Tibetan
་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རོ་ཕྱི་ན་ང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རོ་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྟོང་ པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རོ་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། ད་མྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རོ་དོན་ད་མ་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ལོམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རོ་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རོ་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རོ་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རོ་ཐོག་མ་ དང་ཐ་མ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས
Chinese
具有一切相智之心的无作意，心中作念说：‘外内空’，以所缘的方式也缘外内空性，也以空性而生起我慢。当他行般若波罗蜜多时，具有一切相智之心的无作意，心中作念说：‘空性空’，以所缘的方式也缘空性空性，也以空性而生起我慢。当他行般若波罗蜜多时，具有一切相智之心的无作意，心中作念说：‘大空’，以所缘的方式也缘大空性，也以空性而生起我慢。当他行般若波罗蜜多时，具有一切相智之心的无作意，心中作念说：‘胜义空’，以所缘的方式也缘胜义空性，也以空性而生起我慢。当他行般若波罗蜜多时，具有一切相智之心的无作意，心中作念说：‘有为空’，以所缘的方式也缘有为空性，也以空性而生起我慢。当他行般若波罗蜜多时，具有一切相智之心的无作意，心中作念说：‘无为空’，以所缘的方式也缘无为空性，也以空性而生起我慢。当他行般若波罗蜜多时，具有一切相智之心的无作意，心中作念说：‘无边际空’，以所缘的方式也缘无边际空性，也以空性而生起我慢。当他行般若波罗蜜多时，具有一切相智之心的无作意，心中作念说：‘无始无终空’，以所缘的方式
English
Without the intention of having a mind endowed with all aspects of omniscience, one thinks, 'Outer and inner emptiness.' One also focuses on the emptiness of outer and inner as an object of focus, and also becomes arrogant with emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, without the intention of having a mind endowed with all aspects of omniscience, one thinks, 'Emptiness of emptiness.' One also focuses on the emptiness of emptiness as an object of focus, and also becomes arrogant with emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, without the intention of having a mind endowed with all aspects of omniscience, one thinks, 'Great emptiness.' One also focuses on the great emptiness as an object of focus, and also becomes arrogant with emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, without the intention of having a mind endowed with all aspects of omniscience, one thinks, 'Ultimate emptiness.' One also focuses on the ultimate emptiness as an object of focus, and also becomes arrogant with emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, without the intention of having a mind endowed with all aspects of omniscience, one thinks, 'Conditioned emptiness.' One also focuses on the conditioned emptiness as an object of focus, and also becomes arrogant with emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, without the intention of having a mind endowed with all aspects of omniscience, one thinks, 'Unconditioned emptiness.' One also focuses on the unconditioned emptiness as an object of focus, and also becomes arrogant with emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, without the intention of having a mind endowed with all aspects of omniscience, one thinks, 'Emptiness beyond extremes.' One also focuses on the emptiness beyond extremes as an object of focus, and also becomes arrogant with emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, without the intention of having a mind endowed with all aspects of omniscience, one thinks, 'Emptiness without beginning or end.'
Tibetan
་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རོ་དོར་བ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོར་བ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རོ་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རོ་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རོ་མྱི་དམྱིགས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མྱི་དམྱིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རོ་དངོས་པོ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རོ་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རོ་དངོས་པོ་མྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རེག་ནང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རེག་ཕྱི་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རེག་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རེག་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རེག་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རེག་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ
Chinese
以…的方式，也缘无始无终的空性，也以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行时，于具一切相智之无作意中，作意于所谓舍弃无有空性，以缘的方式，也缘舍弃无有空性，也以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行时，于具一切相智之无作意中，作意于所谓自性空性，以缘的方式，也缘自性空性，也以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行时，于具一切相智之无作意中，作意于所谓诸法皆空，以缘的方式，也缘诸法皆空，也以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行时，于具一切相智之无作意中，作意于所谓自相空性，以缘的方式，也缘自相空性，也以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行时，于具一切相智之无作意中，作意于所谓不可缘空性，以缘的方式，也缘不可缘空性，也以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行时，于具一切相智之无作意中， 作意于所谓无事物空性，以缘的方式，也缘无事物空性，也以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行时，于具一切相智之无作意中，作意于所谓自性空性，以缘的方式，也缘自性空性，也以空
English
In the manner of..., one also focuses on emptiness, which is without beginning or end, and also becomes arrogant with emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, in the non-conceptualization that possesses all aspects of knowledge, one contemplates what is called the emptiness of non-abandonment. In the manner of focusing, one also focuses on the emptiness of non-abandonment, and also becomes arrogant with emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, in the non-conceptualization that possesses all aspects of knowledge, one contemplates what is called the emptiness of inherent existence. In the manner of focusing, one also focuses on the emptiness of inherent existence, and also becomes arrogant with emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, in the non-conceptualization that possesses all aspects of knowledge, one contemplates what is called the emptiness of all phenomena. In the manner of focusing, one also focuses on the emptiness of all phenomena, and also becomes arrogant with emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, in the non-conceptualization that possesses all aspects of knowledge, one contemplates what is called the emptiness of self-characteristic. In the manner of focusing, one also focuses on the emptiness of self-characteristic, and also becomes arrogant with emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, in the non-conceptualization that possesses all aspects of knowledge, one contemplates what is called the emptiness of non-objectification. In the manner of focusing, one also focuses on the emptiness of non-objectification, and also becomes arrogant with emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, in the non-conceptualization that possesses all aspects of knowledge, one contemplates what is called the emptiness of no-thingness. In the manner of focusing, one also focuses on the emptiness of no-thingness, and also becomes arrogant with emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, in the non-conceptualization that possesses all aspects of knowledge, one contemplates what is called the emptiness of essence. In the manner of focusing, one also focuses on the emptiness of essence, and also
Chinese
空性本身也生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心来作意，而是作意于所谓的无事物自性空，以所缘的方式也缘于无事物自性空性，并且以空性本身也生起我慢。 善现，此外，菩萨摩诃萨，当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心来作意，而是作意于所谓的内空，以所缘的方式也缘于内空性，并且以空性本身也生起我慢。 当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心来作意，而是作意于所谓的外空，以所缘的方式也缘于外空性，并且以空性本身也生起我慢。 当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心来作意，而是作意于所谓的内外空，以所缘的方式也缘于内外空性，并且以空性本身也生起我慢。 当他修习般若波罗蜜多时， 不以具足一切相智之心来作意，而是作意于所谓的空性空，以所缘的方式也缘于空性空性，并且以空性本身也生起我慢。 当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心来作意，而是作意于所谓的广空，以所缘的方式也缘于广空性，并且以空性本身也生起我慢。 当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心来作意，而是作意于所谓的胜义空，以所缘的方式也缘于胜义空性，并且以空性本身也生起我慢。 他
English
Emptiness itself also gives rise to pride. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends to what is called emptiness of the nature of non-things, and also focuses on the emptiness of the nature of non-things as an object of focus, and also arises pride through emptiness itself. Furthermore, Subhuti, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends to what is called inner emptiness, and also focuses on inner emptiness as an object of focus, and also arises pride through emptiness itself. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends to what is called outer emptiness, and also focuses on outer emptiness as an object of focus, and also arises pride through emptiness itself. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends to what is called emptiness of inner and outer, and also focuses on emptiness of inner and outer as an object of focus, and also arises pride through emptiness itself. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends to what is called emptiness of emptiness, and also focuses on emptiness of emptiness as an object of focus, and also arises pride through emptiness itself. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends to what is called great emptiness, and also focuses on great emptiness as an object of focus, and also arises pride through emptiness itself. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends to what is called ultimate emptiness, and also focuses on ultimate emptiness as an object of focus, and also arises pride through emptiness itself. He