用于般若波罗蜜多。如果不是将自性空性用于常或无常，那就用于般若波罗蜜多。如果不是将自性空性用于乐或苦，那就用于般若波罗蜜多。如果不是将自性空性用于我或无我，那就用于般若波罗蜜多。如果不是将自性空性用于美或不美，那就用于般若波罗蜜多。那是什么原因呢？凡是变成常或无常，乐或苦，我或无我，美或不美的，那样的自性就没有空性。如果不是将无相空性用于般若波罗蜜多，那就用于般若波罗蜜多。如果不是将无相空性用于常或无常，那就用于般若波罗蜜多。如果不是将无相空性用于乐或苦，那就用于般若波罗蜜多。如果不是将无相空性用于 我
English
There is not. If all dharmas emptiness is not applied to prajnaparamita, then it is applied to prajnaparamita. If all dharmas emptiness is not applied to being permanent or impermanent, then it is applied to prajnaparamita. If all dharmas emptiness is not applied to being happiness or suffering, then it is applied to prajnaparamita. If all dharmas emptiness is not applied to being self or non-self, then it is applied to prajnaparamita. If all dharmas emptiness is not applied to being beautiful or not beautiful, then it is applied to prajnaparamita. Why is that? All such dharmas that become permanent or impermanent, happiness or suffering, self or non-self, beautiful or not beautiful, do not have emptiness. If self-nature emptiness is not applied to prajnaparamita, then it is applied to prajnaparamita. If self-nature emptiness is not applied to being permanent or impermanent, then it is applied to prajnaparamita. If self-nature emptiness is not applied to being happiness or suffering, then it is applied to prajnaparamita. If self-nature emptiness is not applied to being self or non-self, then it is applied to prajnaparamita. If self-nature emptiness is not applied to being beautiful or not beautiful, then it is applied to prajnaparamita. Why is that? All such self-natures that become permanent or impermanent, happiness or suffering, self or non-self, beautiful or not beautiful, do not have emptiness. If signlessness emptiness is not applied to prajnaparamita, then it is applied to prajnaparamita. If signlessness emptiness is not applied to being permanent or impermanent, then it is applied to prajnaparamita. If signlessness emptiness is not applied to being happiness or suffering, then it is applied to prajnaparamita. If signlessness emptiness is not applied to self
Tibetan
་བྱ་བའམ་བདག་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་མྱི་དམྱིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་སྡུག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་སྡུག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་རྟག་པའམ་མ་མྱི་རྟག་པའམ། བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་བའམ་བདག་གམ་བདག་མྱེད་པའམ། སྡུག་པའམ་མ་མྱི་སྡུག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་མྱི་དམྱིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་མྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མྱི་སྤྱོད་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་བདེ་ཞེས་བྱ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་བདག་ཅེས་བྱ་བའམ། བདག་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་སྡུག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་སྡུག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་རྟག་པའམ་མ་མྱི་རྟག་པའམ། བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་བའམ། བདག་གམ་བདག་མྱེད་པའམ། སྡུག་པའམ་མ་མྱི་སྡུག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་མྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་བདེ་ཞེས་བྱ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ འམ་བདག་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་སྡུག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་སྡུག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་རྟག་པའམ་མ་མྱི་རྟག་པའམ་བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་བའམ། བདག་གམ་བདག་མྱེད་པའམ། སྡུག་པའམ་མ་མྱི་སྡུག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་མྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་ད
Chinese
如果不以称为“有为”或“无我”来行事，那就是在般若波罗蜜多中行事。如果不是以不可见空性是苦，或不是苦来行事，那就是在般若波罗蜜多中行事。那是什么原因呢？因为凡是常或非常，乐或苦，我或无我，美或不美的事物，那样的不可见空性是没有的。如果不以无事物空性来行事，那就是在般若波罗蜜多中行事。如果不以无事物空性是常，或非常来行事，那就是在般若波罗蜜多中行事。如果不以无事物空性是乐，或是苦来行事，那就是在般若波罗蜜多中行事。如果不以无事物空性是我，或无我来行事，那就是在般若波罗蜜多中行事。如果不以无事物空性是苦，或不是苦来行事，那就是在般若波罗蜜多中行事。那是什么原因呢？因为凡是常或非常，乐或苦，我或无我，美或不美的事物，那样的无事物空性是没有的。如果不以自性空性来行事，那就是在般若波罗蜜多中行事。如果不以自性空性是常，或非常来行事，那就是在般若波罗蜜多中行事。如果不以自性空性是乐，或是苦来行事，那就是在般若波罗蜜多中行事。如果不以自性空性是我， 或无我来行事，那就是在般若波罗蜜多中行事。如果不以自性空性是苦，或不是苦来行事，那就是在般若波罗蜜多中行事。那是什么原因呢？因为凡是常或非常，乐或苦，我或无我，美或不美的事物，那样的自性空性是没有的。如果
English
If one does not act with what is called 'conditioned' or 'selflessness,' then one is acting in the Perfection of Wisdom. If one does not act with the emptiness of non-perception as suffering or not suffering, then one is acting in the Perfection of Wisdom. Why is that? Because whatever is permanent or impermanent, happiness or suffering, self or selflessness, beautiful or not beautiful, such an emptiness of non-perception does not exist. If one does not act with the emptiness of no-thingness, then one is acting in the Perfection of Wisdom. If one does not act with the emptiness of no-thingness as permanent or impermanent, then one is acting in the Perfection of Wisdom. If one does not act with the emptiness of no-thingness as happiness or suffering, then one is acting in the Perfection of Wisdom. If one does not act with the emptiness of no-thingness as self or selflessness, then one is acting in the Perfection of Wisdom. If one does not act with the