Tibetan
རམ། བདག་ལམ་དེར་བསོད་སྙོམས་དང་། ན་བའི་སྨན་དང་། བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པས་བྲེལ་བར་མི་འགྱུར་རམ། དེ་སྟེ་བསོད་སྙོམས་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་མེད་ན་གནོད་ཅིང་དུས་འདས་པར་མི་་་འགྱུར་རམ། བདག་ལམ་དེ་ན་ལུས་ལ་བདེའམ། སེམས་ལ་བདེ་བར་འགྱུར་རམ། བདག་ལམ་དེར་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་འཕེལ་བར་འགྱུར་རམ། དེ་སྟེ་བྲེལ་བར་མི་འགྱུར་ན་འགྲོ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུར་ཡུལ་ཕྱོགས་དང་། གྲོགས་དང་ལམ་རྣམས་བརྟགས་ལ་དེ་སྟེ་སང་འགྲོའོ་སྙམ་ན། དེས་མཁན་པོ་དང་། སློབ་དཔོན་རྣམས་ལ་བལྟ་བར་བྱ་དེ་སྟེ་བདག་ཡུལ་ཕྱོགས་ནི་འདི་ལྟ་བུར། གྲོང་ཁྱེར་ནི་འདི་ལྟ་བུར་མཆིའོ་ཞེས་ཞུའོ། །མཁན་པོ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་དེའི་ཡུལ་ཕྱོགས་བརྟག་པར་བྱ། ལམ་བརྟག་པར་བྱ། དགེ་སློང་གྲོགས་པོ་རྣམས་ལ་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། འདིའི་གྲོགས་པོ་དགེ་སློང་རྣམས་ཅི་འདྲ། འདིའི་འཁོར་ཅི་འདྲ། འདིའི་གྲོགས་པོ་རྗེས་བཞིན་དུ་འདོང་བ་ཅི་འདྲ་བའི་རྣམས་རྟོགས་ལ་དེ་སྟེ་མཐུན་པར་གྱུར་ན་ནི་ཞུ་བ་ཡང་བྱིན་ཅིག །མཐུན་པར་མ་གྱུར་ན་མ་སྦྱིན་ཅིག །འགྲོ་བའི་དགེ་སློང་གིས་མ་ཞུས་པར་སོང་ན་འདས་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྟེ་ན་དགེ་བའི་ཆོས་འཕེལ་བ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་ལ་མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་ཡང་ཚུལ་བཞིན་པ་ཞིག་མ་ཡིན་ན་མ་ཞུས་པར་སོང་ན་ཡང་བླའོ། །གནས་ཁང་ན་གནས་པའི་གནས་ཁང་དེ་ཆག་ཆག་གིས་གདབ་པར་བྱ། ཕྱག་དར་བྱ། ཕྱག་དར་དོར་བར་བྱ། ལྕི་བས་ཞལ་ཞལ་འཇམ་པོར་བྱུག་པར་བྱ། ནང་པར་སྔར་རྐྱང་པ་གསུམ་བཀླགས་བཀླགས་ནས་སྦྱིན་པའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པར་བྱ། ནམ་ལངས་ནས་མལ་སྟན་རྣམས་ཇི་ལྟ་བུར་དགས་པ་དེ་རྣམས་བསྔོས་ལ་གྲོངས་ཏེ་སྤྲུག་ཅིང་བརྡབ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་རྩིག་པ་ལས་སོར་བཞི་ཙམ་གྱིས་སྤོགས་ལ་བཅེར་ཏེ་བཞག་ནས་སྒོ་བཅད་དེ་ནང་གཏན་དང་། བླ་གཏན་ཆུག་ལ་དེ་ན་གནས་པ་དང་། གཞི་ན་ གནས་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་གདོད་དེ་ལྟོས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་ནས་འགྲོ་བར་བྱའོ། །མལ་སྟན་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བ་ལ་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། གནས་ཁང་འདི་ལའོ། །གནས་ཁང་འདི་ལ་ལྟོས་ཤིག །མལ་སྟན་རྣམས་ལའོ། །མལ་སྟན་འདི་རྣམས་ལ་ལྟོས་ཤིག །ལྡེ་མིག་གཏད་པ་དང་ལྔ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་དགའ་ར་བའི་ཕྱི་རོལ་དུ་བྱུང་ན་དགེ་སློང་གྲོགས་པོ་རྣམས་ལ་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། རིང་དུ་མ་སོང་བར་སུ་ལ་ཡང་རུང་། བརྗེད་ཅིང་ལུས་པ་མེད་དམ་ཞེས་ཕན་ཚུན་དུ་དྲིས་ཤིག །དེ་སྟེ་བརྗེད་ཅིང་ལུས་པ་ཞིག་ཡོད་ན་དགེ་སློང་དེ་སླར་ལོག་ལ་བླང
Chinese
