Tibetan
ལ་སྨྲས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་མཚན་མ་ཙམ་པ་མ་ནིང་ཡིན་ཏེ། ཁྱེད་ཀྱིས་སྐྲོད་ཅིག་དགེ་སློང་དག་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་མཚན་མ་ཙམ་པ་ལ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གང་སུ་ཞིག་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འདོད་དེ་དྲུང་དུ་འོངས་ན་དེ་དག་ལ་མཚན་མ་ཙམ་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་དྲིས་ཤིག །མ་དྲིས་པར་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ན་འདས་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་པས་ན་དགེ་སློང་མ་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་ཉེས་པས་སྐབས་སྐབས་སུ་མོ་མཚན་ནས་ཁྲག་ཟགས་པས་དེའི་ སྨད་གཡོགས་ཀྱི་གནས་གནས་སུ་མ་རུང་བར་གྱུར་ཏེ། སྦྲང་བུ་དག་གིས་གང་བ་དང་མི་མཛེས་ཏེ་དགེ་སློང་མས་བཀྲུས་ནས་བཅོས་ཀྱང་སླར་དེ་འདྲ་བར་གྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་མ་དག་གིས་དགེ་སློང་དག་ལ་སྨྲས་ནས། དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་མས་སྨེ་གབ་ཆོངས་ཤིག །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་མས་སྨེ་གབ་ཆོངས་ཤིག་ཅེས་གསུངས་པ་དང་། དགེ་སློང་མ་དག་སྨེ་གབ་འཆང་བར་གྱུར་ནས། དེ་ནས་དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་སྦོམ་དགའ་མོ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པ་དང་། སྲང་དུ་སྨེ་གབ་ལྷུང་ནས། སྲང་ན་ཁྱེའུ་དང་བུ་མོ་དག་ཅིག་རྩེ་བ་དག་གིས་མཐོང་སྟེ། དེ་དག་གིས་འཕགས་མ་འདི་ཅི་ཞིག་ལྷུང་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། དེ་སྐད་སྨྲས་པས་ཁྲོས་ཏེ་བུ་ཟན་མོའི་བུ་ མོ་དང་། སྲིང་མོའི་དྲུང་དུ་དེང་ལ་དྲིས་ཤིག་དང་། དེ་དག་གིས་སྟོན་ཏོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་མ་དག་གིས་ཐོས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ལ་སྨྲས་པ་དང་། དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བུ་ཁོ་ནར་མོ་མཚན་གྱི་སྨེ་གབ་བཅང་བར་མི་བྱའོ། །སྲད་བུས་ཐོགས་ལ་རྐེད་པར་ཆོངས་ཤིག །དེ་ལྟར་ན་ཉེས་པའི་དམིགས་སུ་མི་འགྱུར་རོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་བགོས། ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ཏེ། མཉན་དུ་ཡོད་པར་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་དང་། དེ་སྦོམ་དགའ་མོས་མཐོང་ནས་མྱུར་ཞིང་རིངས་པར་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། གླེན་པ་རབ་ཏུ་གླེན་པ་ཞེས་སྨྲས་ནས་མཆིལ་མས་བཏབ་པ་དང་། དེས་སྨྲས་པ། སྲིང་མོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་ཉེས
Chinese
说了。比丘们向薄伽梵祈请。薄伽梵开示说：比丘们，只有性征的半择迦是下贱的，你们应当驱逐。比丘们，此法与律不会在只有性征的半择迦中增长。因此，无论谁想要出家，当他来到面前时，应当询问他们是否是只有性征的半择迦。未经询问而出家，则会连同过去一起被废除。故事的起因是在舍卫城。因为没有远离贪欲，所以比丘尼因前世业力的过失，有时从女根流血，以至于下裙的各个部位都变得不干净。充满了苍蝇，变得不美观，比丘尼们即使清洗和修补，仍然会变成那样。发生这种情况后，比丘尼们对比丘们说，比丘们向薄伽梵祈请，薄伽梵开示说：因此，比丘们，比丘尼们应当佩戴遮羞布。薄伽梵说了比丘尼们应当佩戴遮羞布之后，比丘尼们开始佩戴遮羞布。之后，在某个时候，粗欢喜女去乞食，遮羞布掉在了路上。路上的小孩和女孩们在玩耍时看到了，他们问道：这位圣母掉落了什么？听到这话，她生气地说：去问吃儿子的女人的女儿和姐妹吧，她们会告诉你的。比丘尼们听到了这件事，对比丘们说，比丘们向薄伽梵祈请，薄伽梵开示说：因此，比丘们，不要仅仅那样佩戴女根的遮羞布。用线系住，佩戴在腰间。那样就不会成为罪过的对象。故事的起因是在舍卫城。之后，具寿大迦叶，早上穿好内衣和法衣，拿着钵，为了乞食而进入舍卫城。粗欢喜女看到后，迅速而急忙地走到他面前，骂道：极其愚蠢的人！然后向他吐口水。他说：姐妹，你犯了错。
English
said. The monks petitioned the Blessed One. The Blessed One said: Monks, those who are merely marked as eunuchs are base, you should expel them. Monks, this Dharma and Vinaya will not grow among those who are merely marked as eunuchs. Therefore, whoever wishes to be ordained, when they come before you, you should ask them whether they are merely marked as eunuchs. If they are ordained without being asked, they will be abolished along with the past. The origin of the story is in Shravasti. Because they