Tibetan
ས་སུ་གཞོངས་སྤྱོད་ཅིང་སོང་ངོ་། །རིམ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་ཅིང་མཉན་དུ་ཡོད་པར་ཕྱིན་ནས་ལམ་གྱི་ངལ་བསོས་ཏེ་བདག་གི་ཁྱིམ་དུ་འོངས་པ་དང་། ནང་གི་སྐྱེ་བོ་དག་གིས་མཐོང་ནས་ངུས་ཏེ་ངུ་བའི་སྒྲ་དག་ཁྱིམ་ཚེས་དག་གིས་ཐོས་ནས་དེ་དག་འདུས་ཏེ་ཁ་ཅིག་ནི་སྐད་ཕྱུང་སྟེ་ངུ་། ཁ་ཅིག་ནི་མིག་མཆི་མས་གང་ཞིང་འདུག་ནས། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དག་ནི་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པས་གཉེན་དང་བྲལ་བར་གྱུར་པས་མྱ་ངན་གྱིས་མིག་མཆི་མས་གང་ངོ་། །དེ་ཡང་ངུ་ག་ཁྱེར་ཞིང་འདུག་གོ །དེ་ན་རྒན་མོ་གཞན་ཞིག་གིས་བུ་ཁྱོད་ཀྱི་ཕས་ནི་ནོར་སྐལ་བྱིན་པར་ངེད་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་ཐོས་ན་མ་ངུ་ཤིག །སྐྱེ་བ་ཡོད་ན་འཆི་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཞིག་གི་བར་དུ་སེམས་ཤིང་འདུག་ནས། དེས་མ་ཡར་མོ་དང་ནུ་བོ་དག་ལ་ཆོས་བཤད་དོ། །དེ་དག་མྱ་ངན་ཅུང་ཟད་སངས་ནས། དེ་དག་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་ནོར་སྐལ་དག་ལོང་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་བསམས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ང་འདས་ནས་བྱིན་པ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་ན། ཇི་ལྟར་བླང་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ང་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་ནོར་རྫས་ཀྱིས་བྱར་མེད་པའི་སྟེང་དུ་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་ཀྱང་ང་འདས་ནས་བྱིན་པ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་ཀྱིས། ཁྱེད་ཅག་ཉིད་ཁྱེར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་དག་གིས་ཉེས་པ་ངོར་བརྗོད་པ། འཕགས་པ་ལོང་ལ་སྦྱིན་པ་ཡང་བྱིན་ཅིག །བསོད་ནམས་ཀྱང་བྱོས་ཤིག །དེ་ལ་ཉེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་དག་ལ་སྨྲས་པ་དང་། དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ཁྱིམ་པ་ལ་ནི་རེ་བ་ཡོད། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་ནི་རེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱིམ་པ་དག་ལ་ནི་ང་འདས་ན་བྱིན་ཅིག་པ་ནི་ཁྱིམ་བདག་གི་སྟེ་བརྩན་ནོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་ཁྱིམ་པས་དེ་བུར་བསམས་ཏེ་བྱིན་པ་ལོང་ཤིག །སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་དུ་་མ་བྱེད་ཅིག། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། དགེ་སློང་དག་ལྕི་བའི་རི་ལུ་དང་། སོ་ཤིང་དང་། བཀྲུ་བའི་ཡོ་བྱད་དང་། བ་ལང་གི་ལྕི་བ་རྣམས་འཆག་ས་དང་ཁྱམས་དང་སྒོ་ཁང་དག་ཏུ་བོར་ནས་ལྗོངས་སྤྱད་པ་སྤྱོད་དུ་འདོང་ངོ་། །དེ་དག་ལ་དགེ་སློང་དག་གིས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ནས་མ་སྤྱད་དོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩ
Chinese
在地上游逛着走了。次第游逛着，到了舍卫城（Shravasti，古印度城市名）后，稍事休息，回到了自己的家中。家中的人们看到后，哭了起来，哭声被邻居们听到，他们聚集过来，有些人放声大哭，有些人眼含泪水地坐着。各自的人们因为贪恋，与亲人分离，悲伤地泪流满面。他们也带着哭腔坐着。那时，另一位老妇人说：‘孩子们，我们都听说你们的父亲已经分了财产，不要哭了。有生就有死。’听了这话，他稍微平静了一下，然后为母亲和兄弟们说法。他们稍微减轻了悲伤，对他说：‘拿走你的那份财产吧。’他心想：‘世尊说过，我死后给予是不允许的。’想着该如何接受呢？于是他说：‘诸位，我出家了，不需要财物，而且世尊也说过，我死后给予是不允许的。你们自己拿走吧。’他们责备道：‘圣者，拿走吧，也做些布施，积攒些功德，这有什么不对呢？’他对众比丘说了这件事。比丘们禀告了世尊，世尊开示说：‘比丘们，对于在家之人来说，还有希望，但对于出家之人来说，没有希望。对于在家之人来说，我说死后给予，对于户主来说是允许的。但对于出家之人来说，没有这样的事。因此，在家之人认为这是给你的，拿走吧。为了佛、法、僧三宝而做，不要犹豫。’故事发生在舍卫城（Shravasti，古印度城市名）。比丘们将沉重的粪便堆、牙签、洗漱用具和牛粪扔在走道、庭院和门口，然后去游逛。比丘们对此感到疑惑，没有使用。发生了这件事后，比丘们禀告了世尊，世尊开示
English
He went wandering on the ground. Gradually wandering, he went to Shravasti, rested from the journey, and came to his own home. When the people inside saw him, they cried, and the sound of crying was heard by the neighbors, and they gathered together, some crying aloud, some sitting with tears in their eyes. Each of the people, being attached, were separated from their relatives, and were filled with tears of sorrow. They were also sitting with weeping voices. Then another old woman said, 'Children, we have all heard that your father has given you property, do not cry. If there is birth, there will be death.' Having said this, he thought for a little while, and then taught the Dharma to his mother and brothers. They were a little relieved of their sorrow, and they said, 'Take your share of the property.' He thought, 'The Blessed One has said that giving after I have passed away is not allowed.' Thinking about how to receive it, he said, 'Venerable ones, I have gone forth, and there is no need for wealth, and the Blessed One has also said that giving after I have passed away is not allowed. Take it yourselves.' They blamed him, saying, 'Noble one, take it and give alms, and make merit. What is wrong with that?' He told this to the monks. The monks reported it to the Blessed One, and the Blessed One said, 'Monks, there is hope for householders, but there is no hope for those who have gone forth. For householders, I say that giving after I have passed away is valid for the householder. But for those who have gone forth, there is no such thing. Therefore, householders think that this is given to you, take it. Do it for the sake of the Buddha, Dharma, and Sangha, and do not hesitate.' The story took place in Shravasti. The monks threw heavy piles of dung, toothpicks, washing utensils, and cow dung in the walkways, courtyards, and doorways, and then went to wander. The monks were doubtful about this and did not use them. After this happened, the monks reported it to the Blessed One, and the Blessed One said
Tibetan
ལ་པ། ཡིད་གཅུགས་པ་རྣམ་པ་ལྔ་ལས་ནི་ལོང་ཤིག །མཛའ་བ་དང་། ཡིད་འདྲེས་པ་དང་། བླ་མ་དང་། མི་འགྱུར་བ་དང་། ཐོས་ན་དགའ་བར་འགྱུར་བའི་སྟེ། ཡིད་གཅུགས་པ་རྣམ་པ་དེ་ལྔ་ལ་ནི་སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་དུ་མ་བྱེད་ཅིག། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཞིག་འདུག་པ་དེས་རིགས་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་ཞིག་བླངས་ནས། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་དགའ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་དོ། །དེ་ལ་རྩེ་དགའ་ཡོངས་སུ་སྤྱད་པ་ལས་དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཆུང་མ་སེམས་ཅན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ནས། དེ་ཟླ་བ་བརྒྱད་དམ་དགུ་འདས་པ་དང་། བུ་མོ་ཞིག་བཙས་ནས་དེ་ཞག་བདུན་གསུམ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་གི་བར་དུ་བཙས་པའི་བཙས་སྟོན་ཆེན་པོ་བྱས་ནས་རིགས་དང་མཐུན་པར་མིང་བཏགས་ཏེ། དེ་བསྲིངས་བསྐྱེད་དེ་ཆེར་གྱུར་པ་དང་། ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཞིག་གིས་ དེ་བསླངས་ཏེ། དེ་རྫངས་ལ་སོགས་པ་བརྫངས་ཏེ་བཏང་ངོ་། །དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཁྱིམ་པ་དེ་དུས་འདས་ནས་དེ་ཁྱོ་དང་བྲལ་བའི་མྱ་ངན་གྱིས་་་་གདུངས་ནས་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །དེ་་དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་མུ་གེ་བྱུང་ནས་བསོད་སྙོམས་སློང་ཞིང་འདུག་པ་དང་། དེ་་་བསོད་སྙོམས་སྤྱོད་པ་ལས་སྲང་ཞིག་ཏུ་དེའི་ཕས་མཐོང་ནས། དེས་སྨྲས་པ། བུ་མོ་ད་ལྟར་གང་ན་ཇི་ལྟར་འཚོ་ཞིང་འདུག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་ཕ་མུ་གེ་བྱུང་ནས་བདག་རབ་ཏུ་བཀྲེས་ཤིང་འདུག་གོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་བུ་མོ་དེ་ལྟར་ན་ཁྱོད་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་ན་ནི་ངས་ཁྱེད་ལ་མི་འདོད་བཞིན་དུ་སྦྱིན་ན། ད་བསོད་སྙོམས་མ་བྱེད་པར་བདག་གི་ཁྱིམ་དུ་ཟན་ཟ་ཞིང་དབྱར་མོ་ཁང་དུ་སོང་་་ཞིག །དེས་ཁས་བླངས་ནས་དེ་གྲོགས་གཅིག་དང་གཉིས་ཀྱིས་ཟོས་ཤིང་དབྱར་མོ་ཁང་དུ་སོང་ངོ་། །ཞག་དུ་མ་ཞིག་གི་བར་དུ་དེར་ཟོས་ནས། བུ་བསོད་སྙོམས་པ་གཉིས་ནི་ཟས་སྦྱིན་པར་མི་ནུས་ཀྱིས། ཁྱོད་གཅིག་པུ་འདིར་ཟན་ཟོས་ཤིང་སོང་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་ཕ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཅིག་པུར་གྲོང་དུ་འགྲོ་བར་མ་གནང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་ཅང་མི་ཟེར་བར་འདུག་གོ །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་མ་དག་ལ་སྨྲས་པ་དང་། དགེ་སློང་མ་དག་གིས་དགེ་སློང་ལ་སྨྲས་ནས། དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟར་ན་ངས་གནང་གིས་དུས་འདི་འདྲ་བ་ལ་ནི་དགེ་སློང་མས་དགེ་སློང་མའི་དགེ་འདུན་ལ་གཉེན་དང་། ལྷན་ཅིག་འདྲེ་བར་ཉེ་སྤྱོད་ཀྱི་སྡོམ་པ་གསོལ་ཅིག །གསོལ་པ་ནི་འ
Chinese
拉波。从五种执着中解脱出来。即友爱、心意相通、上师、不变和听闻后感到欢喜。应当行持这五种执着，不要对此犹豫。故事的起因是，在舍卫城，有一位居士娶了一个同种姓的女子为妻，与她一同享受嬉戏的快乐。在享受嬉戏的快乐之后，过了不久，妻子怀有身孕。八个月或九个月后，生了一个女儿，并在二十一天内举行了盛大的诞生庆祝活动，并按照种姓取了名字。她被抚养长大，长大后，另一位居士 向她求婚，并送去了嫁妆等物品。后来，这位居士去世了，她因失去丈夫的悲伤而痛苦，于是皈依了善说之法——律藏。后来，发生了饥荒，她乞讨食物。在乞讨食物时，她的父亲在一条街上看到了她。父亲说：“女儿，你现在在哪里，生活得怎么样？”女儿说：“父亲，发生了饥荒，我非常饥饿。”父亲说：“女儿，既然如此，如果你不还俗，我就不情愿地施舍给你。现在不要乞讨食物了，来我家吃饭，去凉亭里吧。”她答应了，和一两个朋友一起吃了饭，去了凉亭。在那里吃了几天饭后，父亲说：“两个乞讨者我无法供养食物，你一个人在这里吃饭然后走吧。”女儿说：“父亲，世尊不允许独自去村庄。”父亲什么也没说，沉默了。这件事被比丘尼们说了，比丘尼们又告诉了比丘们，比丘们禀告了世尊，世尊开示说：“既然如此，我允许在这种时候，比丘尼可以向比丘尼僧团请求亲近的戒律，以便结婚和共同生活。请求是……
English
Lapa. Be free from the five kinds of attachments. Namely, friendship, mutual understanding, guru, unchanging, and becoming happy upon hearing. One should practice these five kinds of attachments, and do not hesitate about it. The origin of the story is that in Shravasti, there was a householder who took a woman of the same caste as his wife, and together they enjoyed the pleasures of play. After enjoying the pleasures of play, after a while, the wife became pregnant. After eight or nine months, she gave birth to a daughter, and within twenty-one days, a grand birth celebration was held, and a name was given according to the caste. She was raised and grew up, and another householder court her, and sent dowry and other items. Later, this householder passed away, and she was tormented by the grief of losing her husband, so she took refuge in the well-spoken Dharma - the Vinaya Pitaka. Later, a famine occurred, and she was begging for food. While begging for food, her father saw her on a street. The father said, "Daughter, where are you now, and how are you living?" The daughter said, "Father, a famine has occurred, and I am very hungry." The father said, "Daughter, since that is the case, if you do not disrobe, I will reluctantly give to you. Now do not beg for food, come to my house to eat, and go to the pavilion." She agreed, and ate with one or two friends, and went to the pavilion. After eating there for a few days, the father said, "I cannot afford to feed two beggars, you alone eat here and then leave." The daughter said, "Father, the Blessed One does not allow going to the village alone." The father said nothing and remained silent. This matter was told to the nuns, and the nuns told the monks, and the monks reported to the Blessed One, and the Blessed One taught, "Since that is the case, I allow that at such a time, a nun can request the precepts of intimacy from the nun's sangha, in order to marry and live together. The request is...
