Tibetan
ས་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ་ཉེས་དམིགས་གང་ཡིན་པ་ནི་དགེ་སློང་དག་ གིས་ཁྱིམ་གྱི་སྒོ་མང་པོར་བབ་བབ་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་དག་གིས་ཁྱིམ་གྱི་སྒོ་མང་པོར་བབ་བབ་ཏུ་འགྲོ་བར་མི་བྱ་བར་མཁྱེན་ནས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་དེའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དག་གིས་ཁྱིམ་གྱི་སྒོ་མང་པོར་བབ་བབ་ཏུ་འགྲོ་བར་མི་བྱའོ། ། འོན་ཀྱང་སྔར་ཁྱིམ་གཞན་དུ་སོང་སྟེ། ཕྱིས་ཁྱིམ་གྱི་སྒོ་མང་པོར་ཕྱེ་དང་ཚོད་མ་དག་སྔར་མཚན་མར་སྒོ་དྲུང་དུ་བཞག་སྟེ་འཇུག་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཕྱེ་དང་ཚོད་མ་སྒོ་དྲུང་དུ་མཚན་མར་བཞག་སྟེ་ཁྱིམ་གྱི་སྒོ་མང་པོར་འགྲོ་བར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། དགེ་སློང་དག་གིས་སྒོ་དྲུང་དུ་མཚན་མ་བཞག་སྟེ་མ་སྦྲན་པར་སོང་བ་དང་། སྐྱེས་པ་བུད་མེད་ཡིད་གཅུགས་པ་དག་སྨད་གཡོགས་དང་། སྟོད་གཡོགས་དག་ལ་ཤིག་དང་། མ་ཀུན་དག་ཐུ། ལུས་ངག་འཕྱི་ཞིང་འདུག་པའི་བུད་མེད་ཀྱིས་དེ་མཐོང་སྟེ་བརྟགས་ནས། ཤིན་ཏུ་སྒྲེན་མོ་དང་སྒྲེན་ཆར་དུ་གྱུར་ཏེ། དེ་དག་འཕྱ་བའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་དག་གིས་ཐོས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་བུད་མེད་རྣམས་འཕྱ་བའི་གཞིར་གྱུར་གྱིས་དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་དུ་གློ་བུར་དུ་འགྲོ་བར་མི་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་སྒྲ་བྱས་ཏེ་ནང་དུ་འགྲོ་བར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྒྲ་བྱས་ཏེ་འགྲོ་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། དེ་དག་གིས་ཨ་ལ་ལ་ཞེས་བྱས་ནས་སོང་བ་དང་། ནང་མི་དག་གིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ཁྱེད་ཅག་ཅི་ཁྱེའུ་བྱིས་པ་བཞིན་དུ་ཨ་ལ་ལ་ཞེས་ཟེར་ཞིང་འོང་ངམ། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། སྲིང་མོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྒྲ་བྱོས་ལ་སོང་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏེ། ངེད་ཚིག་སྨྲས་ནས་འོང་ངོ་། །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ཁྱེད་སྒྲའི་ཐབས་གཞན་མེད་དམ་ཅི་ན་ཁྱེད་ཅག་དེ་བཞིན་དུ་འོང་། དེ་དག་སྤོབས་པ་མེད་དེ་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འདུག་པ་དང་། དེའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་དག་གིས་ཐོས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་གིས་ཨ་ལ་ལ་ཞེས་ ཟེར་ཞིང་ཁྱིམ་དུ་འགྲོ་བར་མི་བྱའི་འོན་ཀྱང་སྒྲ་གཞན་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྒྲ་གཞན་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། དེ་དག་འགྲོ་བའི་ཚེ་སྒོ་འཕར་ལ་བརྡུངས་པ་དང་། ནང་མི་དག་གིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ཇི་སྟེ་སྒོ་འཕ
Chinese
彼时众比丘祈请世尊。世尊心想，众比丘频频出入多家之门，有何过患？因此，世尊知晓众比丘不应频频出入多家之门，于是开示道：诸比丘，因此之故，众比丘不应频频出入多家之门。然而，先前已去过其他人家，之后再去多家之门时，应先将面粉和蔬菜等作为记号放在门旁，然后再进入。世尊说：应将面粉和蔬菜作为记号放在门旁，然后再去多家之门。众比丘未在门旁放置记号便进入，（看到）心生爱慕的男女，下身穿着裙子，上身穿着上衣，身上有虱子，到处都是螨虫，身体和嘴巴都很脏的妇女，看到他们后开始观察，变得非常裸露和暴露，当他们受到嘲笑时，众比丘听到了，便祈请世尊。世尊开示道：诸比丘，妇女们成了被嘲笑的对象，因此，比丘们不应如此突然进入。然而，应发出声音后再进入。世尊说：应发出声音后再进入。他们发出“阿啦啦”的声音后进入，家里的人说：尊者，你们为何像小孩一样发出“阿啦啦”的声音前来？他们说：姐妹，世尊开示说要发出声音后再进入，所以我们发出声音前来。他们说：尊者，你们没有其他发出声音的方法了吗？为何你们要这样前来？他们感到羞愧，一言不发地坐着。当时众比丘听到了，便祈请世尊。世尊开示道：诸比丘，不应发出“阿啦啦”的声音进入家中，而应发出其他声音。世尊说：应发出其他声音。他们去的时候敲打门环，家里的人说：尊者，为何敲打门
