Tibetan
ཟླ་བ་་་བརྒྱད་དམ་དགུ་ལོན་པ་དང་། དེ་ལ་བུ་གཟུགས་ལེགས་པ་བལྟ་ན་སྡུག་པ། བཟང་བ། ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་ཁྱེའུ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེ་དག་གིས་སྐྱེས་པའི་སྐྱེས་སྟོན་ཆེན་པོ་བྱས་ནས་མིང་བཏགས་སོ། །དེ་བསྲིངས་བསྐྱེད་དེ་ཆེར་གྱུར་པ་དང་། ཇི་ཙམ་དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཕ་མ་ལ་མ་གསོལ་བར་་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །དེ་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་བགོས་ནས་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ཁྱེར་ཏེ་མཉན་དུ་ཡོད་པར་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པ་དང་། དེའི་ཕ་རྒན་པོས་མཐོང་ནས་བུ་ཁྱོད་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་ངེད་ཅག་སུས་གསོ་བར་འགྱུར་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་སྤ་གོང་ནས་ཅང་མི་སྨྲ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ཕ་དང་མ་ནི་བུའི་དཀའ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་བུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཡང་ཕ་མ་གཉིས་ཀྱི་བཟའ་བ་དང་བགོ་བ་དག་སྦྱོར་བར་རྗེས་སུ་གནང་ངོ་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཡང་ཕ་མ་གཉིས་ཀྱི་བཟའ་བ་དང་བགོ་བ་དག་སྦྱོར་ཅིག་ཅེས་གསུངས་པ་དང་། དགེ་སློང་དག་གིས་ཇི་ལྟར་སྦྱར་བ་མི་ཤེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གང་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ལྷག་པར་གྱུར་པ་དེས་སྦྱར་བར་བྱོས་ཤིག །དེ་སྟེ་མེད་ན་སྦྱིན་བདག་ལས་སློངས་ཏེ་སྦྱོར་ཅིག །དེ་སྟེ་དགེ་འདུན་དུ་གཏོགས་ལ་དགེ་འདུན་གྱི་རྙེད་པ་དབང་བར་གྱུར་ན་དེའི་ཕྱེད་བྱིན་ཅིག །དེ་སྟེ་བསོད་སྙོམས་པ་ཞིག་ན་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱེད་སྦྱིན་པར་གྱིས་ ཤིག །དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་འདས་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནས་མི་རིང་བ་ཞིག་ན་རི་བྲགས་ཀྱི་གྲོང་ཞིག་ཡོད་དེ། རི་བྲགས་ཀྱི་གྲོང་དེ་ན་གཙུག་ལག་ཁང་ཞིག་ཡོད་པ་དེའི་ནང་ན་རྒན་ཞུགས་གཞན་ཞིག་གནས་ཏེ། དེ་ནས་དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་མཆོད་རྟེན་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའི་ཕྱིར་མཉན་དུ་ཡོད་པར་སོང་ངོ་། །དྲུག་སྡེ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱིས་ཀྱང་དྲུག་སྡེའི་ནང་ན་གཅིག་གིས་ནི་ཛེ་ཏའི་ཚལ་གྱི་སྒོ་སྲུང་་་བས་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་དགའ་བོ་སྒོ་ན་འདུག་པ་དེས་མགོ་དཀར་ལ་སྨིན་མ་རིང་བ་ཞིག་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་འོང་བ་མཐོང་ནས་དེས་བསམས་པ། དགེ་སློང་གནས་བརྟན་གང་ཞིག་འདིར་འོང་བསུར་འགྲོའམ་སྙམ་བསམས་ཏེ། དེ་སྔར་སོང་བ་དང་། དེས་གནས་བརྟན་བདེ་བར་འོངས་སམ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེས་སློབ་དཔོན་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཚེ་དང་ལྡན་པ
Chinese
在第八或第九个月时，生了一个相貌端庄、惹人喜爱、美好的，具有一切肢体的男孩子。他们为孩子的出生举行了盛大的庆祝会，并给孩子取了名字。孩子被抚养长大后，在稍晚的时候，未经父母允许，就出家加入了世尊的教法。他早上穿好裙子，拿着钵和法衣去舍卫城乞食。他的老父亲看到后说：“孩子，你出家了，我们谁来养活呢？”他从那时起就一言不发了。比丘们将此事禀告世尊，世尊开示说：“比丘们，父母为儿子操劳，因此，即使儿子出家了，也应允许他供养父母的食物和衣服。”世尊说：“即使出家了，也应供养父母的食物和衣服。”比丘们不知道该如何供养，世尊开示说：“用多余的钵和法衣来供养。如果没有多余的，就向施主乞讨来供养。如果属于僧团，并且有权支配僧团的财物，那就给他们一半。如果是乞食者，那就给他们一半的乞食所得。 如果不这样做，就会被视为已故之人。”故事的起因是在舍卫城。从舍卫城不远的地方，有一个山岩村。山岩村里有一座寺庙，里面住着一位年迈的出家人。后来，他为了礼拜佛塔，去了舍卫城。六群比丘，其中一个因为（他是）祇陀林园的门卫，所以具寿阿难陀在门口，看到一个白头长眉的人从远处走来，心想：“是哪位长老比丘要来，我该去迎接吗？”他先走了过去，说：“长老，您安好吗？”那人说：“老师，我顶礼。”说完“顶礼”，具寿
English
