Tibetan
་མྱེད་པ། རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་མྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་། བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་དགའ་བ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས། དྲན་པ་དང་ལྡན་ཞིང་ཤེས་བཞིན་དུ་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་ཏེ། བདེ་བ་ལུས་ཀྱིས་རྨྱོང་ལ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ས་དེ་ལ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ། བདེ་བ་ལ་རྣམ་པར་སྤྱོད་པ་བཏང་སྙོམས་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་སྟེ། དགའ་བ་མྱེད་པའི་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་མོ། །དེ་བདེ་བ་ཡང་སྤངས། སྡུག་བསྔལ་ཡང་སྤངས་ཤིང་ཡིད་བདེ་བ་དང་། ཡིད་མྱི་བདེ་བ་སྔ་ནས་ཀྱང་ནུབ་པས། བདེ་བ་ཡང་མྱེད། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མྱེད་པ། བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པས་བསམ་གཏན་ བཞི་པ་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་བྱམས་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཤིན་ཏུ་ཡངས་པ། མི་གཉིས་པ། ཚད་མྱེད་པ། གཅུགས་མྱེད་པ། གནོད་པ་མྱེད་པ། ལྟོད་པ་མྱེད་པ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ། ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པས། འཇིག་རྟེན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་ཀླས་པ། ནམ་མཁའི་མཐས་གཏུགས་པའི་ཕྱོགས་བཅུ་རྒྱས་པར་བཀང་སྟེ། མོས་པར་བྱས་ཤིང་རྣམ་པར་སྦྱོད་དོ། །དེ་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཤིན་ཏུ་ཡངས་པ། མྱི་གཉིས་པ། ཚད་མྱེད་པ། གཅུགས་མྱེད་པ། གནོད་པ་མྱེད་པ། ལྟོད་པ་མྱེད་པ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ། ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པས། འཇིག་རྟེན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་ཀླས་པ། ནམ་མཁའི་མཐས་གཏུགས་པའི་ཕྱོགས་བཅུ་རྒྱས་པར་བཀང་སྟེ། རྨོས་པར་བྱས་ཤིང་རྣམ་པར་སྤྱོད་དོ། །དེ་དགའ་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཤིན་ཏུ་ཡངས་པ་མི་གཉིས་པ། ཚད་མྱེད་པ། གཅུགས་མྱེད་པ། གནོད་པ་མྱེད་པ། ལྟོད་པ་མྱེད་པ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ། ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པས། འཇིག་རྟེན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་ཀླས་པ། ནམ་མཁའི་མཐས་གཏུགས་པའི་ཕྱོགས་བཅུ་རྒྱས་པར་བཀང་སྟེ། མོས་པར་བྱས་ཤིང་རྣམ་པར་སྤྱོད་དོ། །དེ་མྱི་དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བཏང་སྙོམས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཤིན་ཏུ་ཡངས་པ། མི་གཉིས་པ། ཚད་མྱེད་པ། གཅུགས་མྱེད་པ། གནོད་པ་མྱེད་པ། ལྟོད་པ་མྱེད་པ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ། ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པས། འཇིག་རྟེན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་ཀླས་པ། ནམ་མཁའི་མཐས་གཏུགས་པའི་ཕྱོགས་བཅུ་རྒྱས་པར་བཀང་སྟེ། མོས་པར་བྱས་ཤིང་རྣམ་པར་སྦྱོད་དོ། །དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཏེ། ཐོགས་པའི་འདུ་ཤེས་རྣམས་ནུབ་པར་གྱུར་ཅིང་། སྣ་ཚོགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་མྱི་བྱེད་པས། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སོ་ཞེས་ཏེ། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ནམ་ མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཐའ་ཡས་སོ་ཞེས་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཏེ། ཅུང་ཟད་མ་ཡོད་དེ་ཞེས་ཆུང་ཟད་མྱེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཆུང་ཟད་མྱེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཏེ། འདུ་ཤེས་མྱེད་འདུ་ཤེས་མྱེད་མྱིན་སྐྱེ་མཆེད་ལ་མྱི་དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་བསམ་གཏན་ཏེ། ནམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བསམ་གཏན་འདི་དག་དང་། ཚད་མྱེད་པ་འདི་དག་དང་། གཟུགས་མྱེད་པ་ན་ཡོད་པ་འདི་དག་ལ་ནམ་མཁའི་རྣམ་པ་དང་ཚུལ་དང་། མཚན་མས་མཉམ་པར་གཞོག་ཅིང་རྣམ་པར་ལྡང་བའི་ཚེ་ཡང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་སྔོ་བ་འདི་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོད་ཅིང་། འདོད་པས་དབེན་སྡིག་ཏོ་མྱི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱིས་དབེན་པ། རྟོག་པ་དང་བཅས་པ། དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ། དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་། བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ཉེ་བར་ཞི་ནས་ནང་ཡོངས་སུ་དང་སྟེ། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ས། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མྱེད་པ། རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་མྱེད་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་། བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་དགའ་བ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་དྲན་པ་དང་ལྡན་ཞིང་ཤེས་བཞིན་དུ་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་ཏེ། བདེ་བ་ལུས་ཀྱིས་རྨྱོང་ལ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ས་དེ་ལ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ། བདེ་བ་ལ་རྣམ་པར་ སྦྱོད་པ་བཏང་སྙོམས་པའོ། །ཞེས་བརྗོད་པ་སྟེ། དགའ་བ་མྱེད་པའི་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་བདེ་བ་ཡང་སྤངས། སྡུག་བསྔལ་ཡང་སྤངས་ཤིང་། ཡིད་བདེ་བ་དང་། ཡིད་མྱི་བདེ་བ་སྔ་ནས་ཀྱང་ནུབ་པས། བདེ་བ་ཡང་མྱེད། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མྱེད་པ། བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པས། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་བྱམས་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་རྒྱ
Chinese
无乐。从无分别的禅定中生起的喜和乐，趋近于第二禅而住。他从喜中离贪，具有正念和正知地安住于舍，以身体体验乐，圣者们称之为具有正念的那个地，对乐行舍，趋近于无喜的第三禅而住。他舍弃了乐，也舍弃了苦，因为先前的心乐和不乐也已灭尽，既无乐也无苦，以舍和念趋近于第四禅而住。他以慈爱之心，广大，极其宽广，无二，无量，无碍，无害，无恼，圆满，极其修习，充满并遍布了以世间法界为界的，直至虚空边际的十方，信解并修行。他以悲悯之心，广大，极其宽广，无二，无量，无碍，无害，无恼，圆满，极其修习，充满并遍布了以世间法界为界的，直至虚空边际的十方，信解并修行。他以喜悦之心，广大，极其宽广，无二，无量，无碍，无害，无恼，圆满，极其修习，充满并遍布了以世间法界为界的，直至虚空边际的十方，信解并修行。他以不执著的方式，以舍心，广大，极其宽广，无二，无量，无碍，无害，无恼，圆满，极其修习，充满并遍布了以世间法界为界的，直至虚空边际的十方，信解并修行。他完全超越了一切色想，有对想灭尽，各种想不再存于心中
English
Without joy. Having arisen from the samadhi of non-discrimination, joy and happiness, he dwells having closely attained the second dhyana. Having become detached from desire from joy, he dwells in equanimity with mindfulness and awareness. Experiencing happiness with the body, that state of the noble ones is said to be with mindfulness, practicing equanimity towards happiness. He dwells having closely attained the third dhyana, which is without joy. He also abandons happiness, also abandons suffering, and since pleasantness and unpleasantness of mind have already ceased, there is neither happiness nor suffering. He dwells having closely attained the fourth dhyana with equanimity and mindfulness. He cultivates a mind imbued with loving-kindness, vast, extremely expansive, non-dual, immeasurable, unobstructed, harmless, unannoyed, complete, and thoroughly cultivated, filling and pervading the ten directions bounded by the realm of the world, reaching to the limits of space, believing and practicing. He cultivates a mind imbued with compassion, vast, extremely expansive, non-dual, immeasurable, unobstructed, harmless, unannoyed, complete, and thoroughly cultivated, filling and pervading the ten directions bounded by the realm of the world, reaching to the limits of space, believing and practicing. He cultivates a mind imbued with joy, vast, extremely expansive, non-dual, immeasurable, unobstructed, harmless, unannoyed, complete, and thoroughly cultivated, filling and pervading the ten directions bounded by the realm of the world, reaching to the limits of space, believing and practicing. He cultivates a mind imbued with equanimity in a non-objective way, vast, extremely expansive, non-dual, immeasurable, unobstructed, harmless, unannoyed, complete, and thoroughly cultivated, filling and pervading the ten directions bounded by the realm of the world, reaching to the limits of space, believing and practicing. He completely transcends all perceptions of form, perceptions of resistance cease, and various perceptions no longer exist in the mind.