Tibetan
དི་ལྟར་གྱིས་ཤིག །སྟན་བཏིང་བ་ལ་གཎྜཱི་བརྡུངས་ཏེ། དགེ་སློང་མའི་དགེ་འདུན་དག་འདུས་ཤིང་འཁོད་པ་དང་། ཇི་ལྟར་རྒན་རིམས་སུ་ཕྱག་བྱོས་ལ། རྒན་རིམས་ཀྱི་མདུན་དུ་ཕ་གུའམ་སྟན་ནང་ཚངས་ཅན་གྱི་སྟེང་དུ་འདུག་ནས་་་ཐལ་མོ་སྦྱོར་ལ་ཚིག་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲོས་ཤིག །གསོན་ཅིག་འཕགས་མའི་དགེ་འདུན་མ་རྣམས་བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བས། འདི་འདྲ་བའི་མུ་གེའི་དུས་ལ་བབ་ནས་བསོད་སྙོམས་བསླང་བ་ཡང་མི་ནུས་ན། འཕགས་མའི་དགེ་འདུན་མ་ལ་བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འཕགས་མའི་དགེ་འདུན་མ་ ལས་གཉེན་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདྲེ་བར་ཉེ་སྤྱོད་ཀྱི་སྡོམ་པ་གསོལ་ན། འཕགས་མའི་དགེ་འདུན་མ་དག་གིས་བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ལ་གཉེན་དང་ལྷན་ཅིག་འདྲེ་བར་ཉེ་སྤྱོད་ཀྱི་སྡོམ་པ་གསོལ་ཅིག །བརྩེ་བ་ཅན་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་མ་གཅིག་གིས་གསོལ་བ་གྱིས་ལ་ལས་བྱོས་ཤིག །གསོན་ཅིག་འཕགས་མའི་དགེ་འདུན་མ་རྣམས། དགེ་སློང་མ་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་འདི་ལྟར་མུ་གེའི་དུས་ལ་བབ་སྟེ། འཕགས་མའི་དགེ་འདུན་མ་དག་ལས་གཉེན་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདྲེ་བར་ཉེ་སྤྱོད་ཀྱི་སྡོམ་པ་་་གསོལ་ན། དེ་སྟེ་འཕགས་མའི་དགེ་འདུན་མ་རྣམས་ཀྱིས་དུས་ལ་བབ་ཅིང་བཟོད་ན་འཕགས་མའི་དགེ་འདུན་མ་རྣམས་ཀྱིས་གནོང་ལ། འཕགས་མའི་་དགེ་འདུན་གྱིས་དགེ་སློང་མ་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་གཉེན་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདྲེ་བར་ཉེ་སྤྱོད་ཀྱི་སྡོམ་པ་སྩོལ་ཅིག །འདི་ནི་གསོལ་བའོ། །ལས་ཀྱང་འདི་བཞིན་དུ་བྱའོ། །གསོན་ཅིག་འཕགས་མའི་དགེ་འདུན་མ་རྣམས། དགེ་སློང་མ་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་འདི་ལྟར་མུ་གེའི་དུས་ལ་བབ་སྟེ། འཕགས་མའི་དགེ་འདུན་མ་རྣམས་ལ་གཉེན་དང་ལྷན་ཅིག་འདྲེ་བར་ཉེ་སྤྱོད་ཀྱི་སྡོམ་པ་གསོལ་ཏེ། དེ་ལས་འཕགས་མའི་དགེ་འདུན་མ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་སློང་མ་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་འདི་ལྟར་མུ་གེའི་དུས་ལ་བབ་ན་གཉེན་དང་ལྷན་ཅིག་འདྲེ་བར་ཉེ་སྤྱོད་ཀྱི་སྡོམ་པ་གསོལ་ན། འཕགས་མ་རྣམས་ལས་གང་ལ་དགེ་སློང་མ་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་མུ་གེའི་དུས་ལ་བབ་སྟེ། གཉེན་འདུན་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདྲེ་བར་ཉེ་སྤྱོད་ཀྱི་སྡོམ་པ་སྩལ་བར་བཟོད་པ་ནི་ཅང་མ་གསུང་ཤིག །མི་བཟོད་པ་ནི་སྨྲོས་ཤིག །འཕགས་མའི་དགེ་འདུན་གྱིས་དགེ་སློང་མ་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བས་གཉེན་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདྲེ་བར་ཉེ་སྤྱོད་ཀྱི་སྡོམ་པ་སྩལ་ཏེ་དེ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་ཏོ། །དགེ་སློང་མས་ག
Chinese
