Tibetan
ཎྜཱི་དང་། ཉེས་པའི་གཎྜཱི་དང་། སྤང་བའི་གཎྜཱི་དང་ལྔའོ། །དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཎྜཱི་དེ་ནི་རྒྱུད་གསུམ་དང་དྲག་པོ་གསུམ་མོ། །ལས་ཀྱི་གཎྜཱི་ནི་རྒྱུད་གཉིས་དང་དྲག་པོ་གཅིག་གོ །ཤི་བའི་གཎྜཱི་ནི་རྒྱུད་གཅིག་པའོ། །ཉེས་པའི་གཎྜཱི་ནི་ནམ་ཞི་བར་གྱུར་གྱི་བར་དུའོ། །སྤང་བའི་གཎྜཱི་ནི་ཁར་གསིལ་ལོ། །ཆོས་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་མ་ལ་ལུང་བསྒོ་བར་བྱ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་དང་། མང་དུ་ཐོས་པ་དང་། གནས་བརྟན་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པ་དང་། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྐད་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་དང་། དེས་དགེ་སློང་མ་ལ་ལུས་ཀྱིས་བསྐྱོད་པས་སུན་མ་ཕྱུང་བར་གྱུར་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཕས་ཕམ་པ་བཞི་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་འདས་པར་མ་གྱུར་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་མང་དུ་ཐོས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེས་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་བཤད་པའམ་ཁ་ཏོན་དུ་བྱས་པར་གྱུར་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་གནས་བརྟན་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཡིན་ཞེ་ན། བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་ལོ་ཉི་ཤུ་ལོན་པར་གྱུར་པའམ། ཡང་ ན་དེ་ལས་འདས་པའོ། །དེ་སྟེ་དགེ་སློང་མ་ལ་ལུས་ཀྱིས་བསྐྱོད་པས་སུན་ཕྱུང་བར་མ་གྱུར་ཏམ། ཡང་ན་ཉེས་པ་དེ་འདིས་ཇི་ལྟར་ཆོས་བཞིན་དུ་བྱས་པར་གྱུར་པའོ། །སྒོ་གཉིས་པོ་རྫོགས་སྷོ།། །།སྒོ་གསུམ་པོའི་མདོ་བསྡུས་པ་སྟེ། རྩོད་དང་མགུ་བར་བྱེད་པ་དང་། །ནོར་རྙེད་གང་ཟག་དེ་བཞིན་ཏེ། །ཨུ་པཱ་ལི་འདུལ་ཆད་པ་དང་། །རབ་འབྱུང་སྦྱིན་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །མདོར་ན། འཁྲུག་པའི་རྩ་བ་བསྒོ་བ་དྲུག །ལས་དང་བསྟན་པའང་དེ་བཞིན་ཏེ། །བསྟབས་པར་བྱ་བ་ཉམས་པ་དང་། །བཟློག་པར་བྱ་བའང་དེ་བཞིན་ནོ། །དགེ་སློང་དག་འདི་ལ་འཁྲུག་པའི་རྩ་བ་ནི་དྲུག་སྟེ། དགེ་སློང་ཁྲོ་ཞིང་འཁོན་པ་ཡང་ཡོད་དེ། དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་ཁྲོ་ཞིང་འཁོན་དུ་འཛིན་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་ནི་སྟོན་པ་ལ་བླ་མར་མི་བྱེད། བཀུར་སྟིར་མི་བྱེད། ཕུ་དུད་དུ་མི་བྱེད། མཆོད་པར་མི་བྱེད་དེ། དེས་སྟོན་པ་ལ་བསྟི་སྟང་དུ་མ་བྱས། བླ་མར་མ་བྱས། བཀུར་སྟིར་མ་བྱས། ཕུ་དུད་དུ་མ་བྱས། མཆོད་པར་མ་བྱས་པས་ན་ཆོས་མི་མཐོང་ངོ་། །ཆོས་མ་མཐོང་བས་དགེ་འདུན་ལ་རིམ་གྲོར་བྱེད་པར་མི་སྤྱོད་དོ། །དགེ་འདུན་ལ་རིམ་གྲོ་མེད་པར་སྤྱད་པས་དགེ་སྦྱོང་ཉིད་ལ་བག་མེད་པར་སྤྱོད་དོ། །དགེ་སྦྱོང་ཉིད་ལ་བག་མེད་པར་སྤྱོད་པས་ཇི་ནས་དགེ་འདུན་ལ་འཐབ་པ་དང་། མཚང་འདྲུ་བ་དང་། འཁོན་པ་དང་། རྩོད་པ་དེ
Chinese
