Tibetan
ན་འདེབས་པའི་དགེ་སློང་གིས་ཀྱང་ཕས་གླེང་བར་བྱེད་པའི་ཚེ་གནས་ལྔ་ལ་གནས་ནས་གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་ལ་སྐབས་དབྱེ་བར་བྱའོ། །གནས་ལྔ་གང་ཞེ་ན། སྟན་ལས་ལངས། ལྷམ་ཕུད། སྟོད་གཡོགས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ཏེ། རྒན་རིམས་ལ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས་བསྟི་སྟང་དུ་བཅས། འཇིགས་པ་དང་བཅས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ལ་གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་ལ་སྐབས་དབྱེ་བར་བྱའོ། །གླེང་བའི་དགེ་སློང་གིས་གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་ལ་སྐབས་དབྱེ་བར་འདོད་ན་གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་ལ་གནས་ལྔར་་་བརྟག་པར་བྱའོ། །ལྔ་གང་ཞེ་ན། ཅི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འདི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ཞིང་སྔོན་རྫོགས་པ་ཡིན་ནམ། ངོ་ཚ་ཞིང་འགྱོད་པ་དང་ལྡན་ནམ། སྡོམ་པས་བསྡམས་ཤིང་སྡོམ་པར་འདོད་དམ། ཅི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མང་དུ་ཐོས་པ། ཐོས་པ་འཛིན་པ། ཐོས་པ་བསགས་པའམ། ལུང་ཁ་ཏོན་ལོབས་སམ། འདུལ་བ་དང་། ལྷག་པའི་འདུལ་བ་དང་། མདོ་སྡེ་ལ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གདོན་མི་ཟ་བ་ཡིན་ནམ་ཞེས་གླེངས་པའི་དགེ་སློང་གིས་གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་ལ་གནས་འདི་ལྔས་ བརྟགས་ལ་དེའི་འོག་ཏུ་སྐབས་དབྱེ་བར་བྱའོ། །གླེངས་པའི་དགེ་སློང་གིས་གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་ལ་སྐབས་དབྱེ་བར་འདོད་པས་ཆོས་ལྔ་ནང་དུ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་ལ་སྐབས་དབྱེ་བར་བྱའོ། །ལྔ་གང་ཞེ་ན། བདག་ལ་གཞན་གྱིས་གླེང་བ་དེ་བདེན་པས་གླེང་གི་མི་བདེན་པས་མ་ཡིན་པ་དང་། དུས་སུ་གླེང་གི་དུས་ལས་འདས་པར་མ་ཡིན་པ་དང་། དོན་དང་ལྡན་པས་གླེང་གི་དོན་དང་མི་ལྡན་པར་མ་ཡིན་པ་དང་། ཚིག་འཇམ་པོས་གླེང་གི་རྩུབ་པོས་མ་ཡིན་པ་དང་། བྱམས་པ་དང་ལྡན་པས་གླེང་གི་ཞེ་སྡང་དང་ལྡན་པས་མ་ཡིན་པ་འདི་ལྟ་བུ་གཞན་ལས་རྙེད་པར་ག་ལ་འགྱུར་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། གླེངས་པའི་དགེ་སློང་གིས་གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་ལ་སྐབས་དབྱེ་བར་འདོད་པས། ཆོས་འདི་ལྔ་ནང་དུ་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་ནས་གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་ལ་ཚིག་་་འདི་སྐད་སྨྲོས་ཤིག །ཀྱེ་གླེང་བར་བྱེད་པའི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཤེས་པར་གྱིས་ལ་བདག་ལ་སྨྲོས་ཤིག །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ལ་སྒོ་ཤིག །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ལ་གླེངས་ཤིག །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ལ་སྐབས་དབྱེ་བར་་བྱས་པ་དག་ལ་ཇི་སྐད་དུ་སྨྲ། བདག་ལ་ཇི་སྐད་དུ་བསྒོ། བདག་ལ་ཇི་སྐད་དུ་གླེང་། བདག་ལ་ཇི་ལྟ་བུར་དྲན་པར་བྱ། གང་གི་ཕྱིར་བདག་གིས་སྐབས་དབྱེ་བར་བྱ། ཉེས་པའི་ནང་ནས་ཕས་ཕམ་པའམ། དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མའམ། ལྟུང་བའམ
Chinese
同样，责备的僧人在责备时，应处于五种状态，才能对责备的僧人进行辨别。五种状态是什么呢？从座位上站起，脱掉鞋子，袒露一边的肩膀，向年长者合掌低头，保持恭敬，处于敬畏的状态，才能对责备的僧人进行辨别。如果被责备的僧人想要对责备的僧人进行辨别，就应对责备的僧人进行五种观察。五种观察是什么呢？这位有寿者是否持戒且先前已圆满？是否感到羞愧和后悔？是否受戒律约束且想要受戒？这位有寿者是否博学多闻、持诵、积累学识？是否熟练背诵经文？对于律、增上律和经藏是否非常确定无疑？责备的僧人应通过这五种状态观察责备者，然后才能进行辨别。如果被责备的僧人想要对责备的僧人进行辨别，就应将五法置于心中忆念，然后才能进行辨别。五法是什么呢？别人对我进行责备，那是真实的责备还是不真实的？是适时的责备还是过时的？是合乎义理的责备还是不合乎义理的？是用柔和的言语责备还是粗暴的？是用慈爱心责备还是用嗔恨心？心想：像这样的责备从别人那里哪里能够得到呢？因此，被责备的僧人想要对责备的僧人进行辨别，就应将这五法置于心中忆念，然后对责备的僧人说这些话：‘喂，有寿的责备者，请您知晓并对我述说。有寿者，请您开启我。有寿者，请您责备我。有寿者，您对我进行辨别后会怎么说？您会怎么教诫我？您会怎么责备我？您会怎么忆念我？因为什么原因我要被辨别？是罪过中的他胜罪吗？是僧残罪吗？是堕罪吗？’
English
Likewise, when a monk who is being reproached reproaches, he should be in five states in order to distinguish the monk who is reproaching. What are the five states? Rising from the seat, taking off the shoes, baring one shoulder, bowing with palms joined to the elders, maintaining respect, being in a state of awe, one should distinguish the monk who is reproaching. If a monk who is being reproached wants to distinguish the monk who is reproaching, he should examine the monk who is reproaching in five ways. What are the five? Is this venerable one virtuous and previously complete? Does he have shame and remorse? Is he bound by vows and does he want to be bound by vows? Is this venerable one learned, does he hold what he has heard, does he accumulate learning? Is he skilled in reciting the scriptures? Is he very certain about the Vinaya, the higher Vinaya, and the Sutras? The monk who is being reproached should examine the reproaching monk with these five states, and then make the distinction. If a monk who is being reproached wants to distinguish the monk who is reproaching, he should keep five dharmas in mind and then make the distinction. What are the five? That others reproach me, is it a true reproach or not true? Is it a timely reproach or not untimely? Is it a meaningful reproach or not meaningless? Is it a reproach with gentle words or not harsh? Is it a reproach with loving-kindness or not with hatred? Thinking, 'Where else could I find such a reproach from others?' Therefore, if a monk who is being reproached wants to distinguish the monk who is reproaching, he should keep these five dharmas in mind and say these words to the monk who is reproaching: 'Hey, venerable reproacher, please know and tell me. Venerable one, please open me. Venerable one, please reproach me. Venerable one, what will you say after you have distinguished me? How will you admonish me? How will you reproach me? How will you remember me? For what reason should I be distinguished? Is it a defeat among offenses? Is it a Sanghavasesa? Is it a Patita?'
