Tibetan
མི་འཆི་བ་མེད་དེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འཚོ་བའི་མཐའ་ནི་འཆི་བར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་ལས་བྱས་དེ་ཡིས་ནི། །བསོད་ནམས་སྡིག་པའི་འབྲས་བུར་འགྲོ། །སྡིག་པའི་ལས་ནི་དམྱལ་བར་ལྟུང་། ། བསོད་ནམས་བྱས་པས་མཐོ་རིས་འགྲོ། །ཁ་ཅིག་ལམ་ལ་བསྒོམས་པས་ནི། །ཟག་པ་མེད་པར་མྱ་ངན་འདའ། །སངས་རྒྱས་དང་ནི་རང་སངས་རྒྱས། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས། །ལུས་ནི་རྣམ་པར་འདོར་འགྱུར་ན། །སྐྱེ་དགུ་མ་རབས་སྨོས་ཅི་དགོས། །དེ་ནས་ཡུལ་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་ནས་སོང་སྟེ། བདག་གི་ཁྱིམ་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། ཕྱི་མོའི་མལ་གོས་སྟོང་པར་མཐོང་ནས་ཡང་སྡུག་པ་ཤི་བའི་མྱ་ངན་གྱིས་སེམས་འཁྲུགས་ནས་བློན་པོ་དག་ལ་སྨྲས་པ། ཀྱེ་ངས་མལ་གོས་འདི་མཐོང་ནས་རབ་ཏུ་མི་དགའ་བ་སྐྱེས་ཀྱིས་སོང་ལ་འཕགས་པའི་དགེ་་་འདུན་དག་ལ་འདི་ཕུལ་ཅིག །དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཛེ་ཏའི་ཚལ་དུ་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་དག་ལ་ཕུལ་བ་དང་། དགེ་སློང་དག་གིས་སྒོ་ཁང་དུ་བཏིང་སྟེ་བཞག་གོ །དེ་ནས་དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་དེ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་འོངས་ནས་དེས་དེ་མཐོང་བ་དང་། དེ་ངུས་སོ། །བློན་པོ་དག་གིས་འཕགས་པ་དག་གིས་འདི་མི་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ལ་དབུལ་ན་སྒོ་ཁང་དུ་བཏིང་བ་དེ་ཉིད་ཉེས་པའི་དམིགས་སུ་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་དག་ཅང་མི་ཟེར་བར་འདུག་ནས། དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྒོ་ཁང་དུ་མ་གདིང་བར་ཡང་ཐོག་ཏུ་ཐིང་ཤིག །དེ་ཡང་ཉེས་པའི་དམིགས་སུ་གྱུར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཡང་ཐོག་ཏུ་མ་གདིང་བར་གནས་ཁང་དུ་ཐིང་ཤིག །དེ་གནས་ཁང་དུ་བཏིང་བ་དང་། མ་དད་པ་དག་གིས་རྒྱལ་མོའི་མལ་གོས་ནི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཙོངས་ཏེ་ཟོས་གོར་མ་ཆག །སྔ་ན་ནི་སྣང་ན་ད་མི་སྣང་ངོ་ཞེས་་འཕྱ་བ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཚེས་བརྒྱད་དམ་བཅུ་བཞིའི་དུས་སུ་ཡང་ཐོག་ཏུ་ཐིང་ལ་ཞོག་ཤིག །མ་དད་པ་དག་གིས་མཐོང་ནས། འདི་ནི་ལྷ་མོའི་མལ་གོས་མ་ཡིན་གྱི། དགེ་སློང་དག་གིས་ ངེས་པར་བཙོངས་ཏེ་ཟོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཡུལ་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་ཕུལ་བའི་གོས་སོ་ཞེས་
Chinese
没有不死的，一切众生的生命的终结都是死亡。无论做了什么业，都会成为善业或恶业的果报。造恶业会堕入地狱，行善业会升入天界。有些人通过修道，可以无漏地进入涅槃。佛陀、辟支佛，以及佛陀的声闻弟子们，都会舍弃肉身，更何况是卑微的凡夫俗子呢？之后，拘萨罗国的国王胜光王对世尊所说的话感到非常高兴，并随喜赞叹。他用头顶礼世尊的足，然后从世尊那里离开，回到自己的家中。当他看到王妃的床铺空着时，又因王妃去世的悲伤而心烦意乱，于是对大臣们说：‘唉，我看到这张床铺，心中非常不悦，你们去把这个供养给圣僧伽吧！’他们也将这个供养给了祇陀林中的圣僧伽。比丘们把它铺在门廊里。之后，有一天，国王来到寺庙，看到了那个床铺，就哭了。大臣们说：‘圣者们因为不想让您看到这个，所以如果您供养他们，他们就把它铺在门廊里，这本身就成了过失的目标。’他们什么也没说，只是待在那里。比丘们将这件事禀告了世尊，世尊开示说：‘不要铺在门廊里，铺在屋顶上吧！’那也成了过失的目标。世尊开示说：‘不要铺在屋顶上，铺在住所里吧！’当它被铺在住所里时，不信的人们诽谤说：‘王妃的床铺肯定是被比丘们卖掉吃了。以前还看得到，现在看不到了。’世尊开示说：‘在初八或十四的日子里，把它铺在屋顶上展示出来吧！’不信的人们看到后说：‘这不是天女的床铺，肯定是比丘们卖掉吃了。’比丘们将这件事禀告了世尊，世尊开示说：‘这是拘萨罗国的国王胜光王供养的床铺。’
English
There is no one who does not die; the end of life for all sentient beings is death. According to the deeds done, they will become the fruits of merit or sin. Sinful deeds lead to falling into hell, while meritorious deeds lead to going to higher realms. Some, by meditating on the path, attain nirvana without outflows. Buddhas, Pratyekabuddhas, and the Shravakas of the Buddhas, all abandon their bodies; what need is there to mention ordinary, lowly beings? Then, King Prasenajit of Kosala, greatly pleased with what the Bhagavan had said, rejoiced and praised it. He bowed his head at the feet of the Bhagavan and, departing from the presence of the Bhagavan, went to his own home. When he saw the queen's bed empty, he was again disturbed by the grief of the queen's death and said to the ministers: 'Alas, seeing this bed, I feel greatly displeased. Go and offer this to the noble Sangha!' They offered it to the noble Sangha in Jeta Grove. The monks spread it out in the gatehouse. Later, one day, the king came to the monastery and, seeing it, wept. The ministers said, 'The noble ones, wishing not to show this to you, if you offer it to them, spreading it in the gatehouse itself has become an object of fault.' They remained silent, saying nothing. The monks reported this to the Bhagavan, and the Bhagavan instructed, 'Do not spread it in the gatehouse, spread it on the roof!' That also became an object of fault. The Bhagavan instructed, 'Do not spread it on the roof, spread it in the dwelling!' When it was spread in the dwelling, the disbelievers slandered, 'The queen's bed has certainly been sold and eaten by the monks. It was visible before, but now it is not visible.' The Bhagavan instructed, 'On the eighth or fourteenth day, spread it on the roof and display it!' The disbelievers, seeing it, said, 'This is not the bed of a goddess; the monks have certainly sold and eaten it.' The monks reported this to the Bhagavan, and the Bhagavan instructed, 'This is the bed offered by King Prasenajit of Kosala.'