Tibetan
པོ་སྟོང་པ་ཉིད་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་བདེ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་བདག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། བདག་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་ གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་སྡུག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མི་སྡུ་ག་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཞི་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མ་ཞི་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དབེན་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མྱི་དབེན་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མི་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་མཚན་མ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མཚན་མ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་སྨོན་པ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། སྨོན་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མྱི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་བདེ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་བདག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། བདག་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་སྡུག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མྱི་སྡུག་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉད་ཞི་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མ་ཞི་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དབེན་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མི་དབེན་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉད་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མི་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་མཚན་མ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མཚན་མ་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་སྨོན་པ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། སྨོན་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་ པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མྱི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ
Chinese
不要安住于认为补特伽罗空性是常或者无常。以所缘之方式，不要安住于认为大空性是乐或者痛苦。以所缘之方式，不要安住于认为大空性是我或者无我。以所缘之方式，不要安住于认为大空性是苦或者非苦。以所缘之方式，不要安住于认为大空性是寂静或者非寂静。以所缘之方式，不要安住于认为大空性是寂寞或者非寂寞。以所缘之方式，不要安住于认为大空性是空或者非空。以所缘之方式，不要安住于认为大空性是有相或者无相。以所缘之方式，不要安住于认为大空性是有愿或者无愿。以所缘之方式，不要安住于认为胜义空性是常或者无常。以所缘之方式，不要安住于认为胜义空性是乐或者痛苦。以所缘之方式，不要安住于认为胜义空性是我或者无我。以所缘之方式，不要安住于认为胜义空性是苦或者非苦。以所缘之方式，不要安住于认为胜义空性是寂静或者非寂静。以所缘之方式，不要安住于认为胜义空性是寂寞或者非寂寞。以所缘之方式，不要安住于认为胜义空性是空或者非空。以所缘之方式，不要安住于认为胜义空性是有相或者无相。以所缘之方式，不要安住于认为胜义空性是有愿或者无愿。以所缘之方式，不要安住于认为有为法空性是常或者无常。
English
Do not abide in thinking that the emptiness of the person is permanent or impermanent. In the manner of an object of focus, do not abide in thinking that great emptiness is happiness or suffering. In the manner of an object of focus, do not abide in thinking that great emptiness is self or no-self. In the manner of an object of focus, do not abide in thinking that great emptiness is suffering or non-suffering. In the manner of an object of focus, do not abide in thinking that great emptiness is peaceful or non-peaceful. In the manner of an object of focus, do not abide in thinking that great emptiness is solitary or non-solitary. In the manner of an object of focus, do not abide in thinking that great emptiness is empty or non-empty. In the manner of an object of focus, do not abide in thinking that great emptiness has characteristics or is without characteristics. In the manner of an object of focus, do not abide in thinking that great emptiness has aspirations or is without aspirations. In the manner of an object of focus, do not abide in thinking that ultimate emptiness is permanent or impermanent. In the manner of an object of focus, do not abide in thinking that ultimate emptiness is happiness or suffering. In the manner of an object of focus, do not abide in thinking that ultimate emptiness is self or no-self. In the manner of an object of focus, do not abide in thinking that ultimate emptiness is suffering or non-suffering. In the manner of an object of focus, do not abide in thinking that ultimate emptiness is peaceful or non-peaceful. In the manner of an object of focus, do not abide in thinking that ultimate emptiness is solitary or non-solitary. In the manner of an object of focus, do not abide in thinking that ultimate emptiness is empty or non-empty. In the manner of an object of focus, do not abide in thinking that ultimate emptiness has characteristics or is without characteristics. In the manner of an object of focus, do not abide in thinking that ultimate emptiness has aspirations or is without aspirations. In the manner of an object of focus, do not abide in thinking that the emptiness of conditioned phenomena is permanent or impermanent.
