Tibetan
བ་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་ཁྱིམ་བདག་སློབ་པ་ལ་རྣམ་པ་བཅྭ་བརྒྱད་ཡོད་དོ། །མི་སློབ་པ་ལ་རྣམ་པ་དགུའོ། །སློབ་པ་རྣམ་པ་བཅྭ་བརྒྱད་པོ་གང་ཞེ་ན། རྒྱུན་དུ་འཇུག་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་དང་། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དང་། ལན་གཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་དང་། ལན་་་་གཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་་་ཞུགས་པ་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་བ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་དང་། དད་པས་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་། དད་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། ལྟ་བས་ཐོབ་པ་དང་། གོང་ནས་གོང་དུ་འགྲོ་བ་དང་། ཚེ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་དང་། བར་མ་དོར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་དང་། སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་དང་། མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་དང་། གོང་དུ་འཕར་བ་རྣམས་ཏེ་འདི་དག་ནི་སློབ་པ་བཅྭ་བརྒྱད་ཅེས་བྱའོ། །མི་སློབ་པ་དགུ་གང་ཞེ་ན། ཆོས་འགྲིབས་པ་དང་། ཆོས་མ་འགྲིབས་པ་དང་། གསང་བའི་ཆོས་དང་། རྗེས་སུ་སྲུང་བའི་ཆོས་དང་། མི་གཡོ་བར་འདུག་པ་དང་། སོ་སོར་རྟོགས་ནས་སྐལ་བ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་བ་དང་། མི་བསྐྱོད་པའི་ཆོས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་འདི་དག་ནི་མི་སློབ་པ་དགུ་ཞེས་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་གསུངས་སོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པས་དེ་སྐད་གསུངས་ནས། སྟོན་པས་ཡང་གསུངས་པ། ལུས་དང་ངག་ཡིད་དྲང་པོར་གྱུར་པ་ཡི། །སློབ་དང་མི་སློབ་འཇིག་རྟེན་འདི་ན་བཞུགས། །དེ་དག་སྦྱིན་ཞིང་མཆོད་པར་འོས་པ་སྟེ། །མཆོད་པའི་ཞིང་རབ་དེར་བྱིན་འབྲས་བུ་ཆེ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་རྒན་རིམས་་ཀྱི་མདུན་དུ་འདུག་སྟེ། བརྗོད་པ་བསྐོས་ནས་འཕགས་པ་བརྗོད་པའི་ཚེ་འདི་སྐད་དུ་གང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ལ་སྦྱིན་པར་རིགས་པ། རབ་ཏུ་སྦྱིན་པར་རིགས་པ། ཐལ་མོ་སྦྱར་བར་རིགས་པ། ཕྱག་བྱ་བར་རིགས་པ། བླ་ན་མེད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཡོན་གནས་སུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་གོས་འདི་དག་འབུལ་གྱིས་ཅི་བདེར་བཞེས་ཤིག་་ཅེས་གསུང་ཤིག །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དེས་རྒན་རིམས་ཀྱི་མདུན་དུ་འདུག་ལ་འདི་སྐད་དུ་གསོན་ཅིག །བཙུན་པའི་དགེ་འདུན་རྣམས་བཅོམ་ལྡན་འདས
Chinese
བ་པའོ། 此外，居士学道有十八种，不学道有九种。学道的十八种是什么呢？为了显现入流果而进入（道），入流，为了显现一来果而进入（道），一来，为了显现不来果而进入（道），不来，为了显现阿罗汉果而进入（道），信随行，法随行，信解脱，见得，从高到高地行进，一有，中阴般涅槃，生后立即般涅槃，有行般涅槃，无行般涅槃，上进，这些被称为十八种学道。不学道的九种是什么呢？退法，不退法，秘密法，守护法，安住不动，各别觉悟而不成为有缘者，不动法，慧解脱，俱分解脱，这些被称为九种不学道。世尊如是说。善逝如是说后，导师又说：身语意正直之人，学与不学住于此世间，彼等应施供养，于胜妙之田施予，果报大。之后，居士给孤独坐在老病者面前，约定言辞后，在说圣者之时，这样说：凡是世尊声闻僧伽，应施，极应施，应合掌，应敬礼，是无上福田，是世间应供处，对他们供养这些衣服，请随意 গ্রহণ。之后，作白比丘坐在老病者面前，这样说：诸位贤友，世尊
English
Vāpao. Furthermore, there are eighteen types of householder learners and nine types of non-learners. What are the eighteen types of learners? Entering (the path) to realize the fruit of stream-entry, stream-enterer, entering (the path) to realize the fruit of once-returner, once-returner, entering (the path) to realize the fruit of non-returner, non-returner, entering (the path) to realize the fruit of Arhat, faith-follower, Dharma-follower, faith-liberated, vision-attained, progressing from higher to higher, one-lifetime-bound, intermediate-state Nirvana, immediately-born Nirvana, Nirvana with effort, Nirvana without effort, and upward-leaping. These are called the eighteen types of learners. What are the nine types of non-learners? Declining Dharma, non-declining Dharma, secret Dharma, guarding Dharma, abiding unmoving, individually realizing and not becoming a fortunate one, unmoving Dharma, wisdom-liberated, and both-ways-liberated. These are called the nine types of non-learners. The Blessed One spoke thus. After the Sugata spoke thus, the Teacher further said: Those whose body, speech, and mind are upright, learners and non-learners, dwell in this world. They are worthy of giving and offering. Giving to that excellent field of offering yields great fruit. Then, the householder Anathapindika sat before the elderly sick person, having arranged the words, and at the time of speaking of the noble ones, said this: "Whatever Sangha of the Blessed One's disciples is worthy of giving, supremely worthy of giving, worthy of joining palms, worthy of prostration, is the unsurpassed field of merit, is the worthy recipient of the world's offerings, offer these clothes to them, please accept them as you wish." Then, the reciting monk sat before the elderly sick person and said this: "Venerable Sangha, the Blessed One
Tibetan
་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་སྦྱིན་པར་རིགས་པ། རབ་ཏུ་སྦྱིན་པར་རིགས་པ། ཐལ་མོ་སྦྱར་བར་རིགས་པ། ཕྱག་བྱ་ བར་རིགས་པ། བླ་ན་མེད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཡོན་གནས་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་གོས་རྙེད་པ་འདི་དག་འབུལ་གྱིས་ཅི་བདེར་བཞེས་ཤིག་ཅེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞེ་སྡང་དང་བྲལ་བ་གཏི་མུག་དང་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་འདི་སྙམ་དུ་གྱུར་ཏོ། །ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ནི་འདི་སྐད་དུ་བརྗོད་དེ། གང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་སྦྱིན་པར་རིགས་པ། རབ་ཏུ་སྦྱིན་པར་རིགས་པ། ཐལ་མོ་སྦྱར་བར་རིགས་པ། ཕྱག་བྱ་བར་རིགས་པ། བླ་ན་མེད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཡོན་གནས་དེ་དག་ལ་གོས་རྙེད་པ་རྣམས་འབུལ་གྱིས་ཅི་བདེར་བཞེས་ཤིག་ཅེས་བརྗོད་དེ། བདག་ཅག་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་པས་ན་བདག་གིས་རྙེད་པ་འདི་དབང་མོད་ཀྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་དགེ་བ་རྣམས་ནི་བཅབ་པར་བྱའོ། །སྡིག་པ་རྣམས་ནི་བསྒྲག་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ན། བདག་ཅག་གོས་རྙེད་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་བརྗོད་པ་ལྟ་ག་ལ་རུང་། བདག་ཅག་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ། ཞེ་སྡང་དང་བྲལ་བ། གཏི་མུག་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་ཅང་མི་ཟེར་བར་འཁོད་དོ། །ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བའི་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་འདི་སྙམ་དུ། བླ་ན་མེད་པ་ལ་བསྔོས་པས་ན་བདག་ཅག་ནི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བའི་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པས་བདག་ཅག་ནི་མི་དབང་ངོ་སྙམ་བསམས་ནས་ཅང་མི་ཟེར་བར་འཁོད་དོ། །བཅིང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཅིངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་འདི་སྙམ་དུ། བླ་ན་མེད་པ་ལ་དེ་འབུལ་ལོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་དེ་དག་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འཁོད་དོ། །ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བའི་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་དག་ཀྱང་ཅང་མི་ཟེར་བར་འཁོད་དོ། །བདག་ཅག་ནི་བཅིང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཅིངས་པས་ན། བདག་ཅག་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མི་དབང་ངོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་དེ་དག་ཀྱང་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འཁོད་དོ། །དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་གོས་ཕུལ་བ་དེ་དག་དགེ་སློང་གཅིག་ གིས་ཀྱང་མ་བླངས་པ་དང་། དེ་ཡང་འདི་སྙམ་དུ་བདག་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་དག་གིས་ལྷུང་བཟེད་ཁས་ཕུབ་པར་མ་གྱུར་གྲང་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། དེའི་ལུས་སྐྱ་བོ་བསེང་བསེང་པོ་རིད་ཅིང་སྐེམ་ལ་རྨྱ་བར་གྱུར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་སོང་སྟེ་དྲུང་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚ
Chinese
对于声闻僧众，供养是适宜的，极度供养是适宜的，合掌是适宜的，礼拜是适宜的。是无上的福田，是世间的应供处，对于那些，请供养这些得到的衣服，请随意享用。之后，那些远离贪欲、远离嗔恨、远离愚痴的比丘们，心中这样想：施主给孤独说，对于世尊的声闻僧众，供养是适宜的，极度供养是适宜的，合掌是适宜的，礼拜是适宜的，是无上的福田，是世间的应供处，请供养这些得到的衣服，请随意享用。我们是无上的，所以我们有权支配这些所得之物。世尊曾说：比丘们，你们的善行应当隐藏，罪恶应当宣扬。我们怎么能为了得到衣服而赞扬自己呢？我们是远离贪欲的，远离嗔恨的，远离愚痴的。说完之后，便默默地坐着。那些还残留着烦恼习气的人也这样想：因为是供养给无上的，所以我们还残留着烦恼习气，我们没有支配权。这样想着，便默默地坐着。那些被一切束缚所束缚的人这样想：这是供养给无上的。这样想着，他们便默默地坐着。那些还残留着烦恼习气的人也默默地坐着。我们是被一切束缚所束缚的，所以我们完全没有支配权。这样想着，他们也默默地坐着。当时，给孤独施主供养的衣服，没有一个比丘接受。他心想：难道是尊贵的僧众们拒绝了我的钵吗？这样想着，他的身体变得灰白、憔悴、瘦弱、干枯，甚至精神恍惚。于是，他前往世尊所在的地方，走到世尊面前，用头顶礼世尊的双足。
English
It is appropriate to offer to the monastic community of the Hearers, it is appropriate to offer exceedingly, it is appropriate to join palms, it is appropriate to prostrate. They are the supreme fields of merit, the worthy recipients of the world. To those, please offer these clothes that have been obtained, please accept them as you wish. Then, those monks who are free from attachment, free from hatred, free from delusion, thought thus: The householder Anāthapiṇḍada said, "It is appropriate to offer to the monastic community of the Blessed One's Hearers, it is appropriate to offer exceedingly, it is appropriate to join palms, it is appropriate to prostrate, they are the supreme fields of merit, the worthy recipients of the world, please offer these clothes that have been obtained, please accept them as you wish." We are supreme, so we have the right to dispose of these possessions. The Blessed One said, "Monks, your virtues should be concealed, and your sins should be proclaimed." How could we praise ourselves for the sake of obtaining clothes? We are free from attachment, free from hatred, free from delusion. Having said this, they sat in silence. Those who still had remnants of defilements also thought thus: Because it is offered to the supreme, we still have remnants of defilements, we have no right to dispose. Thinking thus, they sat in silence. Those who were bound by all bonds thought thus: This is offered to the supreme. Thinking thus, they sat in silence. Those who still had remnants of defilements also sat in silence. We are bound by all bonds, so we have absolutely no right to dispose. Thinking thus, they also sat in silence. At that time, none of the monks accepted the clothes offered by the householder Anāthapiṇḍada. He thought, "Have the noble monastic community rejected my bowl?" Thinking thus, his body became pale, haggard, thin, withered, and even delirious. Then, he went to where the Blessed One was, approached the Blessed One, and bowed his head at the feet of the Blessed One.
Tibetan
ལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་དོན་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ནི་མཁྱེན་བཞིན་དུ་འདྲི་སྟེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ། ཀུན་དགའ་བོ་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་པས་དགེ་སློང་དག་ལ་གོས་སྦྱར་ཏེ་བྱིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་མ་བླངས་ཞེས་རྨས་པ་དང་། དེས་བཙུན་པ་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས། འདི་སྐད་དུ་གང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་སྦྱིན་པར་རིགས་པ། རབ་ཏུ་སྦྱིན་པར་རིགས་པ། ཐལ་མོ་སྦྱར་བར་བགྱི་བ་ནས་དེ་དག་ཅང་མི་མཆི་བར་མཆིས་སོ་ཞེས་བགྱི་བའི་བར་དུ་སྔ་མ་བཞིན་བརྗོད་དེ། དེ་ལྟར་ན་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་སྩལ་བ་དགེ་སློང་གཅིག་གིས་ཀྱང་མ་བླངས་སོ་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་ཀུན་དགའ་བོ་སོང་ལ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་དགེ་སློང་ཇི་སྙེད་་་གནས་ཤིང་འཁོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་འདུན་ཁང་དུ་སྡུས་ཤིག །ཅེས་་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། བཙུན་པ་དེ་བཞིན་བགྱིའོ་ཞེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་མཉན་ཏེ། མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་དགེ་སློང་ཇི་སྙེད་གནས་ཤིང་འཁོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་འདུན་ཁང་དུ་བསོགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ད་དུས་ལ་བབ་པར་དགོངས་ཤིག །མཉན་དུ་ ཡོད་པ་ན་དགེ་སློང་ཇི་སྙེད་གནས་ཤིང་མཆིས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་འདུན་ཁང་དུ་འདུས་ཤིང་ཚོགས་སོ་ཞེས་དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདུན་ཁང་གང་ན་བ་དེར་གཤེགས་ཏེ་བྱོན་པ་དང་། གདན་བཏིང་བ་ལ་བཞུགས་སོ། །བཞུགས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏེ། དགེ་སློང་ཁྱེད་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་གོས་མང་པོ་བསྡུས་ཏེ་བྱིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་མ་བླངས་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཅང་མི་ཟེར་བར་འཁོད་དོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་མཁྱེན་བཞིན་དུ་འདྲི་བ་སྟེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་ཡང་ཀུན་དགའ་བོ་དགེ་སློང་རྣམས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྨྲ་བར་འཁོད་ཅེས་རྨས་པ་དང་། དེ་ལྟར་གྱུར་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཡང་རྒྱས་པར་གསོལ་ཏོ།
Chinese
从那里起，（他们）坐于一处。坐于一处后，居士给孤独向薄伽梵禀告了此事。佛陀明知故问，佛陀薄伽梵对具寿阿难陀说：阿难陀，居士给孤独布施僧众衣服，为何不接受呢？于是（阿难陀）责备（僧众）。（僧众）对居士给孤独说：凡是薄伽梵的声闻僧团，理应布施，极应布施，合掌恭敬，乃至他们什么也不给，都是有的。像之前一样陈述，这样居士给孤独所施之物，没有一个比丘接受。然后，薄伽梵对具寿阿难陀说：阿难陀，你去，在舍卫城中，有多少比丘安住，把他们全部召集到集会堂。这样说了之后，具寿阿难陀回答说：世尊，遵命。具寿阿难陀听从了薄伽梵的教诲，在舍卫城中，有多少比丘安住，把他们全部召集到集会堂，然后前往薄伽梵所在之处。到达后，以头顶礼拜薄伽梵的双足，然后坐于一处。坐于一处后，具寿阿难陀对薄伽梵说：世尊，薄伽梵，现在是时候了，请您知晓。在舍卫城中，有多少比丘安住，他们全部都聚集在集会堂中了。这样禀告之后，然后，薄伽梵前往集会堂所在之处，到了之后，在铺设好的座位上坐下。坐下后，薄伽梵对比丘们这样说道：比丘们，居士给孤独聚集了很多衣服来布施，为何不接受呢？比丘们都默默不语。佛陀薄伽梵明知故问，佛陀薄伽梵又问具寿阿难陀：阿难陀，比丘们为何不说话呢？事情就是这样，也向薄伽梵详细禀告了。
English
From there, they sat together in one place. After sitting together in one place, the householder Anathapindika reported the matter to the Blessed One. The Buddha, knowing full well, asked: The Buddha, the Blessed One, said to the venerable Ananda: Ananda, the householder Anathapindika has offered robes to the monks, why have they not accepted them? Then (Ananda) rebuked (the monks). (The monks) said to the householder Anathapindika: Whatever is the Sangha of the Blessed One's disciples, it is proper to give, most proper to give, to join palms in reverence, even if they give nothing, it is so. As before, they stated that in this way, not a single bhikkhu accepted what the householder Anathapindika had offered. Then, the Blessed One said to the venerable Ananda: Ananda, go, in Shravasti, gather all the bhikkhus who reside there into the assembly hall. Having said this, the venerable Ananda replied: Venerable One, as you command. The venerable Ananda listened to the Blessed One's instructions, and in Shravasti, gathered all the bhikkhus who resided there into the assembly hall, and then went to where the Blessed One was. Having arrived, he bowed his head at the feet of the Blessed One, and then sat in one place. After sitting in one place, the venerable Ananda said to the Blessed One: Venerable One, Blessed One, now is the time, please be aware. In Shravasti, all the bhikkhus who reside there have gathered in the assembly hall. After reporting this, then, the Blessed One went to where the assembly hall was, and having arrived, sat on the prepared seat. After sitting down, the Blessed One said to the bhikkhus: Bhikkhus, the householder Anathapindika has gathered many robes to offer, why have you not accepted them? The bhikkhus remained silent. The Buddha, the Blessed One, knowing full well, asked: The Buddha, the Blessed One, again asked the venerable Ananda: Ananda, why are the bhikkhus not speaking? That is how it is, and it was also reported in detail to the Blessed One.