或者，我在那条路上因为化缘、生病时的医药和侍奉而变得忙碌吗？如果化缘和侍奉都没有，不会有害处和错过时间吗？我在那条路上身体会安乐吗？心里会安乐吗？我在那条路上善法会增长吗？如果不会忙碌就可以去。像这样观察地方、朋友和道路，如果心想明天去，那就要禀告堪布和阿阇梨们，禀告说：我要去像这样的地方，像这样的城市。堪布和阿阇梨也要观察那个地方，观察道路，观察比丘朋友们，观察这个人的比丘朋友们怎么样？这个人的眷属怎么样？了解这个人的朋友们是怎样随行的人，如果和合就给予允许，如果不和合就不给予允许。要去的比丘没有禀告就走了，就会变成有过失的人。如果因为善法增长而要去，堪布和阿阇梨又不是如法的人，那么不禀告走了也可以。住在房舍里，要把那个房舍打扫干净，扫地，丢掉扫帚，用石灰把墙面平滑地粉刷。早上先念三遍《僧伽吒经》，然后讲述布施的功德。天亮后，把床垫等如何叠放好的样子，掸掉灰尘并拍打。然后从墙壁离开四指左右的距离，卷起来放好，关上门，安上内锁和外锁，告诉住在那里的和住在寺院里的比丘们：请照看这些东西，然后才走。嘱咐照看床垫等东西有五种方式：这是这个房舍的，请照看这个房舍，这是这些床垫，请照看这些床垫，第五是交出钥匙。如果发生在寺院外面，就要观察比丘朋友们，不要过很久，无论对谁，互相询问有没有遗忘和遗漏的东西。如果有什么遗忘和遗漏的东西，那个比丘就返回去取。
English
Or, on that road, would I be busy with alms, medicine for the sick, and service? If there is no alms and service, will there be harm and missed time? On that road, will my body be comfortable? Will my mind be comfortable? On that road, will virtuous dharmas increase? If I am not busy, then I should go. In this way, examine the place, friends, and roads, and if you think of going tomorrow, then you should report to the Khenpo and Acharya, reporting: I am going to a place like this, a city like this. The Khenpo and Acharya should also examine that place, examine the road, examine the bhikkhu friends, and examine what kind of bhikkhu friends this person has? What kind of retinue does this person have? Understand what kind of people are following this person's friends, and if they are harmonious, then give permission, and if they are not harmonious, then do not give permission. If the bhikkhu who is going leaves without reporting, he will become a faulty person. If you are going because of the increase of virtuous dharmas, and the Khenpo and Acharya are not righteous people, then it is also better to leave without reporting. Living in a dwelling, that dwelling should be cleaned, swept, and the broom discarded. The walls should be smoothly plastered with lime. In the morning, first recite the Sanghatasutra three times, and then speak of the merits of giving. After dawn, the mattresses and so on should be arranged as they were, dusted off, and patted. Then, leave about four fingers' distance from the wall, roll it up and put it away, close the door, put on the inner and outer locks, and tell the bhikkhus living there and living in the monastery: Please take care of these things, and then leave. There are five ways to instruct to take care of mattresses and so on: This is this dwelling, please take care of this dwelling, these are these mattresses, please take care of these mattresses, and the fifth is handing over the key. If it happens outside the monastery, then you should examine the bhikkhu friends, and not for long, ask each other, no matter who it is, whether there is anything forgotten or left behind. If there is something forgotten or left behind, that bhikkhu should return to take it.
