Tibetan
ཆེན་པོས་ཛེ་ཏའི་ཚལ་ཐམས་ཅད་དུ་སྣང་བར་བྱས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མེ་ཏོག་གིས་གཏོར་ཏེ་ཆོས་ཉན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་བསམ་པ་དང་། བག་ལ་ཉལ་བ་དང་། ཁམས་དང་། རང་བཞིན་མཁྱེན་ནས་དེ་འདྲ་བའི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་བསྟན་ནས་ལྷའི་བུ་སྔོན་གྱི་སྦྲུལ་གདུག་པ་དེས་ཐོས་པ་དང་། འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་ཉི་ཤུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་སྟེ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱས་སོ། །དེས་བདེན་པ་མཐོང་བས་དགའ་བའི་ཚིག་གསུམ་སྨྲས་ཏེ། བཙུན་པས་ཕན་བཏགས་པ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་མས་ཀྱང་མ་བགྱིས། ཕས་ཀྱང་མ་བགྱིས། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་མ་བགྱིས། ལྷས་ཀྱང་མ་བགྱིས། སྡུག་པས་ཀྱང་མ་བགྱིས། བདག་གི་གཉེན་མང་པོས་ཀྱང་མ་བགྱིས། སྔོན་གྱི་ཕ་མེས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་བགྱིས། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེས་ཀྱང་མ་བགྱིས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་གི་ཁྲག་དང་མཆི་མའི་རྒྱ་མཚོ་ནི་བསྐམས། རུས་པའི་རི་ ལས་ནི་བརྒལ། ངན་སོང་གི་སྒོ་ནི་བཅད། མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའི་སྒོ་ནི་ཕྱེ་ནས་ལྷ་དང་མིའི་གནས་སུ་བཞག་གོ །ཁྱོད་མཐུས་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་ངན་སོང་གི །ཉེས་པ་མང་དུ་ལྡན་པའི་ལམ་རྣམས་བཅད། །མཐོ་རིས་འགྲོ་བའི་ལམ་ཕྱིར་བསོད་ནམས་མཆོག །མྱ་ངན་འདའ་ལམ་བདག་གིས་དེ་རིང་ཐོབ། །ཁྱོད་ལ་བརྟེན་པས་ཉེས་པ་མེད་པ་ཡི། །བདག་དེང་ཤིན་ཏུ་གཙང་བ་རྣམ་དག་མིག །འཕགས་པའི་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ཞི་གནས་ཐོབ། །བདག་གིས་སྡུག་བསྔལ་རྒྱ་མཚོ་ཕ་རོལ་རྒལ། །སྐྱེ་བོ་ལྷ་དང་ལྷ་མིན་མི་ཡིས་མཆོད། །སྐྱེ་རྒ་ན་དང་འཆི་ལས་རྣམ་པར་བྲལ། །སྲིད་པ་སྟོང་དུའང་མཐོང་བར་ཤིན་ཏུ་དཀའ། །ཐུབ་ཁྱོད་དེང་བདག་མཐོང་བས་འབྲས་བུར་བཅས། །དེ་ནས་སེ་མོ་དོ་ནི་འཕྱང་བཞིན་དུ། །ཞབས་གཉིས་ལ་ནི་ཕྱག་བྱས་དགའ་བ་སྐྱེས། །དགྲ་ཐུལ་དེ་ལ་གཡས་སུ་བསྐོར་ནས་ནི། །ལྷ་ཡི་འཇིག་རྟེན་ལྷ་ཡི་ཡུལ་དེར་སོང་། །དེ་ནས་ལྷའི་བུ་སྔོན་སྦྲུལ་གདུག་པ་དེ་ཚོང་པ་ཁེ་ཐོབ་པ་ལྟར། ཆུན་པ་ལོ་ལེགས་པ་ལྟར། དཔའ་བོ་གཡུལ་ལས་རྒྱལ་བ་ལྟར། ནད་པ་ནད་ཐམས་ཅད་ལས་ཐར་བ་ལྟར། ཇི་ལྟ་བུའི་ལོངས་སྤྱོད་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འོངས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ལོངས་སྤྱོད་དང་། རང་གི་གནས་སུ་སོང་བ་དང་། དགེ་སློང་དག་སྲོད་དང་ཐོ་རངས་ལ་མི་ཉལ་བར་ཐུབ་པར་བརྩོན་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་ན་རྒྱ་ཆེར་སྣང་བ་མཐོང་ནས
Chinese
大者使所有逝多林苑都显现出来，向薄伽梵散花，为了听法而坐在薄伽梵面前。薄伽梵知晓了他的想法、习气、根器和自性，为他宣说了能够如实证悟那样的四圣谛之法，于是先前的那位毒蛇天子听闻后，以智慧金刚摧毁了二十座我见山峰的顶端，现证了入流果。他因见到真谛而说了三句欢喜之语：尊者所施予的利益，母亲也没有做过，父亲也没有做过，国王也没有做过，天神也没有做过，亲友也没有做过，我的众多亲戚也没有做过，以前的祖先们也没有做过，沙门和婆罗门也没有做过，而薄伽梵您却使我的血和眼泪之海干涸，超越了骨骸之山，关闭了恶趣之门，开启了天界和解脱之门，并将我安置于天人和人道之中。您以神力断绝了极其可怖的恶趣，充满罪恶的道路。为了前往天界之路，您赐予殊胜的福德，我今天获得了寂灭之道。依靠您，我如今拥有清净无染的眼睛，远离罪过。我获得了圣者所喜爱的寂静之处，我已渡过痛苦的海洋。众生、天人和非天、人类都敬奉您，您已远离生老病死。在千百劫中也极难见到您，能仁，您今天使我因见到您而有了结果。之后，塞莫多（Semodo）悬挂着，向佛陀双足顶礼，生起欢喜。战胜敌者后，向他右绕，前往天界天人的居所。之后，先前的那位毒蛇天子，如同商人获得利润，如同禾稼丰收，如同勇士战胜敌人，如同病人摆脱所有疾病，以那样的享受，以及来到薄伽梵面前的那样的享受，回到了自己的住所。众比丘在黄昏和黎明不睡觉，精勤修行，他们看到薄伽梵面前出现广大的光明，见到后
English
The great one illuminated the entire Jeta Grove, scattered flowers to the Blessed One, and sat before the Blessed One to listen to the Dharma. The Blessed One, knowing his thoughts, habits, faculties, and nature, taught the Dharma that would enable him to truly realize the four noble truths. Then, the son of the gods, the former venomous serpent, upon hearing this, shattered the twenty peaks of the mountain of the view of the aggregates with the vajra of wisdom, and manifested the fruit of stream-entry. Having seen the truth, he spoke three joyful words: 'Such benefit bestowed by the venerable one, even my mother did not do, nor did my father, nor did the king, nor did the gods, nor did the suffering ones, nor did my many relatives, nor did my ancestors, nor did the ascetics and Brahmins. But the Blessed One has dried up my ocean of blood and tears, crossed the mountain of bones, closed the gate of the lower realms, opened the gate of heaven and liberation, and placed me in the realm of gods and humans. By your power, you have cut off the paths of the most unbearable lower realms, full of many faults. For the path to go to heaven, you have given the supreme merit. Today I have obtained the path to nirvana. Relying on you, I now have eyes that are pure and immaculate, free from faults. I have obtained the peaceful abode beloved by the noble ones, I have crossed the ocean of suffering. Beings, gods and non-gods, and humans worship you, you are completely free from birth, old age, sickness, and death. Even in a thousand eons it is very difficult to see you, O Muni, today you have made me fruitful by seeing you.' Then, Semodo, hanging down, prostrated to the two feet and felt joy. Having conquered the enemy, he circumambulated him to the right and went to the abode of the gods, the land of the gods. Then, the son of the gods, the former venomous serpent, like a merchant who has gained profit, like a harvest that is abundant, like a hero who has conquered in battle, like a sick person who has been freed from all diseases, with such enjoyment, and with such enjoyment as coming to the presence of the Blessed One, returned to his own abode. The monks, not sleeping at dusk and dawn, diligently practicing, saw the vast light appearing before the Blessed One, and upon seeing it
Tibetan
་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་མདང་མཚན་མོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚངས་པ་འཁོར་གྱི་བདག་པོ་ལྟར་མཆིས་སམ། ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་དང་། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་བཞི་དག་བལྟ་བའི་ཕྱིར་མཆིས་སམ་ཞེས་ཞུས་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཚངས་པའི་འཁོར་གྱི་བདག་པོ་ཡང་མ་ཡིན། ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ཡང་མ་ཡིན། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་བཞི་ལ་སོགས་པས་ང་ལ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་འོངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་གྱི། གང་སྦྲུལ་གདུག་པ་དགེ་སློང་གིས་བཟོད་པར་བྱས་པ་དེ་ང་ལ་སེམས་མངོན་དུ་དད་ནས་དུས་ལས་འདས་པ་དང་། སུམ་བཅུ་རྩ་གསུམ་རིས་ཀྱི་ལྷའི་ གནས་བཟར་པོར་སྐྱེས་ནས་དེ་འདི་ལྟར་མདང་ངའི་དྲུང་དུ་འོངས་ཏེ་ངས་དེ་ལ་ཆོས་བསྟན་པ་དང་། བདེན་པ་མཐོང་ནས་རང་གི་གནས་སུ་སོང་ངོ་། །དེ་བས་ན་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། གང་གིས་བཟོད་པར་བྱ་བ་དང་། བཟོད་པའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དེ་ལྟར་དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་བསླབ་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། དགེ་སློང་དེ་དག་ཡིད་མགུ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཨུ་པཱ་ལིས་ཞུས་པ། བཙུན་པ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བགྱིད་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་བདག་ལ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་མཆི་བཞིན་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བགྱིས་ན་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ཞེས་བགྱིའམ། བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ཞེས་བགྱི། ཨུ་པཱ་ལི་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ཞེས་མི་བྱ་སྟེ། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱང་འདས་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ། །ཨུ་པཱ་ལི་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ཉིད་ཀྱང་བསླབ་པ་འབུལ་ན་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་ཞེས་བྱ་ན་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཨུ་པཱ་ལིས་ཞུས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་ཚུལ་ཕ་རྣམས་ལོ་ཉི་ཤུ་ལོན་ནས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱོས་ཤིག་ཅེས་གསུངས་ན། དགེ་ཚུལ་ཕ་གཞན་དག་བདག་གི་ལོ་གྲངས་ནི་མ་འཚལ། དེ་ལུས་བོང་ནི་ཆེ་སྟེ། དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ལོ་གྲངས་མ་རྟོགས་པས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ཏེ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མི་བགྱིད་ན་དེ་དག་ལ་ཇི་ལྟར་ནན་ཏན་བགྱི་ཞེས་ཞུས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཨུ་པཱ་ལི་དེ་ལྟ་བུ་ནི་མཚན་ལས་སོ་སོར་རྟོགས་ལ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱོས་ཤིག །དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ
Chinese
心生疑惑，向世尊请问：“世尊，昨晚世尊您是与梵天之主同在吗？还是诸如帝释天和四大天王等为了瞻仰您而来的呢？” 比丘们，（回答是）梵天之主也不是，帝释天也不是，四大天王等为了瞻仰我而来的也不是。而是那个能忍受毒蛇的比丘，他对我的心生起了显明的信心，去世后，转生到三十三天众的天界胜妙之处，然后他昨晚来到我这里，我为他宣说了佛法，他证悟了真谛，然后回到了自己的住所。 因此，比丘们，应当这样学习：凡是应当忍受的，以及应当宣说忍耐的功德，比丘们，你们应当这样学习。 世尊如此开示，比丘们心生欢喜，对世尊所说的话语深感欣悦。 故事的起因是，在舍卫城的时候，具寿邬波离向世尊请问：“如果出家人要受具足戒，如果具寿们说‘不要为我受具足戒’，但比丘们还是为他受了具足戒，这算是受了具足戒吗？还是没受具足戒呢？” 邬波离，不能说是受了具足戒，因为为他受具足戒的人也会因此而犯戒。邬波离，这是为什么呢？即使是已经受了具足戒的人，如果舍弃戒律，也被称为没有受具足戒，更何况是受戒的时候呢？ 具寿邬波离又向世尊请问：“世尊您说比丘满二十岁才能受具足戒，但是有些沙弥不知道自己的年龄，而且身形高大，比丘们因为不知道他们的年龄而心生疑惑，如果不为他们受具足戒，那应该如何处理呢？” 世尊开示说：“邬波离，对于这种情况，应该通过相貌来辨别，然后为他们受具足戒。不要疑惑。”
English
Becoming doubtful, they asked the Blessed One, "Blessed One, was the Blessed One with the Lord of the Brahma host last night? Or did the Lord of the Gods, Indra, and the Four Great Kings come to see you?" "Monks, it was not the Lord of the Brahma host, nor was it the Lord of the Gods, Indra, nor did the Four Great Kings and others come to see me. But the monk who endured the venomous snake, having manifest faith in me, passed away and was reborn in the excellent abode of the gods of the Thirty-Three. Then he came to me last night, and I taught him the Dharma, and having seen the truth, he returned to his abode. Therefore, monks, you should train yourselves in this way: 'Whatever is to be endured, and whatever virtues of endurance are to be spoken of, monks, you should train yourselves in this way.'" When the Blessed One had spoken thus, the monks were delighted and rejoiced in what the Blessed One had said. The origin of the story is that while in Shravasti, the Venerable Upali asked the Blessed One, "If monks are to be ordained, and the Venerable Ones say, 'Do not ordain me,' but the monks still ordain them, is it considered ordained or not ordained?" "Upali, it should not be said to be ordained, for those who ordain them will also be transgressing. Upali, why is that? Even one who has been ordained, if they renounce the precepts, is called unordained, what more when they are being ordained?" Again, the Venerable Upali asked the Blessed One, "Blessed One, you said that novice monks should be ordained after they are twenty years old. But some novice monks do not know their age, and their bodies are large. If the monks do not know their age and are doubtful, and do not ordain them, how should they be dealt with?" The Blessed One replied, "Upali, in such cases, you should discern them by their appearance and then ordain them. Do not be doubtful."