Tibetan
་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། སྒྲ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། དྲི་ནང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། དྲི་ཕྱི་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། དྲི་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། དྲི་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། དྲི་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། དྲི་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ
Chinese
也因此而自满。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心来作意，而是作意于名为“无事物自性空”之声。以目标的方式，他也将无事物自性空性作为目标，并且也因空性而自满。 善现，此外，菩萨摩诃萨，当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心来作意，而是作意于名为“内空”之声。以目标的方式，他也将内空性作为目标，并且也因空性而自满。 当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心来作意，而是作意于名为“外空”之声。以目标的方式，他也将外空性作为目标，并且也因空性而自满。 当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心来作意，而是作意于名为“内外空”之声。以目标的方式，他也将内外空性作为目标，并且也因空性而自满。 当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心来作意，而是作意于名为“空性空”之声。以目标的方式，他也将空性空性作为目标，并且也因空性而自满。 当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心来作意，而是作意于名为“大空”之声。以目标的方式，他也将大空性作为目标，并且也因空性而自满。 当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心来作意，而是作意于名为“胜义空”之声。以目标的方式，他也将胜义空性作为目标，并且也因空性而自满。当他修习般若波
English
also becomes conceited because of it. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends to what is called "emptiness of the nature of non-things." In the manner of an object, he also takes the emptiness of the nature of non-things as an object, and also becomes conceited because of emptiness. Furthermore, Subhuti, the Bodhisattva Mahasattva, when he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends to what is called "inner emptiness." In the manner of an object, he also takes inner emptiness as an object, and also becomes conceited because of emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends to what is called "outer emptiness." In the manner of an object, he also takes outer emptiness as an object, and also becomes conceited because of emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends to what is called "inner-outer emptiness." In the manner of an object, he also takes inner-outer emptiness as an object, and also becomes conceited because of emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends to what is called "emptiness of emptiness." In the manner of an object, he also takes emptiness of emptiness as an object, and also becomes conceited because of emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends to what is called "great emptiness." In the manner of an object, he also takes great emptiness as an object, and also becomes conceited because of emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends to what is called "ultimate emptiness." In the manner of an object, he also takes ultimate emptiness as an object, and also becomes conceited because of emptiness. When he practices the Perfectio
Tibetan
་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། དྲི་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། དྲི་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། དྲི་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། དྲི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། དྲི་དོར་བ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོར་བ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། དྲི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། དྲི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་
Chinese
在修持般若波罗蜜多时，不作意于具足一切相智，而作意于“有为法空”之名，以所缘之方式缘有为法空性，并且以空性而生起慢心。彼于修持般若波罗蜜多时，不作意于具足一切相智，而作意于“无为法空”之名，以所缘之方式缘无为法空性，并且以空性而生起慢心。彼于修持般若波罗蜜多时，不作意于具足一切相智，而作意于“超越边际空”之名，以所缘之方式缘超越边际空性，并且以空性而生起慢心。彼于修持般若波罗蜜多时，不作意于具足一切相智，而作意于“无始无终空”之名，以所缘之方式缘无始无终空性，并且以空性而生起慢心。彼 于修持般若波罗蜜多时，不作意于具足一切相智，而作意于“不可弃舍空”之名，以所缘之方式缘不可弃舍空性，并且以空性而生起慢心。彼于修持般若波罗蜜多时，不作意于具足一切相智，而作意于“自性空”之名，以所缘之方式缘自性空性，并且以空性而生起慢心。彼于修持般若波罗蜜多时，不作意于具足一切相智，而作意于“诸法皆空”之名，以所缘之方式缘诸法皆空性，并且以空性而生起慢心。彼于修持般若波罗蜜多时，不作意于具足一切相智
English
When practicing the Perfection of Wisdom, without attending to the possession of all aspects of knowledge, one attends to the name "Empty of Conditioned Things," and focuses on the emptiness of conditioned things as an object of focus, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending to the possession of all aspects of knowledge, one attends to the name "Empty of Unconditioned Things," and focuses on the emptiness of unconditioned things as an object of focus, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending to the possession of all aspects of knowledge, one attends to the name "Empty of Transcendence of Limits," and focuses on the emptiness of transcendence of limits as an object of focus, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending to the possession