emptiness of no-thingness as suffering or not suffering, then one is acting in the Perfection of Wisdom. Why is that? Because whatever is permanent or impermanent, happiness or suffering, self or selflessness, beautiful or not beautiful, such an emptiness of no-thingness does not exist. If one does not act with the emptiness of own-being, then one is acting in the Perfection of Wisdom. If one does not act with the emptiness of own-being as permanent or impermanent, then one is acting in the Perfection of Wisdom. If one does not act with the emptiness of own-being as happiness or suffering, then one is acting in the Perfection of Wisdom. If one does not act with the emptiness of own-being as self or selflessness, then one is acting in the Perfection of Wisdom. If one does not act with the emptiness of own-being as suffering or not suffering, then one is acting in the Perfection of Wisdom. Why is that? Because whatever is permanent or impermanent, happiness or suffering, self or selflessness, beautiful or not beautiful, such an emptiness of own-being does not exist. If
Tibetan
ངོས་པོ་མྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་བདེ་ཞེས་བྱ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་བདག་ཅེས་བྱ་བའམ། བདག་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་སྡུག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་སྡུག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་རྟག་པའམ་མ་མྱི་རྟག་པའམ། བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་བའམ། བདག་གམ་བདག་མྱེད་པ་འམ། སྡུག་པའམ་མ་མྱི་སྡུག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་མྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་མྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་ལ་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་བདེ་ཞེས་བྱ་བ་འམ། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ ཏེ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་བདག་ཅེས་བྱ་བའམ། བདག་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་སྡུག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་སྡུག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་རྟག་པའམ་མ་མྱི་རྟག་པའམ། བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་བའམ། བདག་གམ་བདག་མྱེད་པའམ། སྡུག་པའམ་མ་མྱི་སྡུག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་མྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་རྣམས་ལ་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་རྣམས་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་རྣམས་བདེ་ཞེས་བྱ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ
Chinese
如果对于无实体的自性空性不运用，那就是在运用般若波罗蜜多。如果对于无实体的自性空性说为常或者说为无常不运用，那就是在运用般若波罗蜜多。如果对于无实体的自性空性说为乐或者说为苦不运用，那就是在运用般若波罗蜜多。如果对于无实体的自性空性说为我或者说为无我不运用，那就是在运用般若波罗蜜多。如果对于无实体的自性空性说为净或者说为不净不运用，那就是在运用般若波罗蜜多。那是什么缘故呢？凡是常或者非无常，乐或者苦，我或者无我，净或者非不净的，像那样的无实体的自性空性是没有的。如果对于四念住不运用，那就是在运用般若波罗蜜多。如果对于四念住说为常或者说为无常不运用，那就是在运用般若波罗蜜多。如果对于四念住说为乐或者说为苦不运用，那就是在运用般若波罗蜜多。如果对于四念住说为我或者说为无我不运用，那就是在运用般若波罗蜜多。如果对于四念住说为净或者说为不净不运用，那就是在运用般若波罗蜜多。那是什么缘故呢？凡是常或者非无常，乐或者苦，我或者无我，净或者非不净的，像那样的四念住是没有的。如果对于四正断不运用，那就是在运用般若波罗蜜多。如果对于四正断说为常或者说为无常不运用，那就是在运用般若波罗蜜多。如果对于四正断说为乐或者说为苦不运用，那就是在运用般若波罗蜜多。
English
If one does not apply to the emptiness of the nature of non-entities, then one is applying to the Perfection of Wisdom. If one does not apply to the emptiness of the nature of non-entities by saying it is permanent or impermanent, then one is applying to the Perfection of Wisdom. If one does not apply to the emptiness of the nature of non-entities by saying it is happiness or suffering, then one is applying to the Perfection of Wisdom. If one does not apply to the emptiness of the nature of non-entities by saying it is self or non-self, then one is applying to the Perfection of Wisdom. If one does not apply to the emptiness of the nature of non-entities by saying it is pure or impure, then one is applying to the Perfection of Wisdom. Why is that? Because there is no such emptiness of the nature of non-entities that is permanent or impermanent, happiness or suffering, self or non-self, pure or impure. If one does not apply to the four mindfulnesses, then one is applying to the Perfection of Wisdom. If one does not apply to the four mindfulnesses by saying they are permanent or impermanent, then one is applying to the Perfection of Wisdom. If one does not apply to the four mindfulnesses by saying they are happiness or suffering, then one is applying to the Perfection of Wisdom. If one does not apply to the four mindfulnesses by saying they are self or non-self, then one is applying to the Perfection of Wisdom. If one does not apply to the four mindfulnesses by saying they are pure or impure, then one is applying to the Perfection of Wisdom. Why is that? Because there are no such four mindfulnesses that are permanent or impermanent, happiness or suffering, self or non-self, pure or impure. If one does not apply to the four right abandonments, then one is applying to the Perfection of Wisdom. If one does not apply to the four right abandonments by saying they are permanent or impermanent, then one is applying to the Perfection of Wisdom. If one does not apply to the four right abandonments by saying they are happiness or suffering, then one is applying to the Perfection of Wisdom.