Tibetan
དེ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཚོར་བ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། བདག་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཚོར་བ་སྡུག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མྱི་སྡུག་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཚོར་བ་ཞི་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མ་ཞི་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཚོར་བ་དབེན་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མྱི་དབེན་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཚོར་བ་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མྱི་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཚོར་བ་. མཚན་མ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མཚན་མ་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཚོར་བ་སྨོན་པ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། སྨོན་པ་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུ་ཤེས་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མྱི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུ་ཤེས་བདེ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུ་ཤེས་བདག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། བདག་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུ་ཤེས་སྡུག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མྱི་སྡུག་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུ་ཤེས་ཞི་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མ་ཞི་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུ་ཤེས་དབེན་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མྱི་དབེན་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུ་ཤེས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མྱི་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུ་ཤེས་ མཚན་མ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མཚན་མ་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུ་ཤེས་སྨོན་པ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། སྨོན་པ་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུ་བྱེད་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མྱི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུ་བྱེད་བདེ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུ་བྱེད་བདག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། བདག་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུ་བྱེད་སྡུག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མྱི་སྡུག་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུ་བྱེད་ཞི་ཞེས་བྱ་
Chinese
不应安住于称为“彼”的事物和称为“痛苦”的事物中。以所缘之方式，不应安住于称为“感受为我”的事物和称为“无我”的事物中。以所缘之方式，不应安住于称为“感受为苦”的事物和称为“非苦”的事物中。以所缘之方式，不应安住于称为“感受为寂静”的事物和称为“非寂静”的事物中。以所缘之方式，不应安住于称为“感受为寂静”的事物和称为“非寂静”的事物中。以所缘之方式，不应安住于称为“感受为空”的事物和称为“非空”的事物中。以所缘之方式，感受，不应安住于称为“有相”的事物和称为“无相”的事物中。以所缘之方式，不应安住于称为“感受为有愿”的事物和称为“无愿”的事物中。以所缘之方式，不应安住于称为“想为常”的事物和称为“非常”的事物中。以所缘之方式，不应安住于称为“想为乐”的事物和称为“痛苦”的事物中。以所缘之方式，不应安住于称为“想为我”的事物和称为“无我”的事物中。以所缘之方式，不应安住于称为“想为苦”的事物和称为“非苦”的事物中。以所缘之方式，不应安住于称为“想为寂静”的事物和称为“非寂静”的事物中。以所缘之方式，不应安住于称为“想为寂静”的事物和称为“非寂静”的事物中。以所缘之方式，不应安住于称为“想为空”的事物和称为“非空”的事物中。以所缘之方式，想 不应安住于称为“有相”的事物和称为“无相”的事物中。以所缘之方式，不应安住于称为“想为有愿”的事物和称为“无愿”的事物中。以所缘之方式，不应安住于称为“行（造作）为常”的事物和称为“非常”的事物中。以所缘之方式，不应安住于称为“行为乐”的事物和称为“痛苦”的事物中。以所缘之方式，不应安住于称为“行为我”的事物和称为“无我”的事物中。以所缘之方式，不应安住于称为“行为苦”的事物和称为“非苦”的事物中。以所缘之方式，行为寂静
English
One should not abide in what is called "that" and what is called "suffering." In the manner of an object of focus, one should not abide in what is called "feeling as self" and what is called "no-self." In the manner of an object of focus, one should not abide in what is called "feeling as suffering" and what is called "non-suffering." In the manner of an object of focus, one should not abide in what is called "feeling as peace" and what is called "non-peace." In the manner of an object of focus, one should not abide in what is called "feeling as solitary" and what is called "non-solitary." In the manner of an object of focus, one should not abide in what is called "feeling as empty" and what is called "non-empty." In the manner of an object of focus, feeling, one should not abide in what is called "having signs" and what is called "without signs." In the manner of an object of focus, one should not abide in what is called "feeling as having aspirations" and what is called "without aspirations." In the manner of an object of focus, one should not abide in what is called "perception as permanent" and what is called "impermanent." In the manner of an object of focus, one should not abide in what is called "perception as happiness" and what is called "suffering." In the manner of an object of focus, one should not abide in what is called "perception as self" and what is called "no-self." In the manner of an object of focus, one should not abide in what is called "perception as suffering" and what is called "non-suffering." In the manner of an object of focus, one should not abide in what is called "perception as peace" and what is called "non-peace." In the manner of an object of focus, one should not abide in what is called "perception as solitary" and what is called "non-solitary." In the manner of an object of focus, one should not abide in what is called "perception as empty" and what is called "non-empty." In the manner of an object of focus, perception, one should not abide in what is called "having signs" and what is called "without signs." In the manner of an object of focus, one should not abide in what is called "perception as having aspirations" and what is called "without aspirations." In the manner of an object of focus, one should not abide in what is called "formation as permanent" and what is called "impermanent." In the manner of an object of focus, one should not abide in what is called "formation as happiness" and what is called "suffering." In the manner of an object of focus, one should not abide in what is called "formation as self" and what is called "no-self." In the manner of an object of focus, one should not abide in what is called "formation as suffering" and what is called "non-suffering." In the manner of an object of focus, formation as peace
