Tibetan
གཅིག་པུ་གོས་གཅིག་གི་སྨད་གཡོགས་ཏེ་ཆུ་བོའི་འགྲམ་ན་རླུང་དང་ནགས་ཆེན་པོ་དང་། ཆུ་བོ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲ་དང་བྱའི་སྒྲ་དུ་མ་རྣམས་མཉན་ཅིང་ཐོས་ནས་ཀྱི་ཧུད་ཀྱི་ཧུད་ཁྱོ། ཀྱི་ཧུད་བུ་ཆེན་པོ། ཀྱི་ཧུད་བུ་ཆུང་ངུ་མ་ཞེས་སྙིང་རྗེ་ཞིང་བརྩེ་བས་མཆི་མས་བརྣངས་བཞིན་དུ་ངུ་སྟེ་ས་ལ་ཕན་ཚུན་འགྲེ་ཞིང་འདུག་པ་དང་། ལས་ཀུན་རྒྱས་ཤིང་རྫོགས་པར་ངེས་པ་གདོན་མི་ཟ་བར་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་འདི་ཕ་དང་མ་དང་ཁྱིམ་གྱི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དག་གནམ་ལྕགས་ཀྱིས་ཕོག་སྟེ་ཤིའོ། །དེའི་ནང་ནས་སྐྱེས་པ་གཅིག་ཅིག་ཐར་ཏེ། སྙིང་རྗེ་ཞིང་བརྩེ་བས་མཆི་མས་བརྣངས་བཞིན་དུ་མྱུར་བར་འགྲོ་ཞིང་དེའི་མདུན་ལོགས་སུ་འོངས་པ་དང་། མོས་དེ་སྐྲག་པ་ལྟ་བུར་མཐོང་ནས་ཀྱེ་སྐྱེས་བུ་ཅིའི་ཕྱིར་རིངས་པར་རྒྱུ་གཅེས་དྲིས་པ་དང་། དེས་དེའི་མདུན་དུ་རང་གི་ལུས་བརྡབས་ནས་ངུ་ཞིང་མཆི་མས་བརྣངས་བཞིན་དུ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་ཕ་དང་མ་དང་ཁྱིམ་གྱི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཀུན་གནམ་ལྕགས་བབ་པས་ཕོག་སྟེ་བདག་གཅིག་པུ་ནི་ལས་ཀྱིས་ཐར་རོ། །དེ་ཐོས་ནས་ཕྱི་ཕྱིར་མྱ་ངན་སློས་ཤིང་ངུས་པར་གྱུར་པ་བདག་གིས་སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་སུ་སྡིག་ཅི་ཞིག་བྱས་ན་དུས་གཅིག་ཏུ་ཁྱོ་དང་བུ་ལ་སོགས་པ་གཉེན་བཤེས་དང་བྲལ། དེ་བས་ཁྱིམ་ན་གནས་པས་ཅི་ཞིག་བྱས། །སྐལ་བ་མེད་པས་གང་དུ་ཅི་སྙེད་པ། །ཁྱོ་དང་གཉེན་བཤེས་དང་ཡང་བདག་བྲལ་བ། །བདག་འགྲོ་ཁྱིམ་ན་གནས་པར་མི་རིགས་ཏེ། །དགོན་པ་རྣམ་པར་དབེན་པ་དེ་དག་དང་། །ཁྱིམ་སྟོང་དེ་དག་ཏུ་ནི་གནས་པར་བླ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་སྡིག་སྟེ་ཅིར་མི་རུང་། །མྱ་ངན་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པར་འཕེལ་བར་གྱུར། །དེར་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ཞུགས་ཏེ་སོང་ནས་ཕན་ཚུན་དུ་འཁྱམ་འཁྱམ་པ་ལས་རི་བྲགས་ཀྱི ་གྲོང་གཞན་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་ནས། དེ་ན་བུད་མེད་རྒན་མོ་གཞན་ཞིག་རས་འཁལ་བ་ཞིག་འདུག་སྟེ་དེ་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་བ་དང་། དེས་དེ་ལ་ངལ་བསོས་ནས་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རས་འཁལ་བ་ལ་ཞུགས་སོ། །དེ་ན་ ཐ་ག་པ་ཁྱེའུ་གཞོན་ནུ་གཞན་ཞིག་རང་གི་བཟོས་འཚོ་བ་ལ་ཞུགས་ཏེ། དེ་ལ་བུད་མེད་རྒན་མོ་དེ་དུས་དུས་སུ་རས་ཀྱི་སྐུད་པ་དེ་ལ་འཚོང་ངོ་། །དེ་ནས་གཞན་ཞིག་ཏུ་དེས་སྐུད་པ་ཕྲ་མོ་ཞིག་ཁྱེར་ཏེ་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་བ་དང་། དེས་མ་མ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྔོན་ནི་སྦོམ་པོར་འཁོལ་ན་ད་འདི་ལྟ་བུ་གང་ནས་འོངས་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། དེས་བུ་འདི་ནི་བདག་གིས་མ་བཀལ་ལོ། །མ་མ་འོ་ན་སུས་བཀལ། བུ་བདག་གི་ཁྱིམ་ན་བུད་མེ
Chinese