When the eighth or ninth month arrived, a son was born to them, handsome in appearance, pleasing to behold, virtuous, a boy endowed with all limbs. They held a great celebration for the child's birth and gave him a name. As he grew up, later on, without asking his parents, he went forth into the Blessed One's teaching. One morning, having put on his robes, and carrying his bowl and religious garment, he entered Savatthi for alms. His old father saw him and said, "Son, if you go forth, who will support us?" From then on, he remained silent. The monks reported this to the Blessed One, and the Blessed One instructed, "Monks, parents toil for their son, therefore, even if the son has gone forth, it is permitted that he provide for his parents' food and clothing." The Blessed One said, "Even having gone forth, provide for your parents' food and clothing." The monks, not knowing how to provide, the Blessed One instructed, "Provide with whatever bowl and religious garment is in excess. If there is none, beg from donors and provide. If belonging to the Sangha, and having authority over the Sangha's gains, give half of it. If a beggar, give half of the alms received. If you do not do so, you will be considered as deceased." The origin of the story is in Savatthi. Not far from Savatthi, there was a village of rocky mountains. In that village of rocky mountains, there was a monastery, and in it lived an old renunciant. Later, in order to pay homage to the stupa, he went to Savatthi. The group of six, one of whom, because he was the gatekeeper of Jeta Grove, the venerable Ananda was at the gate, saw a white-haired, long-eyebrowed man coming from afar and thought, "Which elder monk is coming here, should I go to greet him?" He went ahead and said, "Venerable, are you well?" The man said, "Teacher, I prostrate." Having said "I prostrate," the venerable
Tibetan
་ཉེ་དགའ་བོས་བསམས་པ། རྒན་ཞུགས་འདིས་སློབ་དཔོན་ཡང་མི་ཤེས། མཁན་པོ་ཡང་མི་ཤེས་པར་རིག་ནས་དེས་རྒན་ཞུགས་ཚུར་ཤོག །གཙུག་ལག་ཁང་དུ་འདོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེས་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ཁྲིད་ནས་ངལ་བསོར་བཅུག་པ་དང་། དེ་ཅུང་ཟད་ཅིག་འདུག་ནས་སློབ་དཔོན་བདག་ནི་མཆོད་རྟེན་ལ་ཕྱག་འཚལ་དུ་མཆིའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཉེ་དགའ་བོས་སྡོད་ཅིག་དང་འདུ་བའི་དུས་ལ་བབ་པ་དང་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་སློབ་དཔོན་བདག་གིས་ཆོས་གོས་་་གསུམ་ག་ཡང་ཁྱེར་ཏེ་མ་འོངས་པས་འགྲོའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཉེ་དགའ་བོས་རྒན་ཞུགས་སྡོད་ཅིག་དང་། འདིར་ཆོས་གོས་གསུམ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། ཇི་ཙམ་ན་འདུས་པར་གྱུར་པ་དང་། དེས་དེ་ལ་པར་ཐང་ནི་མཐང་གོས་སུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས། ལ་བ་ནི་སྟོད་གཡོགས་སུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས། བེའུ་རས་ནི་སྦྱར་མར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། དེ་ནས་ལ་བ་དང་བེའུ་རས་གཉིས་ཕྲག་པ་ལ་བཞག་ནས་པར་ཐང་གིས་དཀྲིས་པའི་སྟེང་དུ་ཐེ་གུས་དཀྲིས་ཏེ་དམ་དུ་བཅིངས་ནས་དེ་ནས་འདུས་པའི་ ནང་དུ་བཏང་བ་དང་། དགེ་སློང་དག་གིས་མཐོང་ནས། དགེ་སློང་ཀུན་ཏུ་བཅིངས་པ་ཁ་ཅིག་ནི་ཉེས་པ་ངོར་བརྗོད་དོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རྒན་ཞུགས་ཕ་བི་་ཅིའི་ཕྱིར་སྨྱོན་ཐབས་བྱེད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་འདི་ནི་ཁོ་བོའི་ཆོས་གོས་གསུམ་ཡིན་ཏེ། ཁོ་བོ་ནི་གློ་བུར་དུ་འོངས་ན་གང་དུ་གཞག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་དག་གིས་ཆོས་གོས་གསུམ་དེ་འདྲ་བ་ཡིན་ནམ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་གང་ལ་མེད་པ་དེ་ཅི་འདྲ་བར་་་འགྱུར་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གང་ཉེས་པའི་དམིགས་སུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་དགེ་སློང་དག་གིས་སྤུ་རིང་པོ་ལས་ཆོས་གོས་གསུམ་དུ་་་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་དག་གིས་སྤུ་རིང་པོ་ལས་ཆོས་གོས་གསུམ་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་མི་གནང་བར་དགོངས་ནས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་རྣམས་ཉེས་པ་ངོར་བརྗོད་པ་ནི་ཡུས་ཏེ། ཉེས་པའི་དམིགས་སུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་སྤུ་རིང་པོ་ལས་ཆོས་གོས་གསུམ་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་དག་སྤུ་རིང་པོ་ལས་ཆོས་གོས་གསུམ་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབ་ཤིག །དེ་སྟེ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ན་འདས་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་སྤུ་རིང་པོ་ལས་ཆོས་གོས་གསུམ་དུ་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབ་ཤིག་ཅེས་གསུངས་
Chinese
ཉེ་དགའ་བོས་བསམས་པ། རྒན་ཞུགས་འདིས་སློབ་དཔོན་ཡང་མི་ཤེས། མཁན་པོ་ཡང་མི་ཤེས་པར་རིག་ནས་དེས་རྒན་ཞུགས་ཚུར་ཤོག །གཙུག་ལག་ཁང་དུ་འདོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ཉེ་དགའ་བོས་想：这个老头子既不认识老师，也不认识堪布，知道后，（ཉེ་དགའ་བོས）说：“老头子，过来，去寺庙。” དེས་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ཁྲིད་ནས་ངལ་བསོར་བཅུག་པ་དང་། དེ་ཅུང་ཟད་ཅིག་འདུག་ནས་སློབ་དཔོན་བདག་ནི་མཆོད་རྟེན་ལ་ཕྱག་འཚལ་དུ་མཆིའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཉེ་དགའ་བོས་སྡོད་ཅིག་དང་འདུ་བའི་དུས་ལ་བབ་པ་དང་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་སློབ་དཔོན་བདག་གིས་ཆོས་གོས་་་གསུམ་ག་ཡང་ཁྱེར་ཏེ་མ་འོངས་པས་འགྲོའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཉེ་དགའ་བོས་རྒན་ཞུགས་སྡོད་ཅིག་དང་། འདིར་ཆོས་གོས་གསུམ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། ཇི་ཙམ་ན་འདུས་པར་གྱུར་པ་དང་། 他带到寺庙让他休息，他稍微坐了一会儿后说：“老师，我要去朝拜佛塔。”ཉེ་དགའ་བོས་说：“等一下，到集会的时候再做。”他说：“老师，我要带着三件法衣，以后再走。”ཉེ་དགའ་བོས་说：“老头子，等一下，在这里加持三件法衣。” དེས་དེ་ལ་པར་ཐང་ནི་མཐང་གོས་སུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས། ལ་བ་ནི་སྟོད་གཡོགས་སུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས། བེའུ་རས་ནི་སྦྱར་མར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། དེ་ནས་ལ་བ་དང་བེའུ་རས་གཉིས་ཕྲག་པ་ལ་བཞག་ནས་པར་ཐང་གིས་དཀྲིས་པའི་སྟེང་དུ་ཐེ་གུས་དཀྲིས་ཏེ་དམ་དུ་བཅིངས་ནས་དེ་ནས་འདུས་པའི་ ནང་དུ་བཏང་བ་དང་། ཇི་ཙམ་ན་འདུས་པར་གྱུར་པ་དང་།他把帕唐加持成裙子，把拉瓦加持成上衣，把贝吾热斯加持成僧裙。然后把拉瓦和贝吾热斯放在肩膀上，用帕唐缠绕，再用绳子缠绕，紧紧地捆住，然后送到集会的 དགེ་སློང་དག་གིས་མཐོང་ནས། དགེ་སློང་ཀུན་ཏུ་བཅིངས་པ་ཁ་ཅིག་ནི་ཉེས་པ་ངོར་བརྗོད་དོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རྒན་ཞུགས་ཕ་བི་་ཅིའི་ཕྱིར་སྨྱོན་ཐབས་བྱེད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་འདི་ནི་ཁོ་བོའི་ཆོས་གོས་གསུམ་ཡིན་ཏེ། ཁོ་བོ་ནི་གློ་བུར་དུ་འོངས་ན་གང་དུ་གཞག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་དག་གིས་ཆོས་གོས་གསུམ་དེ་འདྲ་བ་ཡིན་ནམ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་གང་ལ་མེད་པ་དེ་ཅི་འདྲ་བར་་་འགྱུར་ཞེས་སྨྲས་སོ། །里面。