Tibetan
རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། ལྕེའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། ལྕེའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལྕེའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་ མེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལྕེའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལྕེའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཞེས་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། ལྕེའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལྕེའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལྕེའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་མྱི་དམྱིགས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་ པའི་ཚུལ་གྱིས་མྱི་དམྱིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལྕེའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་དངོས་པོ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། ལྕེའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལྕེའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལུས་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་ནང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་ད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལུས་ཀྱི་འདུས་ ཏེ་རེག་པའི་
Chinese
当行持般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以舌的聚集而生之触的因缘，作意感受是无为的空性，以所缘的方式也缘无为的空性，并且以空性而生起我慢。当行持般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以舌的聚集而生之触的因缘，作意感受是超越边际的空性，以所缘的方式也缘超越边际的空性，并且以空性而生起我慢。当行持般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以舌的聚集而生之触的因缘，作意感受是无始无终的空性，以所缘的方式也缘无始无终的空性，并且以空性而生起我慢。当行持般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以舌的聚集而生之触的因缘，作意感受是无舍弃的空性，以所缘的方式也缘无舍弃的空性，并且以空性而生起我慢。当行持般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以舌的聚集而生之触的因缘，作意感受是自性空，以所缘的方式也缘自性空性，并且以空性而生起我慢。当行持般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以舌的聚集而生之触的因缘，作意感受是诸法皆空，以所缘的方式也缘诸法皆空性，并且以空性而生起我慢。当行持般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以
English
When practicing the Perfection of Wisdom, without focusing with a mind endowed with all-knowingness, but rather, due to the condition of the touch arising from the gathering of the tongue, one focuses on the feeling as the unconditioned emptiness, and also focuses on the unconditioned emptiness in the manner of an object of focus, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without focusing with a mind endowed with all-knowingness, but rather, due to the condition of the touch arising from the gathering of the tongue, one focuses on the feeling as the emptiness that transcends limits, and also focuses on the emptiness that transcends limits in the manner of an object of focus, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without focusing with a mind endowed with all-knowingness, but rather, due to the condition of the touch arising from the gathering of the tongue, one focuses on the feeling as the emptiness without beginning or end, and also focuses on the emptiness without beginning or end in the manner of an object of focus, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without focusing with a mind endowed with all-knowingness, but rather, due to the condition of the touch arising from the gathering of the tongue, one focuses on the feeling as the emptiness without abandonment, and also focuses on the emptiness without abandonment in the manner of an object of focus, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without focusing with a mind endowed with all-knowingness, but rather, due to the condition of the touch arising from the gathering of the tongue, one focuses on the feeling as emptiness of inherent existence, and also focuses on the emptiness of inherent existence in the manner of an object of focus, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without focusing with a mind endowed with all-knowingness, but rather, due to the condition of the touch arising from the gathering of the tongue, one focuses on the feeling as all phenomena being empty, and also focuses on the emptiness of all phenomena in the manner of an object of focus, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without focusing with a mind endowed with all-knowingness, but rather, due to
Chinese
舌的聚集而接触的因缘所生的感受，观想为自性空。以所缘的方式，也缘自性空性，并且以空性而生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智的方式作意，而是观想舌的聚集而接触的因缘所生的感受，不可见空。以所缘的方式，也缘不可见空性，并且以空性而生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智的方式作意，而是观想舌的聚集而接触的因缘所生的感受，无事物空。以所缘的方式，也缘无事物空性，并且以空性而生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智的方式作意，而是观想舌的聚集而接触的因缘所生的感受，自性空。以所缘的方式，也缘自性空性，并且以空性而生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智的方式作意，而是观想舌的聚集而接触的因缘所生的感受，无事物自性空。以所缘的方式，也缘无事物自性空性，并且以空性而生起我慢。 善现，此外，菩萨摩诃萨，当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智的方式作意，而是观想身体的聚集而接触的因缘所生的感受，内空。以所缘的方式，也缘内空性，并且以空性而生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智的方式作意，而是观想身体的聚集而接触的
English
When the feeling born from the condition of the tongue's gathering and touching is contemplated as emptiness of its own nature, and the emptiness of its own nature is also contemplated in the manner of an object, and pride arises from emptiness, then when practicing the Perfection of Wisdom, without contemplating in a way that possesses all aspects of knowledge, one contemplates the feeling born from the condition of the tongue's gathering and touching as invisible emptiness. In the manner of an object, one also contemplates the emptiness of invisibility, and pride arises from emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without contemplating in a way that possesses all aspects of knowledge, one contemplates the feeling born from the condition of the tongue's gathering and touching as emptiness of no thing. In the manner of an object, one also contemplates the emptiness of no thing, and pride arises from emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without contemplating in a way that possesses all aspects of knowledge, one contemplates the feeling born from the condition of the tongue's gathering and touching as emptiness of own-being. In the manner of an object, one also contemplates the emptiness of own-being, and pride arises from emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without contemplating in a way that possesses all aspects of knowledge, one contemplates the feeling born from the condition of the tongue's gathering and touching as emptiness of own-being of no thing. In the manner of an object, one also contemplates the emptiness of own-being of no thing, and pride arises from emptiness. Furthermore, Subhuti, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, without contemplating in a way that possesses all aspects of knowledge, one contemplates the feeling born from the condition of the body's gathering and touching as inner emptiness. In the manner of an object, one also contemplates inner emptiness, and pride arises from emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without contemplating in a way that possesses all aspects of knowledge, one contemplates the feeling born from the condition of the body's gathering and touching as