Tibetan
ང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། ཡིད་དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། ཡིད་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། ཡིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་ར་བ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར་། ཡིད་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ར་ང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། ཡིད་མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། ཡིད་ད་ངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། ཡིད་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་
Chinese
于名为“我”之处作意，以所缘之方式，亦缘无始无终之空性，亦以空性而生起慢心。彼于般若波罗蜜多行持之时，不以具足一切相智之作意，于无舍弃作意，于名为“空”之处作意，以所缘之方式，亦缘无舍弃之空性，亦以空性而生起慢心。彼于般若波罗蜜多行持之时，不以具足一切相智之作意，于自性空处作意，以所缘之方式，亦缘自性空性，亦以空性而生起慢心。彼于般若波罗蜜多行持之时，不以具足一切 相智之作意，于诸法皆空处作意，以所缘之方式，亦缘诸法皆空之空性，亦以空性而生起慢心。彼于般若波罗蜜多行持之时，不以具足一切相智之作意，于自相空处作意，以所缘之方式，亦缘自相空性，亦以空性而生起慢心。彼于般若波罗蜜多行持之时，不以具足一切相智之作意，于不可缘空处作意，以所缘之方式，亦缘不可缘之空性，亦以空性而生起慢心。彼于般若波罗蜜多行持之时，不以具足一切相智之作意，于无事物空处作意，以所缘之方式，亦缘无事物之空性，亦以空性而生起慢心。彼于般若波罗蜜多行持之时，不以具足一切相智之作意，于自性空处作意，以所缘之方式，亦缘自性空
English
Focusing the mind on what is called "I," one also focuses on emptiness, which is without beginning or end, in the manner of an object of focus, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without focusing on possessing all aspects of omniscience, one focuses the mind on what is called "unabandoned emptiness," without abandoning the mind, and also focuses on the emptiness of non-abandonment in the manner of an object of focus, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without focusing on possessing all aspects of omniscience, one focuses the mind on what is called "emptiness of inherent existence," and also focuses on the emptiness of inherent existence in the manner of an object of focus, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without focusing on possessing all aspects of omniscience, one focuses the mind on what is called "all phenomena are empty," and also focuses on the emptiness of all phenomena in the manner of an object of focus, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without focusing on possessing all aspects of omniscience, one focuses the mind on what is called "emptiness of self-nature," and also focuses on the emptiness of self-nature in the manner of an object of focus, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without focusing on possessing all aspects of omniscience, one focuses the mind on what is called "unobservable emptiness," and also focuses on the emptiness of unobservability in the manner of an object of focus, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without focusing on possessing all aspects of omniscience, one focuses the mind on what is called "emptiness of no thing," and also focuses on the emptiness of no thing in the manner of an object of focus, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without focusing on possessing all aspects of omniscience, one focuses the mind on what is called "emptiness of own-being," and also focuses on the emptiness of own-being
Tibetan
ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་ར་བ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། ཡིད་དངོས་པོ་མྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། གཟུགས་ནང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། གཟུགས་ཕྱི་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། གཟུགས་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། གཟུགས་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར་གཟུགས་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཟླམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། གཟུགས་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་ གྱིས་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམ
Chinese
也缘于，也以空性而生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心来作意，而是以心来作意那无事物自性的空性，以缘的方式也缘于无事物自性的空性，也以空性而生起我慢。善现，再者，菩萨摩诃萨当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心来作意，而是以心来作意色内空，以缘的方式也缘于内空性，也以空性而生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心来作意，而是以心来作意色外空，以缘的方式也缘于外空性，也以空性而生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心来作意，而是以心来作意色内外空，以缘的方式也缘于内外空性，也以空性而生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心来作意，而是以心来作意色空性空性，以缘的方式也缘于空性空性，也以空性而生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心来作意，而是以心来作意色大空性，以缘的方式也缘于大空性，也以空性而生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心来作意，而是以心来作意色胜义空性，以缘的方式也缘于胜义空性，也以空性而生起我慢。
English