Tibetan
་སོ་སོར་བཤགས་པ་རྣམས་ལས་གང་སྨྲ་བར་བྱ། ཉེས་བྱས་རྣམས་ལས་ཀྱང་ཕས་ཕམ་པའམ། དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མ་ལས་བྱུང་བའམ། ལྟུང་བ་ལས་བྱུང་བའམ། སོ་སོར་བཤགས་པ་ལས་བྱུང་བའམ། བསླབ་པ་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་སྐབས་དབྱེ་བར་བགྱི། བཤགས་པར་བྱ་བའམ། བསྡམ་པར་བྱ་བའམ། འདུལ་བ་ལས་འདས་པའམ། ངན་དུ་སྨྲ་བ་ལས་བྱུང་བའམ། མངོན་པར་སྤྱད་པ་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཉེས་བྱས་གང་གིས་སྐབས་དབྱེ་བར་བྱ། བདག་ལ་མཐོང་ངམ། ཐོས་པའམ། དོགས་པའམ། ལུས་ཀྱི་འདས་པའམ། ངག་གི་འདས་པའམ། བདག་ལ་མངོན་པར་སྤྱད་པ་གང་སྨྲ། བདག་ ལ་ལྕི་བའམ། ཡང་བའམ། ལྷག་མ་དང་བཅས་པའམ། ལྷག་མ་མ་ལུས་པའམ། ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའམ། བདག་ལ་ཉེས་པ་གང་སྨྲ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པའམ། ལྟ་བ་ཉམས་པའམ། སྤྱོད་པ་ཉམས་པའམ། འཚོ་བ་ཉམས་པའམ། ཐམས་ཅད་ཉམས་པའམ། ཉམས་པ་གང་སྨྲ། འགྲོ་བ་དང་། འགྲེང་བ་དང་། འདུག་པ་དང་། ཉལ་བ་དང་། མ་ཉལ་བ་རྣམས་སྤྱོད་ལམ་གང་བྱས་པ་ལས་སྨྲ། གྲོང་དུ་བྱས་པའམ། དགོན་པ་ལ་བྱས་པའམ། ལམ་དུ་བྱས་པའམ། ལམ་གོལ་བར་བྱས་པའམ། མཚན་མོ་བྱས་པའམ། ཉིན་པར་བྱས་པ་རྣམས་ལས་བདག་གིས་གང་དུ་བྱས་པ་སྨྲོས་ཤིག །གླེངས་པའི་དགེ་སློང་གིས་གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་ལ་རྣམ་པ་འདི་ལྔས་སྐབས་ཕྱེ་ལ་ཡི་དམ་བཅར་ཆུག་སྟེ་ཚིག་འདི་སྐད་སྨྲོས་ཤིག །གླེང་བར་བྱེད་པ་ཇི་ལྟར་ཡི་དམ་བཅས་པའི་ཉེས་པ་སྨྲོས་ཤིག་ཅེས་བྱའོ། །མདོར་ན། འཇིགས་པར་གྱུར་དང་འཁྲུལ་བ་དང་། །ཚངས་པའི་ཆད་པ་རིམ་གྲོ་མེད། །བསྡིགས་པའི་ཆད་པ་མངོན་སུམ་དང་། །བདེན་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་གླེང་བའི་དགེ་སློང་གིས་སྐབས་ཕྱེ་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ན་གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་གིས་གནས་ལྔར་ཡིད་བརྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འཇིགས་ཤིག །ཁྱོད་འཇིགས་པར་མ་བྱེད། ཁྱོད་སྐྲག་པར་མ་བྱེད། ཀུན་ཏུ་མ་སྐྲག་ཤིག །ཀུན་ཏུ་སྐྲག་པར་མ་བྱེད་ཅིག །མ་སྔངས་ཤིག །སྔངས་པར་མ་བྱེད་ཅིག །མ་འཛེམ་ཤིག །འཛེམ་པར་མ་བྱེད་ཅིག །གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་གིས་གླེངས་པའི་དགེ་སློང་ལ་གཞན་ཡང་གནས་ལྔར་ཡིད་བརྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཀྱི་འཁྲུལ་བ་མི་འཛིན་ཏོ། །ཁྱོད་ཀྱི་སྔངས་པའི་སྐབས་མི་འཛིན་གྱི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ལ་གཏན་ལ་བབ་པར་འཛིན་ཏོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་དམ་བཅའ་བ་ལ་གཞག་གོ །གླེང་བའི་དགེ་སློང་གིས་གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་ལ་གཞན་ཡང་གནས་ལྔར་་་ཡིད་བརྟན་པར་བྱའོ། །དེ་སྟེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ
Chinese
各自忏悔中所说的内容是什么？在所犯的罪过中，属于他胜罪吗？属于僧残罪吗？属于堕罪吗？属于各自忏悔罪吗？属于学处罪吗？应区分情况。应忏悔的，应制止的，违越律藏的，恶语所致的，邪淫所致的，这些罪过应如何区分情况？我所见到的，听到的，怀疑的，身体的过失，语言的过失，我所邪淫的，应说什么？我所犯的重罪，轻罪，有余罪，无余罪，一切过失，应说什么？戒律破损，见解破损，行为破损，生计破损，一切破损，应说什么？行走、站立、坐卧、不卧，应说哪种行为？在城市里做的，在寺院里做的，在路上做的，在歧路上做的，晚上做的，白天做的，我做了什么应说出来。被劝说的比丘，以这五种方式区分情况，让他立誓，说这些话：劝说者应说，你如何立誓的罪过，说出来。总而言之：恐惧和迷惑，梵天的惩罚没有供养，恐吓的惩罚是显而易见的，真理也是如此。当被劝说的比丘区分情况时，劝说比丘应在五个方面坚定信心：具寿，不要害怕！你不要害怕，你不要恐惧，不要总是恐惧！不要总是恐惧！不要惊慌！不要惊慌！不要畏惧！不要畏惧！劝说比丘还应在另外五个方面坚定被劝说比丘的信心：具寿，我不执着于你的迷惑！我不执着于你的惊慌，具寿，我执着于你的坚定！具寿，应让他立誓三次。被劝说的比丘还应在另外五个方面坚定劝说比丘的信心。也就是说，具寿
English
What should be said from the individual confessions? Among the transgressions, are they from defeat (Parajika)? Are they from the remainder of the Sangha (Sanghavasesa)? Are they from downfall (Patayantika)? Are they from individual confession (Pratidesaniya)? Are they from the precepts (Siksa)? Distinctions should be made. What should be confessed? What should be restrained? What transgresses the Vinaya? What arises from evil speech? What arises from manifest conduct? How should the transgressions of these be distinguished? What have I seen? What have I heard? What have I doubted? What are the transgressions of body? What are the transgressions of speech? What manifest conduct of mine should I speak of? What heavy transgression of mine? What light transgression? What transgression with remainder? What transgression without remainder? What transgression that transcends all? What fault of mine should I speak of? Has the discipline been broken? Has the view been broken? Has the conduct been broken? Has the livelihood been broken? Has everything been broken? What brokenness should I speak of? Walking, standing, sitting, lying down, not lying down, from which conduct should I speak? What was done in the city? What was done in the monastery? What was done on the road? What was done on the wrong path? What was done at night? What was done during the day? Speak of what I have done. The monk who is being admonished should have the monk who is admonishing him distinguish the situation in these five ways, and then allow him to take a vow, saying these words: The admonisher should say, "Speak of the transgression of how you took the vow." In short: Fear and confusion, the Brahma penalty without service, the threatening penalty is obvious, and the truths are likewise. When the monk being admonished has distinguished the situation, the monk who is admonishing him should have confidence in five points: "Venerable one, do not fear! Do not be afraid. Do not be frightened. Do not always be frightened! Do not always be frightened! Do not be alarmed! Do not be alarmed! Do not be hesitant! Do not be hesitant!" The monk who is admonishing should also give confidence to the monk who is being admonished in five other points: "Venerable one, I do not hold onto your confusion! I do not hold onto your alarm, Venerable one, I hold onto your steadfastness!" Venerable one, he should be placed in a vow up to three times. The monk who is being admonished should also give confidence to the monk who is admonishing him in five other points. That is, Venerable one