English
It is practiced on that. Why is that? If there is permanence or impermanence, happiness or suffering, self or no-self, purity or impurity, there is no such perfection of patience. If it is not used on the perfection of diligence, it is used on the perfection of wisdom. If the perfection of diligence is not used as being permanent or being impermanent, it is used on the perfection of wisdom. If the perfection of diligence is not used as being happiness or being suffering, it is used on the perfection of wisdom. If the perfection of diligence is not used as being self or being no-self, it is used on the perfection of wisdom. If the perfection of diligence is not used as being purity or being impurity, it is used on the perfection of wisdom. Why is that? If there is permanence or impermanence, happiness or suffering, self or no-self, purity or impurity, there is no such perfection of diligence. If it is not used on the perfection of concentration, it is used on the perfection of wisdom. If the perfection of concentration is not used as being permanent or being impermanent, it is used on the perfection of wisdom. If the perfection of concentration is not used as being happiness or being suffering, it is used on the perfection of wisdom. If the perfection of concentration is not used as being self or being no-self, it is used on the perfection of wisdom. If the perfection of concentration is not used as being purity or being impurity, it is used on the perfection of wisdom. Why is that? If there is permanence or impermanence, happiness or suffering, self or no-self, purity or impurity, there is no such perfection of concentration. If it is not used on the perfection of wisdom, it is used on the perfection of wisdom. If
Tibetan
་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བདེ་ཞེས་བྱ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱད་དོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བདག་ཅེས་བྱ་བའམ། བདག་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྡུག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་སྡུག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་རྟག་པའམ་མ་མྱི་རྟག་པའམ། བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་བའམ། བདག་གམ་བདག་མྱེད་པའམ། སྡུག་པའམ་མ་མྱི་སྡུག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱད་དོ། །གལ་ཏེ་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ་མ་མྱི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་བདེ་ཞེས་བྱ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་བདག་ཅེས་བྱ་བའམ། བདག་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་སྡུག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་སྡུག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་རྟག་པའམ་མ་མྱི་རྟག་པའམ། བདེ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་བའམ་བདག་གམ་བདག་མྱེད་པའམ། སྡུག་པའམ་མ་མྱི་སྡུག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་མྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་བདེ་ཞེས་བྱ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་བདག་ཅེས་བྱ་བའམ། བདག་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་སྡུག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་སྡུག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །དེ་
Chinese
如果不用“常”来称呼般若波罗蜜多，或者不用“无常”来称呼，那就用般若波罗蜜多来称呼。如果不用“乐”来称呼般若波罗蜜多，或者不用“苦”来称呼，那就用般若波罗蜜多来称呼。如果不用“我”来称呼般若波罗蜜多，或者不用“无我”来称呼，那就用般若波罗蜜多来称呼。如果不用“净”来称呼般若波罗蜜多，或者不用“不净”来称呼，那就用般若波罗蜜多来称呼。为什么呢？因为凡是常或者无常，乐或者苦，我或者无我，净或者不净的，就没有那样的般若波罗蜜多。如果不用内空性来称呼，那就用般若波罗蜜多来称呼。如果不用“常”来称呼内空性，或者不用“无常”来称呼，那就用般若波罗蜜多来称呼。如果不用“乐”来称呼内空性，或者 不用“苦”来称呼，那就用般若波罗蜜多来称呼。如果不用“我”来称呼内空性，或者不用“无我”来称呼，那就用般若波罗蜜多来称呼。如果不用“净”来称呼内空性，或者不用“不净”来称呼，那就用般若波罗蜜多来称呼。为什么呢？因为凡是常或者无常，乐或者苦，我或者无我，净或者不净的，就没有那样的内空性。如果不用外空性来称呼，那就用般若波罗蜜多来称呼。如果不用“常”来称呼外空性，或者不用“无常”来称呼，那就用般若波罗蜜多来称呼。如果不用“乐”来称呼外空性，或者不用“苦”来称呼，那就用般若波罗蜜多来称呼。如果不用“我”来称呼外空性，或者不用“无我”来称呼，那就用般若波罗蜜多来称呼。如果不用“净”来称呼外空性，或者不用“不净”来称呼，那就用般若波罗蜜多来称呼。那
English
If one does not use "permanent" to refer to prajnaparamita, or does not use "impermanent" to refer to it, then one uses prajnaparamita to refer to it. If one does not use "happiness" to refer to prajnaparamita, or does not use "suffering" to refer to it, then one uses prajnaparamita to refer to it. If one does not use "self" to refer to prajnaparamita, or does not use "no-self" to refer to it, then one uses prajnaparamita to refer to it. If one does not use "pure" to refer to prajnaparamita, or does not use "impure" to refer to it, then one uses prajnaparamita to refer to it. Why is that? Because whatever is permanent or impermanent, happiness or suffering, self or no-self, pure or impure, there is no such prajnaparamita. If one does not use inner emptiness to refer to it, then one uses prajnaparamita to refer to it. If one does not use "permanent" to refer to inner emptiness, or does not use "impermanent" to refer to it, then one uses prajnaparamita to refer to it. If one does not use "happiness" to refer to inner emptiness, or does not use "suffering" to refer to it, then one uses prajnaparamita to refer to it. If one does not use "self" to refer to inner emptiness, or does not use "no-self" to refer to it, then one uses prajnaparamita to refer to it. If one does not use "pure" to refer to inner emptiness, or does not use "impure" to refer to it, then one uses prajnaparamita to refer to it. Why is that? Because whatever is permanent or impermanent, happiness or suffering, self or no-self, pure or impure, there is no such inner emptiness. If one does not use outer emptiness to refer to it, then one uses prajnaparamita to refer to it. If one does not use "permanent" to refer to outer emptiness, or does not use "impermanent" to refer to it, then one uses prajnaparamita to refer to it. If one does not use "happiness" to refer to outer emptiness, or does not use "suffering" to refer to it, then one uses prajnaparamita to refer to it. If one does not use "self" to refer to outer emptiness, or does not use "no-self" to refer to it, then one uses prajnaparamita to refer to it. If one does not use "pure" to refer to outer emptiness, or does not use "impure" to refer to it, then one uses prajnaparamita to refer to it. That
Tibetan
ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་རྟག་པའམ་མ་མྱི་རྟག་པའམ། བདེ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་བའམ། བདག་གམ་བདག་མྱེད་པའམ། སྡུག་པའམ་མ་མྱི་སྡུག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་མྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་བདེ་ཞེས་བྱ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་བདག་ཅེས་བྱ་བའམ་བདག་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་སྡུག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་སྡུག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་རྟག་པ་འམ་མ་མྱི་རྟག་པའམ། བདེ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་བའམ། བདག་གམ་བདག་མྱེད་པའམ། སྡུག་པའམ་མ་མྱི་སྡུག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་མྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་བདེ་ཞེས་བྱ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་བདག་ཅེས་བྱ་བའམ། བདག་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱད་དོ། །གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་སྡུག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་སྡུག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་རྟག་པའམ་མ་མྱི་རྟག་པའམ། བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་བའམ། བདག་གམ་བདག་མྱེད་པའམ། སྡུག་པའམ་མ་མྱི་སྡུག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་མྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མྱི་སྦྱད་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ། མྱི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་བདེ་ཞེས་བྱ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་མྱི་སྦྱད
Chinese
为什么呢？凡是常或者非常，乐或者苦，我或者无我，美或者不美的事物，都没有外空性。如果不用内外空性，就用般若波罗蜜多。如果内外空性不用于说是常或者非常，就用般若波罗蜜多。如果内外空性不用于说是乐或者苦，就用般若波罗蜜多。如果内外空性不用于说是自我或者无我，就用般若波罗蜜多。如果内外空性不用于说是美或者不美，就用般若波罗蜜多。为什么呢？凡是常或者非常，乐或者苦，我或者无我，美或者不美的事物，都没有内外空性。如果不用空性空性，就用般若波罗蜜多。如果空性空性不用于说是常或者非常，就用般若波罗蜜多。如果空性空性不用于说是乐或者苦，就用般若波罗蜜多。如果空性空性不用于说是自我或者无我，就用般若波罗蜜多。如果空性空性不用于说是美或者不美，就用般若波罗蜜多。为什么呢？凡是常或者非常，乐或者苦，我或者无我，美或者不美的事物，都没有空性空性。如果不用大空性，就用般若波罗蜜多。如果大空性不用于说是常或者非常，就用般若波罗蜜多。如果大空性不用于说是乐或者苦，就用
English
Why is that? Whatever is permanent or impermanent, happiness or suffering, self or non-self, beautiful or not beautiful, there is no external emptiness. If one does not apply to the emptiness of inner and outer, one applies to the Perfection of Wisdom. If one does not apply to the emptiness of inner and outer as being permanent or impermanent, one applies to the Perfection of Wisdom. If one does not apply to the emptiness of inner and outer as being happiness or suffering, one applies to the Perfection of Wisdom. If one does not apply to the emptiness of inner and outer as being self or non-self, one applies to the Perfection of Wisdom. If one does not apply to the emptiness of inner and outer as being beautiful or not beautiful, one applies to the Perfection of Wisdom. Why is that? Whatever is permanent or impermanent, happiness or suffering, self or non-self, beautiful or not beautiful, there is no emptiness of inner and outer. If one does not apply to the emptiness of emptiness, one applies to the Perfection of Wisdom. If one does not apply to the emptiness of emptiness as being permanent or impermanent, one applies to the Perfection of Wisdom. If one does not apply to the emptiness of emptiness as being happiness or suffering, one applies to the Perfection of Wisdom. If one does not apply to the emptiness of emptiness as being self or non-self, one applies to the Perfection of Wisdom. If one does not apply to the emptiness of emptiness as being beautiful or not beautiful, one applies to the Perfection of Wisdom. Why is that? Whatever is permanent or impermanent, happiness or suffering, self or non-self, beautiful or not beautiful, there is no emptiness of emptiness. If one does not apply to the great emptiness, one applies to the Perfection of Wisdom. If one does not apply to the great emptiness as being permanent or impermanent, one applies to the Perfection of Wisdom. If one does not apply to the great emptiness as being happiness or suffering, one applies to