Tibetan
། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་བདེ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་བདག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་སྡུག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མི་སྡུ་ག་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཞི་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མ་ཞི་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མི་བྱའོ། །ད་མྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དབེན་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མི་དབེན་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མི་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་མཚན་མ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མཚན་མ་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་སྨོན་པ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། སྨོན་པ་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་བདེ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་བདག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། བདག་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་སྡུག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མྱི་སྡུག་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཞི་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མ་ཞི་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དབེན་ཞེས་ བྱ་བ་དང་། མྱི་དབེན་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མི་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་མཚན་མ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མཚན་མ་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་སྨོན་པ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། སྨོན་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། མཐ
Chinese
以所缘之方式，不应安住于将有为法之空性称为乐，以及称为苦。以所缘之方式，不应安住于将有为法之空性称为我，以及称为无我。以所缘之方式，不应安住于将有为法之空性称为苦，以及称为非苦。以所缘之方式，不应安住于将有为法之空性称为寂，以及称为非寂。以所缘之方式，不应安住于将有为法之空性称为寂静，以及称为非寂静。以所缘之方式，不应安住于将有为法之空性称为空，以及称为非空。以所缘之方式，不应安住于将有为法之空性称为有相，以及称为无相。以所缘之方式，不应安住于将有为法之空性称为有愿，以及称为无愿。以所缘之方式，不应安住于将无为法之空性称为常，以及称为无常。以所缘之方式，不应安住于将无为法之空性称为乐，以及称为苦。以所缘之方式，不应安住于将无为法之空性称为我，以及称为无我。以所缘之方式，不应安住于将无为法之空性称为苦，以及称为非苦。以所缘之方式，不应安住于将无为法之空性称为寂，以及称为非寂。以所缘之方式，不应安住于将无为法之空性称为寂静，以及称为非寂静。以所缘之方式，不应安住于将无为法之空性称为空，以及称为非空。以所缘之方式，不应安住于将无为法之空性称为有相，以及称为无相。以所缘之方式，不应安住于将无为法之空性称为有愿，以及称为无愿。以所缘之方式，不应安住于将超越边际之空性称为常，以及称为无常。以所缘之方式，
English
By way of an object of focus, one should not abide in calling the emptiness of conditioned phenomena happiness, and in calling it suffering. By way of an object of focus, one should not abide in calling the emptiness of conditioned phenomena self, and in calling it selfless. By way of an object of focus, one should not abide in calling the emptiness of conditioned phenomena suffering, and in calling it non-suffering. By way of an object of focus, one should not abide in calling the emptiness of conditioned phenomena peace, and in calling it non-peace. By way of an object of focus, one should not abide in calling the emptiness of conditioned phenomena solitude, and in calling it non-solitude. By way of an object of focus, one should not abide in calling the emptiness of conditioned phenomena empty, and in calling it non-empty. By way of an object of focus, one should not abide in calling the emptiness of conditioned phenomena having signs, and in calling it signless. By way of an object of focus, one should not abide in calling the emptiness of conditioned phenomena having aspirations, and in calling it without aspirations. By way of an object of focus, one should not abide in calling the emptiness of unconditioned phenomena permanent, and in calling it impermanent. By way of an object of focus, one should not abide in calling the emptiness of unconditioned phenomena happiness, and in calling it suffering. By way of an object of focus, one should not abide in calling the emptiness of unconditioned phenomena self, and in calling it selfless. By way of an object of focus, one should not abide in calling the emptiness of unconditioned phenomena suffering, and in calling it non-suffering. By way of an object of focus, one should not abide in calling the emptiness of unconditioned phenomena peace, and in calling it non-peace. By way of an object of focus, one should not abide in calling the emptiness of unconditioned phenomena solitude, and in calling it non-solitude. By way of an object of focus, one should not abide in calling the emptiness of unconditioned phenomena empty, and in calling it non-empty. By way of an object of focus, one should not abide in calling the emptiness of unconditioned phenomena having signs, and in calling it signless. By way of an object of focus, one should not abide in calling the emptiness of unconditioned phenomena having aspirations, and in calling it without aspirations. By way of an object of focus, one should not abide in calling the emptiness of that which has transcended extremes permanent, and in calling it impermanent. By way of an object of focus,