Tibetan
པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣ་བའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རྣ་བའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣ་བའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣ་བའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣ་བའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣ་བའི་ འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོར་བ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣ་བའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ
Chinese
之时。 不以具足一切相智之心而作意。 以耳之和合而生之触为缘之感受，作意为胜义空。以所缘之方式，亦缘胜义空性。亦以空性而生慢心。彼行般若波罗蜜多之时。不以具足一切相智之心而作意。以耳之和合而生之触为缘之感受，作意为有为法空。以所缘之方式，亦缘有为法空性。亦以空性而生慢心。彼行般若波罗蜜多之时。不以具足一切相智之心而作意。以耳之和合而生之触为缘之感受，作意为无为法空。以所缘之方式，亦缘无为法空性。亦以空性而生慢心。彼行般若波罗蜜多之时。不以具足一切相智之心而作意。以耳之和合而生之触为缘之感受，作意为超越边际之空。以所缘之方式，亦缘超越边际之空性。亦以空性而生慢心。彼行般若波罗蜜多之时。不以具足一切相智之心而作意。以耳之和合而生之触为缘之感受，作意为无始无终之空。以所缘之方式，亦缘无始无终之空性。亦以空性而生慢心。彼行般若波罗蜜多之时。不以具足一切相智之心而作意。以耳 之和合而生之触为缘之感受，作意为无舍弃之空。以所缘之方式，亦缘无舍弃之空性。亦以空性而生慢心。彼行般若波罗蜜多之时。不以具足一切相智之心而作意。以耳之和合而生之触
English
At the time of that. Without attending with a mind endowed with all-aspects of knowledge. By the condition of feeling arising from the contact of the ear's combination, one attends to what is called the ultimate emptiness. In the manner of an object, one also focuses on the ultimate emptiness. And also, with emptiness, one generates conceit. When that one practices the Perfection of Wisdom. Without attending with a mind endowed with all-aspects of knowledge. By the condition of feeling arising from the contact of the ear's combination, one attends to what is called conditioned emptiness. In the manner of an object, one also focuses on conditioned emptiness. And also, with emptiness, one generates conceit. When that one practices the Perfection of Wisdom. Without attending with a mind endowed with all-aspects of knowledge. By the condition of feeling arising from the contact of the ear's combination, one attends to what is called unconditioned emptiness. In the manner of an object, one also focuses on unconditioned emptiness. And also, with emptiness, one generates conceit. When that one practices the Perfection of Wisdom. Without attending with a mind endowed with all-aspects of knowledge. By the condition of feeling arising from the contact of the ear's combination, one attends to what is called emptiness beyond extremes. In the manner of an object, one also focuses on emptiness beyond extremes. And also, with emptiness, one generates conceit. When that one practices the Perfection of Wisdom. Without attending with a mind endowed with all-aspects of knowledge. By the condition of feeling arising from the contact of the ear's combination, one attends to what is called emptiness without beginning or end. In the manner of an object, one also focuses on emptiness without beginning or end. And also, with emptiness, one generates conceit. When that one practices the Perfection of Wisdom. Without attending with a mind endowed with all-aspects of knowledge. By the condition of feeling arising from the contact of the ear's combination, one attends to what is called emptiness without abandonment. In the manner of an object, one also focuses on emptiness without abandonment. And also, with emptiness, one generates conceit. When that one practices the Perfection of Wisdom. Without attending with a mind endowed with all-aspects of knowledge. By the condition of feeling arising from the contact of the ear's combination,
Tibetan
འི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣ་བའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རྣ་བའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣ་བའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མྱི་དམྱིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རྣ་བའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ ཀྱིས་ཚོར་བ་ད་ངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་ད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རྣ་བའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣ་བའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་དངོས་པོ་མྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱི
Chinese
的缘故，于感受自性空名为作意，以所缘之相亦缘自性空性，以空性亦为增上慢。彼于般若波罗蜜多行时，无有具足一切相智之作意，以耳之和合而生之触的缘故，于感受诸法皆空名为作意，以所缘之相亦缘诸法皆空性，以空性亦为增上慢。彼于般若波罗蜜多行时，无有具足一切相智之作意，以耳之和合而生之触的缘故，于感受自相空名为作意，以所缘之相亦缘自相空性，以空性亦为增上慢。彼于般若波罗蜜多行时，无有具足一切相智之作意，以耳之和合而生之触的缘故，于感受不可得空名为作意，以所缘之相亦缘不可得空性，以空性亦为增上慢。彼于般若波罗蜜多行时，无有具足一切相智之作意，以耳之和合而生之触的缘故，于感受无事物空名为作意，以所缘之相亦缘无事物空性，以空性亦为增上慢。彼于般若波罗蜜多行时，无有具足一切相智之作意，以耳之和合而生之触的缘故，于感受自性空名为作意，以所缘之相亦缘自性空性，以空性亦为增上慢。彼于般若波罗蜜多行时，无有具足一切相智之作意，以耳之和合而生之触的缘故，于感受无事物之自性空名为作意，以所缘之相
English
Due to the cause of , considering feeling as emptiness of nature, one also focuses on the emptiness of nature as an object, and also becomes arrogant with emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without the intention of possessing all aspects of knowledge, due to the cause of the touch arising from the union of the ear, one considers feeling as the emptiness of all phenomena, and also focuses on the emptiness of all phenomena as an object, and also becomes arrogant with emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without the intention of possessing all aspects of knowledge, due to the cause of the touch arising from the union of the ear, one considers feeling as emptiness of its own characteristics, and also focuses on the emptiness of its own characteristics as an object, and also becomes arrogant with emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without the intention of possessing all aspects of knowledge, due to the cause of the touch arising from the union of the ear, one considers feeling as emptiness of non-apprehension, and also focuses on the emptiness of non-apprehension as an object, and also becomes arrogant with emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without the intention of possessing all aspects of knowledge, due to the cause of the touch arising from the union of the ear, one considers feeling as emptiness of no-thingness, and also focuses on the emptiness of no-thingness as an object, and also becomes arrogant with emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without the intention of possessing all aspects of knowledge, due to the cause of the touch arising from the union of the ear, one considers feeling as emptiness of own-being, and also focuses on the emptiness of own-being as an object, and also becomes arrogant with emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without the intention of possessing all aspects of knowledge, due to the cause of the touch arising from the union of the ear, one considers feeling as emptiness of own-being of no-thingness, and also focuses on the object