犍椎和，罪过的犍椎和，舍弃的犍椎和，共有五种。所有僧众的犍椎是三续和三猛厉。事业的犍椎是二续和一猛厉。死亡的犍椎是一续。罪过的犍椎是直到何时寂静为止。舍弃的犍椎是吐出口中之物。具有五种功德的比丘应当为比丘尼教诫，哪五种呢？即是具有戒律，多闻，成为住持国王，具有城市的语言，并且他没有以身体的动作来非难比丘尼。如何算是具有戒律呢？即是没有违犯四种他胜法中的任何一种。如何算是多闻呢？即是他已经讲述或背诵了别解脱经。如何算是像住持国王一样呢？即是受具足戒后满了二十年，或者超过了二十年。他没有以身体的动作来非难比丘尼吗？或者他如何如法地处理了那个罪过呢？二门完毕。三门之经的略义是：争论和使之欢喜，获得财物的人也是如此，邬波离的调伏罪和，出家布施也是如此。总之，争端的根本是六种教诫，事业和教法也是如此，应当施加的衰损和，应当遮止的也是如此。诸比丘，在此争端的根本有六种，即比丘愤怒且怀恨在心。诸比丘，凡是比丘愤怒且怀恨在心的人，他就不以导师为至上，不恭敬，不敬重，不供养。因为他对导师不尊重，不视为至上，不恭敬，不敬重，不供养，所以就不能见到法。因为不能见到法，所以就不行于为僧众服务。因为不行于为僧众服务，所以就对修行本身放逸。因为对修行本身放逸，所以就导致僧众之间的争斗，揭露过失，怀恨在心，争论。
English
There are five types of gandi: the gandi, the faulty gandi, and the abandoned gandi. The gandi for all the Sangha is three continuities and three fierce ones. The gandi for actions is two continuities and one fierce one. The gandi for death is one continuity. The faulty gandi is until it becomes peaceful. The abandoned gandi is spitting out what is in the mouth. A bhikshu who possesses five qualities should instruct a bhikshuni. What are the five? They are: being endowed with morality, being learned, being like a steadfast king, being endowed with the language of the city, and not having censured the bhikshuni with bodily actions. How is one endowed with morality? It is not having transgressed any of the four parajikas. How is one learned? It is having explained or recited the Pratimoksha Sutra. How is one like a steadfast king? It is having completed twenty years since ordination, or even more than that. Has he not censured the bhikshuni with bodily actions? Or how has he dealt with that fault according to the Dharma? The two doors are completed. The condensed meaning of the three doors Sutra is: dispute and making happy, and the person who obtains wealth is also the same, Upali's Vinaya punishment, and giving to the ordained is also the same. In short, the root of conflict is six instructions, actions and teachings are also the same, what should be inflicted with decline, and what should be prevented are also the same. Bhikshus, here the root of conflict is six: there are bhikshus who are angry and resentful. Bhikshus, whoever is a bhikshu who is angry and holds resentment, he does not regard the teacher as supreme, does not respect, does not revere, does not make offerings. Because he does not respect the teacher, does not regard him as supreme, does not respect, does not revere, does not make offerings, therefore he does not see the Dharma. Because he does not see the Dharma, he does not practice serving the Sangha. Because he does not practice serving the Sangha, he is negligent in his own practice. Because he is negligent in his own practice, it leads to fighting among the Sangha, exposing faults, holding grudges, and disputes.
Tibetan
་ལྟ་བུ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། འཐབ་པ་དང་། མཚང་འདྲུ་བ་དང་། འཁོན་པ་དང་། རྩོད་པ་རྣམས་ནི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་ཕན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བོ་མང་པོའི་དོན་མ་ཡིན་གྱི། སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་སྡུག་བསྔལ་བར་བྱེད་དོ། །ལྷ་དང་མི་རྣམས་ལ་ཡང་དོན་མ་ཡིན་པ་དང་། མི་ཕན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བར་བྱེད་དོ། །དགེ་སློང་ཁྱེད་རྣམས་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་རྩོད་པའི་རྩ་བ་ནང་ངམ་ཕྱི་རོལ་ན་ཡོད་ལ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྤངས་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་བ་དང་། དེ་ལ་ཁྱེད་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མཐུན་ཞིང་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་བྱོས་ལ་རབ་ཏུ་དད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་བརྩལ་བ་དང་སྤྲོ་བ་སྐྱེད་ཅིག །སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་ནས་རྩོད་པའི་རྩ་བ་དེ་མ་བཏང་གི་བར་དུ་དྲན་པ་དང་། ཤེས་པ་མི་གཏང་བར་བརྩོན་ པར་བྱོས་ཤིག །དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་ཁྱེད་ཅག་གིས་རྩོད་པའི་རྩ་བ་ནང་ངམ་ཕྱི་རོལ་ན་ཡོད་པ་མ་སྤངས་པ་མཐོང་ན། དེར་ཁྱེད་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མཐུན་ཞིང་དགའ་བར་བྱོས་ལ་སེམས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་བསྲུང་བའི་དྲན་པས་རྩོད་པའི་རྩ་བ་དེའི་ཉེས་པ་ཟད་པར་མ་གྱུར་གྱི་བར་དུ་བརྩོན་པར་བྱོས་ཤིག་དང་། ཁྱེད་ཀྱི་རྩོད་པའི་རྩ་བ་དེ་ཡང་དག་པར་བཅོམ་ནས་ཕྱིས་ཀྱང་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཁོན་དུ་འཛིན་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་འཆབ་པ་དང་། འཚིག་པ་དང་། ཕྲག་དོག་དང་། འཇུངས་པ་དང་། གཡོ་དང་། སྒྱུ་དང་། ངོ་ཚ་མེད་པ་དང་། མི་འཛེམ་པ་དང་། རང་གི་ལྟ་བ་སྙེམས་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ཡིན་ཏེ། བབ་བབ་ཏུ་འཛིན་པ་སྤང་དཀའ་བའི་ཚིག་རྣམས་རྒྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བསྒོ་བ་རྣམ་པ་དྲུག་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྒོ་བ་དང་། དགེ་འདུན་གྱིས་བསྒོ་བ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྒོ་བ་དང་། མཁན་པོས་བསྒོ་བ་དང་། རྒྱལ་པོས་བསྒོ་བ་དང་། རྐུན་པོས་བསྒོ་བའོ། །དགེ་བསྙེན་ཕས་བྱར་མི་རུང་བའི་ལས་དྲུག་སྟེ། སེམས་ཅན་འཚོང་བ་དང་། མཚོན་ཆ་འཚོང་བ་དང་། ཆང་འཚོང་བ་དང་། དུག་འཚོང་བ་དང་། རྒྱ་སྐྱེགས་ཀྱི་ལས་དང་། འབྲུ་མར་བྱེད་པའི་ལས་སོ། །ནག་པོར་བསྟན་པ་དྲུག་སྟེ། འདི་ལྟར་དགེ་སློང་དག་ལ་དགེ་སློང་ཞིག་འདི་སྐད་དུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་བོས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས། མངོན་སུམ་དུ་བླངས་ཏེ། འདི་ནི་ཆོས་སོ། །འདི་ནི་འདུལ་བའོ། །འདི་ནི་སྟོན་པས་བསྟན་པའོ་ཞེས་ཟེར་ན། དགེ་སློང་དེས་སྨྲས་པ་དེ་ལ་སྤྲོ་བར་ཡང་མི་བྱ། སྨད་པར་ཡང་མི་བྱ་སྟེ། སྤྲོ་བར་ཡང་མི་བྱ། སྨད་པར་ཡང་མི་བྱ་བར་ཚིག་དང་དོན་དང་འབྲུ་རྣམས་ཟུང་ལ་མདོ་སྡེ་དང་གཏུགས་
Chinese
就像这样会产生，争斗和，揭短和，怀恨和，争论这些对于很多人没有利益，不是很多人的利益，而是让很多人痛苦。对于天和人也没有意义，没有利益，带来痛苦。比丘们，你们对于这种争论的根源，存在于内在或外在，自己没有断除而随顺见到，并且你和它一起和谐相处，非常高兴，生起极度信赖的精进、勤奋和欢喜吧！生起欢喜后，在没有舍弃争论的根源之前，不要舍弃忆念和，智慧，要努力。 同样，比丘们，你们如果见到争论的根源存在于内在或外在，没有断除，在那里你和它一起和谐相处，感到高兴，以心极其守护的忆念，在争论的根源的过患没有穷尽之前，要努力啊！你的争论的根源也会被彻底摧毁，之后也不会再产生了。怀恨在心就像那样，同样地隐藏和，愤怒和，嫉妒和，吝啬和，狡诈和，虚伪和，不知羞耻和，不畏惧和，变得自负自己的观点这些，对于抓住不放难以舍弃的词语要详细讲述。教诫有六种，佛的教诫和，僧团的教诫和，导师的教诫和，亲教师的教诫和，国王的教诫和，盗贼的教诫。居士不应该做的六种行业是，贩卖有情和，贩卖武器和，贩卖酒和，贩卖毒药和，妓院的行业和，榨油的行业。 有六种黑法，如此这般，对于比丘们，某个比丘这样说：“具寿，我从世尊那里亲自听闻，亲自领受，这是法，这是律，这是导师的教导。”如果这样说，那位比丘所说的那件事，既不要高兴，也不要贬低，不要高兴，也不要贬低，而是将词语和意义以及文字一起，与经部对照
English
Thus it will arise. Fighting, exposing faults, holding grudges, and arguing are not beneficial to many people. They are not for the benefit of many people, but cause suffering to many. They are also meaningless, unhelpful, and cause suffering to gods and humans. Monks, if you see that the root of such disputes exists internally or externally, and you have not abandoned it, and you follow it, and you are in harmony with it and very happy, then generate diligence, effort, and joy with great faith! Having generated joy, strive not to abandon mindfulness and wisdom until the root of the dispute is abandoned. Similarly, monks, if you see that the root of the dispute exists internally or externally and has not been abandoned, then be in harmony with it and be happy, and with mindfulness that is greatly guarded by the mind, strive until the faults of the root of the dispute are exhausted! And the root of your dispute will be completely destroyed, and it will not arise again in the future. Holding grudges is like that, as are concealment, anger, jealousy, stinginess, deceit, hypocrisy, shamelessness, fearlessness, and being proud of one's own views. The words that are difficult to abandon when grasping at things should be spoken in detail. There are six types of admonitions: the Buddha's admonition, the Sangha's admonition, the teacher's admonition, the preceptor's admonition, the king's admonition, and the thief's admonition. There are six actions that a layperson should not do: selling sentient beings, selling weapons, selling alcohol, selling poison, the work of a brothel, and the work of extracting oil. There are six dark teachings: Thus, to the monks, a certain monk says, "Venerable ones, I have heard directly from the Blessed One, and I have received it directly: This is the Dharma, this is the Vinaya, this is the teaching of the Teacher." If that monk says that, then do not rejoice in what that monk has said, nor denigrate it. Do not rejoice, nor denigrate, but hold the words, meaning, and letters together and compare them with the Sutras.