Tibetan
མ་བདག་དེ་སླར་འོངས་ནས་བཟང་མོ་ཡོན་གནས་དག་བསྒོ་བ་བཞིན་དུ་བཤོས་གསོལ་ཏམ་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། དེས་ཇོ་བོའི་སྲས་ཉི་མ་གཉིས་ཤིག །གཤེགས་ཏེ་བཤོས་གསོལ་ནས་མ་གཤེགས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་སྐད་ཐོས་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་སོང་སྟེ། འཕགས་པ་ཅིའི་སླད་དུ་དགེ་འདུན་གྱིས་བསྐོས་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་མ་བཏང་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་དག་གིས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་བཟླས་སོ། །དེས་འཕགས་པ་དེ་ལྟར་ན་བདག་གི་ཞིང་ལས་སྐྱེ་བའི་འབྲས་དེ་འཕགས་པ་རྣམས་ལ་དབུལ་གྱིས་ཁྱེད་འདིར་གསོལ་་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་ཁྱིམ་བདག་མི་འཚལ་ལོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མ་བཙོས་པའི་འབྲུ་ལེན་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མ་གནང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་ཅང་མི་ཟེར་བར་འདུག་གོ །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་གནང་གིས་དགེ་འདུན་གྱི་ཕྱིར་འབྲས་ལོང་ལ་ཐེ་ཚོམ་དུ་མ་བྱེད་ཅིག། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཞིག་གིས་གང་ཟག་གཞན་ཞིག་གི་ཕྱིར་གནས་ཁང་ཞིག་བརྩིགས་ཏེ་བཞག་ནས་དེའི་ནང་དུ་མལ་སྟན་དག་ཀྱང་མང་དུ་ཕུལ་ཏེ་བཞག་པ་དང་། དགེ་སློང་དག་གིས་མཛོད་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་བཞག་གོ །དགེ་སློང་དེས་ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་སྨྲས་པ་དང་། དེས་འཕྱས་འདོགས་སོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ཁྱིམ་བདག་དེ་འཕྱ་བ་ནི་ཡུས་ཏེ། དེ་བས་ན་མལ་སྟན་ཇི་ལྟར་བསྔོས་པ་བཞིན་དུ་སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ། དེར་གང་དག་གནས་པ་དེ་ཉིད་དབང་ངོ་། །དེ་ནས་ཡང་ཁྱིམ་ བདག་དེས་གནས་ཁང་དེར་གོས་ཀྱི་རྙེད་པ་མང་ཞིག་ཕུལ་བ་དང་། དེ་ལ་མལ་སྟན་འགེད་པས་དགེ་འདུན་གྱི་རྙེད་པའི་ནང་དུ་བྲུབས་པ་དང་། དགེ་སློང་དེས་ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་སྨྲས་སོ། །དེ་ཡང་འཕྱས་འདོགས་སོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ཁྱིམ་བདག་དེ་འཕྱ་བ་ནི་ཡུས་ཏེ། ཡོན་བདག་གི་དབང་དུ་བྱས་ལོང་ལ་དགེ་སློང་དག་ཁྱིམ་གྱི་རྙེད་པ་དེ་ནི་དེར་གང་གནས་པ་དེ་དག་ཉིད་དབང་ངོ་། །དེ་དག་གིས་དགེ་སློང་དེ་ལ་འཐོབ་པ་གཞན་དག་མ་བྱིན་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེར་ཡང་དགེ་འདུན་གྱིར་གཏོགས་པའི་རྙེད་པ་དེ་དག་ལས་ཀྱང་བྱིན་་་ཅིག། དེས་ཀྱང་དེ་ལ་ལོང
Chinese
那个女主人回来后，像往常一样询问是否已经供养斋饭。他们回答说：“两位尊者的儿子已经离开，供养斋饭后才离开。”听到这话，她就去了寺庙，问道：“圣者，为什么没有遣送僧团任命的比丘？”他们把发生的一切都说了。她说：“圣者，既然如此，就把我田里产的粮食分给圣者们，请你们在这里食用吧。”他们说：“女主人，我们不需要。为什么呢？因为世尊不允许接受未煮熟的粮食。”她一句话也没说，就离开了。比丘们把这件事告诉了世尊。世尊说：“既然如此，就允许吧，为了僧团的缘故，接受粮食不要犹豫。”这个故事发生在舍卫城（Shravasti）的时候。在舍卫城（Shravasti）的时候，另一位施主为了另一个人建造了一座住所，并在里面供养了许多床垫。比丘们把它们集中放在一个大仓库里。那个比丘对施主说了些什么，施主就嘲笑他。比丘们把这件事告诉了世尊。世尊说：“比丘们，嘲笑施主是不对的。因此，应该按照床垫的供养方式来使用，住在那里的人才有权使用。”之后，那位施主又在那座住所里供养了许多布匹。因为要铺床垫，所以把它们堆放在僧团的财物里。那个比丘又对施主说了些什么。施主又嘲笑他。比丘们把这件事告诉了世尊。世尊说：“比丘们，嘲笑施主是不对的。施主有权决定，比丘们，住所里的财物是住在那里的人才有权使用的。”他们没有给那个比丘其他的报酬。世尊说：“也要从属于僧团的财物中分给他一些。”他也接受了。
English
When that female patron returned, she asked as usual whether the meal had been offered. They replied, "Two sons of the venerable one have left, having been offered the meal before leaving." Hearing this, she went to the temple and asked, "Venerable ones, why have you not sent away the monks appointed by the Sangha?" They repeated everything that had happened. She said, "Venerable ones, since that is the case, please distribute the grain that grows in my field to the venerable ones, and please eat it here." They