Tibetan
ས་ཏེ། འོངས་ཀྱི་བར་དུ་བསྡད་པར་བྱ་བ་འདི་ནི་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ཞེས་བྱའོ། །འགྲོ་བའི་གནས་བརྟན་གྱི་བྱ་བ་གང་ཞེ་ན། འགྲོ་བའི་གནས་བརྟན་གྱིས་ནང་པར་སྔར་ལངས་ནས་འདོང་བའི་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཆར་གཞུག །དེ་དག་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པའི་རྣམས་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་རྣམས་ལེགས་པར་ལོང་ལ་ཁྱེར་ཏེ་འདོང་ངོ་། །སུས་ཀྱང་བརྗེད་པར་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་བསྒོ་བར་བྱ། དོང་བའི་འོག་ཏུ་དགེ་་སློང་གནས་བརྟན་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དག་གིས་བརྗེད་པ་ལྟ་ཡོད་དམ་མེད་ཅེས་བརྟག་་་པར་བྱས་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཇུག་ནས་འགྲོ་བར་བྱའོ། །རིང་པོར་མ་འཕགས་པར་དེ་དག་ལ་སུའི་ཡང་རུང་བརྗེད་ཅིང་ལུས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེས་སྨྲ་བར་བྱ། དགེ་སློང་གནས་བརྟན་གྱིས་དགེ་སློང་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་རྗེས་སུ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཚེ་དང་ལྡན་པའི་རྣམས་ལས་གང་ཡང་རུང་སྔོན་དུ་འདོར་ཏེ་མ་འདོང་ཞིག །ཕྱིར་ནུར་ཏེ་མ་འཁོད་ཅིག །ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདུས་ལ་ཕན་ཚུན་དུ་ལྟ་རྟོག་བཞིན་དུ་འདོང་བར་བྱའོ། །དགེ་སློང་གནས་བརྟན་གྱིས་ལམ་དུ་ཞུགས་པའི་ཚེ་བདེ་བ་དང་ལྡན་མི་ལྡན་རིག་པར་བྱས་ལ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འདི་དག་ལ་སྔོན་དུ་་་འདོར་ཏེ་འདོང་བ་ལྟ་ཡོད་དམ་མེད། ཕྱིར་ནུར་ཏེ་ལུས་པ་ལྟ་ཡོད་དམ་མེད། དེ་སྟེ་སྔོན་དུ་འདོར་ཏེ་འདོང་བ་ལྟ་ཡོད་ན་ཡང་དེ་དག་བསྐུལ་ཞིང་འདོང་བར་བྱ། བདག་ཉིད་ཀྱང་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་དབུས་སུ་ཞུགས་ལ་འགྲོ་བར་བྱ། དེ་སྟེ་འགྲོ་མི་ཕོད་ན་ཉིད་ཀྱིས་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་དགེ་སློང་དེ་་་དག་ལ་བསྒོས་ཤིང་བསྐུར་བར་བྱ། དེ་སྟེ་འགྲོ་མི་ ནུས་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ན་དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་དགེ་སློང་དེ་ཕྲག་པའམ་ཁུར་དུ་ཁྱེར་ཏེ། དགོན་པ་དེ་ལས་ཕྱུང་ལ་གྲོང་འདབ་ཏུ་ཕྱིན་པར་གྱིས་ཤིག །དགེ་སློང་དེ་ལ་ཉེ་གནས་ཀྱི་དགེ་སློང་དེ་ཡང་བྱིན་ཅིག །ཉེ་གནས་དགེ་སློང་དེས་ཀྱང་དེའི་ཟན་དང་སྨན་གཞན་ལས་ཚོལ་ཅིག །དེ་སྟེ་ལམ་དེ་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པར་གྱུར་ན་རིངས་ཤིང་མྱུར་བར་དོང་སྟེ། དེ་ནས་བྱུང་བ་དང་ངལ་བསོ་བར་གྱིས་ཤིག །དེ་སྟེ་ཡང་ནུས་པར་གྱུར་ན་ནི་གང་ན་ཆུ་འགྲམ་མམ། ནགས་མཐའ་འམ། གསིང་མ་སྔོན་པོའམ། ས་ཕྱོགས་གར་དགའ་བ་ཞིག་ཏུ་རྟོགས་ཏེ་དགེ་སློང་རྣམས་ངལ་བསོར་གཞུག་པར་བྱ། ངལ་བསོས་ནས་ཀྱང་འདོང་བར་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་གནས་བརྟན་གྱིས་དེ་དག་ཀུན་ལ་ཀྱེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་འདིར་སྦྱིན་པའི་ཡོན་་་ཏན་རེ་རེ་རྗོད་ཅིག་ཅེས་བསྒོ་བར་བྱ། དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྦྱིན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚིགས
Chinese
如是。直至未来安住之事，名为行事。何为行处住持之事？行处住持应于清晨先起身，令欲行之比丘止息。对彼等具寿，应善为整理钵及法衣等，令其持行。应告诫莫令任何人遗忘。行进之后，比丘住持应观察彼等有无遗忘之物，然后众人方可随行。不宜久停，应告知彼等，无论何人，有何遗忘或遗留之物。比丘住持应向所有比丘指示：诸位具寿，无论何人，切勿先行抛弃而行，切勿落后停留。众人应聚集一处，互相照看而行。比丘住持于入路之时，应察觉是否安乐，并自思：我是否会先于彼等抛弃而行？是否会落后停留？若见有先行抛弃而行者，亦应劝彼等前行。自己亦应行于比丘众中。若不能行，则应将钵及法衣等嘱托并委托于彼等比丘。若已无力行走，则彼等比丘应将该比丘扛在肩上或背上，将其从寺院中抬出，送至村边。亦应给予该比丘侍者比丘。侍者比丘亦应为其寻找食物和药物。若道路充满危险，则应迅速疾行，然后停下来休息。若再次恢复体力，则应选择水边、林边、青草地或任何喜欢的地方，让比丘们休息。休息之后，亦应继续前行。比丘住持应告诫所有人：诸位，大家都应在此讲述各自布施的功德。所有比丘都应讲述布施功德之语。
English
Thus. The act of abiding until the future is called the act of going. What is the act of abiding in the place of going? The one who abides in the place of going should rise early in the morning and stop the monks who are about to depart. To those venerable ones, the alms bowls and robes should be well arranged and carried. He should warn them not to let anyone forget. After they have departed, the monk who abides should examine whether they have forgotten anything, and then everyone should follow. Do not delay for long, and tell them if anyone has forgotten or left anything behind. The monk who abides should instruct all the monks: Venerable ones, no one should abandon and leave ahead, and do not lag behind. Everyone should gather together and proceed while looking after each other. When the monk who abides enters the road, he should perceive whether it is comfortable or not, and think to himself: Will I abandon and leave ahead of them? Will I lag behind and stay behind? If he sees someone abandoning and leaving ahead, he should also urge them to go forward. He himself should also enter the midst of the monks and proceed. If he cannot go, he should entrust the alms bowl and robes to those monks. If he becomes unable to go, then those monks should carry that monk on their shoulders or backs, carry him out of the monastery, and take him to the edge of the village. A serving monk should also be given to that monk. That serving monk should also seek food and medicine for him from others. If the road becomes dangerous, they should go quickly and swiftly, and then stop and rest. If they become able again, then they should choose a place by the water, by the forest, on the green grass, or any place they like, and let the monks rest. After resting, they should continue to go. The monk who abides should admonish all of them: Everyone, please tell one by one the merits of giving here. All the monks should speak the words of the merits of giving.