Tibetan
ས་སུ་ཆུད་ནས་ཚངས་པས་གསོལ་ཏེ་ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་གཤེགས་ནས་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་བསྐོར་ནས་དེའི་ཚེ་ཕྱོགས་གང་དང་གང་དག་ན་གྲོང་དང་། གྲོང་ཁྱེར་དང་། ཡུལ་འཁོར་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་དང་། ལྗོངས་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་གདུལ་བ་རྣམས་བཏུལ་ཏེ་གྲོང་ཁྱེར་རྩྭ་ཅན་དུ་གཤེགས་ནས་ཐ་མའི་གཟིམས་མལ་དུ་ཞུགས་ཀྱིས་དེ་ལ་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་དེར་འདེང་བར་བྱའོ། །དེས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོ་ནི་རེ་ཞིག་གླུ་དབྱངས་ལེན་གྱིས་ཀཽ་ཤི་ཀ་སོང་ཤིག །དེ་ནས་ཡང་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རབ་དགའ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐ་མའི་གཟིམས་མལ་དུ་ཞུགས་ཏེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་གྱིས་དེ་ལ་བདག་ཅག་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདེང་ངོ་། །དེས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོ་ནི་རེ་ཞིག་གླུ་དབྱངས་ལེན་གྱིས་ཀཽ་ཤི་ཀ་སོང་ཤིག །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། ཀུན་དུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་ནི་ངས་གདུལ་བར་རུང་ན་དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའ་ནི་གདུལ་བར་དཀའ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱིས་གདུལ་བ་ལ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་འདུལ་བར་སྤྱོད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གདུལ་བ་ལ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་འདུལ་མི་ནུས་པས་དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གདུལ་བར་བྱ་བའི་མཁྱེན་པ་ནི་བླ་ན་མེད་དེ། མ་ལ་འདི་བདག་གིས་གདུལ་བར་བྱ་གོར་མ་ཆག་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས་ཇི་ལྟར་ཐུགས་མཉམ་པར་སྙོམས་པར་ཞུགས་ན་ཐ་མའི་གཟིམས་མལ་དུ་སྤྲུལ་པ་བཞག་ནས་པི་བང་རྒྱུད་སྟོང་པ་ཁོག་པ་བཻ་ཌཱུརྱ་ལས་བྱས་པ་བསྣམས་ཏེ་ཐ་མའི་གཟིམས་མལ་ནས་བྱུང་ནས་སུམ་བཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའི་སྒོ་ན་བཞུགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ། །དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའ་ཡང་གང་ང་ལྟ་བུ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་ རབ་དགའ་དྲེགས་པར་གྱུར་ཏེ། དེས་པི་བང་སྙན་པ་སྙན་པ་བླངས་ནས་ཡིད་རབ་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཅིང་འདུག་གོ །དེ་ནས་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྒོ་སྲུང་གི་སྐྱེས་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཀྭའི་སྐྱེས་བུ་སོང་ལ་དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའ་ལ་སྒོ་གར་དྲི་ཟ་ཞིག་ཤེས་ལྡན་བལྟ་བའི་ཕྱིར་འོངས་སོ་ཞེས་བྱོས་ཤིག །དེ་སོང་ནས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་དྲེགས་པས་མྱོས་ནས་སྨྲས་པ། ཀྭའི་ཅི་ཟེར་ཅིང་ལས་གཞན་པའི་དྲི་ཟ་ཡང་ཡོད་དམ། དེས་སྨྲས་པ། གཞན་དག་ལྟ་རེ་ཞིག་སྨོས་ཀྱང་མི་འཚལ་གྱི་སྒོ་དྲུང་འདི་ཁོ་ན་ན་མཆིས་ལགས་སོ། །དྲི་ཟ་དེ་དྲེགས་པས་མྱོས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་མོད་ལ་སྒོར་བྱུང་སྟེ། དེས་སྨྲས་པ། ཀྭའི་སྐྱེས་བུ་ཁྱོད་དྲི་ཟ་ཡིན་ནམ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཀྭའི་ང་དྲི་ཟ་ཏེ་པོར་ཡིན་ནོ། །དེས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་གླུ་དབྱངས་བླང་གིས་ཚུར་ཤོག །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཀྭའི་ལེགས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་བྱའོ་ཞེས་ཇི་ཙམ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་དེ་ལྷན་ཅིག་འགྲན་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱུད་གཅིག་བཅད་པ་དང་། དེས་ཀྱང་རྒྱུད་གཅིག་བཅད་དེ་པི་བང་གཉིས་ཀའི་རྒྱུད་དང་སྒྲ་མཉམ་མོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱུད་གཉིས་བཅད་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་དང་གདངས་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་གསུམ་པ་དང་། བཞི་པ་ནས། རྒྱུད་གཅིག་པའི་བར་དུ་བཞག་པ་དང་། རབ་དགའས་ཀྱང་གཉིས་པ་དང་། གསུམ་པ་དང་། བཞི་པ་ནས། རྒྱུད་གཅིག་པའི་བར་དུ་བཞག་ན་དེ་བཞིན་དུ་པི་བང་གཉིས་ཀ་སྐད་དང་གདངས་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱུད་གཅིག་པ་ཡང་བཅད་དེ། ནམ་མཁའ་ཁོ་ན་ལ་ཡང་སྒྲ་དང་གདངས་དེ་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་དང་། དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའ་ངོ་མཚར་སྐྱེས་ནས་ང་རྒྱལ་གྱིས་དྲེགས་པ་མེད་པར་གྱུར་ནས་དེས་བསམས་པ། བདག་བས་འཕགས་པའི་དྲི་ཟ་གཞན་ཡང་ཡོད་པ་ལྟ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དྲི་ཟའི་ཆ་བྱད་མི་སྣང་བར་མཛད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་བཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་བཅུ་དང་ལྡན་ཞིང་། སྐུ་ཉི་མ་སྟོང་གི་འོད་བས་ལྷག་པ་འོད་འདོམ་གང་གིས་བརྒྱན་པ། རིན་པོ་ཆེའི་རི་ལྟར་ཀུན་ནས་བཟང་བ། རང་གི་སྐུ་ཉིད་དུ་བཞུགས་པ་དང་། དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའས་མཐོང་སྟེ། དེ་དད་པ་སྐྱེས་ནས་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔ་ན་འདུག་ པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་བསམ་པ་དང་། བག་ལ་ཉལ་བ་དང་། ཁམས་དང་། རང་བཞིན་མཁྱེན་ནས་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་བཤད་དེ། གང་ཐོས་པས་དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའས་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་ཉི་ཤུ་མཐོ་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་སྟེ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས། དེས་བདེན་པ་མཐོང་སྟེ་ལན་གསུམ་དུ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ། བཙུན་པ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་བདག་ལ་ཕས་མ་བགྱིས་ཏེ། མས་ཀྱང་མ་ལགས། རྒྱལ་པོས་མ་ལགས། ལྷས་མ་ལགས། མཛའ་བོས་མ་ལགས། རང་གི་སྐྱེ་བོ་དང་གཉེན་གྱི་ཚོགས་ཀྱིས་མ་ལགས། སྔོན་གྱི་འདས་པས་མ་ལགས། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་མ་ལགས་པ་གང་ལགས་པ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ལ་མཛད་དེ། ཁྲག་དང་མཆི་མའི་རྒྱ་མཚོ་ནི་བསྐམས། རུས་པའི་རི་བོ་ལས་ནི་བསྒྲལ། ངན་སོང་གི་སྒོ་ནི་བཀུམ། མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའི་སྒོ་ནི་ཕྱེ་སྟེ། བདག་ལྷ་དང་མིའི་གནས་སུ་བཞག་པས། བཙུན་པ་བདག་ནམ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི་ལགས་ཀྱིས། དགེ་བསྙེན་དུ་གཟུང་དུ་གསོལ། དེང་སླན་ཆད་ནས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་སྲོག་གཅོད་པ་ལས་ལོག་སྟེ། མངོན་པར་དད་ནས་སྐྱབས་སུ་མཆི་ལགས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའ་ལ་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་བསྟན། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག །ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་མཛད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཐུགས་མཉམ་པར་བཞག་ན་སུམ་བཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཅིང་ཐ་མའི་གཟིམས་མལ་དུ་ཞུགས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་གྲོང་ཁྱེར་རྩྭ་ཅན་ན་ཀུན་དུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་ཞེས་བྱ་བ། རྒས་པ། རྙིངས་པ། འཁོགས་པ། ལོ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ལོན་པ་དེ་ལ་གྲོང་ཁྱེར་རྩྭ་ཅན་གྱི་གྱད་རྣམས་ཀྱིས་བཀུར་སྟིར་བྱེད། བླ་མར་བྱེད། རི་མོར་བྱེད། མཆོད་པར་བྱེད་དེ་དགྲ་བཅོམ་པར་གྲགས་པ་ཞིག་གནས་སོ། །དེ་གྲོང་ཁྱེར་རྩྭ་ཅན་རྫིང་དལ་གྱིས་འབབ་ པའི་འགྲམ་ཨུ་དུམ་བཱ་རའི་ཚལ་གྱི་དྲུང་ན་ཉིན་པར་གྱི་སྤྱོད་པས་གནས་པ་དང་། གང་ གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་ན་བཞུགས་པ་གཟིགས་པ་ལྔས་གཟིགས་ཏེ། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷ་དྲུག་ལ་ལན་གསུམ་དུ་སྦྱང་བ་མཛད་ནས་གླང་པོ་ཆེར་བསྟན་ཏེ་ཡུམ་གྱི་ལྷུམས་སུ་ཞུགས་པ་དེའི་ཚེ་ཨུ་དུམ་བཱ་རའི་ཚལ་སྦལ་མིག་འཐོན་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་ཡུམ་གྱི་ལྷུམས་ནས་བྱུང་བ་དེའི་ཚེ་སྦལ་མིག་བྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་གཞོན་ནུ་རོལ་པས་རོལ་པ་དེའི་ཚེ་མེ་ཏོག་ཁ་འབུས་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་གཟིགས་ཏེ་ཐུགས་བྱུང་ནས་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་ཚལ་དུ་ཞུགས་པ་དེའི་ཚེ་མེ་ཏོག་ཁ་བྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་དེའི་ཚེ་མེ་ཏོག་ཁ་བྱེ་བ་རྙིངས་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་དཀའ་བ་སྤྱད་པ་དོན་མེད་པར་མཁྱེན་ནས་ཅི་བདེར་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་། ཅི་བདེར་དབུགས་འབྱུང་བ་དང་། ཅི་བདེར་འབྲས་ཆ
Chinese
安住于地之后，梵天劝请，前往波罗奈斯，三转十二行相法轮，那时无论在哪个方向的村庄、城市、乡村、国王的宫殿周围，以及那些地方，调伏了应调伏者，前往拘尸那迦城，进入最后的卧榻，为了听法而前往那里。他说：我暂时唱歌，拘翼迦离开吧。然后，天界之主帝释天对乾闼婆之王乐喜说道：乐喜，要知道，世尊进入最后的卧榻，将要完全进入寂灭，为了我们供养他，所以前往那里。他说：我暂时唱歌，拘翼迦离开吧。世尊心想：遍行者善贤我能调伏，但乾闼婆之王乐喜难以调伏。声闻弟子所调伏的，如来会去调伏，但佛陀所调伏的，声闻弟子无法调伏，因此，如来所调伏的智慧是无上的。想到：无论如何，我一定要调伏他。于是，就像进入禅定一样，在最后的卧榻上留下化身，拿着空心的琵琶，琵琶的腹部是用吠琉璃做的，从最后的卧榻出来，在三十三天众中，进入那种能让乾闼婆之王乐喜在他门口停留的禅定。乾闼婆之王乐喜也傲慢地说：像我这样的人是没有的。乾闼婆之王乐喜变得傲慢，他弹奏着美妙的琵琶，心中无比欢喜地坐着。然后，世尊对守门人说道：喂，年轻人，去告诉乾闼婆之王乐喜，门外有个有知识的乾闼婆想来拜见。他去说了之后，那人因傲慢而醉，说道：喂，你在说什么？还有其他的乾闼婆吗？他说：其他的暂时不提，门外……
English
Having settled on the ground, Brahma pleaded, and he went to Varanasi, turned the Wheel of Dharma in twelve aspects three times, and at that time, in whatever direction there were villages, cities, rural areas, the surroundings of the king's palace, and those places, he tamed those who were to be tamed, went to the city of Kushinagar, entered the final resting place, and went there to listen to the Dharma. He said: I will sing for a while, Kausika, leave. Then, the lord of the gods, Indra, said to the king of the Gandharvas, Raba: Raba, know that the Blessed One has entered the final resting place and will completely enter Nirvana, so we are going there to pay homage to him. He said: I will sing for a while, Kausika, leave. The Blessed One thought: I can tame the wandering Goodness, but the king of the Gandharvas, Raba, is difficult to tame. The Tathagata uses the taming of the Shravakas, but the Shravakas cannot tame the taming of the Buddhas, so the wisdom of the Tathagata to be tamed is unsurpassed. Thinking: No matter what, I must tame him. So, just as he entered meditative concentration, he left an emanation in the final resting place, took a hollow lute, the belly of which was made of Vaidurya, came out of the final resting place, and entered such a meditative concentration among the thirty-three gods that the king of the Gandharvas, Raba, would stay at his door. The king of the Gandharvas, Raba, also said arrogantly: There is no one like me. The king of the Gandharvas, Raba, became arrogant, and he played the beautiful lute and sat with great joy in his heart. Then, the Blessed One said to the gatekeeper: Hey, young man, go and tell the king of the Gandharvas, Raba, that there is a knowledgeable Gandharva outside the door who wants to see him. After he went and said that, the man, intoxicated with arrogance, said: Hey, what are you saying? Are there other Gandharvas? He said: Others are not mentioned for the time being, outside the door...
Chinese
仅仅只有这个。乐神因骄傲而醉，气势汹汹地来了。他说道：喂，你这人是乐神吗？世尊说道：喂，我是乐神提婆。他说：如果这样，那就唱歌来吧。世尊说道：喂，好的，就这样做。世尊和他一起比赛。世尊砍断一根弦，他也砍断一根弦，两个琵琶的弦和声音都一样。世尊砍断两根弦，声音和音调也一样。像这样，第三根和第四根，直到留下一根弦。乐喜也从第二根、第三根、第四根，直到留下一根弦，两个琵琶的声音和音调也一样。然后，世尊把最后一根弦也砍断了，即使在虚空中，声音和音调也还是一样。乐神之王乐喜感到惊奇，没有了骄傲，他想：好像还有比我更殊胜的乐神啊。然后，世尊使乐神的形象消失了。世尊具有三十二大丈夫相，八十随形好，身体比千个太阳的光芒还要明亮，一寻的光芒装饰着他，像珍宝山一样一切都好，安住在自己的身体中。乐神之王乐喜看到了，生起了信心，向世尊的脚下顶礼，为了听法而坐在面前。世尊知道了他的想法、习气、根性和自性，宣说了能证悟四圣谛的法。听了之后，乐神之王乐喜用智慧金刚摧毁了二十座高的有身见山顶，现证了入流果。他见到了真谛，说了三遍偈颂，偈颂说：这位尊者没有为我做过父亲，母亲也不是，国王也不是，天也不是，朋友也不是，自己的
English
Only this one exists. The Gandharva, intoxicated with pride, came forth with great force. He said: "Hey, are you a Gandharva?" The Blessed One said: "Hey, I am the Gandharva Deva." He said: "If that is so, then come and sing." The Blessed One said: "Hey, very well, let it be so." Thus, the Blessed One and he competed together. The Blessed One cut one string, and he also cut one string, and the strings and sounds of both lutes were the same. The Blessed One cut two strings, and likewise, the sound and tone were no different. Likewise, the third and fourth, until one string remained. Raba also from the second, third, and fourth, until one string remained, and likewise, the sound and tone of both lutes were no different. Then, the Blessed One cut the last string as well, and even in the sky, the sound and tone remained the same. The king of the Gandharvas, Raba, was amazed and without pride, he thought: "It seems there is another Gandharva more excellent than me." Then, the Blessed One made the form of the Gandharva disappear. The Blessed One possessed the thirty-two major marks of a great being and the eighty minor marks, his body brighter than the light of a thousand suns, adorned with a fathom of light, all good like a mountain of jewels, abiding in his own body. The king of the Gandharvas, Raba, saw this, and faith arose in him, and he prostrated at the feet of the Blessed One, and sat before him to listen to the Dharma. The Blessed One, knowing his thoughts, predispositions, nature, and essence, taught the Dharma in such a way that he would realize the Four Noble Truths. Having heard this, the king of the Gandharvas, Raba, shattered the twenty high peaks of the mountain of the view of the aggregates with the vajra of wisdom, and directly realized the fruit of stream-entry. He saw the truth and spoke three times the verse, the verse said: "This venerable one has not acted as a father to me, nor as a mother, nor as a king, nor as a god, nor as a friend, nor as one's own."
Chinese
不是由民众和亲属的聚集，不是由先前的逝者，不是由沙门和婆罗门们所能做到的，世尊为我做了这些：血和眼泪的海洋被晒干，从骨头的山中被救脱，恶趣的门被关闭，天界和解脱的门被开启，我被安置在天人和人间的地位。尊者，我从今往后皈依世尊、佛法和僧伽，请接纳我为居士，从今以后直到生命终结，我将戒杀生，以坚定的信仰皈依。然后，世尊以与佛法相应的言辞，正确地教导了乐欢喜这位乾闼婆国王，使他正确地领悟，正确地赞叹，并使他非常欢喜。就像入定一样，从三十三天众神中消失，进入最后的睡眠，像那样进入禅定。那时，在草生城中，有一位名叫善护的遍行者，他年老、衰朽、龙钟，已经一百二十岁了，草生城的巨人们对他进行尊敬、尊重、奉为上师、绘制画像、供养，他是一位被称为阿罗汉的人。他住在草生城，在缓流的池塘边，在乌昙跋罗树林附近度过白天的时光。当世尊菩萨住在兜率天时，以五种观察进行观察，对欲界六天进行了三次净化，然后化现为大象，进入母亲的子宫时，乌昙跋罗树林就会长出青蛙眼般的嫩芽。当他从母亲的子宫中出生时，青蛙眼般的嫩芽就会绽放。当他以年轻的姿态玩耍时，花朵就会含苞待放。当他看到衰老、疾病和死亡，心中产生厌离，进入苦行林时，花朵就会绽放。当他进行苦行时，绽放的花朵就会枯萎。当他意识到苦行毫无意义时，便随意地吸气、随意地呼气、随意地
English
It is not by the assembly of people and relatives, not by the previous deceased, not by the ascetics and Brahmins, that which the Blessed One has done for me: the ocean of blood and tears has been dried up, I have been delivered from the mountain of bones, the gate of evil destinies has been closed, the gate of heaven and liberation has been opened, and I have been placed in the state of gods and humans. Venerable one, from now on I go for refuge to the Blessed One, the Dharma, and the Sangha. Please accept me as a lay follower. From this day forward, for as long as I live, I will abstain from killing and, with firm faith, I go for refuge. Then, the Blessed One taught the Gandharva king Rabga with words in accordance with the Dharma, caused him to understand correctly, praised him correctly, and made him exceedingly joyful. Just as when one enters into meditative absorption, one disappears from among the gods of the Thirty-Three and enters into the final sleep, so he entered into such a state of meditative absorption. At that time, in the city of Trana, there lived a wandering ascetic named Rabzang, who was old, decrepit, decrepit, and one hundred and twenty years old, who was revered, respected, honored as a guru, depicted in paintings, and worshipped by the giants of the city of Trana, and who was known as an Arhat. He lived in the city of Trana, near the slowly flowing pond, in the grove of Udumvara trees, spending his days there. When the Blessed One, the Bodhisattva, was residing in the realm of Tushita, he observed with five kinds of observation, purified the six gods who delight in desire three times, and then manifested as an elephant and entered his mother's womb, at that time the Udumvara grove would sprout frog-eye buds. When he was born from his mother's womb, the frog-eye buds would open. When he played as a youth, the flowers would begin to bud. When he saw old age, sickness, and death, and his mind turned away and he entered the forest of asceticism, the flowers would bloom. When he practiced asceticism, the bloomed flowers would wither. When he realized that asceticism was meaningless, he breathed in comfortably, breathed out comfortably,