Also focuses on, and also generates pride through emptiness. When he practices the Prajñāpāramitā, without applying his mind with the nature of all-knowingness, he applies his mind to what is called the emptiness of the nature of things that are without substance. In the manner of focusing, he also focuses on the emptiness of the nature of things that are without substance, and also generates pride through emptiness. Furthermore, Subhuti, when a Bodhisattva Mahāsattva practices the Prajñāpāramitā, without applying his mind with the nature of all-knowingness, he applies his mind to what is called the emptiness of form internally. In the manner of focusing, he also focuses on the internal emptiness, and also generates pride through emptiness. When he practices the Prajñāpāramitā, without applying his mind with the nature of all-knowingness, he applies his mind to what is called the emptiness of form externally. In the manner of focusing, he also focuses on the external emptiness, and also generates pride through emptiness. When he practices the Prajñāpāramitā, without applying his mind with the nature of all-knowingness, he applies his mind to what is called the emptiness of form both internally and externally. In the manner of focusing, he also focuses on the emptiness of both internally and externally, and also generates pride through emptiness. When he practices the Prajñāpāramitā, without applying his mind with the nature of all-knowingness, he applies his mind to what is called the emptiness of the emptiness of form. In the manner of focusing, he also focuses on the emptiness of emptiness, and also generates pride through emptiness. When he practices the Prajñāpāramitā, without applying his mind with the nature of all-knowingness, he applies his mind to what is called the great emptiness of form. In the manner of focusing, he also focuses on the great emptiness, and also generates pride through emptiness. When he practices the Prajñāpāramitā, without applying his mind with the nature of all-knowingness, he applies his mind to what is called the ultimate emptiness of form. In the manner of focusing, he also focuses on the ultimate emptiness, and also generates pri
Tibetan
ས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། གཟུགས་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། གཟུགས་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། གཟུགས་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། གཟུགས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། གཟུགས་དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། གཟུགས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བ་མེད་པར། གཟུགས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི
Chinese
这样做。当他修行般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是作意于“色是有为的空性”。以所缘的方式缘有为的空性，并且以空性而生起慢心。当他修行般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是作意于“色是无为的空性”。以所缘的方式缘无为的空性，并且以空性而生起慢心。当他修行般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是作意于“色是超越边际的空性”。以所缘的方式缘超越边际的空性，并且以空性而生起慢心。当他修行般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是作意于“色是无始无终的空性”。以所缘的方式缘无始无终的空性，并且以空性而生起慢心。当他修行般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是作意于“色是不可舍弃的空性”。以所缘的方式缘不可舍弃的空性，并且以空性而生起慢心。当他修行般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心 作意，而是作意于“色是自性空”。以所缘的方式缘自性空，并且以空性而生起慢心。当他修行般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是作意于“色是诸法空”。以所缘的方式缘诸法空，并且以空性而生起慢心。当他修行般若波罗蜜多时
English
Thus he does. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of omniscience, he attends to "form is conditioned emptiness." He also attends to conditioned emptiness as an object of focus, and also generates pride with emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of omniscience, he attends to "form is unconditioned emptiness." He also attends to unconditioned emptiness as an object of focus, and also generates pride with emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of omniscience, he attends to "form is emptiness beyond limits." He also attends to emptiness beyond limits as an object of focus, and also generates pride with emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of omniscience, he attends to "form is emptiness without beginning or end." He also attends to emptiness without beginning or end as an object of focus, and also generates pride with emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of omniscience, he attends to "form is emptiness that cannot be abandoned." He also attends to emptiness that cannot be abandoned as an object of focus, and also generates pride with emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of omniscience, he attends to "form is emptiness of inherent nature." He also attends to emptiness of inherent nature as an object of focus, and also generates pride with emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of omniscience, he attends to "form is emptiness of all dharmas." He also attends to emptiness of all dharmas as an object of focus, and also generates pride with emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom