Tibetan
་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རེག་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རེག་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བ་མེད་པར། རེག་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རེག་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རེག་དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རེག་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་ད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རེག་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད
Chinese
当行般若波罗蜜多时，不作意于具一切相智，而作意于触有为是空性，以所缘之方式亦缘有为之空性，亦以空性而生慢心。彼当行般若波罗蜜多时，不作意于具一切相智，而作意于触无为是空性，以所缘之方式亦缘无为之空性，亦以空性而生慢心。彼当行般若波罗蜜多时，不作意于具一切相智，而作意于触超越边际是空性，以所缘之方式亦缘超越边际之空性，亦以空性而生慢心。彼 当行般若波罗蜜多时，不作意于具一切相智，而作意于触无始无终是空性，以所缘之方式亦缘无始无终之空性，亦以空性而生慢心。彼当行般若波罗蜜多时，不作意于具一切相智，而作意于触无舍弃是空性，以所缘之方式亦缘无舍弃之空性，亦以空性而生慢心。彼当行般若波罗蜜多时，不作意于具一切相智，而作意于触自性是空性，以所缘之方式亦缘自性之空性，亦以空性而生慢心。彼当行般若波罗蜜多时，不作意于具一切相智，而作意于触一切法是空性，以所缘之方式亦缘一切法之空性，亦以空性而生慢心。彼当行般若波罗蜜多时，具一切相智
English
When practicing the Perfection of Wisdom, without attending to the possession of all aspects of omniscience, one attends to the touch of conditioned things as emptiness, and also focuses on the emptiness of conditioned things in the manner of an object of focus, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending to the possession of all aspects of omniscience, one attends to the touch of unconditioned things as emptiness, and also focuses on the emptiness of unconditioned things in the manner of an object of focus, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending to the possession of all aspects of omniscience, one attends to the touch of transcendence of extremes as emptiness, and also focuses on the emptiness of transcendence of extremes in the manner of an object of focus, and also generates pride through emptiness. That When practicing the Perfection of Wisdom, without attending to the possession of all aspects of omniscience, one attends to the touch of beginningless and endless as emptiness, and also focuses on the emptiness of beginningless and endless in the manner of an object of focus, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending to the possession of all aspects of omniscience, one attends to the touch of non-abandonment as emptiness, and also focuses on the emptiness of non-abandonment in the manner of an object of focus, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending to the possession of all aspects of omniscience, one attends to the touch of self-nature as emptiness, and also focuses on the emptiness of self-nature in the manner of an object of focus, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending to the possession of all aspects of omniscience, one attends to the touch of all dharmas as emptiness, and also focuses on the emptiness of all dharmas in the manner of an object of focus, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, possessing all aspects of omniscience
Tibetan
་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རེག་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རེག་མྱི་དམྱིགས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི་དམྱིགས་པ་སྟོང་པ་ ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རེག་དངོས་པོ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རེག་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རེག་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ཆོས་ནང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ཆོས་ཕྱི་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པ
Chinese
且具有不作意，觸及自性空之名相而作意，以緣念之方式，亦緣念自性空性，且以空性而生起我慢。彼於般若波羅蜜多行持之時，且具有一切相智，不作意，觸及不可緣空之名相而作意，以緣念之方式，亦緣念不可緣空性，且以空性而生起我慢。彼於般若波羅蜜多行持之時，且具有一切相智，不作意，觸及無事物空之名相而作意，以緣念之方式，亦緣念無事物空性，且以空性而生起我慢。彼於般若波羅蜜多行持之時，且具有一切相智，不作意，觸及自性空之名相而作意，以緣念之方式，亦緣念自性空性，且以空性而生起我慢。彼於般若波羅蜜多行持之時，且具有一切相智，不作意，觸及無事物自性空之名相而作意，以緣念之方式，亦緣念無事物自性空性，且以空性而生起我慢。 善現！復次菩薩摩訶薩，彼於般若波羅蜜多行持之時，且具有一切相智，不作意，觸及法內空之名相而作意，以緣念之方式，亦緣念內空性，且以空性而生起我慢。彼於般若波羅蜜多行持之時，且具有一切相智，不作意，觸及法外空之名相而作意，以緣念之方式，亦緣念外空性，且以空性而生起我慢。彼於般若波羅蜜多行持之時，且具有一切相智
English
And without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends to the name 'emptiness of own-being' by touching it, and he also attends to the emptiness of own-being in the manner of an object of focus, and he also generates conceit through emptiness. When he engages in the perfection of wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends to the name 'unapprehendable emptiness' by touching it, and he also attends to the emptiness of unapprehendability in the manner of an object of focus, and he also generates conceit through emptiness. When he engages in the perfection of wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends to the name 'emptiness of no-thing' by touching it, and he also attends to the emptiness of no-thing in the manner of an object of focus, and he also generates conceit through emptiness. When he engages in the perfection of wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends to the name 'emptiness of essential nature' by touching it, and he also attends to the emptiness of essential nature in the manner of an object of focus, and he also generates conceit through emptiness. When he engages in the perfection of wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends to the name 'emptiness of the essential nature of no-thing' by touching it, and he also attends to the emptiness of the essential nature of no-thing in the manner of an object of focus, and he also generates conceit through emptiness. Furthermore, Subhuti, when that bodhisattva mahasattva engages in the perfection of wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends to the name 'emptiness of the internal' by touching it, and he also attends to the emptiness of the internal in the manner of an object of focus, and he also generates conceit through emptiness. When he engages in the perfection of wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends to the name 'emptiness of the external' by touching it, and he also attends to the emptiness of the external in the manner of an object of focus, and he also generates conceit through emptiness. When he engages in the perfection of wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge,