Tibetan
་གིས་རྟག་ཏུ་རྣམ་དག་མིག་ཀྱང་ཐོབ། །འཕགས་པ་དགའ་ཞིང་ཞི་བའི་ལམ་ཡང་ཐོབ། །སྡུག་བསྔལ་མཚོ་ལས་ཕ་རོལ་བདག་རྒལ་ནས། །འགྲོ་བ་ན་ཡང་ལྷ་མི་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད། །སྐྱེ་རྒ་འཆི་བའི་ཉེས་པ་དང་བྲལ་བ། །སྲིད་པ་སྟོང་དུའང་རབ་ཏུ་མཐོང་བར་དཀའ། །དེ་རིང་ཐུབ་པའི་ཞལ་མཐོང་འབྲས་བུ་ཐོབ། །བཏུང་ནས་སེ་མོ་དོ་ཡང་རབ་ཏུ་འཕྱང་། །ཞབས་གཉིས་ལ་ཡང་ཕྱག་བྱས་དགའ་བ་སྐྱེས། །རྒྱལ་ལ་གཡས་ཀྱི་ཕྱོགས་ནས་བསྐོར་བྱས་ནས། །ལྷ་ཡི་འཇིག་རྟེན་ཁམས་སུ་མངོན་དུ་སོང་། །དེ་ནས་ལྷའི་བུ་མོ་དཔལ་གྱི་བློ་གྲོས་མ་ཚོང་པ་ཁེ་རྙེད་པ་བཞིན། ཞིང་པ་ལོ་ལེགས་པ་བཞིན། དཔའ་བོ་གཡུལ་ལས་རྒྱལ་བ་བཞིན། ནད་པ་ནད་ཐམས་ཅད་ལས་ཐར་བ་བཞིན། ལོངས་སྤྱོད་གང་དང་ལྡན་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འོངས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་དེ་ཉིད་་་དང་བདག་གི་གནས་སུ་སོང་ངོ་། །དགེ་སློང་དག་སྲོད་དང་ཐོ་རངས་མི་ཉལ་ཞིང་ཐུབ་པ་ལ་བརྩོན་ཞིང་འཁོད་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དེར་འོད་རྒྱ་ཆེར་སྣང་བ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། ཅི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞལ་ལྟ་བའི་ཕྱིར་ཚངས་པ་འཁོར་གྱི་བདག་པོའམ། བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོ་འམ། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་བཞིའམ། གང་ཞིག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞལ་ལྟར་མཆིས་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ཚངས་པ་འཁོར་གྱི་བདག་པོ་ཡང་མ་ཡིན། བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོ་ཡང་མ་ཡིན། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་བཞི་ལ་སོགས་པ་ལྷགས་པའང་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོའི་ཆུང་མ་དཔལ་གྱི་བློ་གྲོས་མ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་གིས་བདག་གི་འཚོ་བ་ལ་མ་བལྟས་ཏེ། དེ་བཞིན་་་གཤེགས་པའི་དབུ་སྐྲ་དང་སེན་མོའི་མཆོད་རྟེན་ལ་མར་མེའི་ཕྲེང་བ་ཕུལ་བ་་་དང་། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་འཁོར་ལོ་འཕངས་ཏེ་འཚོ་བ་དང་ཕྲལ་ལོ། །དེ་ང་ལ་སེམས་མངོན་པར་དད་བཞིན་དུ་དུས་འདས་ནས་སུམ་བཅུ་རྩ་གསུམ་དུ་གནས་བཟང་པོའི་ལྷར་སྐྱེས་སོ། །དེ་ནུབ་མོ་ངའི་དྲུང་དུ་འོངས་ཏེ་དེ་ལ་ངས་ཆོས་བཤད་ནས་དེས་བདེན་པ་མཐོང་སྟེ་བདག་གི་གནས་སུ་སོང་ངོ་། །དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་དག་བསོད་ནམས་ལ་འཇིགས་པར་མ་བྱེད་ཅིག །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེ་བའི་ཚིག་བླ་དགས་སོ། །མོས་པ་དང་། སྡུག་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྡུག་པ་དང་། ཡིད་དུ་འོང་བར་གྱུར་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བསོད་ནམས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཅག་གིས་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ལ་འཇིགས་པར་གྱིས་ཤིག །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚིག་བླ་དགས་སོ། །མ་མོས་པ་དང་། མི་སྡུག་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་མི་སྡུག་པ་དང་། ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའོ། །དགེ་སློང་དག་ངས་ཡུན་རིང་པོ་ནས་ཀྱང་མངོན་པར་མཐོང་སྟེ། ཡུན་རིང་པོ་ནས་བསོད་ནམས་བྱས་པ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་མོས་པ་དང་། སྡུག་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྡུག་པ་དང་། ཡིད་དུ་འོང་བ་དག་མྱོང་བར་འགྱུར་ རོ། །དགེ་སློང་དག་ངས་ལོ་བདུན་གྱི་བར་དུ་བྱམས་པའི་སེམས་བསྒོམས་པས་བསྐལ་པ་འཇིག་པ་དང་རྟས་པ་བདུན་གྱི་བར་དུ་འཇིག་རྟེན་འདིར་མ་འོངས་སོ། །འཇིག་རྟེན་འཇིག་པའི་ཚེ་ཀུན་སྣང་བའི་ལྷའི་རིས་སུ་སྐྱེས་སོ། །རྟས་པའི་ཚེ་ཚངས་པའི་གཞལ་མེད་ཁང་སྟོང་པར་སྐྱེས་ནས་དེར་ཡང་ངས་ཚངས་པ་དང་ཚངས་ཆེན་གྱི་བདག་པོར་གྱུར་ནས་ངས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་གྱི་གཞན་གྱིས་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་ལ་དབང་སྒྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་ནང་ན་མཆོག་ཏུ་བསྔགས་སོ། །སྟོང་ཕྲག་སུམ་བཅུ་རྩ་དྲུག་གི་བར་དུ་བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོར་གྱུར་ཏོ། །བརྒྱ་ཕྲག་གྲངས་མེད་པའི་བར་དུ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ཏེ། མཐའ་བཞི་བཏུལ་ནས་རིན་པོ་ཆེ་བདུན་དང་ལྡན་ནོ། །རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ནི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་དང་། བལ་གླང་རིན་པོ་ཆེ་དང་། རྟ་རིན་པོ་ཆེ་དང་། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་དང་། ཆུང་མ་རིན་པོ་ཆེ་དང་། ཁྱིམ་བདག་རིན་པོ་ཆེ་དང་། དམག་མི་རིན་པོ་ཆེ་དང་བདུན་ནོ། །ང་ལ་བུ་ཡང་སྟོང་ཚང་ནས་དེ་དག་ཀྱང་དཔའ་བ་དང་། ནུས་པ་དང་། གཟུགས་སུ་ལྡན་པ། ཕ་རོལ་གྱི་སྡེ་ཚར་གཅོད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ངས་འདི་ལྟར་རྒྱ་མཚོའི་མཐའ་ཚུན་ཆད་ས་ཆེན་པོ་འདི་ཆོས་ཀྱིས་བཏུལ་གྱི། དབྱུག་པ་དང་མཚོན་གྱིས་གནོན་ཅིང་མི་བདེ་བ་མེད་པར་གནས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཡང་ང་འདི་སྙམ་དུ་ལས་གང་གི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པས་བདག་འདིར་མཐུ་ཆེ་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་བར་གྱུར་སྙམ་བསམས་ནས། ཡང་འདི་སྙམ་དུ་ལས་འདིའི་འབྲས་བུ་གསུམ་དང་ལས་འདིའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་གསུམ་གྱིས་བདག་་་འདི་ལྟར་མཐུ་ཆེ་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་བར་གྱུར་ཏེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། སྦྱིན་པ་དང་། གདུལ་བ་དང་། དུལ་བའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་གསུངས་ནས་ཡང་སྟོན་པས་འདི་སྐད་གསུངས་སོ། །དགེ་ཞིང་བདེ་བར་འདོད་པ་ཡི། །བསོད་ནམས་རྣམ་པར་སྨིན་ལ་ལྟོས། །ལོ་བདུན་བར་དུ་དགེ་སློང་དག །བྱམས་པར་བྱེད་པའི་
Chinese
其亦恒常得清净之眼，亦得胜妙寂静之道。我已超越痛苦之海，于诸有情中，天人亦供养。远离生老病死之过患，于千百劫中亦极难见。今日得见能仁之面，获得果报，饮后亦极度摇曳。亦于双足敬礼，生欢喜。绕佛陀右绕后，显现于天界。此后，天女吉祥慧如商人获利，如农夫丰收，如勇士战胜，如病人脱离一切疾病，具足一切受用，以此受用前往世尊处，返回自身住所。诸比丘，黄昏与黎明不睡眠，精勤于能仁，安住。 世尊处显现广大光明。见后请问世尊：世尊，为瞻仰世尊之面容，梵天之主，或帝释天主，或四大天王，何者前来瞻仰世尊之面容？世尊告曰：诸比丘，非梵天之主，亦非帝释天主，亦非四大天王等降临，乃是国王形坚之妃，名为吉祥慧母者，不顾自身生计，于如来之发爪塔前供奉灯鬘，之后国王阿阇世以轮刃断其生计。彼以清净信心命终，转生三十三天善处天神。彼于夜间来我处，我为彼说法，彼见真谛，返回自身住所。是故，诸比丘，勿惧福德。何以故？此乃安乐之极语。喜爱，可爱，极可爱，悦意者，即是福德。诸比丘，汝等当畏惧非福德。何以
English
He also constantly obtains pure eyes, and also obtains the victorious and peaceful path. I have crossed beyond the sea of suffering, and among all sentient beings, gods and humans also make offerings. Being free from the faults of birth, old age, sickness, and death, it is extremely difficult to see even in thousands of kalpas. Today, having seen the face of the Able One, I have obtained the fruit, and after drinking, I also sway greatly. I also prostrate at the two feet, and joy arises. After circumambulating the Buddha clockwise, I manifested in the realm of the gods. Thereafter, the goddess Glorious Wisdom was like a merchant gaining profit, like a farmer having a good harvest, like a warrior winning a battle, like a sick person being freed from all diseases, possessing all enjoyments, and with this enjoyment, she went to the presence of the Bhagavan and returned to her own abode. Monks, not sleeping at dusk and dawn, diligently striving for the Able One, and abiding, They saw a vast light appearing at the Bhagavan's place. Having seen it, they asked the Bhagavan: "Bhagavan, for the sake of beholding the face of the Bhagavan, is it the lord of Brahma's retinue, or Indra, the lord of the gods, or the Four Great Kings, who has come to behold the face of the Bhagavan?" The Bhagavan replied: "Monks, it is not the lord of Brahma's retinue, nor Indra, the lord of the gods, nor the Four Great Kings, etc., who have come, but a queen of King Rupakaya, named Glorious Wisdom, who, without regard for her own livelihood, offered a garland of lamps to the stupa of the Tathagata's hair and nails, and then King Ajatashatru severed her livelihood with a wheel. She, with pure faith, passed away and was reborn as a good-dwelling god in the Thirty-Three Heavens. She came to my presence at night, and I taught her the Dharma, and she saw the truth and returned to her own abode. Therefore, monks, do not fear merit. Why? This is the ultimate word of happiness. Love, loveliness, extreme loveliness, and delightfulness, this is merit. Monks, you should fear non-merit. Why?
Chinese
为什么呢？这是痛苦的陈词滥调。不悦意、不悦目、非常不悦目、不可爱的，就像这样，不是福德。比丘们，我从很久以前就已亲眼见到，很久以前所做的福德，会体验到成熟的悦意、悦目、非常悦目、可爱。 比丘们，我修持慈心长达七年，因此在七个坏劫和成劫中未来到这个世界。世界毁灭时，我生于光音天众之中。世界形成时，我生于空梵天宫殿，在那里我成为梵天和摩诃梵天的统治者，我压倒一切，而不是被他人压倒。我统治着成百上千的众生，在众生中备受赞誉。三万六千次成为帝释天神。无数次成为转轮圣王，征服四方，拥有七宝。七宝是这样的：轮宝、白象宝、马宝、摩尼宝、玉女宝、主藏臣宝、将军宝。我还有一千个儿子，他们都勇敢、有能力、相貌堂堂，能征服敌军。我以正法征服了直至大海边际的整个大地，不用棍棒和武器压迫，安乐地居住。那时，我心想：是何业的果报成熟，使我如此有力量、有神通？我又想：是这三种业的果报成熟，使我如此有力量、有神通。这三种是什么呢？即布施、调伏、寂静。世尊说了这些话后，导师又说了这些话： желаю Добра и счастья, 看待福德的成熟吧。比丘们，七年之间，行慈爱之事。
English
Why is that? It is a cliché of suffering. Disagreeable, unsightly, very unsightly, and unpleasant are like this: non-merit. Monks, I have seen for a long time that the merit done for a long time will experience the maturity of pleasant, beautiful, very beautiful, and lovely. Monks, by cultivating loving-kindness for seven years, I did not come to this world for seven destructions and formations of kalpas. When the world is destroyed, I am born in the realm of the gods of light and sound. When the world is formed, I am born in the empty Brahma palace, and there I become the master of Brahma and Great Brahma, and I overwhelm everything, not overwhelmed by others. I rule over hundreds of thousands of beings and am highly praised among beings. Thirty-six thousand times I became Indra, the lord of the gods. For countless hundreds of thousands of times I became a wheel-turning king, conquering the four directions and possessing the seven treasures. The seven treasures are like this: wheel treasure, white elephant treasure, horse treasure, mani treasure, jade woman treasure, treasurer treasure, and general treasure. I also had a thousand sons, all of whom were brave, capable, handsome, and able to conquer enemy troops. I conquered this great earth up to the edge of the sea with righteousness, without oppressing with sticks and weapons, and lived in peace. At that time, I thought to myself: What karma has ripened to make me so powerful and magical? And I thought: It is the ripening of the fruits of these three karmas that has made me so powerful and magical. What are these three? Namely, giving, taming, and tranquility. After the Blessed One said these words, the Teacher said these words again: Wishing for good and happiness, look at the ripening of merit. Monks, for seven years, practice loving-kindness.