Tibetan
འི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། ཆོས་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། ཆོས་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། ཆོས་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ཆོས་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ཆོས་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། ཆོས་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བ་མེད་པར། ཆོས་མཐའ་ལས་འདས་པ་ སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ཆོས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐོག་མ་དང་
Chinese
不作意，于法内外空名为作意，以缘的行相，也缘内外空性，也以空性而生起慢心。彼于般若波罗蜜多行时，具足一切相智，不作意，于法空性为空性名为作意，以缘的行相，也缘空性为空性，也以空性而生起慢心。彼于般若波罗蜜多行时，具足一切相智，不作意，于法大空名为作意，以缘的行相，也缘大空性，也以空性而生起慢心。彼于般若波罗蜜多行时，具足一切相智，不作意，于法胜义空名为作意，以缘的行相，也缘胜义空性，也以空性而生起慢心。彼于般若波罗蜜多行时，具足一切相智，不作意，于法有为空名为作意，以缘的行相，也缘有为空性，也以空性而生起慢心。彼于般若波罗蜜多行时，具足一切相智，不作意，于法无为空名为作意，以缘的行相，也缘无为空性，也以空性而生起慢心。彼于般若波罗蜜多行时，具足一切相智，不作意，于法超越边际空名为作意，以缘的行相，也缘超越边际空性，也以空性而生起慢心。彼于般若波罗蜜多行时，具足一切相智，不作意，于法无始无终空名为作意，以缘的行相，也缘初始和
English
Without attending, one attends to what is called the emptiness of inner and outer phenomena. With the aspect of an object, one also focuses on the emptiness of inner and outer, and also generates pride through emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, endowed with all-aspects of knowledge, without attending, one attends to what is called the emptiness of emptiness of phenomena. With the aspect of an object, one also focuses on the emptiness of emptiness, and also generates pride through emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, endowed with all-aspects of knowledge, without attending, one attends to what is called the great emptiness of phenomena. With the aspect of an object, one also focuses on the great emptiness, and also generates pride through emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, endowed with all-aspects of knowledge, without attending, one attends to what is called the ultimate emptiness of phenomena. With the aspect of an object, one also focuses on the ultimate emptiness, and also generates pride through emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, endowed with all-aspects of knowledge, without attending, one attends to what is called the conditioned emptiness of phenomena. With the aspect of an object, one also focuses on the conditioned emptiness, and also generates pride through emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, endowed with all-aspects of knowledge, without attending, one attends to what is called the unconditioned emptiness of phenomena. With the aspect of an object, one also focuses on the unconditioned emptiness, and also generates pride through emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, endowed with all-aspects of knowledge, without attending, one attends to what is called the emptiness of transcendence of extremes of phenomena. With the aspect of an object, one also focuses on the emptiness of transcendence of extremes, and also generates pride through emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, endowed with all-aspects of knowledge, without attending, one attends to what is called the emptiness of beginningless and endless phenomena. With the aspect of an object, one also focuses on the beginning and
Tibetan
ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། ཆོས་དོར་བ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། ཆོས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། ཆོས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། ཆོས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ཆོས་མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། ཆོས་དངོས་པོ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ཆོས་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེ
Chinese
也缘无尽空性，也以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行时，于具一切相智之无作意中，作意于法舍弃无有空性，以缘之理，也缘舍弃无有空性，也以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行时，于具一切相智之无作意中，作意于法自性空性，以缘之理，也缘自性空性，也以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行时，于具一切相智之无作意中，作意于法一切法空性，以缘之理，也缘一切法空性，也以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行时，于具一切相智之无作意中，作意于法自性空性，以缘之理，也缘自性空性，也以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行时，于具一切相智 之无作意中，作意于法不可缘空性，以缘之理，也缘不可缘空性，也以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行时，于具一切相智之无作意中，作意于法无事物空性，以缘之理，也缘无事物空性，也以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行时，于具一切相智之无作意中，作意于法自体性空性，以缘之理，也缘自体性空性，也以空性而生骄慢。
English
