Tibetan
གྱིས་ངོ་ཚ་བ་དང་ ལྡན་པ་དེས་གཅིག་གི་མདུན་དུ་ཤོགས་ཤིག་པར་གནང་ངོ་། །དེས་ནི་གཅིག་གི་མདུན་དུ་ཤོགས་ཤིག །དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་གསུངས་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་པ་སྐྱེ་བོ་ཐ་དད་པ་མདོ་སྡེ་འཛིན་པ་དང་། འདུལ་བ་འཛིན་པ་དང་། མ་ལྟ་བུ་འཛིན་པ་ཁ་ཅིག་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་དང་། གྲགས་པ་དང་། བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་ཁ་ཅིག་གིས་མ་བརྟགས་པས་ན་དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མའི་ཉེས་པ་བྱུང་སྟེ། དེ་དག་ཆད་པར་སྤྱོད་པ་ལ་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་དང་། ཉེ་གནས་དང་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དང་གཞན་ཡང་རུང་ཉུང་ངུ་ཐོས་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དཔྱས། ཁ་ཅིག་ནི་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཕྱིས་མི་བྱ་བར་ཤིན་ཏུ་བསམ་པ་བརྟུན་ཏེ་གཅིག་པོའི་མདུན་དུ་ཤོགས་་ཤིག །འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མ་བྱེད་ཅིག །རྐྱང་པའི་ནང་ནས་སྒོ་དང་པོའི་མདོའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་པའོ།། །།མདོར་ན། གཞག་པའི་རིགས་པ་གཞག་པར་བྱ། །བདུན་ལོན་ནས་ཀྱང་འགྲོ་བར་བྱ། །མཉམ་དུ་མ་ཟིན་དེ་བཞིན་ཏེ། །གང་གི་ཀོ་བ་མི་རུང་བའོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་དུ་ཡོད་པའི་ཛེ་ཏའི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་་་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་་གཙུག་ལག་ཁང་སྐྱོང་གི་རེས་བབ་བོ། །ཡུལ་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ཛེ་ཏའི་ཚལ་དུ་འོངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་གང་ན་བ་དེར་སོང་སྟེ་དྲུང་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཆོས་ཉན་པའི་ཕྱིར་མདུན་དུ་འདུག་གོ །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་མདོ་སྡེ་ལ་ཞུགས་ནས་དེ་ལས་ཕྱེ་ནས་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཞིག་རྒྱས་པར་བཤད་ནས། མདོར་འཆད་པ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་འཕགས་པ་བདག་ལ་བྲེལ་བ་མེད་ཀྱིས་མདོར་མ་བཤད་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་སྨྲས་པ་དང་། ཚེ་དང་ལྡན་ པ་ཀུན་དགའ་བོས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ལ་བྲེལ་བ་མེད་ཀྱང་བདག་ལ་བྲེལ་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ཅི་ཞིག་བྲེལ་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། ཁང་སྐྱོང་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ཡང་ལས་ཀྱི་རེས་མཛད་དམ། ལྷ་བདག་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་གཏོགས་པས་ན་ལས་བགྱི་འཚལ་ལོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་འདི་བདག་གིས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། དེ་
Chinese
具有羞耻心的人，请允许他来到一个人的面前。让他来到一个人的面前。不要对此怀疑，这样说道。不离贪欲的各种人，持经者，持律者，以及一些如“玛”之类的持有者，还有僧团的长老，有名望的人，以及一些大福德的人，因为没有审查，所以发生了僧团的剩余罪过。那些被判刑的人一起生活，近事、婆罗门、居士，以及其他任何略有听闻的比丘们也进行了评判。有些人变得不高兴。发生这种情况后，比丘们向世尊禀告。世尊开示说：那些人以后也不应该这样做，要非常坚定地思考，来到一个人的面前。不要对此怀疑。这是从单独中的第一个门的经的第二个偈颂。总之，应该安立的道理就应该安立。七天后也应该去。没有一起抓住就是那样，谁的皮革是不合适的。佛陀世尊住在舍卫城祇陀林给孤独园。具寿阿难陀负责管理寺院。憍萨罗国的国王胜光王来到祇陀林，向世尊的足下顶礼，然后前往具寿阿难陀所在的地方，走到他面前，向他的脚顶礼后，为了听法而坐在前面。然后，具寿阿难陀进入经藏，从经藏中分离出来，稍微详细地讲解了一下，然后开始简略地讲解。国王说道：圣者，我没有急事，请不要简略地讲解。像这样说了两遍三遍后，具寿
English
Allow the one with shame to come before one person. Let him come before one person. Do not doubt this, he said. Various people who are not free from desire, those who hold the sutras, those who hold the vinaya, and some holders like "Ma", as well as the elders of the sangha, the famous ones, and some people of great merit, because they did not examine, the remaining offenses of the sangha occurred. Those who were sentenced lived together, and the lay followers, brahmins, householders, and other monks who had heard a little also judged. Some became unhappy. After this happened, the monks reported to the Blessed One. The Blessed One taught: Those people