English
Then the monks requested the Blessed One. The Blessed One wondered, what is the fault of the monks frequently entering and leaving the doors of many houses? Therefore, the Blessed One, knowing that the monks should not frequently enter and leave the doors of many houses, then taught: Monks, therefore, for that reason, monks should not frequently enter and leave the doors of many houses. However, having previously gone to other people's houses, when later going to the doors of many houses, one should first place flour and vegetables, etc., as a sign next to the door, and then enter. The Blessed One said: One should place flour and vegetables as a sign next to the door, and then go to the doors of many houses. The monks entered without placing a sign next to the door, (and saw) men and women with amorous feelings, the lower body wearing skirts, the upper body wearing upper garments, with lice on their bodies, mites everywhere, women with dirty bodies and mouths, after seeing them, they began to observe, becoming very naked and exposed, when they were ridiculed, the monks heard it, and then requested the Blessed One. The Blessed One taught: Monks, the women have become objects of ridicule, therefore, the monks should not enter so suddenly. However, one should make a sound before entering. The Blessed One said: One should make a sound before entering. They made an "Alala" sound and entered, the people in the house said: Venerable ones, why do you come making an "Alala" sound like children? They said: Sisters, the Blessed One taught to make a sound before entering, so we come making a sound. They said: Venerable ones, do you have no other way to make a sound? Why do you come like this? They felt ashamed and sat without saying a word. At that time the monks heard it, and then requested the Blessed One. The Blessed One taught: Monks, one should not enter the house making an "Alala" sound, but should make another sound. The Blessed One said: One should make another sound. When they went, they knocked on the door knocker, the people in the house said: Venerable ones, why knock on the door
Tibetan