就这样做。铺设坐垫后敲击犍椎，比丘尼僧团聚集安坐后，如长幼次序般行礼，在长幼次序者的面前，坐在蒲团或内里有填充物的坐垫上，合掌并说此语：请听，圣僧尼众，我名唤某某，如今遇到这样的饥荒时节，连乞食都不能，我名唤某某的比丘尼，向圣僧尼众祈请与亲属一同杂处之近用戒。圣僧尼众请赐予我名唤某某者与亲属一同杂处之近用戒。慈悲者，为了慈悲。如是说两遍三遍。此后，一位比丘尼作祈请并进行羯磨。请听，圣僧尼众。比丘尼名唤某某者，如今遇到这样的饥荒时节，向圣僧尼众祈请与亲属一同杂处之近用戒。如果圣僧尼众认为时机已到且能够容忍，那么圣僧尼众请垂听。圣僧尼众请赐予比丘尼名唤某某者与亲属一同杂处之近用戒。这是祈请。羯磨也应如此进行。请听，圣僧尼众。比丘尼名唤某某者，如今遇到这样的饥荒时节，向圣僧尼众祈请与亲属一同杂处之近用戒。因此，圣僧尼众，如果比丘尼名唤某某者，如今遇到这样的饥荒时节，祈请与亲属一同杂处之近用戒，圣尼众中，哪位能够容忍赐予比丘尼名唤某某者在饥荒时节与亲属一同杂处之近用戒，请勿作声。不能容忍者请说。圣僧尼众已赐予比丘尼名唤某某者与亲属一同杂处之近用戒，并如是受持。比丘尼的
English
Do it this way. After spreading the seat, strike the ghanta (gandhi), and when the bhikshuni sangha has gathered and is seated, pay homage in order of seniority. In front of the senior, sit on a cushion or a seat with stuffing inside, join your palms, and speak these words: Listen, noble sangha of bhikshunis, I, who am called so-and-so, am now in such a time of famine that I cannot even beg for alms. I, the bhikshuni called so-and-so, request from the noble sangha of bhikshunis the upasampada of mingling with relatives. Noble sangha of bhikshunis, please grant me, who am called so-and-so, the upasampada of mingling with relatives. Compassionate ones, for the sake of compassion. Thus, say it two or three times. After that, one bhikshuni should make the request and perform the karma. Listen, noble sangha of bhikshunis. This bhikshuni, called so-and-so, is now in such a time of famine that she requests from the noble sangha of bhikshunis the upasampada of mingling with relatives. If the noble sangha of bhikshunis deems it timely and can tolerate it, then let the noble sangha of bhikshunis listen. Let the noble sangha grant this bhikshuni, called so-and-so, the upasampada of mingling with relatives. This is the request. The karma should also be performed in this way. Listen, noble sangha of bhikshunis. This bhikshuni, called so-and-so, is now in such a time of famine that she requests from the noble sangha of bhikshunis the upasampada of mingling with relatives. Therefore, noble sangha of bhikshunis, if this bhikshuni, called so-and-so, is now in such a time of famine and requests the upasampada of mingling with relatives, then among the noble ones, whoever can tolerate granting this bhikshuni, called so-and-so, the upasampada of mingling with relatives in this time of famine, let them remain silent. Let those who cannot tolerate it speak. The noble sangha has granted this bhikshuni, called so-and-so, the upasampada of mingling with relatives, and it is thus upheld. The bhikshuni's