独自穿着一件衣服的下裙，在河边，风和茂密的森林，听着河流的声音和各种鸟的声音，呜呼呜呼，呜呼大儿子，呜呼小女儿，如此怜悯和爱恋，泪水盈眶地哭泣，在地上互相翻滚着。所有事业都必然兴盛和圆满，毫无疑问地成熟。就在那时，她的父亲、母亲和许多家人都被雷电击中而死了。其中一个男人逃脱了，他充满怜悯和爱意，泪水盈眶，迅速走来，来到她面前。她看到他似乎很害怕，问道：‘喂，男人，你为什么如此匆忙地跑来？’那人跪倒在她面前，哭泣着，泪水盈眶地说：‘你的父亲、母亲和许多家人都被雷电击中，只有我一个人因业力而逃脱。’听到这些，她更加悲伤地哭泣，心想：‘我前世造了什么孽，以至于在同一时间与丈夫、儿子等亲友分离？既然如此，住在家里又有什么用呢？没有福报，无论在哪里都一样。我与丈夫和亲友分离。我不应该住在家里，宁愿住在那些寂静的寺庙和空房子里。住在家里是罪恶，怎么能行呢？悲伤和痛苦不断增长。’于是她朝一个方向走去，四处流浪，然后去了一个山岩的另一个村庄。在那里，有一个老妇人在纺纱，她走到她那里。老妇人让她休息，然后和她一起纺纱。在那里，另一个年轻的织布工靠自己的手艺为生。老妇人时不时地把棉线卖给他。后来，她拿着一根细线来到他那里。那人问道：‘妈妈，你以前纺的线很粗，现在这种细线是从哪里来的？’老妇人说：‘孩子，这不是我纺的。’‘妈妈，那是谁纺的？’‘孩子，我家有个女人……’
English
Alone, wearing only a lower garment, she was by the river, with the wind and the great forest, listening and hearing the sounds of the rivers and the many sounds of birds, "Kyi hud, kyi hud, kyo! Kyi hud, great son! Kyi hud, little daughter!" With compassion and love, her eyes filled with tears, she wept and rolled around on the ground. All actions will surely flourish and be completed, undoubtedly ripening. Immediately after that, her father, mother, and many family members were struck by lightning and died. One man escaped from among them. Filled with compassion and love, his eyes filled with tears, he quickly went and came before her. She saw him as if frightened and asked, "Hey, man, why are you running so hastily?" He prostrated himself before her, weeping and with tears in his eyes, he said, "Your father, mother, and many family members were all struck by lightning, and I alone escaped by karma." Hearing this, she grieved and wept even more, thinking, "What sins did I commit in a previous life that I am separated from my husband, sons, and other relatives at the same time? What is the use of staying at home then? Without merit, what is the use wherever I am? I am separated from my husband and relatives. I should not stay at home, but rather stay in those solitary monasteries and empty houses. Staying at home is sinful, how can it be right? Sorrow and suffering increase greatly." Then she went in one direction, wandering around, and went to another village in the rocky mountains. There, there was another old woman spinning cotton, and she went to her. The old woman let her rest and then joined her in spinning cotton. There, another young weaver was making a living by his craft. The old woman would sell him cotton thread from time to time. Later, she took a thin thread and went to him. The young man asked, "Mother, you used to spin thick thread, where did this thin thread come from?" The old woman said, "Child, I didn't spin this." "Mother, then who spun it?" "Child, there is a woman in my house..."
