Tibetan
གཏོར་མ་བྱིན་ལ་མཆོད་པ་དང་བཀུར་སྟི་བྱོས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བ་དང་། དེ་དག་གིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དྲིལ་བསྒྲགས་ཏེ། ཀྱེ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་དང་། གྲོང་ཁྱེར་དང་། ཡུལ་སོ་སོ་ནས་ལྷགས་པའི་སྐྱེ་བོ་དག་ཉོན་ཅིག །ལྷས་འདི་སྐད་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །བདག་གི་ཡུལ་ན་གྲོང་ཁྱེར་དང་། ཡུལ་སོ་སོ་ནས་ལྷགས་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་གནས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གནོད་སྦྱིན་གྱི་གནས་ཐམས་ཅད་དུ་གཏོར་མ་བྱིན་ལ་མཆོད་པ་དང་བཀུར་སྟི་བྱོས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བ་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དག་གིས་གྲོང་ཁྱེར་དེ་དག་རྡོ་བ་དང་། གྱོ་མོ་དང་། ས་རྡོ་དག་ཕྱགས་ཏེ་ཙན་དན་གྱི་ཆུས་ཆག་ཆག་བཏབ་ནས་དྲི་ཞིམ་པོའི་པོག་ཕོར་དག་སོ་སོར་དཔྱངས། རྒྱལ་མཚན་དང་། ལྷའི་འཕན་སྒྲེང་། དར་གྱི་ལྡ་ལྡི་མང་པོ་ནི་དཔྱངས་ཏེ་མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་གཏོར་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དགའ་ལྡན་བཞིན་དུ་མཛེས་པར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་གནོད་སྦྱིན་གྱི་གནས་ཐམས་ཅད་གཏོར་མ་བྱིན་ཞིང་མཆོད་པ་དང་བཀུར་སྟི་བྱས་ཏེ་འོན་ཀྱང་དགའ་བྱེད་མ་ཞི་བར་མ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་གནས་པའི་ལྷ་དག་གིས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དག་ཀྱེ་ཁྱེད་ལ་གནོད་སྦྱིན་མོ་དགའ་བྱེད་མས་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་རྣམས་ཕྲོགས་ཀྱིས་ཁྱེད་ཐམས་ཅད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་དོང་བ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་གདུལ་བར་མཛད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་དག་གིས་ཀྱེ་དེ་ནི་དགའ་བྱེད་མ་མ་ཡིན་གྱི་དེ་ནི་འཕྲོག་མ་སྟེ། དེས་བདག་ཅག་གི་བུ་བཙས་ཤིང་བཙས་པ་རྣམས་ཕྲོགས་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེའི་མིང་དགའ་བྱེད་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལྡོག་སྟེ་གནོད་སྦྱིན་མ་འཕྲོག་མར་མིང་དུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་དོང་སྟེ་ཕྱིན་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གནོད་སྦྱིན་མོ་འཕྲོག་མ་འདི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་ཡུན་རིང་པོ་ནས་མ་འཁོན་པ་དང་ནི་འཁོན། དགྲར་མ་གྱུར་པ་དང་ནི་དགྲར་གྱུར། སྙིང་མ་རིངས་པ་ལ་ནི་སྙིང་རིང་བར་གྱུར། དེས་བུ་བཙས་ཤིང་བཙས་པའི་ རྣམས་ཕྲོགས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐུགས་རྗེ་ཅན་ཐུགས་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་གནོད་སྦྱིན་མ་འཕྲོག་མ་གདུལ་བར་ཅི་གནང་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅང་མི་གསུང་བ་བཞིན་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དག་ལ་གནང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅང་མི་གསུང་བ་བཞིན་གནང་བར་ཤེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་ནས་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་སྔ་དྲོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་མནབས། ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་གཤེགས་ཏེ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ནས་བསོད་སྙོམས་ལས་སླར་བསྐོར་ནས་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱས་ཏེ། བསོད་སྙོམས་ཕྱིས་ལེན་པ་སྤངས་ཏེ་གཤེགས་ནས་གནོད་སྦྱིན་མོ་འཕྲོག་མའི་གནས་གང་ན་བ་དེར་གཤེགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་ན་གནོད་སྦྱིན་མོ་འཕྲོག་མས་བུ་དགའ་བྱེད་ཁྱིམ་དུ་བཞག་སྟེ་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་སོང་བ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལྷུང་བཟེད་ཀྱིས་བཀབ་སྟེ་བཞག་ནས། ཇི་ལྟར་བུ་ཕོ་དག་གིས་ནི་དེ་མི་མཐོང་གིས། དེས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་སོ། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་གནོད་སྦྱིན་མོ་འཕྲོག་མ་སྤྱོད་ཡུལ་ནས་འོངས་པ་དང་བུ་དགའ་བྱེད་མི་སྣང་ནས་དེ་སྤངས་ཏེ་དེ་ཕན་ཚུན་ཁྱིམ་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ཏུ་བལྟས་ན་འོན་ཀྱང་མི་སྣང་ནས་བུ་དག་དགའ་བྱེད་མི་སྣང་ན་ག་རེ། དེ་དག་གིས་ཀྱང་མ་མཐོང་། བདག་ཅག་གིས་ཀྱང་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་བྲང་བརྡུངས་ནས་མདོག་ཉམས་ཤིང་མི་དགའ་སྟེ་མིག་མཆི་མས་གང་ནས་འགྲོས་མྱུར་བར་བརྒྱུགས་ཏེ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་དང་། ཚོང་དུས་དང་། སྲང་དང་། ལམ་གྱི་བཞི་མདོ་དང་། ལམ་གྱི་སུམ་མདོ་དང་། ཀུན་དགའ་ར་བ་དང་། སྐྱེད་མོས་ཚལ་ དང་། མཚོ་དང་། ལྟེང་ཀ་དང་། རྫིང་དང་། ལྷ་ཁང་དང་། འདུན་ཁང་དང་། གཞན་ཡང་ཁྱིམ་དོག་པའི་གནས་དག་ཏུ་བཙལ་ན་འོན་ཀྱང་མ་རྙེད་དོ། །དེ་ནས་བླ་གོས་མེད་པར་སྨྱོས་ནས་ངུ་ཞིང་སྨྲེ་བ་ཀྱི་ཧུད་བུ། ཀྱི་ཧུད་ཕ། ཀྱི་ཧུད་དགའ་བྱེད་ཅེས་ཡང་དང་ཡང་སྒྲ་འབྱིན་ཅིང་གྲོང་དང་། གྲོང་ཁྱེར་དང་། གྲོང་འདབ་དང་། ཕོ་བྲང་དང་། ཕོ་བྲང་འཁོར་རྣམས་སུ་བལྟས་ཏེ་འོན་ཀྱང་ མ་རྙེད་དོ། །དེ་ནས་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་སོང་ངོ་། །ལྷོ་ཕྱོགས་དང་། ནུབ་ཕྱོགས་དང་། བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོར་སོང་ངོ་། །ཤར་ཕྱོགས་དང་། ལྷོ་ཕྱོགས་དང་། ནུབ་ཕྱོགས་དང་། བྱང་ཕྱོགས་དེ་དག་ན་ཡང་མི་སྣང་ངོ་། །དེ་ནས་སྐྲ་ཞིག་ཅིང་སྒྲེན་མོར་གྱུར། འགྲོས་ཀྱང་འཁྱམ། ཡར་མཆོང་མར་ལྷུང་ས་ལ་འགྲེའོ། །པུས་མོས་འགྲོ་ཙོག་པུར་འདུག་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཐབས་ཀྱིས་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་རི་ནག་པོ་བདུན་རྒལ་ནས་གསེར་ལྟ་བུའི་རི་བདུན་དང་། གངས་ཀྱི་རི་དང་།
Chinese
告诫说，给予食子并进行供养和尊敬。他们也同样宣告说：‘喂，从王舍城（Rājagṛha）和城市以及各个地方来的人们，听着！天神如此说道：在我居住的地方，从城市和各个地方来的众多人们，你们所有人都应在所有夜叉的地方给予食子，并进行供养和尊敬。’王舍城（Rājagṛha）居住的众多人们清扫了那些城市的石头、瓦片和泥土，用旃檀水洒湿，悬挂着各自散发香味的香炉。悬挂着胜幢、天幡，以及众多的丝绸彩带，用各种鲜花散布，使得诸神的游乐园如同兜率天一般美丽。之后，在所有夜叉的地方给予食子，并进行供养和尊敬，然而，喜乐母并没有平息。之后，王舍城（Rājagṛha）居住的天神们对王舍城（Rājagṛha）居住的众多人们说：‘喂，喜乐母夜叉女抢夺了你们的儿子，你们所有人都应前往世尊那里，世尊会调伏她。’他们说：‘喂，她不是喜乐母，她是抢夺者，她生了我们的孩子，并抢夺了生下的孩子。’因此，她的名字喜乐母被改为夜叉女抢夺者。之后，王舍城（Rājagṛha）居住的众多人们前往世尊所在的地方，到达后，以头顶礼世尊的双足，祈请道：‘世尊，这个夜叉女抢夺者从很久以前就对王舍城（Rājagṛha）的众多人们不怀好意，与人为敌，心怀怨恨。她生了孩子，并抢夺了生下的孩子。世尊，慈悲者，为了慈爱，请调伏夜叉女抢夺者。’世尊像是什么也没说一样，应允了王舍城（Rājagṛha）居住的众多人们。之后，王舍城（Rājagṛha）居住的众多人
English
Admonishing to give offerings and show respect, they also proclaimed similarly: 'Hey, listen, you people who have come from the royal palace (Rājagṛha), cities, and various places! The deity has spoken thus: In my land, all the many people who have come from cities and various places should give offerings and show respect at all the places of the yakshas.' Many people residing in the royal palace (Rājagṛha) swept the cities of stones, tiles, and earth, sprinkled them with sandalwood water, and hung fragrant incense burners separately. They hung victory banners, divine streamers, and many silk ribbons, and scattered various flowers, making the gods' pleasure garden as beautiful as Tushita. Then, having given offerings and shown respect at all the places of the yakshas, however, the Joyful Mother did not become pacified. Then, the deities residing in the royal palace (Rājagṛha) said to the many people residing in the royal palace (Rājagṛha): 'Hey, the yakshini Joyful Mother is stealing your sons, you should all go to the Blessed One, and the Blessed One will tame her.' They said, 'Hey, she is not the Joyful Mother, she is the Robber, she gives birth to our children and steals those who are born.' Thus, her name Joyful Mother was changed to the yakshini Robber. Then, many people residing in the royal palace (Rājagṛha) went to where the Blessed One was, and upon arriving, prostrated with their heads at the feet of the Blessed One, and pleaded: 'Blessed One, this yakshini Robber has been unkind, hostile, and resentful to many people in the royal palace (Rājagṛha) for a long time. She gives birth to children and steals those who are born. Blessed One, compassionate one, out of compassion, please tame the yakshini Robber.' The Blessed One, as if saying nothing, granted it to the many people residing in the royal palace (Rājagṛha). Then, many people residing in the royal palace (Rājagṛha)
Chinese
那些人知道世尊像不说话一样地做了，就以头顶礼世尊的双足，然后从世尊那里离开了。之后，早晨世尊穿上内衣和法衣，拿着钵，为了乞食而前往王舍城（Rajagriha，今比哈尔邦拉杰吉尔），从王舍城乞食后返回，做了吃饭的事情。舍弃了饭后的零星食物，前往罗刹女盗子母所在的地方。当时，罗刹女盗子母把儿子爱儿放在家里，自己去了享乐的地方。世尊用钵盖住爱儿，加持说：‘就像男孩子们看不见他一样，他却能看见他们所有的人。’ 罗刹女盗子母立刻从享乐的地方回来了，爱儿不见了，她舍弃了那里，互相在房屋周围寻找，但仍然看不见，（她说）孩子们，爱儿不见了，怎么办？他们也说：‘我们也没有看见，我们自己也没有看见。’说完，她捶打胸膛，脸色憔悴，不高兴，眼里充满了泪水，快速地奔跑，在王舍城的村庄、集市、街道、道路的十字路口、道路的三岔路口、花园、林苑、湖泊、水池、池塘、寺庙、集会场所，以及其他狭窄的地方寻找，但仍然没有找到。之后，她没有了上衣，像疯了一样，哭着哀嚎：‘哎呀我的儿子！哎呀我的父亲！哎呀爱儿！’这样反复地发出声音，在村庄、城市、郊区、宫殿和宫殿周围寻找，但仍然没有找到。之后，她去了东方的海边。去了南方、西方和北方的海边。在东方、南方、西方和北方那些地方也没有看见。之后，头发散乱，赤身裸体，步履蹒跚，时而跳跃，时而跌倒在地。用膝盖行走，蹲着坐着，用这样的方法，她越过了赡部洲的七座黑山，然后是七座金山，以及雪山。
English
Those people, knowing that the Blessed One had acted as if he were not speaking, bowed their heads at the feet of the Blessed One and then departed from the Blessed One. Then, in the morning, the Blessed One put on his inner garment and Dharma robes, took his bowl, and went to Rajagriha (present-day Rajgir, Bihar) for alms. After begging for alms in Rajagriha, he returned and did the eating. Abandoning the leftover food after the meal, he went to the place where the Yaksha woman Hariti was. At that time, the Yaksha woman Hariti had left her son Priyamkara at home and had gone to a place of enjoyment. The Blessed One covered Priyamkara with his bowl and blessed him, saying, 'Just as the boys cannot see him, he will be able to see all of them.' Immediately, the Yaksha woman Hariti came back from the place of enjoyment, and Priyamkara was not visible. She abandoned that place and looked around the house, but still could not see him. (She said) 'Children, Priyamkara is not visible, what to do?' They also said, 'We did not see him either, we ourselves did not see him.' Having said that, she beat her chest, her face pale, unhappy, her eyes filled with tears, and ran quickly, searching in the villages, markets, streets, crossroads, and three-way intersections of Rajagriha, as well as in gardens, groves, lakes, ponds, temples, assembly halls, and other narrow places, but still could not find him. Then, without her upper garment, she went mad, crying and wailing, 'Alas, my son! Alas, my father! Alas, Priyamkara!' Repeatedly uttering these sounds, she looked in the villages, cities, suburbs, palaces, and around the palaces, but still could not find him. Then she went to the great ocean in the east. She went to the southern, western, and northern oceans. She was not visible in those eastern, southern, western, and northern places either. Then her hair became disheveled, she became naked, her gait faltered, sometimes jumping, sometimes falling to the ground. Walking on her knees, squatting and sitting, in this way she crossed the seven black mountains of Jambudvipa, then the seven golden mountains, and the snow mountains.