have not abandoned desire, the nuns, due to the fault of past karma, sometimes bleed from their vaginas, so that the various parts of their lower skirts become unclean. Filled with flies and unsightly, even if the nuns wash and repair them, they still become like that. After this happened, the nuns told the monks, and the monks petitioned the Blessed One. The Blessed One said: Therefore, monks, the nuns should wear modesty cloths. After the Blessed One said that the nuns should wear modesty cloths, the nuns began to wear modesty cloths. Then, at some point, the coarse joyful woman went to beg for alms, and the modesty cloth fell on the road. The children and girls on the road saw it while playing, and they asked: What did this holy mother drop? Hearing this, she angrily said: Go ask the daughter and sisters of the woman who eats children, they will tell you. The nuns heard about this and told the monks, and the monks petitioned the Blessed One. The Blessed One said: Therefore, monks, do not just wear the modesty cloth of the vagina like that. Tie it with a thread and wear it around the waist. That way, it will not become an object of offense. The origin of the story is in Shravasti. Then, the Venerable Maha Kasyapa, in the morning, put on his inner garment and Dharma garment, and carrying his bowl, entered Shravasti to beg for alms. The coarse joyful woman saw him and quickly and hastily went to him, scolding: Extremely foolish person! Then she spat at him. He said: Sister, you have made a mistake.
Tibetan
་པ་མེད་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་གལ་ཏེ་ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་སྤྱོད་པའི་བུད་མེད་རྣམས་ལེགས་པར་བཤད་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་དགེ་སློང་མའི་དངོས་པོར་གནང་བས་ལན་ནོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་དག་གིས་ཐོས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་སྦོམ་དགའ་མོ་ནི་དགེ་སྦྱོང་མ་མ་ཡིན། དགེ་སློང་མ་མ་ཡིན། སྨད་འཚོང་མ་ཡང་ཇི་ལྟར་སྦོམ་དགའ་མོས་བྱས་པ་བཞིན་དགེ་སློང་ལ་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་མས་དགེ་སློང་ལ་ཐུ་ཞེས་བྱ་བར་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དགེ་སློང་མས་དགེ་སློང་ལ་ཐུ་ཞེས་བྱས་ན་འདས་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། དེའི་ཚེ་ན་དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་ལ་ཉེས་པ་བྱུང་སྟེ། དེས་དགེ་སློང་མ་ཞིག་མཐོང་ནས་འཕགས་མ་ཅུང་ཞིག་འདུག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་འཕགས་པ་ཅི་འཚལ། དེས་འཕགས་མ་བདག་ལ་ཉེས་པ་ཞིག་བྱུང་སྟེ་འཆགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་འདུག་ནས་དེས་དེའི་མདུན་དུ་འདུག་སྟེ་སྨྲས་ནས། དགོངས་ཤིག་འཕགས་མ་བདག་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བའི་དགེ་སློང་ལ་འདི་ལྟ་བུ་འདི་འདྲ་བའི་ཉེས་པ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། བདག་གིས་འཕགས་མའི་མདུན་ དུ་མཐོལ་ལོ། །འཆགས་སོ། །མི་འཆབ་བོ། མཐོལ་ལོ་བཤགས་པས་བདེ་བར་འགྱུར་གྱིས་མ་མཐོལ་མ་བཤགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མོས་འཕགས་པ་ཅི་འདྲ་བའི་ཉེས་པ་ཡང་ཁྱོད་ལ་བྱུང་ངམ་དེ་ནི་མ་ལེགས་པ་བྱས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དགེ་སློང་དེ་སྐྱེངས་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་མའི་མདུན་དུ་ཉེས་པ་བཤགས་པར་མི་བྱ་སྟེ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལྟ་བ་མཐུན་པའི་དགེ་སློང་གི་མདུན་དུ་བཤགས་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་མའི་མདུན་དུ་ཉེས་པ་བཤགས་ན་འདས་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། དེའི་དུས་ན་དགེ་སློང་མ་གཞན་ཞིག་ལ་ཉེས་པ་བྱུང་ནས་དེས་དགེ་སློང་ཞིག་མཐོང་སྟེ། དེས་བསྟི་སྟང་དུ་བྱ་བ་དང་བཅས་ཏེ་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་འཕགས་པ་ཐུགས་རྗེར་དགོངས་ཏེ་ཅུང་ཞིག་བཞུགས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་འཕགས་མ་ཅི་དགོས་ཞེས་དྲིས་ན། དེས་འཕགས་པ་བདག་ལ་ཉེས་པ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། དེ་འཕགས་པའི་སྤྱན་སྔར་བཤགས་སོ་ཞེས་ སྨྲས་པ་དང་། དེ་འདུག་གོ །དེས་ཀྱང་དེའི་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་མདུན
Chinese
无有以具寿根嘎波（阿难）说，如果那些行为粗重的女子，在善说的律法中出家，受具足戒后，被给予比丘尼的资格，那是因为这个缘故。比丘们听到此事后，向世尊禀告。 世尊对比丘们说：粗欢女不是出家人，不是比丘尼，也不是妓女。比丘不应像粗欢女所做的那样做。因此，比丘尼不应该称呼比丘为“图”。如果比丘尼称呼比丘为“图”，就会构成堕罪。事情的起因是在舍卫城。当时，另一位比丘犯了错。他看到一位比丘尼，就说：“圣母，请稍等。”比丘尼问：“圣者，您需要什么？”比丘说：“圣母，我犯了一个错误，我想忏悔。”比丘尼坐下后，对他说：“请听着，圣母，我，名叫某某的比丘，犯了这样的错误。我在圣母面前坦白，忏悔，不隐瞒。坦白忏悔会带来快乐，不坦白忏悔则不然。”比丘尼说：“圣者，你犯了什么样的错误？那是不好的行为。”那位比丘感到羞愧。比丘们将此事禀告世尊后，世尊说：因此，比丘们，比丘不应该在比丘尼面前忏悔，而应该在完全清净、见解一致的比丘面前忏悔。如果比丘在比丘尼面前忏悔，就会构成堕罪。事情的起因是在舍卫城。当时，另一位比丘尼犯了错，她看到一位比丘，就带着敬意，顶礼他的双足，说：“圣者，请您发慈悲，稍作停留。”比丘问：“圣母，您需要什么？”比丘尼说：“圣者，我犯了一个错误，我想在圣者面前忏悔。” 比丘就坐下了。比丘尼也顶礼他的双足，在他面前……
English
Having said that, the venerable Kundgawo (Ananda) said, "If those women who commit gross offenses, having renounced in the well-spoken Dharma Vinaya, having received full ordination, are given the status of bhikshunis, it is for this reason." Having heard of this, the monks reported it to the Blessed One. The Blessed One said to the monks: "The coarse joyful woman is not a renunciate, not a bhikshuni, nor a prostitute. A monk should not do as the coarse joyful woman has done. Therefore, a bhikshuni should not call a monk 'tu'. If a bhikshuni calls a monk 'tu', it constitutes an offense involving expulsion." The origin of the matter is in Shravasti. At that time, another monk committed an offense. He saw a bhikshuni and said, "Holy mother, please wait a moment." The bhikshuni asked, "Venerable one, what do you need?" The monk said, "Holy mother, I have committed an offense, and I wish to confess." The bhikshuni sat down and said to him, "Listen, holy mother, I, the monk named so-and-so, have committed such and such an offense. I confess, repent, and do not conceal it before the holy mother. Confession and repentance bring happiness, while not confessing and repenting do not." The bhikshuni said, "Venerable one, what kind of offense have you committed? That is not a good deed." That monk felt ashamed. After the monks reported this matter to the Blessed One, the Blessed One said: "Therefore, monks, a monk should not confess an offense before a bhikshuni, but should confess before a monk who is completely pure and of the same view. If a monk confesses before a bhikshuni, it constitutes an offense involving expulsion." The origin of the matter is in Shravasti. At that time, another bhikshuni committed an offense, and she saw a monk. With reverence, she prostrated at his feet and said, "Venerable one, please have compassion and stay for a moment." The monk asked, "Holy mother, what do you need?" The bhikshuni said, "Venerable one, I have committed an offense, and I wish to confess it before the venerable one." The monk sat down. The bhikshuni also prostrated at his feet, in front of him...