said, "Female patron, we do not need it. Why? Because the Blessed One has not allowed us to accept uncooked grain." She said nothing and remained silent. The monks told the Blessed One what had happened. The Blessed One said, "Since that is the case, allow it. Do not hesitate to accept grain for the sake of the Sangha." The story took place when he was in Shravasti. When he was in Shravasti, another householder built a dwelling for another person and offered many mattresses inside. The monks gathered them together in a large storehouse. That monk said something to the householder, and the householder ridiculed him. The monks told the Blessed One what had happened. The Blessed One said, "Monks, it is wrong to ridicule the householder. Therefore, the mattresses should be used as they were offered, and those who live there have the right to use them." Then, that householder offered many cloths to that dwelling. Because they were to be used for spreading mattresses, they were piled up among the Sangha's possessions. That monk said something to the householder. The householder ridiculed him again. The monks told the Blessed One what had happened. The Blessed One said, "Monks, it is wrong to ridicule the householder. The patron has the right to decide, monks, the possessions in the dwelling are those who live there have the right to use them." They did not give that monk other rewards. The Blessed One said, "Also give him some from those possessions belonging to the Sangha." He also accepted it.
Tibetan
ས་སྤྱོད་དུ་གྱིས་ལ་ཐེ་ཚོམ་དུ་མ་བྱེད་ཅིག། གླེང་གཞིའི་ནང་ནས་སྒོ་བཞི་པའི་མདོའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་པོའོ།། །།འདུལ་བ་གཞུང་དམ་པ། བམ་པོ་སུམ་བཅུ་རྩ་དྲུག་པ། མདོར་ན། གང་ཞིག་གང་དུ་གནས་པ་དང་། །དགེ་སློང་དེས་ཀྱང་དེ་རུང་བ། །ལས་ཀྱང་སར་པའི་ཡོ་བྱད་དག །ཟས་དང་མར་མེ་རུང་བ་འོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་དུ་ཡོད་པའི་ཛེ་ཏའི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཞིག་གིས་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་གནས་ཁང་དག་བརྩིགས་ནས་དེར་མལ་སྟན་ཀྱང་ཕུལ། རྙེད་པ་དག་ཀྱང་བཅས་པ་དང་། དགེ་སློང་དག་མལ་སྟན་དེ་དག་ཀྱང་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་བྲུབས་ཏེ་རྙེད་པ་ཡང་སྤྱིར་བགོས་སོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དངོས་པོ་ངེས་པར་འགྱུར་བ་ལ་མ་བསྐྱོད་ཅིག །དེ་ན་ངེས་པར་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གིས་སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ། རྙེད་པ་ཡང་བདག་གིར་བྱོས་ཤིག །དགེ་སློང་དག་གིས་དེ་ལ་རྙེད་པ་གཞན་མ་བྱིན་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གཉི་ག་ཡང་བྱིན་ལ་ཅི་བདེར་སྤྱོད་པར་བྱ་སྟེ། འོན་ཀྱང་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་རྒན་རིམས་སུ་བསྐོ་བར་བྱའོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཞིག་ འདུག་པ་དེའི་དྲུང་དུ་བསོད་སྙོམས་པ་གཞན་ཞིག་དེར་སོང་ནས་་་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། བསླབ་པའི་གནས་ལ་བཞག་གོ །དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཡང་ནོར་ལས་བསོད་ནམས་སུ་བྱ་བའི་དངོས་པོ་བདུན་པོའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དེ་རབ་ཏུ་དད་པར་གྱུར་ནས། འཕགས་པ་བདག་གིས་ཀྱང་ནོར་ལས་བྱས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཅུང་ཟད་ཅིག་བགྱིའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། བསོད་སྙོམས་པ་དེས། ཁྱིམ་བདག་དེ་བཞིན་དུ་བྱོས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། འཕགས་པ་ཅི་ཞིག་བགྱི། དགེ་འདུན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་བྱོས་ཤིག །འཕགས་པ་བདག་ལ་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་ནི་མཆིས་ན། བསོད་ནམས་བྱ་བའི་གྲོགས་དག་མ་མཆིས་སོ། །ཁྱིམ་བདག་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་ཁྱེར་ཏེ་ཤོག་ཤིག །ངས་ཁྱོད་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་གྲོགས་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་རྣམས་བྱིན་ནས་ལས་སར་པ་བྱེད་པ་ཡང་བསྐོས་སོ། །དེས་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་རྣམས་གནས་ཁང་གི་ནང་དུ་བཅུག་སྟེ་བཞག་ནས་ལས་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མ་བརྩམས་སོ། །ཁྱིམ་་བདག་དེས་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གི་གཙུག་ལག་ཁང་ཅི་ཙམ་ཞིག་བྱས་པ་ལྟར་འགྲོའོ་ཞེས་བསམས་ནས་དེ་དེར་འོངས
Chinese
用于土地，不要犹豫。 论事缘起中四门经的第一个偈颂。 律经正法，第三十六卷。 简而言之： 无论何者住在何处， 比丘也应适合那里， 工作也是土地的用具， 食物和酥油也适合。 佛陀世尊住在舍卫城祇陀林给孤独园。 在舍卫城，另一位施主在寺院里建造了住所，并供养了卧具。 财物也已备办，比丘们也将那些卧具放入僧团中，财物也普遍分发。 如此行事后，比丘们禀告世尊，世尊开示说： 不要移动确定的物品。 那么，凡是确定住处者，就应该使用那些，财物也应归自己所有。 比丘们没有给他们其他的财物，世尊开示说： 两者都应给予，并随意使用，然而应该如何按照年长顺序来安排比丘们呢？ 论事缘起是在舍卫城。 在舍卫城，另一位施主 住在那里，一位乞食者去了他那里，让他皈依，并安立于学处。 后来，又讲述了以财富行善的七种事物之功德，那位施主非常信服，说道： 圣者，我也要做一些用财富所做的善事。 那位乞食者说： 施主，就这样做吧。 圣者，要做什么呢？ 建造僧团的寺院吧。 圣者，我虽有迦尔沙波拿（Kārṣāpaṇa，梵文古币名），却没有行善的同伴。 施主，拿着迦尔沙波拿来吧，我将做你行善的同伴。 他给了迦尔沙波拿，也安排了做土地工作的人。 他将迦尔沙波拿放入住所中放置，却一点工作也没有开始。 施主心想，我的寺院做了多少了呢？这样想着，他就来到了那里。
English
Use it for the land, do not hesitate. The first verse of the Four Doors Sutra from the Introduction. The Vinaya Scripture, Volume Thirty-Six. In short: Wherever one resides, The monk should also be suitable there, The tools for working the land, Food and butter are also suitable. The Buddha, the Bhagavan, was residing in Jeta's Grove, Anathapindika's Garden in Shravasti. In Shravasti, another householder built residences in the monastery and offered bedding there. Possessions were also arranged, and the monks placed those bedding in the Sangha, and the possessions were distributed generally. Having done so, the monks reported to the Bhagavan, and the Bhagavan said: Do not move the determined objects. Then, those who are determined to reside there should use those, and the possessions should also belong to them. The monks did not give them other possessions, and the Bhagavan said: Both should be given and used as they please, but how should the monks be arranged in order of seniority? The introduction is in Shravasti. In Shravasti, another householder was residing there, and another almsman went there, took refuge, and established him in the precepts. Later, he also spoke of the merits of the seven things to be done for merit with wealth, and that householder became very faithful, saying: Venerable one, I will also do a little of the merit made with wealth. That almsman said: Householder, do so. Venerable one, what should I do? Build a monastery for the Sangha. Venerable one, I have Kārṣāpaṇa (Sanskrit ancient coin name), but I do not have companions for doing merit. Householder, bring the Kārṣāpaṇa, and I will be your companion for doing merit. He gave the Kārṣāpaṇa and also appointed people to do the land work. He put the Kārṣāpaṇa in the residence and left it there, but did not start any work at all. The householder thought, how much of my monastery has been built? Thinking this, he came there.