Tibetan
བ་དང་། མ་ཞི་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུ་བྱེད་དབེན་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མྱི་དབེན་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུ་བྱེད་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མི་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུ་བྱེད་མཚན་མ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མཚན་མ་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུ་བྱེད་སྨོན་པ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། སྨོན་པ་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མྱི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདེ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། བདག་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྡུག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མི་སྡུ་ག་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞི་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མ་ཞི་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམིགས་པའི་ཚུལ་ གྱིས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དབེན་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མི་དབེན་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མི་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཚན་མ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མཚན་མ་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨོན་པ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། སྨོན་པ་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་ཛཔར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། མྱིག་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མྱི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ ཚུལ་གྱིས། མྱིག་བདེ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། མྱིག་བདག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། བདག་མྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། མྱིག་སྡུག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། མྱི་སྡུག་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། མྱིག་ཞི་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མ་ཞི་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། མྱིག་དབེན་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མྱི་དབེན་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། མྱིག་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མྱི་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མྱི་བྱའོ། །ད་མྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱི
Chinese
并且，不应安住于名为不寂静之中。以所缘之方式，不应安住于名为行寂静之中，以及不寂静之中。以所缘之方式，不应安住于名为行空性之中，以及非空性之中。以所缘之方式，不应安住于名为行有相之中，以及无相之中。以所缘之方式，不应安住于名为行有愿之中，以及无愿之中。以所缘之方式，不应安住于名为识常之中，以及无常之中。以所缘之方式，不应安住于名为识乐之中，以及痛苦之中。以所缘之方式，不应安住于名为识我之中，以及无我之中。以所缘之方式，不应安住于名为识不净之中，以及非不净之中。以所缘之方式，不应安住于名为识寂静之中，以及不寂静之中。 以所缘之方式，不应安住于名为识寂静之中，以及非寂静之中。以所缘之方式，不应安住于名为识空性之中，以及非空性之中。以所缘之方式，不应安住于名为识有相之中，以及无相之中。以所缘之方式，不应安住于名为识有愿之中，以及无愿之中。以所缘之方式，不应安住于名为眼常之中，以及无常之中。以所缘之方式，不应安住于名为眼乐之中，以及痛苦之中。以所缘之方式，不应安住于名为眼我之中，以及无我之中。以所缘之方式，不应安住于名为眼不净之中，以及非不净之中。以所缘之方式，不应安住于名为眼寂静之中，以及不寂静之中。以所缘之方式，不应安住于名为眼寂静之中，以及非寂静之中。以所缘之方式，不应安住于名为眼空性之中，以及非空性之中。现在以所缘之方式
English
And, one should not abide in what is called non-peaceful. By way of an object of focus, one should not abide in what is called formations being solitary, and non-solitary. By way of an object of focus, one should not abide in what is called formations being empty, and non-empty. By way of an object of focus, one should not abide in what is called formations having signs, and signless. By way of an object of focus, one should not abide in what is called formations having aspirations, and without aspirations. By way of an object of focus, one should not abide in what is called consciousness being permanent, and impermanent. By way of an object of focus, one should not abide in what is called consciousness being happiness, and suffering. By way of an object of focus, one should not abide in what is called consciousness being self, and selfless. By way of an object of focus, one should not abide in what is called consciousness being impure, and non-impure. By way of an object of focus, one should not abide in what is called consciousness being peaceful, and non-peaceful. By way of an object of focus, one should not abide in what is called consciousness being solitary, and non-solitary. By way of an object of focus, one should not abide in what is called consciousness being empty, and non-empty. By way of an object of focus, one should not abide in what is called consciousness having signs, and signless. By way of an object of focus, one should not abide in what is called consciousness having aspirations, and without aspirations. By way of an object of focus, one should not abide in what is called the eye being permanent, and impermanent. By way of an object of focus, one should not abide in what is called the eye being happiness, and suffering. By way of an object of focus, one should not abide in what is called the eye being self, and selfless. By way of an object of focus, one should not abide in what is called the eye being impure, and non-impure. By way of an object of focus, one should not abide in what is called the eye being peaceful, and non-peaceful. By way of an object of focus, one should not abide in what is called the eye being solitary, and non-solitary. By way of an object of focus, one should not abide in what is called the eye being empty, and non-empty. Now by way of an object of focus