of all aspects of knowledge, one attends to the name "Empty of Beginning and End," and focuses on the emptiness of beginning and end as an object of focus, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending to the possession of all aspects of knowledge, one attends to the name "Empty of Non-Abandonment," and focuses on the emptiness of non-abandonment as an object of focus, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending to the possession of all aspects of knowledge, one attends to the name "Empty of Own-Nature," and focuses on the emptiness of own-nature as an object of focus, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending to the possession of all aspects of knowledge, one attends to the name "Empty of All Dharmas," and focuses on the emptiness of all dharmas as an object of focus, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending to the possession of all aspects of knowledge
Tibetan
པའི་ཡིད་ལ་བྱо-ིབྱ་བ་མེད་པར། དྲི་ར་ང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། ད་མྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ར་ང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་ར་བ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། དྲི་མྱི་དམྱིགས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། ད་མྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མྱི་ད་མྱིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་ད་མྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར་། དྲི་ད་ངོས་པོ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། ད་མྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་ད་མྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ལོམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། དྲི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། དྲི་ད་ངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། ད་མྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ད་ངོས་པོ་མྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །ར་བ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རོ་ན་ང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་ར་བ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རོ་ཕྱི་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན
Chinese
的作意，不作意，思惟说“如的自性空”，以能缘的方式，也缘如的自性空性，也以空性而生起慢心。彼于智慧波罗蜜多行时，不作意具有一切相智，思惟说“无所缘空”，以能缘的方式，也缘无所缘空性，也以空性而生起慢心。彼于智慧波罗蜜多行时，不作意具有一切相智，思惟说“无事物空”，以能缘的方式，也缘无事物空性， 也以空性而生起慢心。彼于智慧波罗蜜多行时，不作意具有一切相智，思惟说“自性空”，以能缘的方式，也缘自性空性，也以空性而生起慢心。彼于智慧波罗蜜多行时，不作意具有一切相智，思惟说“无事物自性空”，以能缘的方式，也缘无事物自性空性，也以空性而生起慢心。饶益，复次菩萨摩诃萨，彼于智慧波罗蜜多行时，不作意具有一切相智，思惟说“内空”，以能缘的方式，也缘内空性，也以空性而生起慢心。彼于智慧波罗蜜多行时，不作意具有一切相智，思惟说“外空”，以能缘的方式，也缘外空性，也以空性而生起慢心。彼于智慧波罗蜜多行时，一切相智
English
Without attending to the mind of, he contemplates that the characteristic of "ra nga" is emptiness. In the manner of focusing, he also focuses on the emptiness of the characteristic of "ra nga," and also generates pride through emptiness. When he engages in the perfection of wisdom, without attending to the mind that possesses all aspects of knowledge, he contemplates that "unapprehendable emptiness" is emptiness. In the manner of focusing, he also focuses on the emptiness of unapprehendability, and also generates pride through emptiness. When he engages in the perfection of wisdom, without attending to the mind that possesses all aspects of knowledge, he contemplates that "non-entity emptiness" is emptiness. In the manner of focusing, he also focuses on the emptiness of non-entity, and also generates pride through emptiness. When he engages in the perfection of wisdom, without attending to the mind that possesses all aspects of knowledge, he contemplates that "self-nature emptiness" is emptiness. In the manner of focusing, he also focuses on the emptiness of self-nature, and also generates pride through emptiness. When he engages in the perfection of wisdom, without attending to the mind that possesses all aspects of knowledge, he contemplates that "non-entity self-nature emptiness" is emptiness. In the manner of focusing, he also focuses on the emptiness of non-entity self-nature, and also generates pride through emptiness. Ra ba 'byor, furthermore, Bodhisattva Mahasattva, when he engages in the perfection of wisdom, without attending to the mind that possesses all aspects of knowledge, he contemplates that "internal emptiness" is emptiness. In the manner of focusing, he also focuses on internal emptiness, and also generates pride through emptiness. When he engages in the perfection of wisdom, without attending to the mind that possesses all aspects of knowledge, he contemplates that "external emptiness" is emptiness. In the manner of focusing, he also focuses on external emptiness, and also generates pride through emptiness. When he engages in the perfection of wisdom, all aspects of knowledge