Tibetan
་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། སྣའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། སྣའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་མྱི་དམྱིགས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། སྣའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་དངོས་པོ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། སྣའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། སྣའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ ཚོར་བ་དངོས་པོ་མྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལྕེའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་ནང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལྕེའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་ཕྱི་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་ད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། ལྕེའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ། ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་ད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལྕེའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚོར་བ་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལྕེའི་ འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལྕེའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཞེས་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལྕེའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་
Chinese
因为接触的缘故而产生的感受，所有法都是空性，这样去作意。以所缘的方式，即使是所有法的空性也作为所缘，并且以空性而生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智的作意，因为鼻根聚集而接触的缘故而产生的感受，自性空，这样去作意。以所缘的方式，即使是自性空性也作为所缘，并且以空性而生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智的作意，因为鼻根聚集而接触的缘故而产生的感受，不可得空，这样去作意。以所缘的方式，即使是不可得空性也作为所缘，并且以空性而生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智的作意，因为鼻根聚集而接触的缘故而产生的感受，无事物空，这样去作意。以所缘的方式，即使是无事物空性也作为所缘，并且以空性而生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智的作意，因为鼻根聚集而接触的缘故而产生的感受，自性空，这样去作意。以所缘的方式，即使是自性空性也作为所缘，并且以空性而生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智的作意，因为鼻根聚集而接触的缘故而产生的感受，无事物的自性空，这样去作意。以所缘的方式，即使是无事物的自性空性也作为所缘，并且以空性而生起我慢。 善现，此外，当菩萨摩诃萨修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智的作意，因为舌根聚集而接触的缘故而
English
Because of the condition of contact, feeling, all dharmas are empty, thus he attends. In the manner of an object of focus, even the emptiness of all dharmas is taken as an object, and he becomes conceited with emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with the mind endowed with all-knowingness, because of the condition of the nose gathering and contacting, feeling, self-nature is empty, thus he attends. In the manner of an object of focus, even the emptiness of self-nature is taken as an object, and he becomes conceited with emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with the mind endowed with all-knowingness, because of the condition of the nose gathering and contacting, feeling, the unobservable is empty, thus he attends. In the manner of an object of focus, even the emptiness of the unobservable is taken as an object, and he becomes conceited with emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with the mind endowed with all-knowingness, because of the condition of the nose gathering and contacting, feeling, the non-thing is empty, thus he attends. In the manner of an object of focus, even the emptiness of the non-thing is taken as an object, and he becomes conceited with emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with the mind endowed with all-knowingness, because of the condition of the nose gathering and contacting, feeling, intrinsic nature is empty, thus he attends. In the manner of an object of focus, even the emptiness of intrinsic nature is taken as an object, and he becomes conceited with emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with the mind endowed with all-knowingness, because of the condition of the nose gathering and contacting, feeling, the intrinsic nature of non-things is empty, thus he attends. In the manner of an object of focus, even the emptiness of the intrinsic nature of non-things is taken as an object, and he becomes conceited with emptiness. Furthermore, Subhuti, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, without attending with the mind endowed with all-knowingness, because of the condition of the tongue gathering and contacting,
Chinese
以舌和合触的因缘，于感受中作意，谓之内空。以所缘之相亦缘之内空性，亦以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行时，于具一切相智之作意而无有，以舌和合触的因缘，于感受中作意，谓之外空。以所缘之相亦缘之外空性，亦以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行时，于具一切相智之作意而无有，以舌和合触的因缘，于感受中作意，谓之内外空。以所缘之相亦缘之内外空性，亦以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行时，于具一切相智之作意而无有，以舌和合触的因缘，于感受中作意，谓之空性空。以所缘之相亦缘之空性空性，亦以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行时，于具一切相智之作意而无有，以舌 和合触的因缘，于感受中作意，谓之大空。以所缘之相亦缘之大空性，亦以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行时，于具一切相智之作意而无有，以舌和合触的因缘，于感受中作意，谓之胜义空。以所缘之相亦缘之胜义空性，亦以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行时，于具一切相智之作意而无有，以舌和合触的因缘，于感受中作意，谓之有为空。以所缘之相亦缘之有为空性，亦以空性而生骄慢。彼于
English
Through the condition of the tongue's union and contact, one attends to the feeling, calling it inner emptiness. One also focuses on the inner emptiness itself as an object of focus, and also becomes arrogant through emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, without attending to the aspect of possessing all knowledge, through the condition of the tongue's union and contact, one attends to the feeling, calling it outer emptiness. One also focuses on the outer emptiness itself as an object of focus, and also becomes arrogant through emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, without attending to the aspect of possessing all knowledge, through the condition of the tongue's union and contact, one attends to the feeling, calling it inner and outer emptiness. One also focuses on the inner and outer emptiness itself as an object of focus, and also becomes arrogant through emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, without attending to the aspect of possessing all knowledge, through the condition of the tongue's union and contact, one attends to the feeling, calling it emptiness of emptiness. One also focuses on the emptiness of emptiness itself as an object of focus, and also becomes arrogant through emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, without attending to the aspect of possessing all knowledge, through the condition of the tongue union and contact, one attends to the feeling, calling it great emptiness. One also focuses on the great emptiness itself as an object of focus, and also becomes arrogant through emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, without attending to the aspect of possessing all knowledge, through the condition of the tongue's union and contact, one attends to the feeling, calling it ultimate emptiness. One also focuses on the ultimate emptiness itself as an object of focus, and also becomes arrogant through emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, without attending to the aspect of possessing all knowledge, through the condition of the tongue's union and contact, one attends to the feeling, calling it conditioned emptiness. One also focuses on the conditioned emptiness itself as an object of focus, and also becomes arrogant through emptiness. When one