Tibetan
་དུ་འདུག་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་འཕགས་པ་དགོངས་ཤིག །བདག་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བའི་དགེ་སློང་མ་ལ་འདི་ལྟ་བུ་འདི་འདྲ་བའི་ཉེས་པ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། དེ་བདག་གིས་འཕགས་པའི་སྤྱན་སྔར་ཉེས་པ་བྱུང་བ་བཤགས་སོ། །མཐོལ་ལོ། །མི་འཆབ་བོ། །མཐོལ་ཞིང་བཤགས་ན་བདེ་བར་འགྱུར་རོ་མ་བཤགས་མ་མཐོལ་ན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་འདི་ལྟ་བུའི་གཟུགས་ཀྱི་ཉེས་པ་བྱུང་བ་ནི་འཕགས་མས་མ་ལེགས་པར་བྱས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དགེ་སློང་མ་དེ་སྐྱེངས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་དག་གིས་ཐོས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་མས་དགེ་སློང་ཕའི་མདུན་དུ་ཉེས་པ་མཐོལ་བར་མི་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་མ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལྟ་བ་མཐུན་པའི་ མདུན་དུ་ཉེས་པ་མཐོལ་བར་བྱའོ། །དགེ་སློང་མས་དགེ་སློང་གི་མདུན་དུ་ཉེས་པ་མཐོལ་ན་འདས་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ།། །།མདོར་ན། དགེ་སློང་ཕས་ནི་ལས་བརྗོད་ཅིག །དགེ་སློང་མས་ནི་བརྟག་པར་བྱའོ། །ཁྲི་དང་ཁྲིའུ་ཡང་སྦྱིན་པར་བྱ། །གཡོགས་པ་དག་ལ་མི་གཞག་གོ །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ཛེ་ཏའི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ཕའི་ལས་ཀྱང་སོ་སོ། དགེ་སློང་མའི་ཡང་སོ་སོ། སྤྱི་ལས་ནི་མ་གཏོགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། དགེ་སློང་མ་དག་དགེ་སློང་ཕའི་མདུན་ན་ལས་བྱས་པ་དང་། འཇིགས་པར་གྱུར་ཏེ་ལས་བྱེད་པར་མ་སྤོབས་སོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་གིས་ལས་བྱོས་ཤིག །དགེ་སློང་མས་ནི་བརྟག་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་དག་གིས་ནི་ལས་བྱོས་ཤིག །དགེ་སློང་མས་ནི་བརྟག་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། དགེ་སློང་མ་དག་གིས་ཇི་ལྟར་བརྟག་པ་མི་ཤེས་ཏེ་དེ་དག་གིས་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་དག་ལ་སྨྲས་ནས་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་མ་དག་གིས་བག་ཡོད་པར་ཡིད་ལ་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་གསོལ་བའོ། །འདི་ནི་ལས་དང་པོའོ། །འདི་ནི་གཉིས་པའོ། །འདི་ནི་གསུམ་པའོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཉན་པ་བསྒྲགས་པར་བྱོས་ཤིག་ཅེས་གསུངས་པ་དང་། དགེ་སློང་དག་གིས་སྟན་མ་བཏིང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྟན་ཐིང་ཤིག་ཅེས་བ
Chinese
坐在那儿合掌，祈请圣者垂听。我，名为某某的比丘尼，发生了如此这般的过错。我向圣者面前忏悔所犯的过错。我坦白！我不隐瞒！坦白并忏悔则安乐，不忏悔不坦白则不然。她说完“圣母没有好好地处理像这样的身体上的过错”之后，那位比丘尼感到羞愧。众比丘听到此事后禀告世尊，世尊开示说：因此，比丘们，比丘尼不应在比丘面前坦白罪过，而应在清净且见解一致的比丘尼面前坦白罪过。比丘尼若在比丘面前坦白罪过，则会构成堕罪。总而言之，比丘应宣说羯磨，比丘尼应进行观察。床和矮床也应布施，不要留给侍者。佛陀世尊住在舍卫城祇陀林给孤独园时，世尊说：比丘的羯磨是分开的，比丘尼的也是分开的，除了共同的羯磨。比丘尼们在比丘面前做羯磨后，感到害怕，不敢做羯磨。众比丘将此事禀告世尊，世尊开示说：比丘们，做羯磨吧！比丘尼应进行观察。世尊说：因此，比丘们，你们做羯磨吧！比丘尼应进行观察。比丘尼们不知道如何观察，她们将此事告诉众比丘，众比丘禀告世尊，世尊开示说：比丘尼们应谨慎用心，要知道这是祈请，这是第一个羯磨，这是第二个羯磨，这是第三个羯磨。故事的起因是在舍卫城，世尊说：宣布听法吧！众比丘没有铺设坐垫，世尊说：铺设坐垫吧！