Tibetan
་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོར་བ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། མྱིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། མྱིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། མྱིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། མྱིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་མྱི་དམྱིགས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མྱི་དམྱིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། མྱིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་དངོས་པོ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། མྱིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང
Chinese
，就去作意。以所缘的方式，连无舍弃的空性也缘，也以空性而生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智的无作意，而以眼之聚集而生触的因缘所生之感受，作意为名为自性空，以所缘的方式，连自性空性也缘，也以空性而生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智的无作意，而以眼之聚集而生触的因缘所生之感受，作意为名为诸法皆空，以所缘的方式，连诸法皆空性也缘，也以空性而生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智的 无作意，而以眼之聚集而生触的因缘所生之感受，作意为名为自相空，以所缘的方式，连自相空性也缘，也以空性而生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智的无作意，而以眼之聚集而生触的因缘所生之感受，作意为名为不可得空，以所缘的方式，连不可得空性也缘，也以空性而生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智的无作意，而以眼之聚集而生触的因缘所生之感受，作意为名为无事空，以所缘的方式，连无事空性也缘，也以空性而生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智的无作意，而以眼之聚集而生触的因缘所生之感受，作意为名为自性空，以所缘的方式，连自性空性也缘，也以空性而生起
English
, then he focuses on it. In the manner of an object of focus, he even focuses on emptiness that is without abandonment, and he also generates pride through emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without the non-conceptualization that possesses all aspects of knowledge, he focuses on the feeling born from the condition of contact arising from the gathering of the eye, thinking of it as being called emptiness of inherent nature. In the manner of an object of focus, he even focuses on emptiness of inherent nature, and he also generates pride through emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without the non-conceptualization that possesses all aspects of knowledge, he focuses on the feeling born from the condition of contact arising from the gathering of the eye, thinking of it as being called emptiness of all phenomena. In the manner of an object of focus, he even focuses on emptiness of all phenomena, and he also generates pride through emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without the non-conceptualization that possesses all aspects of knowledge, he focuses on the feeling born from the condition of contact arising from the gathering of the eye, thinking of it as being called emptiness of own-character. In the manner of an object of focus, he even focuses on emptiness of own-character, and he also generates pride through emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without the non-conceptualization that possesses all aspects of knowledge, he focuses on the feeling born from the condition of contact arising from the gathering of the eye, thinking of it as being called emptiness of non-apprehension. In the manner of an object of focus, he even focuses on emptiness of non-apprehension, and he also generates pride through emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without the non-conceptualization that possesses all aspects of knowledge, he focuses on the feeling born from the condition of contact arising from the gathering of the eye, thinking of it as being called emptiness of no-thingness. In the manner of an object of focus, he even focuses on emptiness of no-thingness, and he also generates pride through emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without the non-conceptualization that possesses all aspects of knowledge, he focuses on the feeling born from the condition of contact arising from the gathering of the eye, thinking of it as being called emptiness of intrinsic nature. In the manner of an object of focus, he even focuses on emptiness of intrinsic nature, and he also
Tibetan
་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། མྱིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་དངོས་པོ་མྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ་དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣ་བའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་ནང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རྣ་བའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་ཕྱི་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་ད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རྣ་བའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་ད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣ་བའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣ་བའི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཚོར་བ་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་
Chinese
也生起我慢。当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以眼根聚集而生之触为缘所生之感受，以无事物自性空性之名而作意，以所缘之方式，也缘无事物自性之空性，并且以空性也生起我慢。 善现，再者，菩萨摩诃萨，当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以耳根聚集而生之触为缘所生之感受，以内空之名而作意，以所缘之方式，也缘内空性，并且以空性也生起我慢。 当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以耳根聚集而生之触为缘所生之感受，以外空之名而作意，以所缘之方式，也缘外空性，并且以空性也生起我慢。 当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以耳根聚集而生之触为缘所生之感受，以外内空之名而作意，以所缘之方式，也缘外内空性，并且以空性也生起我慢。 当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以耳根聚集而生之触为缘所生之感受，以空性空性之名而作意，以所缘之方式，也缘空性空性，并且以空性也生起我慢。 当他修习般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是以耳根聚集而生之触为缘所生之感受，以大空性之名而作意，以所缘之方式，也缘大空性，并且以空性也生起我慢。 当他修习般若波罗蜜多
English
also generates conceit. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends to the feeling born from the condition of contact of the eye aggregate as that which is called emptiness of the nature of no thing, and in the manner of an object of focus, he also focuses on the emptiness of the nature of no thing, and also generates conceit through emptiness. Furthermore, Subhuti, a Bodhisattva Mahasattva, when he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends to the feeling born from the condition of contact of the ear aggregate as that which is called inner emptiness, and in the manner of an object of focus, he also focuses on inner emptiness, and also generates conceit through emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends to the feeling born from the condition of contact of the ear aggregate as that which is called outer emptiness, and in the manner of an object of focus, he also focuses on outer emptiness, and also generates conceit through emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends to the feeling born from the condition of contact of the ear aggregate as that which is called emptiness of inner and outer, and in the manner of an object of focus, he also focuses on emptiness of inner and outer, and also generates conceit through emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends to the feeling born from the condition of contact of the ear aggregate as that which is called emptiness of emptiness, and in the manner of an object of focus, he also focuses on emptiness of emptiness, and also generates conceit through emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all aspects of knowledge, he attends to the feeling born from the condition of contact of the ear aggregate as that which is called great emptiness, and in the manner of an object of focus, he also focuses on great emptiness, and also generates conceit through emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom