Tibetan
ང་ལྡན་པས་དེའི་དེ་ཡང་གྲུབ་ནས་དེས་དེ་ཇི་ལྟར་དམ་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབས་ནས་དེ་ལོག་པའི་ལྷ་ཁང་དུ་གྱུར་ཏེ་ལྷ་ཁང་པས་ཀྱང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་སོ། །དེ་ནས་ཚོང་པ་་་་འགྲོན་པ་མང་པོ་དག་ཅིག་ལམ་དེར་ཞུགས་པ་དང་དེར་གོས་དང་། བལ་དང་། ཤིང་བལ་དག་མང་དུ་ཕུལ་ལོ། །དྲུག་སྡེ་དག་སླར་ལོག་པའི་ཚེ་ལྷ་ཁང་དེ་རབ་ཏུ་རྒྱས་པར་མཐོང་ནས་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། དགའ་བོ་ཉེ་དགའ་བོ་ཤིང་རྟའི་སྲོག་ཤིང་དབང་ཕྱུག་གོས་དང་། བལ་དང་། ཤིང་ བལ་དག་རབ་ཏུ་མང་ཤིང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེ་བཀུར་རོ་ཞེས་དེ་དག་གིས་བླང་བར་བརྩམས་པ་དང་། ལྷ་ཁང་པ་དག་ལྷགས་ཏེ། དེ་དག་གིས་འཕགས་པ་དག་ལྷ་ཁང་འདི་ནི་བདག་ཅག་གི་སྟེང་འདི་ནི་ལས་དང་བྱི་དོར་བདག་ཅག་གིས་བགྱིས་ན་ལྷའི་གོས་རྣམས་་་ཅིའི་ཕྱིར་ལེན་ཅིང་དབྲོག །ཁྱེད་ཅག་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་མ་སྤངས་སམ་ཞེས་་སྨྲས་པ་དང་། དེ་དག་གིས་བཀྲེན་པ་འདི་ཇི་ལྟར་ཁྱེད་ཀྱི་ལྷ་ཁང་ངེད་ཅག་གིས་ཤིང་རྟ་སྲོག་ཤིང་ཆག་པ་ཞིག་རྟེན་ཐབས་སུ་བཙུགས་ཏེ་བཞག་གོ །ཞེས་སྨྲས་སོ། །ལྷ་ཁང་པ་དེས་ཀུ་ཆོ་བཏོན་པ་དང་། དེ་ནས་ཉེ་དགའ་བོ་ཁྲོས་ནས་དེ་རྡོག་པ་གཅིག་བརྒྱབ་ནས་བསྒྱེལ་བར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དེ་སྙེམས་ཤིང་དྲེགས་པ་རྣམས་སྤ་གོང་ནས་འཕགས་པ་ཁྱེད་དམ་གཞན་གྱིས་བྱས་པར་གྱུར་ནས་ཡང་བདག་ཅག་ནི་འདི་ལ་རྟེན་ཅིང་འཚོ་བ་ཡང་འདི་ལ་བལྟས་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཀྱིས་་་འཕགས་པའི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་བྱེད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་དག་མ་སྤོབས་ཏེ་ཅང་མི་ཟེར་བར་འདུག་གོ །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ལོག་་པར་ལྟ་བའི་ལྷ་ཁང་ན་གནས་པ་དག་འཕྱ་བ་ནི་ཡུས་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་དག་གིས་ལྷ་ཁང་བདག་པོ་ཡོད་པའི་གོས་ལ་སོགས་པ་བླང་བར་མི་བྱའོ། །དགེ་སློང་དག་གིས་ལྷ་ཁང་བདག་པོ་ཡོད་པའི་གོས་ལ་སོགས་པ་བླངས་ན་འདས་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ། །ལོག་པའི་ལྷ་ཁང་པ་དད་པ་གཞན་ཞིག་གིས་ཅི་བདེར་སྤྱོད་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དགེ་སློང་དེ་དག་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ཏེ་མ་བླངས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་ཅི་བདེར་བྱས་པ་ནི་བླང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་དུ་མ་བྱེད་ཅིག །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ནད་པ་ལ་སྐུལ་ཅིག་ཅེས་གསུངས་པ་དང་། ཇི་ཙམ་ཞིག་ན་དགེ་སློང་ཞིག་ན་བར་གྱུར་པ་དེའི་ནད་གཡོག་གིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་་་དགེ་འདུན་ལ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཕུལ་ཅིག་ཅེ
Chinese
我拥有之后，那也成就了，他将他如何立誓的一切都完成了，那变成了外道的寺庙，寺庙的人也加持了。之后，许多商人和客人进入那条路，在那里供奉了许多布、羊毛和木棉。六众再次返回时，看到那座寺庙非常兴盛，他们说道：欢喜者、近欢喜者，车轴命根自在天，布、羊毛和木棉非常多且圆满，要敬奉它啊。他们开始接受，寺庙的人来了，他们说道：圣者们，这座寺庙是我们的，这上面的工作和清扫都是我们做的，为何拿走和抢夺神的衣服呢？你们没有舍弃不给予就拿走吗？他们说道：吝啬鬼，这怎么是你的寺庙呢？我们把断裂的车轴命根当作依靠而安放的。寺庙的人大声喧哗，之后，近欢喜者愤怒了，一脚踢倒了它。之后，那些傲慢自大的人从高处说：圣者，是你或者其他人做的，而且我们是依靠这个而生存的，也看着这个，为何你们做非圣者的行为呢？他们不骄傲了，什么也不说地坐着。那样发生之后，比丘们向世尊禀告，世尊说道：比丘们，嘲笑住在邪见寺庙里的人是愚蠢的。因此，比丘们不应该拿走有寺庙主人的衣服等。比丘们如果拿走有寺庙主人的衣服等，就会变成堕落。外道的寺庙的人说：其他有信仰的人随意享用吧。那些比丘们生起疑惑没有拿取，世尊说道：如果随意做了，就应该拿取，不要对此疑惑。故事的起因是在舍卫城，世尊说：劝勉病人吧。有多少时候，一位比丘生病了，他的侍者说：有寿命者，供养僧团一点东西吧。
English
After I possessed it, that was also accomplished, and he fulfilled everything he had vowed, and it became a heretical temple, and the temple people also blessed it. Then, many merchants and guests entered that road, and offered many cloths, wool, and cotton there. When the Six Groups returned again, they saw that the temple was very prosperous, and they said: Joyful one, near joyful one, the axle life-force Ishvara, cloths, wool, and cotton are very abundant and perfect, let's venerate it. As they began to accept it, the temple people came and said: Holy ones, this temple is ours, we do the work and cleaning on this, why do you take and plunder the clothes of the gods? Have you not abandoned taking without being given? They said: Miser, how is this your temple? We have placed a broken axle life-force as a support. The temple people made a loud noise, and then, Near Joyful One became angry and kicked it down. Then, those arrogant and haughty people said from above: Holy one, whether it was done by you or someone else, and we rely on this to live, and also look at this, why do you do non-holy deeds? They were not proud and sat without saying anything. After that happened, the monks reported to the Blessed One, and the Blessed One said: Monks, it is foolish to mock those who live in a heretical temple. Therefore, monks should not take the clothes and so on that belong to the temple owner. If monks take the clothes and so on that belong to the temple owner, they will become fallen. The heretical temple people said: Let other faithful people enjoy it as they please. Those monks were doubtful and did not take it, and the Blessed One said: If it is done as one pleases, then it should be taken, do not doubt it. The origin of the story is in Shravasti, the Blessed One said: Encourage the sick person. How many times, a monk became ill, and his attendant said: O long-lived one, offer a little something to the Sangha.
Tibetan
ས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་ཀྱང་བདག་ལ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མེད་མོད་ཀྱི་ཆོས་གོས་གསུམ་དབུལ་ལོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་ཅང་མི་ཟེར་བར་འདུག་གོ། །དེ་ཆོས་གོས་ གསུམ་ཕུལ་ནས་དེ་དག་གིས་་་བཙོངས་ཏེ་བགོས་སོ། །དགེ་སློང་དེ་ཕྱིར་སོས་ཏེ་ལངས་ནས་ཆོས་གོས་གསུམ་གྱིས་ཕོངས་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་གྱུར་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་དག་གིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་གིས་དགེ་སློང་ལ་དགེ་འདུན་གྱི་ཕྱིར་ཆོས་གོས་གསུམ་མ་བསླང་ཤིག་བསླངས་ན་འདས་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ། །དགེ་འདུན་གྱིས་ཀྱང་མ་བླང་ཤིག །དེ་སྟེ་བླངས་ན་ཡང་མ་འགེད་ཅིག །བགོས་ན་འདས་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ། །རྐྱང་པའི་སྒོ་གཉིས་པའི་མདོའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་སོ།། །།མདོར་ན། གཉི་ག་ལ་ཡང་གནང་བ་དང་། །རྣམ་པ་ཐ་དད་རྗེས་སུ་གནང་། །སུམ་ཆ་དང་ཡང་དགེ་ཚུལ་དང་། །དགེ་སློབ་མ་དང་དགེ་ཚུལ་མ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ཛེ་ཏའི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དགེ་སློང་དྲུག་བཅུ་ཞིག་ལྗོངས་རྒྱུ་བ་སྤྱོད་ཅིང་རི་བྲགས་ཀྱི་གྲོང་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་ནས་དེ་ན་ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཞིག་གནས་པས་དེས་དེ་དག་དེའི་ཁྱིམ་དུ་བཤོས་ལ་སྤྱན་དྲངས་ནས་དེས་དགེ་སློང་རེ་རེ་ཞིང་རས་ཡུག་རེ་རེ་དབུལ་ལོ་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །དེ་དག་ཟན་ཟ་བ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། དགེ་སློང་མ་དྲུག་བཅུ་ཞིག་ཀྱང་ལྗོངས་རྒྱུ་བ་སྤྱོད་ཅིང་རི་བྲགས་ཀྱི་གྲོང་དེར་ཕྱིན་པ་དང་། བསོད་སྙོམས་སློང་བ་ལ་ཞུགས་སོ། །གཞན་ཞིག་གིས་ཁྱིམ་བདག་འདིའི་ཁྱིམ་ན་དགེ་སློང་དག་བཤོས་གསོལ་གྱིས་དེར་བཞུད་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་དག་དེར་དོང་སྟེ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཟན་ཟོས་པ་དང་། དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེས་རས་ཡུག་དྲུག་བཅུ་ཞིག་རྒན་རིམས་ཀྱི་མདུན་དུ་བཞག་གོ །དགེ་སློང་དག་ཇི་ལྟ་བུར་བགོ་བ་མི་ཤེས་ནས། དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་འདུན་སྡེ་གཉིས་ཀྱིས་འཐོབ་པ་ཡིན་གྱིས། དགེ་འདུན་སྡེ་གཉིས་སུ་་་་གོས་ཤིག། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཅིག་གིས་གཙུག་ལག་ཁང་ཞིག་བརྩིགས་ཏེ། དེས་དེའི་ཞལ་ བསྲོས་ཏེ། དགེ་འདུན་སྡེ་གཉིས་བཤོས་གསོལ་ནས་རྙེད་པ་ཡང་མང་དུ་ཕུལ་ཏེ་དགེ་སློང་དག་གིས་བགོས་པ་དང་། དགེ་སློང་དག་ངེད་ཅག་ལ་ནི་ཆོས་གོས་གསུམ་དགོས་ཀྱིས། དགེ་ཚུལ་ཕ་དག་གི་སྟོད་གཡོགས་དང་མཐང་གོས་སུ་ཟད་ན། ཇི་ལྟར་བདག་ཅག་དང་མཉམ་པར་བགོ་ཞེས་འཕྱའོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་ནི་སྐལ་བ་མཉམ་པར་བགོས་ཤིག །དགེ་ཚུལ་ཕ་དང་། དགེ་ཚུལ་མ་དང་། དགེ་སློབ་མ་དག་ལ་ནི་སུམ་ཆ་ཅིག་བྱིན་ཅིག །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་ཚུལ་ཕ་དག་ལ་སུམ་ཆ་ཅིག་བྱིན་ཅིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། ཇི་ཙམ་ཞིག་ན་དགེ་ཚུལ་ཕ་གཞན་ཞིག་ལོ་ཉི་ཤུ་ཡང་ཚང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་ཡང་འདོད་ན་དེ་ལ་དགེ་སློང་གིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལོ་ཉི་ཤུ་ཚང་ན་ཅིའི་ཕྱིར་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མི་བྱེད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ནི་བདག་ཅག་གི་རྙེད་པ་འདི་ལྟ་བུར་བཅས་ན་སྟོད་་་གཡོགས་དང་མཐང་གོས་སུ་མི་ལྡང་ན་ཆོས་གོས་གསུམ་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཇི་ལྟར་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་ཚུལ་ཕ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་འདོད་པ་དང་། དགེ་སློབ་མ་ལ་སུམ་གཉིས་བྱིན་ཅིག །དགེ་ཚུལ་ཕ་དང་དགེ་ཚུལ་མ་གཞན་ནི་སྐལ་བ་སུམ་ཆར་ཟད་དོ། །རྐྱང་པའི་སྒོ་གཉིས་ཀྱི་མདོའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་པའོ།། །།མདོར་ན། ཀོ་ས་ལ་ན་དྲུག་བཅུ་དང་། །བརྒྱ་ཕྲག་ཕྱེད་དང་བཅུ་གསུམ་དང་། །སྒྲ་ཅན་ཟིན་དང་དཔལ་སྦེད་དང་། །གཙུག་ལག་ཁང་དང་མཆོད་རྟེན་དེ་བཞིན་ཏེ། །གདུགས་དང་བྲིས་པ་དེ་བཞིན་སྦྱར། །ཟན་ལ་མགྲོན་དུ་བོས་པ་འོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀོ་ས་ལར་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་སྤྱོད་པ་ན་རི་བྲགས་ཀྱི་གྲོང་གཞན་ཞིག་ཏུ་བྱོན་ནས་རི་བྲགས་ཀྱི་གྲོང་དེ་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གནས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དུ་བཅས་པར་ཁྱིམ་དུ་བཤོས་ལ་སྤྱན་དྲངས་སོ། །དགེ་སློང་མ་དྲུག་བཅུ་ ཞིག་ལྗོངས་རྒྱུ་བ་སྤྱོད་པ་ན་རི་་བྲགས་ཀྱི་གྲོང་དེར་ཕྱིན་ནས་དེ་དག་ཀྱང་དེར་ཟན་ཟོས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་ཕྱེད་དང་བཅུ་གསུམ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བཤོས་གསོལ་ནས། ཁྱིམ་བདག་དེས་རས་ཡུག་བརྒྱ་ཕྲག་ཕྱེད་དང་བཅུ་གསུམ་ཞིག་རྒན་རིམས་ཀྱི་་་མདུན་དུ་བཞག་གོ །དགེ་སློང་དག་གིས་ཇི་ལྟར་བགོ་བ་མི་ཤེས་ནས་དགེ་སློང་མ་དག་གིས་དེ་ལ་གཞན་བྱར་ཅི་ཡོད། སྔོན་ཡང་དགེ་འདུན་སྡེ་གཉིས་བཤོས་གསོལ་བ་ལས་བདག་ཅག་གིས་རྙེད་པའི་ཕྱེད་ཐོབ་ན་ད་ཡང་བདག་ཅག་ལ་རྙེད་པའི་ཕྱེད་བྱིན་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ལྟར
Chinese
说了之后，他说：“我虽然一点也没有，但还是供养三件法衣吧。”说完，他一句话也没说就走了。他供养了三件法衣，他们把那些卖了分了。那个比丘后来醒来站起来，因为没有了三件法衣而感到贫困。比丘们把这件事禀告了世尊，世尊开示说：比丘们，不要为了僧团向比丘乞讨三件法衣，如果乞讨，就会变成堕落。僧团也不要接受。即使接受了，也不要分发。如果分发，就会变成堕落。这是《单独之门》第二品的两句偈颂。 总而言之，给予两者许可，给予不同形式的许可。还有三分之一给沙弥，给比丘尼和沙弥尼。佛陀世尊住在舍卫城时，住在祇陀林给孤独园。六十位比丘在游方时，去了一个山岩村庄，那里住着一位有信仰的施主，他邀请他们到他家应供，心想：我要供养每个比丘一块布。当他们开始吃饭时，六十位比丘尼也在游方时，去了那个山岩村庄，开始乞讨食物。另一个人说：“这位施主家正在供养比丘，去那里吧。”她们去了那里，也吃了饭。然后，那位施主把六十块布放在长老面前。比丘们不知道如何分配，比丘们把这件事禀告了世尊，世尊开示说：应该由两个僧团获得，把衣服分给两个僧团。故事的起因是在舍卫城，在舍卫城，另一位施主建造了一座寺庙，他举行了开光仪式，供养两个僧团，也供养了很多财物，比丘们分了，比丘们说：“我们需要三件法衣，沙弥们的上衣
English
Having spoken, he said, "Although I have nothing at all, I will still offer three Dharma robes." After speaking, he left without saying a word. He offered the three Dharma robes, and they sold those and divided them. That bhikshu later woke up and stood up, feeling impoverished because he had no three Dharma robes. The bhikshus reported this matter to the Bhagavan, and the Bhagavan instructed: "Bhikshus, do not beg three Dharma robes from a bhikshu for the sake of the Sangha; if you beg, it will become a downfall. The Sangha should also not accept. Even if you accept, do not distribute. If you distribute, it will become a downfall." These are the two verses of the second chapter of the 'Solitary Door'. In short, permission is given to both, permission is given for different forms. Also, one-third is given to the novice, to the bhikshuni and the novice nun. When the Buddha Bhagavan was in Shravasti, he was residing in Jeta Grove, Anathapindika's Garden. Sixty bhikshus, while wandering, went to a rocky village, where a faithful householder lived. He invited them to his house for a meal, thinking, "I will offer each bhikshu a piece of cloth." As they began to eat, sixty bhikshunis also, while wandering, went to that rocky village and began to beg for food. Another person said, "The householder is offering food to the bhikshus at this house, go there." They went there and also ate. Then, that householder placed sixty pieces of cloth before the elders. The bhikshus did not know how to distribute them, and the bhikshus reported this matter to the Bhagavan, and the Bhagavan instructed: "It should be obtained by the two Sanghas, distribute the clothes to the two Sanghas." The origin of the story is in Shravasti, in Shravasti, another householder built a temple, he held a consecration ceremony, offered food to the two Sanghas, and also offered many possessions, the bhikshus divided them, the bhikshus said, "We need three Dharma robes, the upper garments of the novices
Chinese
如果都用在上衣和下裙上就用完了，怎么能和我们平分呢？”他们抱怨道。事情发生后，众比丘向世尊禀告。世尊开示说：“比丘和比丘尼应该平分。沙弥、沙弥尼和式叉摩尼应该分得三分之一。”世尊开示说要给沙弥们三分之一，但如果其他沙弥年满二十岁，也想受具足戒，比丘们会说：“这位具寿已经年满二十岁了，为什么不受具足戒呢？”他们也会说：“世尊为我们制定了这样的规定，连上衣和下裙都不够用，更何况三法衣呢？怎么受具足戒呢？”事情发生后，众比丘向世尊禀告。世尊开示说：“想要受具足戒的沙弥，给式叉摩尼三分之二。其他的沙弥和沙弥尼就用完剩下的三分之一。”《单一口二经》的第三首偈颂。 总而言之，憍萨罗国有六十，一百一十三，具声、胜藏，寺庙和佛塔也是如此，伞和绘画也同样适用，还有斋饭的邀请。佛陀世尊在憍萨罗国游化时，来到另一个山岩村，山岩村里住着一位施主，他邀请佛陀和声闻僧众到他家应供。六十位比丘尼 游化时也来到了山岩村，她们也在那里用了斋饭。世尊与一百一十三位眷属一起应供后，那位施主将一百一十三匹布料放在长老面前。众比丘不知道如何分配，比丘尼们说：“除此之外还有什么可做的呢？以前僧团两众一起应供时，我们能得到一半的所得，现在也请给我们一半的所得吧。”就这样。
English
If it's all used for upper and lower garments, how can we share it equally with us?” they complained. After this happened, the monks reported to the Blessed One. The Blessed One instructed, “Monks and nuns should share equally. Śrāmaṇeras, śrāmaṇerīs, and śikṣamāṇās should be given one-third.” The Blessed One instructed that one-third should be given to the śrāmaṇeras, but if other śrāmaṇeras are twenty years old and also want to take full ordination, the monks would say, “This venerable one is already twenty years old, why not take full ordination?” They would also say, “The Blessed One has established such rules for us that even upper and lower garments are not enough, let alone the three Dharma robes? How can we take full ordination?” After this happened, the monks reported to the Blessed One. The Blessed One instructed, “For a śrāmaṇera who wants to take full ordination, give two-thirds to the śikṣamāṇā. The other śrāmaṇeras and śrāmaṇerīs will use up the remaining one-third.” The third verse of the Sūtra of the Single Door of Two. In short, there are sixty in Kosala, one hundred and thirteen, Sound Holder, Victory Hidden, temples and stupas are also the same, umbrellas and paintings are also applied in the same way, and there is also an invitation to a meal. When the Buddha Blessed One was traveling in Kosala, he came to another mountain rock village, and a householder lived in that mountain rock village, so he invited the Blessed One and the Sangha of Hearers to his house for a meal. Sixty nuns While traveling, they also came to the mountain rock village, and they also had a meal there. After the Blessed One had a meal with one hundred and thirteen attendants, that householder placed one hundred and thirteen pieces of cloth in front of the elders. The monks did not know how to distribute it, and the nuns said, “What else can be done besides this? Previously, when the two assemblies of the Sangha had a meal together, we could get half of the gain, so please give us half of the gain now.” That's how it was.