Tibetan
ད་གཅིག་ཅིག་འདུག་སྟེ། དེས་བཀལ་བ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་མ་མ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་ན་བདག་ལ་དེ་མི་སྦྱིན་བདག་ལ་ཡང་ཆུང་མ་མེད་དོ། །བདག་གིས་དེའི་བཟའ་བ་དང་བགོ་བ་དང་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་དག་སྦྱར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། མོས་བུ་རེ་ཞིག་དེ་ལ་གསོལ་བར་བྱ་སྟེ་ཅི་ཟེར་བ་ལས་ལན་ཕྱིས་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་དེའི་སྐུད་པའི་རིན་རྒྱལ་བར་བྱིན། ཟན་ཀྱང་བྱིན་ནས་དེ་ནས་དྲི་དང་མེ་ཏོག་གིས་བརྒྱན་ཏེ་བཏང་བ་དང་སྐེམ་མོ་གཽ་ཏ་མཱིས་སྨྲས་པ། མ་མ་སྐུད་པ་སུ་ལ་བཙོངས་ན་རིན་རྒྱལ་ཞིང་ལེགས་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱང་དྲི་དང་མེ་ཏོག་གིས་སུས་བརྒྱན། དེས་བུ་མོ་དྲི་དང་མེ་ཏོག་གིས་བརྒྱན་པ་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་གྱི་ཟན་ཀྱང་བྱིན་ན་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེའི་ཕྱིར་འདི་ལྟ་བུ་ག་ལས་བྱུང་ཞེས་འདྲིའོ། །དེས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་ཞིབ་ཏུ་སྨྲས་ནས་ཁྱེའུ་ཐ་ག་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་སྙན་པར་བརྗོད་དེ་སྨྲས་པ། བུ་མོ་ཁྱེའུ་ཐ་ག་པ་དེ་ཁྱོད་སློང་སྟེ། དེའི་ཆུང་མ་མེད་ཀྱིས་ཁས་ལོང་ཤིག་དང་བདེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་མ་མཆོག་གིས་ཕྱིན་ཆད་འདི་སྐད་མ་སྨྲ་ཤིག །བདག་ནི་ཁྱིམ་ན་གནས་པས་སྐྱོས་ཇི་ལྟ་བུར་ཡང་རུང་དེ་ལྟ་བུའི་འཚོ་བ་མི་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་སྨྲས་པ། བུ་མོ་བུད་མེད་རྟེན་མེད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བའི་གནས་ན་འདུག་སྟེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྐྱེས་པ་དག་གླགས་ལྟ་བར་ཡང་འགྱུར་གྱིས་གནས་སུ་སོམས་ལ་ཁས་ལོང་སྟེ་འདུག་ཤིག །དེས་ཁས་མ་བླངས་ནས། དེས་དེ་ལ་ཉེས་པའི་དམིགས་སུ་འགྱུར་བར་སྨྲས་པ་དང་། གདོད་དེས་ཁས་བླངས་སོ། དེ་ནས་ཁྱེའུ་ཐ་ག་པས་དེ་ཉི་མ་དང་ཚེས་གྲངས་དང་སྐར་མའི་རིམ་དང་སྦྱར་ཏེ་ཁྱིམ་དུ་བླངས་སོ། །དེ་ཡང་མི་སྲུན་ཅིང་སྨྱོ་ལ་ཁྲོ་བས་རྟག་ཏུ་དེ་ལ་དབྱིག་པ་དང་ཐལ་མོས་རྡེག་སྟེ། དེས་བུད་མེད་རྒན་མོ་དེ་ལ་སྨྲས་པ། མ་མ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་སྲིན་པོ་ལ་ཕུལ་ཏེ། དེས་བདག་ལ་ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་དབྱུག་པ་དང་། ཐལ་མོས་རྡེག་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་མ་ཤེས་སོ། །བུ་མོ་ནམ་ཁྱོད་ལ་བུ་མ་བྱུང་གི་བར་དུ་ཁྱོད་ལ་ཁོ་རྡེག་གོ །ཁྱོད་ཀྱང་བུ་མཐུར་གྱུར་པ་དང་། ཁྱིམ་དེ་ཡང་ཁྱོད་ཉིད་དབང་བྱེད་ཀྱིས་མི་དགའ་བར་མ་བྱེད་ཅིག །དེ་དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་སེམས་ཅན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ནས་ཁྱེའུ་ཐ་ག་པ་དེ་མོ་ལ་བྱམས་པར་གྱུར་ཏོ། །མོ་ཡང་དེ་ལ་བརྙས་པར་བྱེད་དོ། །དེས་ཀྱང་སྡོད་ཅིག་ཅེས་བྱས་ནས་མནགས་སོ། །དེ་ནས་དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཁྱེའུ་དེ་ཐ་ག་པའི་གྲོགས་པོ་རྣམས་ཀྱིས
