Tibetan
་མཚན་མ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མཚན་མ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྨོན་པ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། སྨོན་པ་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་བདེ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་བདག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་སྡུག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མྱི་སྡུག་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཞི་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མ་ཞི་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དབེན་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མྱི་དབེན་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མྱི་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་མཚན་མ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མཚན་མ་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་ བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་སྨོན་པ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། སྨོན་པ་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མྱི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་བདེ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་བདག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་སྡུག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མྱི་སྡུག་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཞི་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མ་ཞི་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དབེན་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མི་དབེན་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མི་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་མཚན་མ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མཚན་མ་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་ཀྱིས། ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་སྨོན་པ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། སྨོན་པ་མེད་
Chinese
不应安住于说有相和说无相。以专注的方式，不应安住于说般若波罗蜜多有愿和说无愿。以专注的方式，不应安住于说内空性是常和说非常。以专注的方式，不应安住于说内空性是乐和说是痛苦。以专注的方式，不应安住于说内空性是我和说无我。以专注的方式，不应安住于说内空性是苦和说非苦。以专注的方式，不应安住于说内空性是寂静和说非寂静。以专注的方式，不应安住于说内空性是空寂和说非空寂。以专注的方式，不应安住于说内空性是空和说非空。以专注的方式，不应安住于说内空性是有相和说无相。 不应安住于。以专注的方式，不应安住于说内空性是有愿和说无愿。以专注的方式，不应安住于说外空性是常和说非常。以专注的方式，不应安住于说外空性是乐和说是痛苦。以专注的方式，不应安住于说外空性是我和说无我。以专注的方式，不应安住于说外空性是苦和说非苦。以专注的方式，不应安住于说外空性是寂静和说非寂静。以专注的方式，不应安住于说外空性是空寂和说非空寂。以专注的方式，不应安住于说外空性是空和说非空。以专注的方式，不应安住于说外空性是有相和说无相。以专注的方式，说外空性是有愿和说无愿
English
One should not abide in saying there is a sign and saying there is no sign. By way of focus, one should not abide in saying the Perfection of Wisdom has aspiration and saying it has no aspiration. By way of focus, one should not abide in saying inner emptiness is permanent and saying it is impermanent. By way of focus, one should not abide in saying inner emptiness is happiness and saying it is suffering. By way of focus, one should not abide in saying inner emptiness is self and saying it is selfless. By way of focus, one should not abide in saying inner emptiness is suffering and saying it is non-suffering. By way of focus, one should not abide in saying inner emptiness is peace and saying it is non-peace. By way of focus, one should not abide in saying inner emptiness is secluded and saying it is non-secluded. By way of focus, one should not abide in saying inner emptiness is empty and saying it is non-empty. By way of focus, one should not abide in saying inner emptiness has a sign and saying it has no sign. One should not abide in. By way of focus, one should not abide in saying inner emptiness has aspiration and saying it has no aspiration. By way of focus, one should not abide in saying outer emptiness is permanent and saying it is impermanent. By way of focus, one should not abide in saying outer emptiness is happiness and saying it is suffering. By way of focus, one should not abide in saying outer emptiness is self and saying it is selfless. By way of focus, one should not abide in saying outer emptiness is suffering and saying it is non-suffering. By way of focus, one should not abide in saying outer emptiness is peace and saying it is non-peace. By way of focus, one should not abide in saying outer emptiness is secluded and saying it is non-secluded. By way of focus, one should not abide in saying outer emptiness is empty and saying it is non-empty. By way of focus, one should not abide in saying outer emptiness has a sign and saying it has no sign. By way of focus, saying outer emptiness has aspiration and saying it has no aspiration.