should not do this later either, they should think very firmly, and come before one person. Do not doubt this. This is the second verse of the sutra of the first door from the solitary. In short, the reason that should be established should be established. After seven days, one should also go. Not grasping together is like that, whose leather is not suitable. The Buddha, the Blessed One, was staying in Jeta Grove, Anathapindika's Garden in Shravasti. The venerable Ananda was in charge of managing the monastery. King Prasenajit of Kosala came to Jeta Grove, prostrated at the feet of the Blessed One, and then went to where the venerable Ananda was, went before him, prostrated at his feet, and sat in front to listen to the Dharma. Then, the venerable Ananda entered the sutra pitaka, separated from the sutra pitaka, explained it in a little detail, and then began to explain it briefly. The king said: Holy one, I have no urgent business, please do not explain it briefly. After saying this two or three times, the venerable
Tibetan
བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་བདག་ནི་རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་ཐབས་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་བ་སྟེ། གང་བདག་གིས་བགྱི་བའི་ལས་ནི་བདག་བགྱིད་དོ། །གང་ནང་གི་བཙུན་མོས་བགྱི་བའི་རིགས་པ་ཡང་ནང་གི་བཙུན་མོས་བགྱིད་དོ། །གང་གཞོན་ནུས་བགྱི་བའི་རིགས་པ་ཡང་གཞོན་ནུས་སོ། །གང་བློན་པོའམ། བློན་པོ་ཆེན་པོའམ། དམག་དཔོན་ནམ། གྲོང་མིའམ། གཞོངས་པ་ཡང་རུང་སྟེ་གཞོངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལས་བགྱིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་བླ་ན་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སྟེ། ཨེ་མའོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བརྩེ་བ་ཅན་གྱིས་ཀྱང་གཞག་པར་འོས་པ་གཞག་ལ་ལས་ཀྱི་རེས་མི་བསྐོ་བར་ཅི་གནང་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་གསོལ་པ་བཞིན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅང་མི་གསུང་བས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་སོ། །རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་ཀྱང་ཅང་མི་གསུང་བས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པར་རིག་ནས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་ནས་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་སོང་ལ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་གནས་ཤིང་འཁོད་པའི་དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་འདུན་ཁང་དུ་སྡུས་ཤིག་ཅེས་གསུངས་པ་དང་། བཙུན་པ་བཀའ་བཞིན་འཚལ་ཞེས་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་མཉན་ཏེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་དགེ་སློང་ཇི་སྙེད་གནས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་འདུན་ཁང་དུ་བསྡུས་ ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་ སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་དགེ་སློང་ཇི་སྙེད་གནས་ཤིང་མཆིས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་འདུན་ཁང་དུ་འདུས་ཏེ་མཆིས་ལགས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ད་དུས་ལ་་བབ་པར་དགོངས་ཤིག །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདུན་ཁང་གང་ན་བ་དེར་བཞུད་དེ་བྱོན་ནས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་མདུན་ན་གདན་བཏིང་བ་ལ་་བཞུགས་ཏེ་བཞུགས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དེང་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ངའི་དྲུང་དུ་འོངས་ཏེ། ཨེ་་མའོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞག་པའི་རིགས་པ་རྣམས་ནི་ཞོག་ལ། ལས་ཀྱི་རེས་ལ་བཀའ་སྩལ་པའི་མི་རིགས་སོ་ཞེས་ཟེར་གྱིས་ཁྱེད་ཅག་གིས་དེང་ཕན་ཆད་གཞག་པའི་རིགས་པ་རྣམས་ལས་ལ་མ་བསྐོ་བར་ཞོག་ཅི
Chinese
世尊所在之处，前往之后，向世尊的足下顶礼，禀告说：尊者，我乃国王，是头顶接受灌顶的君主。凡是我应做之事，我亲自去做。凡是内宫嫔妃应做之事，也由内宫嫔妃去做。凡是年轻人应做之事，也由年轻人去做。无论是大臣、大官、将领、市民，还是乡下人，也都各自做自己的事。世尊您也是无上的法王，唉玛，慈悲的世尊，也应安排好应安排之事，为何不安排工作的轮值呢？国王胜光如此禀告后，世尊没有说话，表示默许。国王胜光知道世尊默许后，向世尊的足下顶礼，从世尊处离开了。之后，世尊对具寿阿难陀说：阿难陀，你去把住在舍卫城的比丘全部召集到集会所。尊者回答：遵命。之后，具寿阿难陀从世尊处听命后，把住在舍卫城的比丘全部召集到集会所，然后前往世尊所在之处，以头顶礼世尊的足下，然后坐于一旁。具寿阿难陀对世尊禀告说：尊者，住在舍卫城的比丘都已聚集在集会所，请世尊考虑现在是否是时候。之后，世尊前往集会所，在比丘僧团前铺设的座位上坐下，坐定后，世尊对比丘们说：比丘们，今天拘萨罗国的国王胜光来到我这里说：唉玛，世尊，应安排之事就安排好，不应安排工作的轮值。因此，从今天起，你们不要安排应安排之事。
English
Having gone to where the Blessed One was, and having gone, he prostrated at the feet of the Blessed One and said this: "Venerable one, I am a king, a king who has been crowned on the head. Whatever work I have to do, I do myself. Whatever is proper for the inner consorts to do, the inner consorts also do. Whatever is proper for the young men to do, the young men also do. Whether it is a minister, a great minister, a general, a townsperson, or even a villager, each does his own work. The Blessed One is also the supreme king of Dharma. Alas, compassionate Blessed One, you should also arrange what is appropriate to arrange, why do you not arrange the rotation of work?" After King Prasenajit spoke thus, the Blessed One did not speak, thus consenting. King Prasenajit, knowing that the Blessed One had consented by not speaking, prostrated at the feet of the Blessed One and departed from the presence of the Blessed One. Then the Blessed One said to the venerable Ānanda: "Ānanda, go and gather all the monks who reside and dwell in Śrāvastī into the assembly hall." The venerable one replied: "As you command." Then the venerable Ānanda, having heard from the Blessed One, gathered all the monks who resided in Śrāvastī into the assembly hall, and having gone to where the Blessed One was, prostrated with his head at the feet of the Blessed One, and sat down on one side. The venerable Ānanda said to the Blessed One: "Venerable one, all the monks who reside and dwell in Śrāvastī are gathered in the assembly hall, may the Blessed One consider that the time has come." Then the Blessed One proceeded to the assembly hall, sat down on the seat that was spread out in front of the community of monks, and having sat down, the Blessed One said to the monks: "Monks, today King Prasenajit of Kosala came to me and said: 'Alas, Blessed One, arrange what is appropriate to arrange, and do not arrange the rotation of work.' Therefore, from today onwards, do not arrange the work for what is appropriate to arrange."
Tibetan
ག །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཞག་པའི་རིགས་པ་རྣམས་ལས་ལ་མ་བསྐོ་ཤིག་ཅེས་གསུངས་པ་དང་། དགེ་སློང་དག་གིས་གང་གཞག་པར་རིགས་པ་མ་ཤེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མདོ་སྡེ་འཛིན་པ་དང་། འདུལ་བ་འཛིན་པ་དང་། མ་ལྟ་བུ་འཛིན་པ་དང་། མང་པོ་འཆད་པ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་་དག་ནི་གཞག་པར་རིགས་པའོ། །དེ་ལ་མདོ་སྡེ་འཛིན་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདུལ་བ་འཛིན་པ་དང་། མ་ལྟ་བུ་འཛིན་པ་དང་། མང་པོ་ལ་འཆད་པ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་དག་ཀྱང་དེ་ཉིད་ལས་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་འཛིན་པ་དང་། འདུལ་བ་འཛིན་པ་དང་། མ་ལྟ་བུ་འཛིན་པ་དེ་ནི་དེ་ཉིད་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། དྲུག་སྡེ་དག་གིས་མདོ་སྡེའི་ལེའུ་གཅིག་གཉིས་བཀླགས་ནས་ངེད་ཅག་ནི་མདོ་སྡེ་འཛིན་པ་ཡིན་པས་ན་ངེད་ལ་ལས་ཀྱི་རེས་མ་དབབ་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གང་མདོ་སྡེ་ཐམས་ཅད་འཛིན་པ་དེ་ནི་མདོ་སྡེ་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་ནི་ལས་ལ་མ་བསྐོ་ཤིག་དེ་བཞིན་དུ་ཕས་ཕམ་པ་གཅིག་གམ་གཉིས་ལྷོགས་པ་དག་གིས་ངེད་ཀྱང་འདུལ་བ་འཛིན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་གཉིས་བཀླགས་པས་ཀྱང་ང་ནི་མ་ལྟ་བུ་འཛིན་པ་ཡིན་གྱིས་ལས་ཀྱི་རེས་ལ་མ་བསྐོ་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གང་འདུལ་བ་ཐམས་ཅད་འཛིན་པ་དང་། མ་ལྟ་བུ་ཐམས་ཅད་འཛིན་པ་ནི་ལས་ལ་མ་བསྐོ་ཤིག །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། དེའི་ཚེ་ཡུལ་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་རི་བྲགས་ཀྱི་གྲོང་དག་ཅིག་ལོག་ནས་དམག་རུ་གཅིག་བཏང་བ་དང་། དེ་དག་གིས་སླར་བཅོམ་བཏགས་ནས་ལྷགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་བཏང་ཡང་སླར་བཏགས་བཅོམ་ནས་ལྷགས་སོ། །བློན་པོ་དག་གིས་གསོལ་པ། ལྷ་རི་བྲགས་ཀྱི་གྲོང་དག་གི་མཐུ་ནི་ཆེར་གྱུར། ལྷའི་མཐུ་ནི་འགྲིབས་ན་དེ་ལ་ལྷ་ཉིད་གཤེགས་ན་ནི་རི་བྲགས་ཀྱི་གྲོང་དེ་དག་ཀྱང་གདོད་ཁུགས་པར་འགྱུར་གྱི་གཞན་གྱིས་མི་ནུས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་ངའི་ཡུལ་ན་ཇི་སྙེད་མཚོན་ཆའི་མཐུས་འཚོ་བ་དེ་ཐམས་ཅད་མ་འཁོད་པར་ཤེག་ཤིག་ཅེས་དྲིལ་ཆེན་པོ་བསྒྲགས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་མཐུ་ཆེན་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གྲོང་རྡལ་དེར་ལྷགས་ནས་ཐམས་ཅད་བསྐོར་ཏེ་འཁོད་དོ། །འོན་ཀྱང་དེ་དག་ནགས་ཚལ་སྟུག་པོ་ལ
Chinese
世尊说：“不要让那些精通教理的人去做事。”众比丘不知该让谁不做事，世尊便开示说：“精通经藏者、精通律藏者、精通论藏者、广讲佛法者以及僧团中的长老，这些人不应做事。”其中，精通经藏者，就是指那些人。同样，精通律藏者、精通论藏者、广讲佛法者以及僧团中的长老，也是指那些人。世尊说：“精通经藏者、精通律藏者、精通论藏者，就是指那些人。”六群比丘读了一两部经，就说：“我们是精通经藏者，不要让我们轮值做事。”众比丘将此事禀告世尊，世尊开示说：“凡是精通所有经藏者，才是精通经藏者，这样的人不应做事。”同样，那些只犯了一两条根本戒的人也说：“我们也是精通律藏者。”同样，读了两部论的人也说：“我是精通论藏者，不要让我轮值做事。”众比丘将此事禀告世尊后，世尊开示说：“凡是精通所有律藏和所有论藏者，才不应做事。”故事发生在舍卫城。当时，拘萨罗国的国王胜光攻打一个山岩村落，派出一支军队，结果被击败而归。同样，派了两次、三次，都被击败而归。大臣们禀告说：“大王，山岩村落的势力太强大了，大王的威力却在减弱。如果大王亲自前往，或许能攻下那些山岩村落，否则无人能做到。”国王便下令宣告：“凡是在我国境内靠武器为生的人，都必须集合起来！”于是，国王率领大军来到那个村庄，将其团团围住。然而，那些人却躲藏在茂密的森林里
English
The Blessed One said, "Do not appoint those who are skilled in the teachings to tasks." The monks did not know who should not be appointed, so the Blessed One instructed, "Those who are skilled in the Sutras, those who are skilled in the Vinaya, those who are skilled in the Matrika, those who widely preach the Dharma, and the elders of the Sangha should not be appointed to tasks." Among them, those who are skilled in the Sutras are those very ones. Similarly, those who are skilled in the Vinaya, those who are skilled in the Matrika, those who widely preach the Dharma, and the elders of the Sangha are also those very ones. The Blessed One said, "Those who are skilled in the Sutras, those who are skilled in the Vinaya, and those who are skilled in the Matrika are those very ones." The group of six monks read one or two Sutras and said, "We are skilled in the Sutras, so do not assign us to tasks." The monks reported this matter to the Blessed One, and the Blessed One instructed, "Whoever is skilled in all the Sutras is skilled in the Sutras, and such a person should not be assigned to tasks." Similarly, those who have only violated one or two root vows also said, "We are also skilled in the Vinaya." Similarly, those who have read two treatises also said, "I am skilled in the Matrika, so do not assign me to tasks." After the monks reported this matter to the Blessed One, the Blessed One instructed, "Whoever is skilled in all the Vinaya and all the Matrika should not be assigned to tasks." The story took place in Shravasti. At that time, King Prasenajit of Kosala attacked a mountain village, sending an army, but they were defeated and returned. Similarly, they were sent twice and three times, but they were defeated and returned. The ministers reported, "Great King, the power of the mountain village is too strong, and the Great King's power is diminishing. If the Great King himself goes, perhaps he can conquer those mountain villages, otherwise no one can do it." The king then ordered a proclamation, "All those in my country who live by weapons must assemble!" Then, the king led a large army to that village and surrounded it. However, those people hid in the dense forest.