ར་ལ་རྡེག །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ་སྒྲ་བྱེད་དོ། །ཅི་ཁྱེད་ཅག་གིས་སྒོ་འཕར་བཅག་གམ་ཞེས་པ་དང་། དེ་དག་སྤོབས་པ་མེད་དེ་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འདུག་པ་དང་། དེའི་སྐབས་དགེ་སློང་དག་གིས་ཐོས་ཏེ། བཅོམ་ ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྒོ་འཕར་ལ་བརྡེག་པར་མི་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་དབྱུག་པས་སྒྲ་དབྱུང་བར་བྱའོ། །དགེ་སློང་དག་གིས་སྒྲ་དབྱུང་བའི་དབྱུག་པ་དེ་ཅི་འདྲ་མ་ཤེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འཁར་གསིལ་བཅང་བར་བྱ་སྟེ། དེས་སྒྲ་བྱས་ནས་འཇུག་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཁར་གསིལ་གྱིས་སྒྲ་བྱས་ཏེ་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ནས་དགེ་སློང་དག་གིས་འཁར་གསིལ་གྱིས་སྒྲ་བྱས་ནས་སོང་བ་དང་། དེ་དག་ལ་ཁྱི་དག་གིས་གནོད་པ་བྱས་པ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་མ་བརྟགས་པར་འཁར་གསིལ་མང་དུ་བརྡེགས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལ་འཁར་གསིལ་གྱིས་བརྡེག་པར་མི་བྱ་མོད་ཀྱི་བསྡིགས་པར་ནི་བྱའོ། །ཁྱི་ཁ་ཅིག་ལ་བསྡིགས་པ་དང་སླར་ཤིན་ཏུ་ཟ་བར་གྱུར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལ་བསོད་སྙོམས་ལས་ཁམ་གཅིག་ཙམ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །མ་དད་པ་གཞན་ཞིག་གི་ཁྱིམ་དུ་དེ་དག་སོང་ནས་དགེ་སློང་དག་གིས་འཁར་གསིལ་དཀྲོལ་བ་དང་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །སུས་ཀྱང་མ་དྲིས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཡང་དང་ཡང་དུ་དཀྲོལ་བར་མི་བྱ་སྟེ། འོན་ཀྱང་ལན་གཉིས་སམ་གསུམ་དཀྲོལ་བར་བྱའོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ། །མཉན་ཡོད་ན་ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཞིག་འདུག་པ་དེའི་ཁྱིམ་དུ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གདུགས་ཚོད་ལ་སྤྱན་དྲངས་པ་དང་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ནི་དོང་ངོ་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་རྫས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པ་ན་བཞུགས་ཤིང་བསོད་སྙོམས་ཀྱང་ལེན་ཏོ། །རྒྱུ་རྣམ་པ་ལྔས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་རྫས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པ་ན་བཞུགས་ཤིང་ བསོད་སྙོམས་ཀྱང་ལེན་ཏོ། །རྣམ་པ་ལྔ་གང་ཞེ་ན། ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་པར་བཞེད་པ་དང་། ལྷ་རྣམས་ལ་ཆོས་འཆད་པར་བཞེད་པ་དང་། ནད་པ་རྣམས་ལ་གཟིགས་པར་བཞེད་པ་དང་། མལ་སྟན་རྣམས་བརྟག་པར་བཞེད་པ་དང་། ཉན་ཐོས་རྣམས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་བཅའ་བར་བཞེད་པ་ཡིན་ཏེ། འདིའི་སྐབས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་རྣམས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་བཅའ་བར་བཞེད་དེ་རྫས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པ་ན་ བཞུགས་ཤིང་བསོད་སྙོམས་ཀྱང་ལེན་ཏོ། །ཁྱིམ་བདག་དེས་ལོ་མའི་བཀད་ས་ཞིག་བྱས་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བཞུགས་པ་དང་ལྷས་ཆར་དབབ་པར་བརྩམས་སོ། །དགུན་གྱི་དུས་ཞིག་ཏུ་བབ་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་དེས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ཐུག་པ་དང་། ཁུར་བ་དང་། འབྲས་ཁུར་དང་། ལ་ཕུག་དག་བྲིམས་པ་དང་། དེ་ལ་དགེ་སློང་ཁ་ཅིག་ནི་ཐུག་པ་འཐུང་བ་ན་ཧུབ་ཧུབ་ཅེས་སྒྲ་བྱེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་འབྲས་ཁུར་ཟ་བ་ན་ཁྲུམ་ཁྲུམ་ཞེས་སྒྲ་བྱེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ལ་ཕུག་ཟ་བ་ན་སོལ་སོལ་ཞེས་སྒྲ་བྱེད་དོ། །ཐིགས་པ་བཀད་སར་ཟགས་ཏེ་སྒྲ་ཐིགས་ཐིགས་ཞེས་ཟེར་རོ། །དགེ་སློང་བུམ་པར་ཆུ་འཐུང་ན་སྒྲ་བླུག་བླུག་ཅེས་ཟེར་བ་དང་། དེ་ལ་རོལ་མོ་མཁན་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཞིག་དྲན་པ་ཉེ་བར་མི་འཇོག་སྟེ་སྔོན་བྱས་པ་རྗེས་སུ་དྲན་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབང་རྒྱས་ཏེ། ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་ལངས་ཏེ་སྒྲ་གྲག་པ་དེ་དང་མཐུན་པར་སྦྱར་ནས་གར་བྱས་ཏེ། བཙུན་པ་སོལ་སོལ། བཙུན་པ་ཁྲུམ་ཁྲུམ། བཙུན་པ་ཆོམ་ཆོམ། བཙུན་པ་བལྕག་བལྕག །བཙུན་པ་བླུག་བླུག་ཅེས་ཟེར་ཏེ། དེ་ལ་དགེ་སློང་གང་དྲན་པ་ཉེ་བར་མ་བཞག་པ་དེ་ལ་ཡིད་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ་དགོད་དོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་དེ་དག་ནི་སྤྱོད་ལམ་ལས་མ་འཁྲུགས་ཏེ་དེ་ཉིད་ན་འདུག་གོ །ཞལ་ཏ་བ་ཁ་ཅིག་ནི་གད་མོ་དགོད་པར་རྩོམ་མོ། །ཁ་ཅིག་ནི་འཕྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །ཁྱིམ་བདག་ཀྱང་ མ་དད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བསོད་སྙོམས་ལེན་པའི་དགེ་སློང་ཡང་མ་དད་པ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཏོ། །བསོད་སྙོམས་བླངས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་བསོད་སྙོམས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བཞག་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་བསོད་སྙོམས་ལེན་པའི་དགེ་སློང་ལ་ཡིད་རབ་ཏུ་དགའ་བས་དགའ་བར་བྱ་བའི་གཏམ་མཛད་དེ། ཅི་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དག་ཁ་ཟས་བསོད་པས་ཚིམ་པར་བྱས་སམ། ཞེས་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་གཏམ་མཛད་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསོད་སྙོམས་ལེན་པའི་དགེ་སློང་ལ་དགེ་སློང་དག་ཀྱེ་མ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་ཁ་ཟས་བསོད་པས་ ཚིམ་པར་གྱུར་ཏམ། དེས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་དེ་བཞིན་ཏེ། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་ཁ་ཟས་བསོད་པས་ཚིམ་མོད་ཀྱི་ཁྱིམ་བདག་ནི་མ་དད་པར་གྱུར་ཏོ། །ཅི་བྱས་དེ་དག་གིས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་རྒྱས་པར་གསོལ་པ་དང་། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་མཛད་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་གི་ཕྱི་རོལ་དུ་ཞབས་བཀྲུས་ཏེ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་གཤེགས་ནས་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ
Chinese
敲门。他们说发出声音。你们打破门了吗？他们没有勇气，一言不发地坐着。当时比丘们听到了，向世尊禀告。世尊开示说：不要敲门，但要用棍子发出声音。比丘们不知道发出声音的棍子是什么样的，世尊开示说：要拿着锡杖，用它发出声音后进入。世尊说了“用锡杖发出声音后进入”之后，比丘们用锡杖发出声音后走了，那些狗伤害了他们。有些人不加考虑地敲打锡杖，世尊开示说：不要用锡杖敲打，但要吓唬它们。吓唬一些狗后，它们反而更加凶猛地咬，世尊开示说：要从乞食中施舍一口食物给它们。他们去了另一个不信者的家中，比丘们摇动锡杖，人们不高兴，也没有人询问。世尊开示说：不要反复摇动，但要摇动两三次。故事的起因是在舍卫城。在舍卫城，另一位施主邀请了佛陀等比丘僧团来接受供养，比丘僧团来了。世尊在准备好的座位上就座，也接受乞食。有五种原因使得诸佛世尊在准备好的座位上就座，也接受乞食。哪五种呢？为了在内部安住，为了给诸神讲法，为了看望病人，为了检查床铺，为了为声闻众制定调伏的学处。此时，世尊为了为声闻众制定调伏的学处，所以在准备好的座位上就座，也接受乞食。那位施主做了一个树叶的凉棚，在凉棚下...
English
They knock on the door. They said it makes a sound. Did you break the door? They had no courage and sat there without saying a word. At that time, the monks heard it and reported to the Blessed One. The Blessed One said: Do not knock on the door, but make a sound with a stick. The monks did not know what kind of stick made the sound, so the Blessed One said: Hold a khakkhara (staff with metal rings), and enter after making a sound with it. After the Blessed One said, "Enter after making a sound with the khakkhara," the monks went after making a sound with the khakkhara, and those dogs harmed them. Some people recklessly beat the khakkhara many times, and the Blessed One said: Do not beat with the khakkhara, but scare them. After scaring some dogs, they became even more ferocious and bit, and the Blessed One said: Give them a mouthful of food from alms. They went to the house of another non-believer, and the monks shook the khakkhara, and people were unhappy, and no one asked. The Blessed One said: Do not shake it repeatedly, but shake it two or three times. The origin of the story is in Shravasti. In Shravasti, another householder invited the Buddha and the monastic community of monks to receive offerings, and the monastic community of monks came. The Blessed One sat on the prepared seat and also accepted alms. There are five reasons why the Buddhas, the Blessed Ones, sit on the prepared seat and also accept alms. What are the five? In order to abide internally, in order to teach the Dharma to the gods, in order to visit the sick, in order to inspect the bedding, and in order to establish the basis for training in discipline for the Shravakas. At this time, the Blessed One wanted to establish the basis for training in discipline for the Shravakas, so he sat on the prepared seat and also accepted alms. That householder made a leaf canopy, and under that canopy...
Chinese
比丘的僧团安住，并且开始下雨。冬天的一个时候到了，那个施主给比丘的僧团布施了面条、馅饼、米饭和萝卜。其中一些比丘在喝面条时发出“呼呼”的声音。一些人在吃米饭馅饼时发出“咔嚓咔嚓”的声音。一些人在吃萝卜时发出“嗖嗖”的声音。水滴滴在地上，发出“滴滴”的声音。比丘们用壶喝水时发出“咕嘟咕嘟”的声音。其中一个从乐师出家的人，没有保持正念，回忆起以前做过的事情，妄念增长。他被普遍的妄念所驱使，站起来，配合着那些声音跳舞，说：“僧人嗖嗖，僧人咔嚓咔嚓，僧人咚咚，僧人啪啪，僧人咕嘟咕嘟。”那些没有保持正念的比丘因此感到高兴而大笑。那些保持正念的比丘没有偏离行为规范，就待在那里。一些施主开始大笑。一些人变得轻蔑。施主也 变得不相信了。然后，乞食的比丘也生起了不信任。乞食完毕后，他去了世尊所在的地方，到达后，将食物放在一边，用头顶礼世尊的双足，然后坐在一旁。按照法性，诸佛世尊对乞食的比丘非常高兴，说了令人高兴的话：“比丘的僧团用化缘的食物吃饱了吗？”世尊说了令人非常高兴的话，然后问乞食的比丘：“比丘们，比丘的僧团用化缘的食物吃饱了吗？”他回答说：“是的，世尊，比丘的僧团用化缘的食物吃饱了，但是施主变得不相信了。”他详细地禀告了他们做了什么以及如何变成这样的。然后，世尊完成了吃饭的事情，在寺院外面洗了脚，进入寺院，在里面安坐。
English
The community of monks was dwelling, and it began to rain. A time of winter arrived, and that householder offered noodles, pies, rice pies, and radishes to the community of monks. Some of the monks made a "huff huff" sound when drinking noodles. Some made a "crunch crunch" sound when eating rice pies. Some made a "swish swish" sound when eating radishes. Drops of water dripped on the ground, making a "drip drip" sound. When monks drank water from a pot, they made a "glug glug" sound. One who had ordained from a musician did not maintain mindfulness, remembering what he had done before, and the power of his thoughts increased. Driven by universal thoughts, he stood up and danced in accordance with the sounds, saying, "Monk swish swish, monk crunch crunch, monk thump thump, monk slap slap, monk glug glug." Those monks who did not maintain mindfulness became happy and laughed. Those who maintained mindfulness did not deviate from their conduct and remained there. Some almsgivers began to laugh. Some became contemptuous. The householder also became disbelieving. Then, the monk who was collecting alms also developed disbelief. Having collected alms, he went to where the Blessed One was, and having arrived, he placed the alms to one side, bowed to the Blessed One's feet with his head, and sat to one side. By nature, the Buddhas, the Blessed Ones, were very pleased with the monk who collected alms and spoke words of joy, saying, "Have the monks, the community of monks, been satisfied with the food obtained by alms?" The Blessed One spoke words of great joy and asked the monk who collected alms, "Monks, have the community of monks been satisfied with the food obtained by alms?" He replied, "Yes, Blessed One, the community of monks has been satisfied with the food obtained by alms, but the householder has become disbelieving." He reported in detail what they had done and how it had become like this. Then, the Blessed One finished the act of eating, washed his feet outside the monastery, entered the monastery, and sat down properly inside.