Tibetan
ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མྱི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་བདེ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་བདག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། བདག་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་སྡུག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མི་སྡུ་ག་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཞི་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མ་ཞི་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དབེན་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མྱི་དབེན་ཞེས་ བྱ་བར་གནས་པར་མི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མྱི་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་མཚན་མ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མཚན་མ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་སྨོན་པ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། སྨོན་པ་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་བདེ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་བདག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། བདག་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་སྡུག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མྱི་སྡུག་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཞི་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མ་ཞི་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དབེན་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མི་དབེན་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མི་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་མཚན་མ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མཚན་མ་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མི་བྱའོ། །དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་སྨོན་པ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། སྨོན་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཆེན་
Chinese
不应安住于此。以所缘之方式，不应安住于称外内空性为常，以及称外内空性为无常。以所缘之方式，不应安住于称外内空性为乐，以及称外内空性为痛苦。以所缘之方式，不应安住于称外内空性为我，以及称外内空性为无我。以所缘之方式，不应安住于称外内空性为净，以及称外内空性为不净。以所缘之方式，不应安住于称外内空性为寂静，以及称外内空性为不寂静。以所缘之方式，不应安住于称外内空性为远离，以及称外内空性为不远离。 不应安住于此。以所缘之方式，不应安住于称外内空性为空，以及称外内空性为不空。以所缘之方式，不应安住于称外内空性为有相，以及称外内空性为无相。以所缘之方式，不应安住于称外内空性为有愿，以及称外内空性为无愿。以所缘之方式，不应安住于称空性为空性为常，以及称空性为空性为无常。以所缘之方式，不应安住于称空性为空性为乐，以及称空性为空性为痛苦。以所缘之方式，不应安住于称空性为空性为我，以及称空性为空性为无我。以所缘之方式，不应安住于称空性为空性为净，以及称空性为空性为不净。以所缘之方式，不应安住于称空性为空性为寂静，以及称空性为空性为不寂静。以所缘之方式，不应安住于称空性为空性为远离，以及称空性为空性为不远离。以所缘之方式，不应安住于称空性为空性为空，以及称空性为空性为不空。以所缘之方式，不应安住于称空性为空性为有相，以及称空性为空性为无相。以所缘之方式，不应安住于称空性为空性为有愿，以及称空性为空性为无愿。以所缘之方式，大
English
One should not abide in this. In terms of the object of focus, one should not abide in calling the emptiness of outer and inner as permanent, and in calling it as impermanent. In terms of the object of focus, one should not abide in calling the emptiness of outer and inner as happiness, and in calling it as suffering. In terms of the object of focus, one should not abide in calling the emptiness of outer and inner as self, and in calling it as no-self. In terms of the object of focus, one should not abide in calling the emptiness of outer and inner as impure, and in calling it as pure. In terms of the object of focus, one should not abide in calling the emptiness of outer and inner as peace, and in calling it as not peace. In terms of the object of focus, one should not abide in calling the emptiness of outer and inner as secluded, and in calling it as not secluded. One should not abide in this. In terms of the object of focus, one should not abide in calling the emptiness of outer and inner as empty, and in calling it as not empty. In terms of the object of focus, one should not abide in calling the emptiness of outer and inner as having signs, and in calling it as without signs. In terms of the object of focus, one should not abide in calling the emptiness of outer and inner as having aspirations, and in calling it as without aspirations. In terms of the object of focus, one should not abide in calling emptiness as emptiness as permanent, and in calling it as impermanent. In terms of the object of focus, one should not abide in calling emptiness as emptiness as happiness, and in calling it as suffering. In terms of the object of focus, one should not abide in calling emptiness as emptiness as self, and in calling it as no-self. In terms of the object of focus, one should not abide in calling emptiness as emptiness as impure, and in calling it as pure. In terms of the object of focus, one should not abide in calling emptiness as emptiness as peace, and in calling it as not peace. In terms of the object of focus, one should not abide in calling emptiness as emptiness as secluded, and in calling it as not secluded. In terms of the object of focus, one should not abide in calling emptiness as emptiness as empty, and in calling it as not empty. In terms of the object of focus, one should not abide in calling emptiness as emptiness as having signs, and in calling it as without signs. In terms of the object of focus, one should not abide in calling emptiness as emptiness as having aspirations, and in calling it as without aspirations. In terms of the object of focus, great