Also focuses on endless emptiness, and also becomes arrogant with emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without engaging the mind with the all-knowing, one focuses on the emptiness of abandoning nothing of phenomena, and by way of focusing, one also focuses on the emptiness of abandoning nothing, and also becomes arrogant with emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without engaging the mind with the all-knowing, one focuses on the emptiness of the nature of phenomena, and by way of focusing, one also focuses on the emptiness of nature, and also becomes arrogant with emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without engaging the mind with the all-knowing, one focuses on the emptiness of all phenomena, and by way of focusing, one also focuses on the emptiness of all phenomena, and also becomes arrogant with emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without engaging the mind with the all-knowing, one focuses on the emptiness of the own-characteristic of phenomena, and by way of focusing, one also focuses on the emptiness of own-characteristic, and also becomes arrogant with emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without engaging the mind with the all-knowing, one focuses on the emptiness of the unobservable phenomena, and by way of focusing, one also focuses on the emptiness of the unobservable, and also becomes arrogant with emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without engaging the mind with the all-knowing, one focuses on the emptiness of the non-thingness of phenomena, and by way of focusing, one also focuses on the emptiness of non-thingness, and also becomes arrogant with emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without engaging the mind with the all-knowing, one focuses on the emptiness of the self-essence of phenomena, and by way of focusing, one also focuses on the emptiness of self-essence, and also becomes arrogant with emptiness.
Tibetan
ད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། ཆོས་དངོས་པོ་མྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཕྱི་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་སྟོང་པ་ ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བ་མྱེད་པར། མྱིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་ད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། མྱིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། མྱིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། མྱིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉི
Chinese
如是。彼于般若波罗蜜多行时，不以具足一切相智之心，作意法无事物之自性空性，以所缘之方式，亦缘无事物之自性空性，且以空性而生骄慢。善现，复有菩萨摩诃萨，彼于般若波罗蜜多行时，不以具足一切相智之心，作意眼识内空性，以所缘之方式，亦缘内空性，且以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行时，不以具足一切相智之心，作意眼识外空性，以所缘之方式，亦缘外空性，且以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行时，不以具足一切相智之心，作意眼识内外空性，以所缘之方式，亦缘内外空性，且以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行时，不以具足一切相智之心，作意眼识空性空性，以所缘之方式，亦缘空性空性，且以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行时，不以具足一切相智之心，作意眼识大空性，以所缘之方式，亦缘大空性，且以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行时，不以具足一切相智之心，作意眼识胜义空性，以所缘之方式，亦缘胜义空
English
Thus it is. When he practices the Perfection of Wisdom, without focusing on the mind endowed with all aspects of knowledge, he contemplates the emptiness of the nature of phenomena as non-things. In the manner of an object of focus, he also focuses on the emptiness of the nature of non-things, and he becomes arrogant with emptiness. Subhuti, furthermore, a Bodhisattva Mahasattva, when he practices the Perfection of Wisdom, without focusing on the mind endowed with all aspects of knowledge, he contemplates the emptiness of the eye consciousness as internal emptiness. In the manner of an object of focus, he also focuses on internal emptiness, and he becomes arrogant with emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without focusing on the mind endowed with all aspects of knowledge, he contemplates the emptiness of the eye consciousness as external emptiness. In the manner of an object of focus, he also focuses on external emptiness, and he becomes arrogant with emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without focusing on the mind endowed with all aspects of knowledge, he contemplates the emptiness of the eye consciousness as both internal and external emptiness. In the manner of an object of focus, he also focuses on both internal and external emptiness, and he becomes arrogant with emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without focusing on the mind endowed with all aspects of knowledge, he contemplates the emptiness of the eye consciousness as the emptiness of emptiness. In the manner of an object of focus, he also focuses on the emptiness of emptiness, and he becomes arrogant with emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without focusing on the mind endowed with all aspects of knowledge, he contemplates the emptiness of the eye consciousness as great emptiness. In the manner of an object of focus, he also focuses on great emptiness, and he becomes arrogant with emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without focusing on the mind endowed with all aspects of knowledge, he contemplates the emptiness of the eye consciousness as ultimate emptiness. In the manner of an object of focus, he also focuses on ultimate emp