比丘们看到后，一些全身捆绑的比丘公开认错。有些人说：“老头子，你为什么装疯？”他说：“诸位有寿命者，这是我的三件法衣，我突然来了，放在哪里呢？”他们说：“三件法衣是那样的吗？”他说：“没有的会变成什么样呢？” དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གང་ཉེས་པའི་དམིགས་སུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་དགེ་སློང་དག་གིས་སྤུ་རིང་པོ་ལས་ཆོས་གོས་གསུམ་དུ་་་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་དག་གིས་སྤུ་རིང་པོ་ལས་ཆོས་གོས་གསུམ་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་མི་གནང་བར་དགོངས་ནས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་རྣམས་ཉེས་པ་ངོར་བརྗོད་པ་ནི་ཡུས་ཏེ། དེ་样之后，比丘们祈请世尊，世尊开示说：“成为罪过目标的是比丘们用长毛加持成三件法衣。因此，比丘们认为不应该用长毛加持成三件法衣而开示说：‘比丘们，比丘们公开认错是有罪的，成为罪过目标的是用长毛加持成三件法衣。’因此，比丘们，不要用长毛加持成三件法衣！如果加持了，就会变成过去的。” ཉེས་པའི་དམིགས་སུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་སྤུ་རིང་པོ་ལས་ཆོས་གོས་གསུམ་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་སྟེ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་དག་སྤུ་རིང་པོ་ལས་ཆོས་གོས་གསུམ་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབ་ཤིག །དེ་སྟེ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ན་འདས་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ། །世尊说：“比丘们，不要用长毛加持成三件法衣。” བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་སྤུ་རིང་པོ་ལས་ཆོས་གོས་གསུམ་དུ་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབ་ཤིག་ཅེས་གསུངས་ 世尊说：“比丘们，不要用长毛加持成三件法衣。”
English
Nyedawo thought: "This old man doesn't know the teacher or the Khenpo." Knowing this, he said, "Old man, come here. Let's go to the temple." He took him to the temple and let him rest. After sitting for a while, he said, "Teacher, I am going to pay homage to the stupa." Nyedawo said, "Wait, we'll do it when it's time for the assembly." He said, "Teacher, I will take all three robes with me and leave later." Nyedawo said, "Old man, wait, let's bless the three robes here." Then, when it was time for the assembly, he blessed the parthang as a skirt, the lawa as an upper garment, and the beu ras as a sanghati. Then, he put the lawa and beu ras on his shoulders, wrapped them with the parthang, and tied them tightly with a rope. Then, he sent him into the assembly. When the monks saw him, some of the monks who were completely bound confessed their faults. Some said, "Old man, why are you acting crazy?" He said, "Venerable ones, these are my three robes. If I come suddenly, where should I put them?" They said, "Are the three robes like that?" He said, "What will become of those who don't have them?" After that, the monks requested the Blessed One. The Blessed One said, "What has become the object of offense is that the monks have blessed long hair as three robes. Therefore, the monks thought that they should not bless long hair as three robes and taught, 'Monks, it is a fault for monks to confess their faults. What has become the object of offense is that long hair has been blessed as three robes.' Therefore, monks, do not bless long hair as three robes! If you bless them, they will become past." The Blessed One said, "Monks, do not bless long hair as three robes." The Blessed One said, "Monks, do not bless long hair as three robes."