Tibetan
ད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། མྱིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ། འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། མྱིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། མྱིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། མྱིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། མྱིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོར་བ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོར་བ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། མྱིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་ཀྱིས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་བུ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། མྱིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང
Chinese
现在也缘，以空性也生起我慢。彼于般若波罗蜜多行持时，不以具足一切相智之作意，而以眼之识，有为是空性而作意，以缘之方式，有为之空性也缘，以空性也生起我慢。彼于般若波罗蜜多行持时，不以具足一切相智之作意，而以眼之识无为是空性而作意，以缘之方式，无为之空性也缘，以空性也生起我慢。彼于般若波罗蜜多行持时，不以具足一切相智之作意，而以眼之识，超越边际是空性而作意，以缘之方式，超越边际之空性也缘，以空性也生起我慢。彼于般若波罗蜜多行持时，不以具足一切相智之作意，而以眼之识，无始无终是空性而作意，以缘之方式，无始无终之空性也缘，以空性也生起我慢。彼于般若波罗蜜多行持时，不以具足一切相智之作意，而以眼之识，无舍弃是空性而作意，以缘之方式，无舍弃之空性也缘，以空性也生起我慢。彼于般若波罗蜜多行持时，不以具足一切相智之作意，而以眼之识，自性空性而作意，以缘之方式，自性空性也缘，以空性也生起我慢。彼于般若波罗蜜多行持时，不以具足一切相智之作意，而以眼之识，一切法空
English
Now also focuses, and emptiness also generates pride. When practicing the Perfection of Wisdom, without the intention of possessing all aspects of omniscience, one focuses on the consciousness of the eye, considering conditioned phenomena to be empty, and by way of focusing, one also focuses on the emptiness of conditioned phenomena, and emptiness also generates pride. When practicing the Perfection of Wisdom, without the intention of possessing all aspects of omniscience, one focuses on the consciousness of the eye, considering unconditioned phenomena to be empty, and by way of focusing, one also focuses on the emptiness of unconditioned phenomena, and emptiness also generates pride. When practicing the Perfection of Wisdom, without the intention of possessing all aspects of omniscience, one focuses on the consciousness of the eye, considering that which transcends limits to be empty, and by way of focusing, one also focuses on the emptiness of that which transcends limits, and emptiness also generates pride. When practicing the Perfection of Wisdom, without the intention of possessing all aspects of omniscience, one focuses on the consciousness of the eye, considering that which has no beginning and no end to be empty, and by way of focusing, one also focuses on the emptiness of that which has no beginning and no end, and emptiness also generates pride. When practicing the Perfection of Wisdom, without the intention of possessing all aspects of omniscience, one focuses on the consciousness of the eye, considering that which is not abandoned to be empty, and by way of focusing, one also focuses on the emptiness of that which is not abandoned, and emptiness also generates pride. When practicing the Perfection of Wisdom, without the intention of possessing all aspects of omniscience, one focuses on the consciousness of the eye, considering inherent nature to be empty, and by way of focusing, one also focuses on the emptiness of inherent nature, and emptiness also generates pride. When practicing the Perfection of Wisdom, without the intention of possessing all aspects of omniscience, one focuses on the consciousness of the eye, all phenomena are empty.
Tibetan
་པ། ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། མྱིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། མྱིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མྱི་དམྱིགས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མྱི་དམྱིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། མྱིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དངོས་པོ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། མྱིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་
Chinese
，如此作意。 以所缘之方式，缘一切法空性，且以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行持时，不以具足一切相智之作意，而以眼识自性空之名作意，以所缘之方式，缘自性空性，且以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行持时，不以具足一切相智之作意，而以眼识不可得空之名作意，以所缘之方式，缘不可得空性，且以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行持时，不以具足一切相智之作意，而以眼识无事物空之名作意，以所缘之方式，缘无事物空性，且以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行持时，不以具足一切相智之作意，而以眼识自性空之名作意，以所缘之方式，缘自性空性，且以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行持时，不以具足一切相智之作意，而以眼识无事物之自性空之名作意，以所缘之方式，缘无事物之自性空性，且以空性而生骄慢。 善现，复有菩萨摩诃萨，彼于般若波罗蜜多行持时，不以具足一切相智之作意，而以耳识内空之名作意，以所缘之方式，缘内空性，且以空性而生骄慢。彼于般若的
English
, thus attending to it. In the manner of an object of focus, one focuses on the emptiness of all phenomena, and also becomes arrogant through emptiness. When that one engages in the Perfection of Wisdom, without attending to it as possessing all aspects of omniscience, one attends to the name of the emptiness of the self-nature of eye consciousness, and in the manner of an object of focus, one focuses on the emptiness of self-nature, and also becomes arrogant through emptiness. When that one engages in the Perfection of Wisdom, without attending to it as possessing all aspects of omniscience, one attends to the name of the emptiness of the unobservable of eye consciousness, and in the manner of an object of focus, one focuses on the emptiness of the unobservable, and also becomes arrogant through emptiness. When that one engages in the Perfection of Wisdom, without attending to it as possessing all aspects of omniscience, one attends to the name of the emptiness of the absence of things of eye consciousness, and in the manner of an object of focus, one focuses on the emptiness of the absence of things, and also becomes arrogant through emptiness. When that one engages in the Perfection of Wisdom, without attending to it as possessing all aspects of omniscience, one attends to the name of the emptiness of the essence of eye consciousness, and in the manner of an object of focus, one focuses on the emptiness of essence, and also becomes arrogant through emptiness. When that one engages in the Perfection of Wisdom, without attending to it as possessing all aspects of omniscience, one attends to the name of the emptiness of the essence of the absence of things of eye consciousness, and in the manner of an object of focus, one focuses on the emptiness of the essence of the absence of things, and also becomes arrogant through emptiness. Furthermore, Subhuti, a Bodhisattva Mahasattva, when that one engages in the Perfection of Wisdom, without attending to it as possessing all aspects of omniscience, one attends to the name of the inner emptiness of ear consciousness, and in the manner of an object of focus, one focuses on inner emptiness, and also becomes arrogant through emptiness. That one in the Perfection of