Chinese
現在有一個，他說：「這是他要的。」然後他說：「媽媽，你為什麼不給我那個，我也沒有妻子。我會提供她的食物、衣服和生活用品。」她說：「兒子，先問問他，之後再給答覆。」他給了她線的昂貴價格，也給了食物，然後用香和花裝飾後送走，斯凱姆摩·喬達彌說：「媽媽，線賣給誰，價格昂貴又好，誰用香和花裝飾你？」她說：「女兒，不僅僅是用香和花裝飾，還給了食物。」因此，她問：「這種情況是怎麼發生的？」她詳細地講述了事情的經過，並讚美了織布男孩的優點，說：「女兒，那個織布男孩要娶你，他沒有妻子，答應他，你會幸福的。」她說：「媽媽，請以後不要再說這樣的話了。我住在娘家，無論生活多麼艱難，我都不會過那樣的生活。」她說：「女兒，沒有依靠的女人處於痛苦的境地，外面的男人也會伺機而動，好好考慮一下，答應他，留下來吧。」她沒有答應，她說這會成為她的罪過。然後她答應了。然後，織布男孩選擇了吉日良辰，將她娶回了家。然而，他粗暴、瘋狂且易怒，總是拿棍子和灰塵打她。她對老婦人說： 「媽媽，你把我嫁給了羅剎，他每天都用棍子和灰塵打我，我不知道該怎麼辦。」「女兒，在他有孩子之前，他會打你的。當你生了個兒子，這個家也會由你掌管，不要不高興。」後來，她懷孕了，織布男孩對她很友善。她也輕視他。他讓她住下，並發誓。後來，有一天，織布男孩的同伴們……
English
Now there was one, and he said, "This is what he wants." Then he said, "Mother, why don't you give that to me, I don't have a wife either. I will provide her food, clothing, and necessities of life." She said, "Son, ask him first, and then give an answer later." He gave her the expensive price of the thread, and also gave food, and then sent her away decorated with incense and flowers, and Skemmo Gautami said, "Mother, who did you sell the thread to that the price is high and good, and who decorated you with incense and flowers?" She said, "Daughter, it's not just decorating with incense and flowers, but also giving food." Therefore, she asked, "How did this kind of thing happen?" She told the details of what happened, and praised the virtues of the weaving boy, saying, "Daughter, that weaving boy wants to marry you, he has no wife, promise him, and you will be happy." She said, "Mother, please don't say such things again in the future. I live in my mother's house, no matter how difficult life is, I will not live that kind of life." She said, "Daughter, a woman without support is in a state of suffering, and men outside will also take the opportunity to look, think about it carefully, promise him, and stay." She did not promise, and she said that it would become her sin. Then she promised. Then, the weaving boy chose an auspicious day and brought her home. However, he was rude, crazy, and irritable, and always beat her with sticks and dust. She said to the old woman: "Mother, you gave me to a Rakshasa, he beats me with sticks and dust every day, I don't know what to do." "Daughter, he will beat you until you have a child. When you have a son, this house will also be ruled by you, don't be unhappy." Later, she became pregnant, and the weaving boy was kind to her. She also despised him. He let her stay and swore. Later, one day, the weaving boy's companions...