Chinese
因此实行，即是说：‘虚空无边’，于虚空无边处生处而安住。他完全超越一切虚空无边处生处，即是说：‘识无边’，于识无边处生处而安住。他完全超越一切识无边处生处，即是说：‘少许皆无’，于少许皆无处生处而安住。他完全超越一切少许皆无处生处，以不专注的方式于非有想非无想处生处而安住。这是菩萨摩诃萨的禅定。当菩萨摩诃萨以虚空的相状和方式，以及特征来平息和升起这些禅定，这些无量和无色界的存在时，完全趋向于一切种智，这就是菩萨摩诃萨的戒律波罗蜜多。他实行忍辱波罗蜜多，远离欲望，远离罪恶的不善之法，具有寻、伺，从远离中生起的喜和乐，于初禅而安住。他寻和伺平息后，内心完全澄净，心意专一，无寻无伺，从禅定中生起的喜和乐，于二禅而安住。他从喜中离贪，具有正念和正知，安住于舍，以身体体验快乐，圣者们宣说：‘具有正念，对快乐实行舍’。即是说，于无喜的第三禅而安住。他舍弃快乐，也舍弃痛苦，以及先前已灭的意乐和不悦，无乐也无苦，以舍和正念，于第四禅而安住。他以慈爱之心
English
Therefore, practicing, that is to say, 'The sky is boundless,' he abides in the realm of boundless space. He completely transcends all realms of boundless space, that is to say, 'Consciousness is boundless,' he abides in the realm of boundless consciousness. He completely transcends all realms of boundless consciousness, that is to say, 'There is nothing at all,' he abides in the realm of nothingness. He completely transcends all realms of nothingness, and abides in the realm of neither perception nor non-perception in a way that is not focused. This is the meditation of a Bodhisattva Mahasattva. When a Bodhisattva Mahasattva, with the aspect and manner of space, and with characteristics, pacifies and arises from these meditations, these immeasurable and formless existences, he completely inclines towards omniscience, this is the discipline perfection of a Bodhisattva Mahasattva. He practices the perfection of patience, separated from desire, separated from sinful and unwholesome dharmas, possessing investigation and analysis, joy and happiness born from separation, and abides in the first dhyana. After his investigation and analysis are pacified, his inner mind is completely clear, his mind becomes one-pointed, without investigation and analysis, joy and happiness born from samadhi, and he abides in the second dhyana. He is detached from desire from joy, possessing mindfulness and awareness, abiding in equanimity, experiencing happiness with his body, the noble ones declare: 'Possessing mindfulness, practicing equanimity towards happiness.' That is to say, he abides in the third dhyana without joy. He abandons happiness, and also abandons suffering, and since the pleasure and displeasure of the mind have already ceased, there is neither happiness nor suffering, with equanimity and mindfulness, he abides in the fourth dhyana. He, with a mind of loving-kindness,