Tibetan
མ་དྲོས་པའི་མཚོ་ཆེན་དང་། རི་དྲི་རྒྱས་དག་ཏུ་ཡང་བཙལ་ཏེ་དེ་ནས་སྐད་ཆེར་ངུ་ཞིང་ཤར་གྱི་ལུས་འཕགས་གླིང་དང་། ནུབ་ཀྱི་བ་ལང་སྤྱོད་དང་། བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་རྣམས་ཀུན་ཏུ་བཙལ་ན་ཡང་མ་རྙེད་དེ། དེ་ནས་ཡང་སོས་དང་། ཐིག་ནག་པོ་དང་། འདུས་གཏུབ་དང་། འོ་དོད་འབོད་པ་དང་། འོ་དོད་ཆེར་འབོད་པ་དང་། སྲེག་པ་དང་། རབ་ཏུ་སྲེག་པ་དང་། མནར་མེད་པ་དང་། ཆུ་བུར་དང་། ཤིན་ཏུ་ཆུ་བུར་དང་། ཨ་ཧ་ཧ་ཞེས་ཟེར་བ་དང་། ཧ་ཧ་པ་དང་། ཧུ་ཧུ་པ་དང་། ཨུཏྤལ་ལྟ་བུ་དང་། པད་མ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་དང་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དག་ཏུ་ཡང་བཙལ་ན་མ་རྙེད་དོ། །དེ་ནས་རི་རབ་ཀྱི་བང་རིམ་དང་པོར་འཛེགས། དེས་གཉིས་པ་དང་། གསུམ་པར་འཛེགས། དེ་ནས་གནོད་སྦྱིན་གྱི་བདག་པོ་ངལ་བསོ་པོ་ལ་མ་དྲིས་པར་སུམ་བཅུ་རྩ་གསུམ་ལྷའི་གནས་སུ་བཙལ་ཏེ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ཤིང་རྟ་སྣ་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་དང་། རྩུབ་པོར་འགྱུར་བ་དང་། འདྲེས་པ་དང་། དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་ཡང་བཙལ། པ་རི་ཡ་ཏྲ་ཀོ་བི་དཱ་རའི་དྲུང་དུ་ཡང་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་ལྷའི་འདུ་བ་ཆོས་བཟངས་ཞེས་བྱ་བ་གྲོང་ཁྱེར་ བཟང་པོར་སྣང་དུ་ཞུགས་ཏེ། དེ་ནས་བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོའི་ཁང་པ་རྣམ་པར་རྒྱལ་དུ་འགྲོ་བར་བརྩམས་པ་དང་། དེར་གནོད་སྦྱིན་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་གནོད་སྦྱིན་དུ་མ་དང་། ལྷ་སྟོང་གིས་བཟུང་བ་དང་། དེ་མྱུར་དུ་མགྱོགས་པར་གྲོང་ཁྱེར་བཟང་པོར་སྣང་ནས་བྱུང་སྟེ། ཕྱོགས་གཞན་ཞིག་ཏུ་རིང་ཞིག་ངུས་ནས་མདོར་ན་ཡི་ཆད་པར་གྱུར་ཏེ་གནོད་སྦྱིན་རྣམས་ཀྱི་བདག་པོ་ངལ་བསོ་པོའི་དྲུང་དུ་སོང་ནས་རྡོ་ལེབ་ལ་བདག་གི་ལུས་བརྡབས་ནས་ཀྱི་ཧུད་བུ། ཀྱི་ཧུད་ཕ། ཀྱི་ཧུད་དགའ་བྱེད་ཅེས་སྨྲེ་ཞིང་སྨྲ་བ་སྟེ། སྡེ་དཔོན་ཆེན་པོ་སུས་ཕྲོགས་མི་དགའ་ན་བུ་ སློང་ན་སྩལ་དུ་གསོལ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། གནོད་སྦྱིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ངལ་བསོ་པོས་སྨྲས་པ། ཆེ་ཞེ་མྱ་ངན་ཐོང་ལ་མཆི་མ་ཕྱིས་ཤིག །ཁྱོད་ཀྱི་གནས་སུ་ཉིན་པར་གནས་ཤིང་སུ་འོངས་པ་སོམས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་སྨྲས་པ། སྡེ་དཔོན་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ལགས་སོ། །དེས་དེ་སོང་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ཤིག་དང་ཁྱོད་ལ་བུ་དགའ་བྱེད་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྟོན་ཏོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་སྲོག་སྟོར་བ་ལས་སླར་རྙེད་པ་བཞིན་དུ་རིངས་ཤིང་མྱུར་དུ་རང་གི་གནས་སུ་སོང་བ་དང་། གནོད་སྦྱིན་མ་འཕྲོག་མས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ
Chinese
在未热大湖和香山中也寻找，然后大声哭泣，在东方的身胜洲，西方的牛货洲，北方的俱卢洲都寻找了，也没有找到。然后又在想生、黑绳、众合、号叫、大号叫、烧热、极热、无间、阿布陀、尼罗阿布陀、阿吒吒、呵呵婆、虎虎婆、青莲花、大红莲花等众生地狱中寻找也没有找到。然后登上须弥山的第一层，接着登上第二层和第三层。然后没有询问夜叉之主善住，就在三十三天神处寻找，还在名为杂树园、粗恶、杂和喜乐的游乐园中寻找。也去了波利耶多拘尾陀罗树旁。然后进入名为善法堂的天众集会处，那里显现为善见城。然后开始前往帝释天主之宫殿善见城，那里被手持金刚夜叉等众多夜叉和千位天神占据。她迅速地从善见城出来，向另一个方向哭泣了很久，总之是灰心丧气了，然后去到夜叉之主善住那里，把自己的身体摔在石板上，哀嚎着说：“可怜我儿！可怜我父！可怜喜乐！”她哭诉道：“大族长，是谁抢走了？如果不喜欢，请还给我吧！”夜叉大王善住说：“停止悲伤，擦干眼泪！白天待在你的住处，想想是谁来了。”她说：“是大族长沙门乔达摩。”他说：“你去找世尊求救吧，世尊会给你儿子喜乐的。”她像失而复得一样，急忙赶回自己的住处。夜叉女不喜听到佛陀世尊大丈夫的三十二相。
English
She searched in the great Anavatapta lake and in the fragrant mountains, and then, crying loudly, she searched in the eastern Purvavideha, the western Aparagodaniya, and the northern Uttarakuru, but she did not find him. Then she searched in the hells of rebirth, black thread, aggregation, wailing, great wailing, burning, extreme burning, uninterrupted, blisters, extreme blisters, saying 'Ata Ata,' Hahava, Huvuva, Utpala-like, and great lotus-like, but she did not find him. Then she ascended the first level of Mount Meru, then the second and third. Then, without asking the Yaksha lord Susthita, she searched in the abode of the Thirty-three Gods, and also in the pleasure gardens called Various Tree Chariots, Harsh, Mixed, and Joyful. She also went to the Parijata Kovida tree. Then she entered the assembly of the gods called Sudharma Hall, which appeared as the city of Sudarshana. Then she began to go to the palace of Indra, the lord of the gods, the city of Victory, and there she was seized by many Yakshas, including the Yaksha Vajrapani, and a thousand gods. She quickly came out of the city of Sudarshana, and cried for a long time in another direction, and in short, she became discouraged, and then she went to the Yaksha lord Susthita, and threw her body on the stone slab, and wailed, saying, 'Alas, my son! Alas, my father! Alas, Joyful!' She lamented, saying, 'Great chieftain, who has stolen him? If you do not like him, please give him back!' The great Yaksha king Susthita said, 'Stop grieving and wipe away your tears! Stay in your abode during the day and think about who came.' She said, 'It was the great chieftain, the Shramana Gautama.' He said, 'Go to the Blessed One for refuge, and the Blessed One will show you your son Joyful.' She hurried back to her abode as if she had regained what she had lost. The Yaksha woman was displeased to hear the thirty-two marks of the great man of the Buddha, the Blessed One.