Tibetan
་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཕྱི་དྲོ་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལས་བཞེངས་ནས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་མདུན་དུ་གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་སོ། །བཞུགས་ནས་ཀྱང་དགེ་སློང་དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དགེ་སློང་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་ལས་བསམས་ཏེ་འདི་ལྟ་བུ་བྱས། དེ་དག་གིས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་ཅུང་ཟད་འཕྱ་བའི་བསམ་པ་དང་། ཅུང་ཟད་དགོད་པའི་བསམ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དགེ་སློང་གང་འདི་དགོད་པའི་བསམ་པས་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་པ་ནི་དེ་ལ་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་འཕྱ་བར་བསམས་པ་ནི་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་དགེ་སློང་དག་ཉེས་དམིགས་གང་ཡིན་པ་ནི་དགེ་སློང་དག་གིས་སྒྲ་དང་བཅས་ཏེ་ཁ་ཟས་ཟོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་དག་གིས་སྒྲ་དང་ བཅས་ཏེ་ཁ་ཟས་བཟའ་བར་མི་བྱའོ། །དགེ་སློང་གིས་སྒྲ་དང་བཅས་ཏེ་ཁ་ཟས་ཟོས་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་སྒྲ་དང་བཅས་ཏེ་ཁ་ཟས་བཟའ་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་དག་གིས་དགེ་སློང་དག་ལ་རྒྱལ་མོ་ག་གོན་དང་། འབྲས་ཁུར་དང་། མར་ཁུར་དང་། ལ་ཕུག་དང་། བུ་རམ་ཤིང་དག་ཕུལ་བ་དང་། དགེ་སློང་དག་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ནས་མ་བླངས་སོ། །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇིག་རྟེན་དུ་མ་བྱུང་བའི་ཚེ་ནི་བདག་ཅག་གི་སྦྱིན་གནས་མུ་སྟེགས་ཅན་ལགས་ན། ད་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ་ད་ནི་ཁྱེད་རྣམས་སྦྱིན་གནས་ལགས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་མ་བླངས་པར་གྱུར་ན་བདག་ཅག་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྱི་ལམ་རྒྱགས་དང་ བྲལ་བར་གྱུར་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་དུས་སུ་སྦྱིན་པའི་མདོ་ལས་གང་ལོ་ཏོག་སར་པ་དང་། འབྲས་བུ་སར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་དུས་སུ་དང་པོར་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ལ་བྱིན་ལ། དེ་ནས་ཕྱིས་བདག་གིར་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་ཅིག་ཅེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ནི་དུས་སུ་སྦྱིན་པ་ཡིན་པས་དེ་ལྟ་བས་ན་རྗེས་སུ་ཐུགས་བརྩེ་བར་དགོངས་ཏེ་བཞེས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་རྗེས་སུ་གནང་སྟེ། བྱིན་པ་ལོང་ལ་འབྲས་ཁུར་ནི་འབྲས་ཅན་དང་། ཕྱེ་དང་ལྷན་ཅིག་གྱིས་ལ་བཟའ་བར་བྱའོ། །ལ་ཕུག་དང་། རྒྱལ་མོ་ག་གོན་དང་། མར་ཁུར་དག་ནི་དུམ་བུ་བྱས་ཏེ་བཟའ་བར་བྱའོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ། །མཉན་ཡོད་ན་ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཞི
Chinese
住。之后，世尊在下午从禅定中起身，在僧众前铺设的座位上就坐。就坐后，对众比丘如此说道：比丘们，你们因何缘故做出这等事？他们回答说：尊者，生起了些许嘲笑之心和些许嬉笑之心。之后，世尊对比丘们如此说道：比丘们，谁以嬉笑之心这样做，对他来说会成为重罪。如果认为是嘲笑，则没有堕罪。然而，比丘们，过患是什么呢？是比丘们发出声音吃食物。因此，比丘们不应发出声音吃食物。比丘发出声音吃食物，会成为重罪。世尊对比丘们说不应发出声音吃食物之后，婆罗门和有信心的居士们向比丘们供养了嘎嘎果、米粥、酥油、萝卜和甘蔗，比丘们心生疑惑，没有接受。他们说道：圣者，如果佛陀世尊没有出现在世间，我们的施舍处就是外道。现在世尊出现在世间，现在你们是施舍处，如果你们不接受，我们就会失去来世的资粮。世尊也在《时施经》中说，凡是新收的谷物和新收的果实，都要首先供养给具有戒律者，然后自己再享用。这才是时施，因此请您们慈悲接受吧。世尊说道：既然如此，就允许接受。接受供养，米粥要和米饭、面粉一起食用。萝卜、嘎嘎果和酥油要切成块食用。故事的起因是在舍卫城。在舍卫城，另一位居士
English
He remained. Then, the Blessed One arose from meditation in the afternoon and sat on the seat prepared in front of the monastic community of monks. Having sat down, he spoke to those monks as follows: "Monks, for what reason have you done such a thing?" They replied: "Venerable one, a slight thought of mockery and a slight thought of laughter arose." Then, the Blessed One spoke to the monks as follows: "Monks, whoever does this with a thought of laughter, it will become a serious offense for him. If it is thought of as mockery, there is no transgression. However, monks, what is the fault? It is that the monks ate food with sound. Therefore, monks should not eat food with sound. If a monk eats food with sound, it will become a serious offense." After the Blessed One said that monks should not eat food with sound, Brahmins and faithful householders offered the monks royal gooseberries, rice porridge, ghee, radishes, and sugarcane, and the monks, being doubtful, did not accept them. They said: "Noble ones, if the Buddha, the Blessed One, had not appeared in the world, our place of offering would be the non-Buddhists. Now that the Blessed One has appeared in the world, you are now the place of offering. If you do not accept, we will lose the provisions for the next life. The Blessed One also said in the Sutra of Timely Giving that whatever is newly harvested grain and newly harvested fruit, they should first be given to those who possess discipline, and then later be fully enjoyed by oneself. This is timely giving, therefore, please accept it with compassion." The Blessed One said: "Since that is the case, then allow acceptance. Accept the offering, and the rice porridge should be eaten with rice and flour. The radishes, royal gooseberries, and ghee should be cut into pieces and eaten." The origin of the story is in Shravasti. In Shravasti, another householder
Tibetan
ག་གིས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཁྱིམ་དུ་གདུགས་ཚོད་ལ་སྤྱན་དྲངས་སོ། །དེར་དགེ་སློང་དག་གཞན་ལ་མ་བསྡད་པར་སྡེ་སྡེར་ཆད་དེ་འོངས་ནས་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་བདག་ཅག་ལ་བྲིམས་ཤིག་བདག་ཅག་གིས་བཟའ་བར་བགྱིའོ། །དེ་དག་གིས་ཟོས་ནས་སོང་བ་དང་། གཞན་དང་གཞན་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་གྱུར་ནས་ཁྱིམ་བདག་ དེ་འབྲིམ་པས་བྲེལ་བར་གྱུར་ཏེ་མི་དགའ་བ་སྐྱེས་ནས། ཀྱེ་མའོ་ཁྱེད་ཅག་ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་ཚོགས་ཏེ་བྲིམ་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེའི་སྐབས་དགེ་སློང་དག་གིས་ཐོས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་དག་ཁྱིམ་བྲེལ་བར་བཟའ་བར་མི་བྱ་སྟེ་སྔར་སོང་བ་དེ་དག་སྒོ་དྲུང་དུ་བསྡད་པར་བྱ་ཞིང་ཇི་ཙམ་ཐམས་ཅད་ཚོགས་ཏེ་ཞུགས་ནས་བཟའ་བར་བྱའོ། །བྲེལ་བའི་དེར་ཟོས་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་བྲེལ་བའི་དེར་བཟའ་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་ན་བར་གྱུར་ཏེ། དེའི་གཡོག་པོ་ཟན་ནོད་དུ་སོང་བ་དང་། རིང་ཞིག་ཏུ་མ་འོངས་ཏེ་དེ་འགྱོད་པར་གྱུར་པ་དེའི་སྐབས་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་འདུག་ཅིང་བསོད་སྙོམས་ཟ་བར་རྗེས་སུ་གནང་བ་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་། འགྲོ་བ་དང་། ནད་པ་དང་། ནད་གཡོག་དང་། ལས་བྱེད་པ་དག་སྟེ། དེ་དག་ལ་སྦྱིན་ནོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ། །མཉན་ཡོད་ན་ཁྱིམ་བདག་ཕྱུག་པ། ནོར་མང་བ། ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་ཞིག་གནས་པ་དེ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་སངས་རྒྱས་ལ་མངོན་པར་དང་། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་མངོན་པར་དད་དེ། དེས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཁྱིམ་དུ་གདུགས་ཚོད་ལ་སྤྱན་དྲངས་པ་དང་། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ནི་དོང་ངོ་། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་རྫས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པ་ན་བཞུགས་ཏེ་བསོད་སྙོམས་ཀྱང་ལེན་ཏོ། །རྒྱུ་རྣམ་པ་ལྔས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་རྫས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པ་ན་བཞུགས་ཤིང་བསོད་སྙོམས་ཀྱང་ལེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འདིའི་སྐབས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་རྣམས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་བཅའ་བར་བཞེད་དེ་རྫས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པ་ན་བཞུགས་ཤིང་བསོད་སྙོམས་ཀྱང་ལེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་གོང་མ་བཞིན་ནོ། །དགེ་སློང་དེ་དག་ཟས་ཟོས་ནས་དེ་བཞིན་ དུ་དོང་བ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དེ་ཆོས་ཉན་པར་འདོད་དེ་བལྟས་པ་དང་། དགེ་
Chinese
某人将佛陀等比丘僧团请到家中应供。在那里，比丘们不等待其他人，分批前来，他们说道："施主，请布施我们，我们将食用。"他们吃完离去后，其他人也同样前来，施主因布施而感到忙碌，心生不悦，说道："哎呀！你们大家一起聚集后再布施吧！"当时，比丘们听到了，便禀告世尊。世尊开示道："因此，比丘们，不应在施主忙碌时食用，应让先到的那些人坐在门口，待所有人都到齐后，再进入食用。在忙碌时食用，会犯重罪。"世尊说："比丘们，不应在忙碌时食用。"另一位比丘生病了，他的仆人去取食物，很久没有回来，他感到后悔。当时，比丘们禀告世尊，世尊开示道："因此，允许坐着吃斋饭的情况有五种：突如其来的人、要离开的人、病人、照顾病人的人和工作的人，应布施给他们。"故事的起因是在舍卫城。在舍卫城，住着一位富有的、财产众多、享受丰厚的施主，他在另一个时候对佛、法、僧生起了极大的信心，他将佛陀等比丘僧团请到家中应供，比丘僧团是空旷的。佛陀世尊住在用物品装饰的地方，也接受斋饭。由于五种原因，佛陀世尊住在用物品装饰的地方，也接受斋饭，从那里开始。此时，世尊想要为声闻弟子们制定调伏的学处，因此住在用物品装饰的地方，也接受斋饭，就像前面所说的那样。那些比丘吃完食物后，同样地离去，那位施主想要听法，于是观望。
English
Someone invited the Buddha and the Sangha of monks to his house for a meal. There, the monks, without waiting for others, came in groups, and they said, "Householder, please give to us, we will eat." After they had eaten and left, others came in the same way, and the householder, feeling busy with giving, became unhappy and said, "Alas! You should all gather together and then be given to!" At that time, the monks heard it and reported to the Blessed One. The Blessed One instructed, "Therefore, monks, one should not eat when the householder is busy. Those who arrive first should sit at the door, and after everyone has gathered, then enter and eat. Eating when it is busy will result in a serious offense." The Blessed One said, "Monks, one should not eat when it is busy." Another monk became ill, and his servant went to fetch food, but did not return for a long time, and he regretted it. At that time, the monks reported to the Blessed One, and the Blessed One instructed, "Therefore, there are five situations in which it is permitted to sit and eat alms: those who have come suddenly, those who are leaving, the sick, those who are caring for the sick, and those who are working, give to them." The origin of the story is in Shravasti. In Shravasti, there lived a wealthy householder, with much property and great enjoyment, who at another time developed great faith in the Buddha, Dharma, and Sangha. He invited the Buddha and the Sangha of monks to his house for a meal, and the Sangha of monks was empty. The Buddha, the Blessed One, stayed in a place decorated with objects and also accepted alms. For five reasons, the Buddha, the Blessed One, stayed in a place decorated with objects and also accepted alms, from there on. At this time, the Blessed One wanted to establish the basis for training in the discipline of the Shravakas, so he stayed in a place decorated with objects and also accepted alms, just as mentioned before. After those monks had eaten, they left in the same way, and that householder wanted to listen to the Dharma, so he looked around.